Από Σελινίτσα μέχρι Λιμένι: Πώς να οργανώσεις τις βουτιές σου στη Μέσα Μάνη
Ένα road trip στη Μέσα Μάνη περνά από μεγάλες αμμουδιές, μικρούς κόλπους, κροκάλες, πύργους και νερά που κάνουν τη διαδρομή μέρος της εμπειρίας
Η Μάνη δεν χρειάζεται πολλά για να σε κερδίσει. Πέτρα, φως, δρόμοι που κατεβαίνουν προς τη θάλασσα και παραλίες με χοντρό άσπρο βότσαλο, τις λαλούδες ή κροκάλες όπως τις λένε στον τόπο, αρκούν για να φτιάξουν ένα από τα πιο ιδιαίτερα καλοκαιρινά τοπία της Πελοποννήσου.
Στη Μέσα Μάνη, οι παραλίες έχουν τη δική τους ταυτότητα. Άλλες φαίνονται από ψηλά και σε προκαλούν να ακολουθήσεις τον δρόμο ως κάτω. Άλλες βρίσκονται σχεδόν πάνω στη διαδρομή και σε τραβούν για μια γρήγορη βουτιά. Υπάρχουν και εκείνες που ζητούν περπάτημα, λίγη προσπάθεια και περισσότερη διάθεση για εξερεύνηση.
Το ωραιότερο είναι να κινηθείς σαν να κάνεις μικρό road trip: ανατολικά τις πρωινές ώρες, στη δυτική πλευρά όσο κρατά το απογευματινό φως. Όχι επειδή πρέπει να προλάβεις τα πάντα, αλλά επειδή η Μάνη θέλει χρόνο, στάσεις και βουτιές χωρίς πολλή σκέψη.
Ανατολικά: Από το Γύθειο μέχρι το Πόρτο Κάγιο
Πέντε χιλιόμετρα βόρεια από το Γύθειο, η Σελινίτσα έχει αποκτήσει τη δική της δεύτερη ταυτότητα χάρη στο ναυάγιο του πλοίου «Δημήτριος», που βρίσκεται εκεί από το 1981. Η παραλία, μέρος της οποίας είναι γνωστό και ως Γλυφάδα ή Βαλτάκι, έχει μεγάλη αμμουδιά, γαλάζια ρηχά νερά και θεωρείται καλή επιλογή για παιδιά, με λίγη προσοχή στην είσοδο γιατί γλιστράει.
Η περιοχή ανήκει στο οικοσύστημα της Τρίνησας, Natura 2000, και αποτελεί τόπο αναπαραγωγής για τη θαλάσσια χελώνα caretta-caretta. Είναι από εκείνες τις στάσεις που συνδυάζουν εικόνα, εύκολη πρόσβαση και ένα σημείο αναφοράς που μένει στη μνήμη.
Λίγο νοτιότερα από το Γύθειο, το Μαυροβούνι απλώνεται σε περίπου πέντε χιλιόμετρα και είναι η μεγαλύτερη παραλία της Μάνης. Έχει άμμο και ψιλό χαλικάκι, ενώ ένα μικρό τμήμα της είναι οργανωμένο με ξαπλώστρες, ομπρέλες, καφέ και εστιατόρια.
Είναι αγαπημένο σημείο για windsurf, με σχολές που διαθέτουν εξοπλισμό και μαθήματα. Μετά τη θάλασσα, η ανηφόρα προς το χωριό Μαυροβούνι δίνει άλλη αίσθηση στη μέρα, με ταβέρνες γύρω από την πλατεία και πιο ήρεμο ρυθμό.
Ανάμεσα στο Βαθύ και τον Αγερανό, η παραλία κρατά πιο φυσικό χαρακτήρα, με περιορισμένες παρεμβάσεις. Όσοι αναζητούν πιο δροσερά νερά μπορούν να επιλέξουν το σημείο όπου το ποταμάκι εκβάλλει στη θάλασσα.
Στην ίδια διαδρομή, ο Αγερανός έχει και μια δυνατή μανιάτικη εικόνα πριν από τη βουτιά: την καστροκατοικία του Αντωνόμπεη Γρηγοράκη, χτισμένη το 1782, ύψους 18 μέτρων, σε λόφο ανάμεσα σε ελιές, πικροδάφνες και φραγκοσυκιές.
Οι Καμάρες, πιο νότια, είναι μεγάλη και ήσυχη παραλία με άμμο και χαλίκι. Για σκιά χρειάζεται δική σου ομπρέλα, αν δεν επιλέξεις κάποιο σημείο μπροστά από τα καταλύματα όπου υπάρχουν ξαπλώστρες.
Κάτω από το Σκουτάρι, η Αγία Βαρβάρα είναι από τις παραλίες που έχουν και χρώμα και ιστορία. Τυρκουάζ νερά, άμμος που χρυσίζει και το βυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Βαρβάρας στην ακροθαλασσιά, από τον 12ο αιώνα, φτιάχνουν μια εικόνα που δεν μοιάζει τυχαία.
Στο εξωτερικό τείχος του ιερού, η τοιχογραφία της Αγίας Βαρβάρας κοιτάζει τη θάλασσα εδώ και αιώνες, ενώ ο τοπικός μύθος μιλά για θησαυρό που έκρυψαν πειρατές. Στην παραλία υπάρχουν δύο ταβερνάκια που σερβίρουν ψάρια από τα καΐκια τους.
Κότρωνας, Σκοπά και Χαλίκια-Βάτα
Ο Κότρωνας, από τα μεγαλύτερα χωριά της Μέσα Μάνης, είναι χτισμένος στον μυχό μιας χερσονήσου στην ανατολική πλευρά και λειτουργεί ως καλά προστατευμένο λιμάνι. Η παραλία του είναι αγαπημένη για οικογένειες, με ρηχά καθαρά νερά, ταβερνάκια και καφέ με θέα στη θάλασσα.
Σε απόσταση περίπου 500 μέτρων νοτιοδυτικά του Κότρωνα βρίσκεται η παραλία Σκοπά, ένα ιδιαίτερο σημείο που βρέχεται από θάλασσα και από τις δύο πλευρές και ενώνεται με την ομώνυμη καταπράσινη νησίδα. Πάνω της στέκει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, χτισμένο στα θεμέλια ναού της Ισσωρίας Αρτέμιδος, σε περιοχή όπου βρισκόταν η ακρόπολη της αρχαίας Τευθρώνης.
Στο Φλομοχώρι, πριν ή μετά τη βουτιά, αξίζει μια βόλτα ανάμεσα στα πετρόχτιστα σοκάκια και τα πυργόσπιτα. Όταν η ζέστη αρχίσει να βαραίνει, η απάντηση είναι τα Χαλίκια-Βάτα, παραλία με κάτασπρα μικρά βότσαλα, καθαρά νερά και δύο ταβερνάκια στις άκρες της.
Η Αλύπα έχει τυρκουάζ νερά, χοντρά άσπρα βότσαλα και έντονο παραδοσιακό χρώμα από τους πύργους και τα πέτρινα σπίτια που τη συνοδεύουν. Το τοπίο έχει χρησιμοποιηθεί ως σκηνικό για διαφημιστικά σποτ και παραγωγές, όμως το πιο ενδιαφέρον είναι ότι παραμένει εκεί ακριβώς όπως το βλέπεις: πραγματικό, πέτρινο και καλοκαιρινό.
Η Κροκάλα, όπως μαρτυρά το όνομά της, έχει χοντρά βότσαλα. Το 2016 οι τοπικές αρχές αποφάσισαν να τη στρώσουν με άμμο, όμως η θάλασσα την πήρε. Σήμερα, η εικόνα της είναι ξανά μανιάτικη: κροκάλες στην ακτή και πράσινα κρυστάλλινα νερά.
Στο Πόρτο Κάγιο, η παραλία βρίσκεται μπροστά στον μικρό οικισμό με τη μεγάλη ιστορία. Το πρωί φτάνουν οι εκδρομείς για μπάνιο και το μεσημέρι τα τραπέζια δίπλα στο κύμα γεμίζουν με ψαρομεζέδες. Για όσους θέλουν πιο δύσκολη πρόσβαση και πιο ήσυχη βουτιά, ο Αντρόγιαλος απαιτεί μονοπάτι από τις Πιόντες και πέρασμα από τη σπηλιά του Κοκά.
Στο ακρωτήριο Ταίναρο, η εμπειρία αλλάζει. Το μονοπάτι για τον φάρο χρειάζεται περίπου τρία τέταρτα περπάτημα, με το γαλάζιο να ανοίγει μπροστά σου. Στην επιστροφή, η μικρή παραλία στην αρχή του μονοπατιού γίνεται η πιο απλή και σωστή ανταμοιβή: καθαρά νερά και ένα αρμυρίκι για σκιά.
Δυτικά: Από το Μαρμάρι μέχρι το Λιμένι
Περνώντας στη δυτική πλευρά από το Ταίναρο, το Μαρμάρι απλώνεται σε ανοιχτό κόλπο και είναι από τις πιο πλατιές παραλίες της διαδρομής. Έχει άμμο, ξαπλώστρες, ομπρέλες και οργανωμένες παροχές από το πετρόχτιστο ξενοδοχείο που δεσπόζει στην κορυφή του βράχου.
Η Κυπάρισσος είναι μικρό λιμανάκι με πράσινα διαυγή νερά, κροκάλες και λίγα πετρόχτιστα σπίτια. Η παραλία της Βάθειας, μικρή και λιτή, φαίνεται από τον δρόμο και προσφέρει μόνο τα βασικά: βότσαλα για να καθίσεις και θάλασσα για να κολυμπήσεις.
Πιο ήσυχη επιλογή είναι και η μικρή παραλία στα Γυάλια, με μεγάλα αρμυρίκια για σκιά. Είναι από εκείνα τα σημεία που δεν ζητούν πολλά, αρκεί να έχεις μαζί σου χρόνο, νερό και κάτι να διαβάσεις.
Ο Γερολιμένας, το μεγαλύτερο χωριό της νότιας Μέσα Μάνης, έχει παραλία με κροκάλες και γαλαζοπράσινα νερά. Ο επιβλητικός μακρόστενος βράχος στη δυτική πλευρά του δίνει στο τοπίο άγρια ομορφιά, ενώ απέναντι το λιμανάκι και τα παλιά κτίσματα κρατούν την αίσθηση ενός τόπου με ιστορία.
Κάτω από το διάσημο σπήλαιο βρίσκεται η παραλία του Διρού, με κροκάλες και καθαρά νερά. Εδώ η είσοδος θέλει προσοχή, γιατί οι πέτρες είναι μεγάλες, δυσκολεύουν την ισορροπία και γλιστρούν μέσα στη θάλασσα. Αφού μπεις, όμως, το μπάνιο σε αποζημιώνει.
Η παραλία ανάμεσα στο Καραβοστάσι και το Νέο Οίτυλο απλώνεται κάτω από τον παραθαλάσσιο δρόμο, με άμμο και βότσαλα. Καλύτερα να την προτιμήσεις όταν δεν φυσάει Πουνέντες ή Γαρμπής, καθώς ο ανοιχτός κόλπος επηρεάζεται από τους ανέμους. Μετά τη βουτιά, τα ταβερνάκια μπροστά στη θάλασσα είναι η φυσική συνέχεια της διαδρομής.
Και μετά έρχεται το Λιμένι. Από εκείνα τα μέρη που πρώτα τα βλέπεις σε φωτογραφία και δύσκολα πιστεύεις ότι η θάλασσα έχει πράγματι αυτά τα χρώματα. Κι όμως, τα έχει.
Στο Λιμένι η κλασική παραλία δεν είναι απαραίτητη. Ο παραδοσιακός οικισμός, τα πέτρινα σπίτια, τα εστιατόρια, τα μπαρ, τα ξενοδοχεία, οι προβλήτες και τα βράχια φτιάχνουν ένα σκηνικό όπου η βουτιά γίνεται από όπου βρεις. Μπαίνεις, βγαίνεις, ξαναμπαίνεις και κάπως έτσι καταλαβαίνεις γιατί στη Μάνη η θάλασσα δεν είναι απλώς στάση στο ταξίδι. Είναι ο λόγος να συνεχίσεις τη διαδρομή.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Πελοπόννησος τον Αύγουστο: Πού να πας αν δεν αντέχεις την πολυκοσμία
- Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα: 10 καλοκαιρινά μέρη που έγιναν σκηνικό στο σινεμά
- 5 παραθαλάσσια χωριά της Πελοποννήσου για ήρεμες καλοκαιρινές αποδράσεις
- Κέρκυρα: Ο καλοκαιρινός οδηγός για Παλιά Πόλη, παραλίες, χωριά και γεύσεις
- Πάρος travel guide: Τι να δεις, πού να κολυμπήσεις και γιατί αξίζει μια μέρα στην Αντίπαρο
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
