Παύλος Σιδηρόπουλος: Έπαιξε σχεδόν τον εαυτό του – «Το έκανα με μαύρη καρδιά»
Ο ρόλος που γράφτηκε πάνω στην προσωπικότητά του, η δύσκολη σχέση του με τον «Ασυμβίβαστο» και το «Να μ’ αγαπάς» που έγινε μεγαλύτερο από την ταινία

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γνώρισε τον Ανδρέα Θωμόπουλο το 1977, σε ένα μπαλκόνι στο Παγκράτι. Η βραδιά κύλησε με δύο κιθάρες, μία φυσαρμόνικα, τσίπουρο και πολύωρη συζήτηση. Ο σκηνοθέτης εντυπωσιάστηκε από την ακρίβεια του λόγου του, τη μουσική του ευκολία και τη φωτογένειά του. Το σενάριο που είχε ήδη αρχίσει να γράφει βρήκε τότε τον πρωταγωνιστή του.
Ο προσωρινός τίτλος ήταν «Εύκολος δρόμος». Στην πορεία έγινε «Ο Ασυμβίβαστος» και χάρισε στον Σιδηρόπουλο έναν χαρακτηρισμό που τον ακολούθησε πολύ πέρα από την κινηματογραφική αίθουσα. Η σχέση του με την ταινία, όμως, απείχε αρκετά από όσα άφησε πίσω του ο μύθος.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος και ο ήρωας της ταινίας
Ο κεντρικός ήρωας ονομάζεται Παύλος. Είναι φοιτητής Ιατρικής, συγκρούεται με τον πατέρα του και εγκαταλείπει την προδιαγεγραμμένη επαγγελματική πορεία του για να ακολουθήσει τη μουσική. Παίρνει την κιθάρα του, βγαίνει στους δρόμους και προσπαθεί να ζήσει έξω από τις συμβάσεις που τον περιβάλλουν.
Το σενάριο δανείστηκε την ιδιοσυγκρασία, τη δημόσια εικόνα και ορισμένα στοιχεία της ζωής του Σιδηρόπουλου. Ο πραγματικός Παύλος είχε αφήσει τις σπουδές του στα Μαθηματικά και ήδη αναζητούσε τον δικό του δρόμο στο ελληνικό ροκ. Ο κινηματογραφικός ήρωας κατασκευάστηκε αρκετά κοντά του ώστε, με τα χρόνια, οι δύο μορφές να μοιάζουν σχεδόν αξεχώριστες.
Ο ίδιος δεν έκρυψε τις επιφυλάξεις του. Στην τελευταία του συνέντευξη, στον Δημήτρη Δημητράκα και στον Rock FM, θυμήθηκε τον Θωμόπουλο να του λέει: «Έχω γράψει ένα έργο για πάρτη σου». Ο Σιδηρόπουλος βρήκε το σενάριο μελό, περίμενε ότι θα άλλαζε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αργότερα παραδέχτηκε: «Το έκανα με μαύρη καρδιά».
Η μαρτυρία του δυσκολεύει την εύκολη ανάγνωση του «Ασυμβίβαστου» ως μιας σχεδόν αυτοβιογραφικής εξομολόγησης. Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο κέντρο της ταινίας ένιωθε ότι η οθόνη είχε απλοποιήσει έναν πολύ πιο σύνθετο χαρακτήρα.
Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν μέσα σε περίπου τέσσερις εβδομάδες, με περιορισμένα οικονομικά μέσα. Η ταινία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1978 και βγήκε στις αίθουσες την επόμενη χρονιά. Έκοψε 31.491 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας τη 12η θέση ανάμεσα στις 26 ελληνικές παραγωγές της περιόδου, χωρίς να κερδίσει την αποδοχή των κριτικών.
Ο «Ασυμβίβαστος» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1978 και κυκλοφόρησε στις αίθουσες το 1979
Το «Να μ’ αγαπάς» βγήκε από την οθόνη
Το τραγούδι που ταυτίστηκε με τον «Ασυμβίβαστο» υπήρχε πριν από την ταινία. Ο Ανδρέας Θωμόπουλος είχε γράψει το «Να μ’ αγαπάς» έναν χρόνο νωρίτερα, για τη σύζυγό του, Ηρώ. Δημιουργός του ήταν ο ίδιος ο σκηνοθέτης· η ερμηνεία του Σιδηρόπουλου το συνέδεσε οριστικά με τη δική του φωνή.
Η συχνή μετάδοσή του από το ραδιόφωνο το έφερε σε ένα κοινό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο της ταινίας. Σταδιακά απέκτησε αυτόνομη διαδρομή και έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του Σιδηρόπουλου, παρότι εκείνος δεν είχε γράψει ούτε τη μουσική ούτε τους στίχους.
Στο soundtrack περιλαμβάνονταν επίσης τα «Μη μου μιλάς για τίποτα», «Στον ύπνο μου» και «Τι να σου πω», καθώς και το «Κάποτε θα ’ρθουν», σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα τραγούδια κράτησαν τον «Ασυμβίβαστο» ζωντανό ακόμη και για ανθρώπους που δεν παρακολούθησαν ποτέ ολόκληρη την ταινία.
Ο ηθοποιός πέρα από τον «Ασυμβίβαστο»
Η πρώτη θεατρική δοκιμή του Σιδηρόπουλου είχε προηγηθεί. Το 1977 εμφανίστηκε στην παιδική παράσταση της Ευγενίας Φακίνου «Στο Κουρδιστάν», υποδυόμενος τον «Μπουλντόζα», τον κακό χαρακτήρα που ήθελε να ισοπεδώσει το χωριό και να το μετατρέψει σε οικόπεδα.
Λίγα χρόνια αργότερα πέρασε και στην τηλεόραση. Στην «Οικογένεια Ζαρντή» του Κώστα Φέρρη υποδύθηκε τον Άλεκ, έναν γαλλοθρεμμένο αστό και χρήστη οπίου στις αρχές του 20ού αιώνα. Σε μία από τις σκηνές έπαιζε κιθάρα, ενώ η Σωτηρία Λεονάρδου τραγουδούσε το «Summertime». Σύμφωνα με την επίσημη βιογραφία του, η υποκριτική τον είχε απασχολήσει σοβαρότερα απ’ όσο δείχνουν οι λίγες εμφανίσεις του.
Στη φιλμογραφία του προστίθεται συχνά και το «Αλδεβαράν», η προηγούμενη ταινία του Θωμόπουλου. Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος δεν τον περιλαμβάνει στη διανομή, ενώ η επίσημη βιογραφία του τοποθετεί την πρώτη γνωριμία του με τον σκηνοθέτη μετά την ολοκλήρωσή της. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, η συγκεκριμένη συμμετοχή παραμένει ανεπιβεβαίωτη.
Ο «Ασυμβίβαστος» πρόσθεσε στον Παύλο Σιδηρόπουλο ένα επίθετο που τον ακολούθησε σε ολόκληρη τη μεταγενέστερη αφήγηση της ζωής του. Το «Να μ’ αγαπάς» βγήκε από την κινηματογραφική αίθουσα και παρέμεινε στη συλλογική μνήμη. Ο ίδιος κράτησε απόσταση από την ταινία που συνέβαλε περισσότερο από κάθε άλλη εικόνα στη δημιουργία του μύθου του.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News