Πώς γράφεις ένα μυαλό που ξεχνά; Η Emma Cline αφήνει τη μνήμη να διαλύσει τη γλώσσα

Το «Switzy», ήδη στη longlist του Booker Prize 2026, ακολουθεί έναν ηλικιωμένο άνδρα με άνοια στο τελευταίο ταξίδι της ζωής του. Η μεγαλύτερη φιλοδοξία του βιβλίου δεν βρίσκεται όμως στην υπόθεση: η απώλεια περνά μέσα στις λέξεις, στις επαναλήψεις και στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αφήγηση

Η Emma Cline και το μυθιστόρημά της Switzy Η Emma Cline και το μυθιστόρημά της Switzy

Ο David έχει μαζί του ένα μικρό σημειωματάριο.

Έχει γράψει εκεί ονόματα, υπενθυμίσεις και πληροφορίες που θα έπρεπε να τον βοηθούν να κρατήσει σταθερό τον κόσμο γύρω του.

Μόνο που κάποια στιγμή κοιτάζει τις σελίδες και δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τον ίδιο του τον γραφικό χαρακτήρα.

Από αυτή τη μικρή, σχεδόν ασήμαντη στιγμή ξεκινά η πραγματική ιδέα του «Switzy», του νέου μυθιστορήματος της Emma Cline. Το βιβλίο βρίσκεται ήδη στη longlist του Booker Prize 2026 και κυκλοφορεί στη βρετανική αγορά στις 10 Σεπτεμβρίου από Chatto & Windus.

Ένα ταξίδι με γνωστό τέλος

Ο David είναι συνταξιούχος Αμερικανός επιχειρηματίας με άνοια. Ταξιδεύει στην Ευρώπη μαζί με τον βοηθό του Cody, περνά από το Λονδίνο και τη Γαλλία και κατευθύνεται τελικά προς τη Ζυρίχη.

Ο προορισμός είναι γνωστός από την αρχή: έχει προγραμματίσει να πεθάνει σε ελβετική κλινική υποβοηθούμενου θανάτου. Δεν πρόκειται επομένως για μυθιστόρημα που στηρίζεται στο «τι θα συμβεί».

Το βάρος πέφτει στο πώς βιώνεται αυτό το τελευταίο διάστημα από ένα μυαλό που έχει ήδη αρχίσει να χάνει τη συνέχεια του χρόνου.

Οι πρόσφατες αναμνήσεις γλιστρούν, ενώ στιγμές από δεκαετίες πριν μπορεί να εμφανιστούν με απροσδόκητη καθαρότητα. Οι σκέψεις επιστρέφουν. Οι λέξεις παρακούγονται. Η σύνδεση ανάμεσα σε πρόσωπα και γεγονότα παύει να είναι αυτονόητη.

Διαβάστε επίσης: Η φίλη που θα έπρεπε να είχες αποφύγει: 5 βιβλία για τοξικές φιλίες

Η άνοια δεν είναι απλώς «θέμα»

Η ίδια η Cline έχει εξηγήσει ότι, γράφοντας το βιβλίο, προσπαθούσε να βρει τρόπο να αποδώσει τη μνήμη πάνω στη σελίδα. Ανάμεσα στα έργα στα οποία στράφηκε ήταν το «I Remember» του Joe Brainard και το «Suicide» του Édouard Levé.

Η παρατήρηση έχει σημασία.

Το «Switzy» δεν χρησιμοποιεί απλώς την άνοια ως δραματική συνθήκη. Προσπαθεί να αφήσει τη φθορά να περάσει μέσα στην ίδια τη μορφή του μυθιστορήματος.

Η Cline μίλησε επίσης για την επιθυμία της να βρεθεί μέσα σε μια συνείδηση που πιέζεται από το βέβαιο τέλος της την ίδια στιγμή που αρχίζει ήδη να χάνει τον εαυτό της: τι απομένει από έναν άνθρωπο όταν η μνήμη που τον κρατούσε ενωμένο παύει να λειτουργεί;

Είναι μια σαφής μετατόπιση για τη συγγραφέα του «The Girls» και του «The Guest».

Εδώ ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας ηλικιωμένος, εύπορος άνδρας που έχει αποκτήσει όλα όσα θεωρούσε κάποτε σημάδια επιτυχίας, την ώρα που αυτά αρχίζουν να χάνουν το νόημά τους. Οι κριτές του Booker στάθηκαν ακριβώς στη συνύπαρξη της υλικής πολυτέλειας με τη μοναξιά και τη σταδιακή απώλεια της μνήμης.

Το δύσκολο για ένα βιβλίο σαν το «Switzy» δεν είναι να δείξει ότι ένας άνθρωπος ξεχνά.

Είναι να σε βάλει για λίγο μέσα στη στιγμή που έχει ξεχάσει και δεν το γνωρίζει ακόμη.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο