Η χρονιά που ο Ρόμπιν Γουίλιαμς έγινε τρομακτικός: Οι τρεις σκοτεινοί ρόλοι του 2002

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Το 2002, ο άνθρωπος που είχε συνδεθεί με το γέλιο, την τρυφερότητα και μερικές από τις πιο αγαπημένες οικογενειακές ταινίες του Χόλιγουντ εμφανίστηκε μέσα σε λίγους μήνες ως ένας εκδικητικός τηλεπαρουσιαστής, ένας ψυχρός δολοφόνος και ένας μοναχικός υπάλληλος που παρακολουθούσε τις ζωές των πελατών του μέσα από τις φωτογραφίες τους.

Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς είχε ήδη αποδείξει ότι μπορούσε να κινηθεί έξω από την κωμωδία. Το «Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών», ο «Βασιλιάς της Μοναξιάς» και το «Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ» είχαν αποκαλύψει έναν ηθοποιό με δραματικό βάθος. Εκείνη τη χρονιά, όμως, έκανε κάτι διαφορετικό: χρησιμοποίησε την οικειότητα που είχε χτίσει με το κοινό για να προκαλέσει δυσφορία.

Με αφορμή την 21η Ιουλίου, την ημέρα που γεννήθηκε το 1951, επιστρέφουμε στη χρονιά κατά την οποία τρεις ταινίες άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο τον βλέπαμε.

Μια σκοτεινή περίοδος που προέκυψε σχεδόν τυχαία

Τα «Death to Smoochy», «Insomnia» και «One Hour Photo» κυκλοφόρησαν όλα μέσα στο 2002. Η χρονική τους σύμπτωση έμοιαζε με προσεκτικά σχεδιασμένη αλλαγή κατεύθυνσης, όμως ο ίδιος ο Γουίλιαμς είχε δώσει μια απλούστερη εξήγηση.

Σε συνέντευξή του εκείνη την περίοδο χαρακτήρισε το 2002 ως τη «σκοτεινή» του φάση, διευκρινίζοντας ότι οι τρεις προτάσεις έφτασαν κοντά η μία στην άλλη. Τα σενάρια ήταν παράξενα, απαιτητικά και πολύ διαφορετικά από όσα του πρότειναν συνήθως. Έτσι αποφάσισε να τα ακολουθήσει.

Καθεμία από τις ταινίες αξιοποίησε διαφορετική πλευρά του. Η πρώτη άφησε ελεύθερη την κωμική του υπερβολή και την έστρεψε προς την οργή. Η δεύτερη αφαίρεσε σχεδόν κάθε εξωτερική έκφραση. Η τρίτη τον έκλεισε στη σιωπή ενός ανθρώπου που παρατηρεί τις ζωές των άλλων από απόσταση.

«Death to Smoochy»: Το γέλιο αποκτά θυμό

Στη μαύρη κωμωδία του Ντάνι Ντε Βίτο, ο Γουίλιαμς υποδύεται τον Ρέινμποου Ράντολφ, έναν δημοφιλή παρουσιαστή παιδικής τηλεοπτικής εκπομπής που χάνει τη δουλειά του και βλέπει τη θέση του να καταλαμβάνει ο Σμούτσι, ένας υπερβολικά καλοπροαίρετος μωβ ρινόκερος.

Στο «Death to Smoochy», η κωμική υπερβολή του Γουίλιαμς μετατρέπεται σε θυμό και εκδικητική μανία

Ο Ράντολφ δεν ανήκει στους πραγματικά τρομακτικούς χαρακτήρες της καριέρας του. Είναι γελοίος, εμπαθής και εκτός ελέγχου. Μέσα από αυτόν, όμως, η γνώριμη πληθωρικότητα του Γουίλιαμς αποκτά μια επιθετική πλευρά. Οι γρήγορες αλλαγές στη φωνή και στις εκφράσεις του υπηρετούν πλέον την ταπείνωση και την εκδίκηση.

Η ταινία σατιρίζει έναν κόσμο παιδικής αθωότητας που λειτουργεί με όρους τηλεθέασης, χορηγιών και προσωπικών συμφερόντων. Απέτυχε εμπορικά και δίχασε έντονα τους κριτικούς, αλλά με τον χρόνο απέκτησε καλτ κοινό. Στην άτυπη τριλογία του 2002 λειτουργεί ως η πρώτη προειδοποίηση: η κωμική ενέργεια του Γουίλιαμς μπορούσε να γίνει δυσάρεστη χωρίς να αλλάξει μορφή.

«Insomnia»: Η απειλή χαμηλώνει τη φωνή

Στο «Insomnia» του Κρίστοφερ Νόλαν, ο Γουίλιαμς βρίσκεται απέναντι στον Αλ Πατσί και εγκαταλείπει όλα τα αναγνωρίσιμα ερμηνευτικά του εργαλεία. Ως Γουόλτερ Φιντς είναι ήρεμος, συγκρατημένος και τόσο συνηθισμένος ώστε θα περνούσε απαρατήρητος μέσα σε ένα πλήθος.

Στο «Insomnia» του Κρίστοφερ Νόλαν, ο Ρόμπιν Γουίλιαμς χτίζει την απειλή με χαμηλή φωνή και απόλυτο έλεγχο

Αυτή ακριβώς ήταν η πρόθεση του Νόλαν. Ο σκηνοθέτης δεν αναζητούσε έναν μανιακό κακό που θα αποτελούσε απλώς το αντίθετο της κωμικής περσόνας του Γουίλιαμς. Ήθελε έναν άνθρωπο χωρίς εξωτερικά σημάδια που να προδίδουν τι κρύβει.

Ο Γουίλιαμς χτίζει την απειλή με χαμηλή φωνή, μικρές κινήσεις και απόλυτο έλεγχο. Η αναγνωρίσιμη ζεστασιά του παραμένει στην επιφάνεια, αλλά δεν προσφέρει πια ασφάλεια. Το «Insomnia» απέδειξε ότι μπορούσε να γίνει ανησυχητικός χωρίς ένταση, μεταμφίεση ή θεαματικές εκρήξεις.

«One Hour Photo»: Ο φόβος κάτω από το λευκό φως

Η πιο πλήρης μεταμόρφωση ήρθε στο «One Hour Photo» του Μαρκ Ρόμανεκ. Ο Σάι Πάρις εργάζεται στο φωτογραφικό τμήμα ενός πολυκαταστήματος και περνά τις ημέρες του εμφανίζοντας οικογενειακά στιγμιότυπα. Η μοναξιά του τον οδηγεί να επενδύσει συναισθηματικά σε μια οικογένεια που γνωρίζει μόνο μέσα από τις φωτογραφίες της.

Ο Γουίλιαμς αλλάζει εμφάνιση, βάφει τα μαλλιά του ξανθά και φορά άχρωμα ρούχα. Κυρίως, όμως, περιορίζει δραστικά τον τρόπο με τον οποίο παίζει. Οι παύσεις, το σταθερό βλέμμα και η επίμονη ευγένεια του Σάι δημιουργούν μεγαλύτερη ένταση από οποιοδήποτε ξέσπασμα.

Ο Ρόμανεκ τοποθετεί τον χαρακτήρα σε έναν φωτεινό και τακτοποιημένο κόσμο, μακριά από τα σκοτεινά δωμάτια που συνήθως συνοδεύουν ένα ψυχολογικό θρίλερ. Ο Σάι στέκεται ανάμεσα σε λευκούς διαδρόμους και πολύχρωμες οικογενειακές φωτογραφίες. Η αντίθεση κάνει την παρουσία του ακόμη πιο άβολη.

Ο Γουίλιαμς είχε αναφέρει ότι η εξωτερική μεταμόρφωση τον βοήθησε να πλησιάσει την απομόνωση του χαρακτήρα. Η ερμηνεία του αποφεύγει την εύκολη καρικατούρα και αφήνει χώρο για τη μοναξιά, χωρίς να εξωραΐζει την εμμονή.

Το 2002 άλλαξε την εικόνα του χωρίς να την ακυρώσει

Οι τρεις ταινίες δεν έχουν την ίδια ποιότητα ούτε αντιμετωπίζουν τον Γουίλιαμς με τον ίδιο τρόπο. Το «Death to Smoochy» είναι μια άναρχη μαύρη κωμωδία, το «Insomnia» ένα αυστηρό αστυνομικό θρίλερ και το «One Hour Photo» μια μελέτη πάνω στη μοναξιά και την εμμονή.

Μαζί καταγράφουν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μεταμορφώσεις στην καριέρα ενός δημοφιλούς ηθοποιού. Ο Γουίλιαμς δεν χρειάστηκε να απομακρυνθεί από όσα γνώριζε το κοινό γι’ αυτόν. Πήρε τη φωνή, την ευαισθησία και την ένταση που υπήρχαν πάντα στο παίξιμό του και τα οδήγησε σε διαφορετική κατεύθυνση.

Το «One Hour Photo» και το «Insomnia» εξακολουθούν να αιφνιδιάζουν ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Στην οθόνη βρίσκεται ο ίδιος Ρόμπιν Γουίλιαμς που θυμόμαστε. Μόνο που αυτή τη φορά δεν έρχεται για να μας καθησυχάσει.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News