Πύραυλος της SpaceX «καρφώθηκε» στη Σελήνη – Η πρόσκρουση με 8.690 χλμ./ώρα που άνοιξε νέο κρατήρα

Το ανώτερο στάδιο του Falcon 9, βάρους περίπου τεσσάρων τόνων, διαλύθηκε κοντά στον κρατήρα Αϊνστάιν, ενώ οι πρώτες δορυφορικές λήψεις αναμένονται τις επόμενες ημέρες

Εκτόξευση του Falcon 9 της SpaceX που μετέφερε τις αποστολές Blue Ghost και Resilience προς τη Σελήνη

Ένα χρησιμοποιημένο τμήμα πυραύλου της SpaceX κατέληξε πάνω στη Σελήνη με ταχύτητα περίπου 8.690 χιλιομέτρων την ώρα, έπειτα από περισσότερο από έναν χρόνο ανεξέλεγκτης περιφοράς στο Διάστημα.

Δεν επρόκειτο για ολόκληρο τον πύραυλο, αλλά για το ανώτερο στάδιο ενός Falcon 9, μήκους περίπου 12 μέτρων και βάρους κοντά στους τέσσερις τόνους. Η πρόσκρουση σημειώθηκε το πρωί της Τετάρτης 5 Αυγούστου 2026, κοντά στον κρατήρα Αϊνστάιν, στο δυτικό άκρο της σεληνιακής επιφάνειας.

Το διαστημικό αντικείμενο χτύπησε το έδαφος περίπου στις 09:35 ώρα Ελλάδας, κινούμενο με ταχύτητα 2,43 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο. Η ενέργεια της πρόσκρουσης υπολογίζεται σε περίπου 11,8 δισεκατομμύρια τζάουλ, ποσότητα αντίστοιχη με σχεδόν τρεις τόνους εκρηκτικής ύλης TNT.

Κανείς δεν κατέγραψε καθαρά τη στιγμή

Παρά την κινητοποίηση τηλεσκοπίων και επιστημονικών ομάδων, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επιβεβαιωμένη εικόνα ή βίντεο της ίδιας της πρόσκρουσης.

Η περιοχή βρισκόταν κοντά στο φωτισμένο άκρο της Σελήνης, σε σημείο ιδιαίτερα δύσκολο να παρατηρηθεί από τη Γη. Η σύντομη λάμψη που αναμενόταν να δημιουργηθεί εκτιμάται ότι διήρκεσε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο και ήταν πολύ αδύναμη για να γίνει ορατή με γυμνό μάτι.

Επιστήμονες εμφανίζονται βέβαιοι ότι η σύγκρουση πραγματοποιήθηκε, καθώς οι τελευταίες παρατηρήσεις έδειχναν το αντικείμενο να κατευθύνεται ευθεία προς τη σεληνιακή επιφάνεια.

Το νέφος νατρίου και λιθίου

Το ισχυρότερο μέχρι στιγμής στοιχείο προήλθε από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στη Χιλή.

Το όργανο εντόπισε μετά την αναμενόμενη ώρα της πρόσκρουσης ένα ρεύμα νατρίου και λιθίου, το οποίο εκτεινόταν για δεκάδες χιλιόμετρα και παρέμεινε ανιχνεύσιμο για περίπου πέντε έως δέκα λεπτά.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το νάτριο προερχόταν κυρίως από το σεληνιακό έδαφος που εκτινάχθηκε, ενώ το λίθιο μπορεί να συνδεόταν με τα υλικά του ίδιου του πυραύλου. Δεν έχει δημοσιευτεί, ωστόσο, άμεση φωτογραφία του νέφους ή της στιγμής κατά την οποία το αντικείμενο χτύπησε την επιφάνεια.

Πόσο μεγάλος είναι ο νέος κρατήρας

Η NASA είχε υπολογίσει πριν από το γεγονός ότι η πρόσκρουση θα μπορούσε να δημιουργήσει κρατήρα πλάτους περίπου 18 μέτρων και βάθους σχεδόν 3,5 μέτρων.

Επιστημονικά μοντέλα ανεβάζουν την πιθανή διάμετρο στα 20 έως 30 μέτρα, επισημαίνοντας ότι το ακριβές σχήμα εξαρτάται από τη γωνία με την οποία έπεσε το ανώτερο στάδιο και από τη σύσταση του εδάφους στο συγκεκριμένο σημείο.

Οι πραγματικές διαστάσεις θα γίνουν γνωστές μόνο όταν φωτογραφηθεί η περιοχή και συγκριθούν οι νέες λήψεις με παλαιότερες εικόνες της επιφάνειας.

Πότε θα φτάσουν οι πρώτες εικόνες

Το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA αναμένεται να περάσει πάνω από την περιοχή και να αναζητήσει τα ίχνη της πρόσκρουσης.

Αντίστοιχες παρατηρήσεις μπορεί να επιχειρηθούν μέσω του οργάνου ShadowCam, το οποίο βρίσκεται στον νοτιοκορεατικό δορυφόρο Danuri. Η NASA είχε διευκρινίσει ότι οι λήψεις εξαρτώνται από τον φωτισμό, τη θέση των διαστημικών συσκευών και τον χρόνο κατά τον οποίο οι τροχιές τους θα τις φέρουν πάνω από το σημείο.

Μέχρι να δημοσιευτούν αυτές οι εικόνες, δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί οπτικά ούτε το ακριβές σημείο ούτε το μέγεθος του νέου κρατήρα.

Γιατί το γεγονός ενδιαφέρει τους επιστήμονες

Οι φυσικές προσκρούσεις μετεωροειδών είναι καθημερινές στη Σελήνη, καθώς δεν υπάρχει ατμόσφαιρα που να επιβραδύνει ή να καταστρέφει τα εισερχόμενα αντικείμενα.

Η NASA υπολογίζει ότι ένας φυσικός βράχος με ενέργεια αντίστοιχη του συγκεκριμένου ανώτερου σταδίου χτυπά τη σεληνιακή επιφάνεια περίπου μία φορά κάθε έξι ημέρες. Οι συγκρούσεις τεχνητών αντικειμένων είναι πολύ πιο σπάνιες και προσφέρουν ιδιαίτερη επιστημονική αξία, επειδή η μάζα, η ταχύτητα και η πορεία τους είναι γνωστές εκ των προτέρων.

Τα δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο εκτινάσσονται η σκόνη και τα πετρώματα, αλλά και για την καλύτερη εκτίμηση των κινδύνων που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μελλοντικές εγκαταστάσεις και πληρώματα στη Σελήνη.

Πώς κατέληξε εκεί ο Falcon 9

Το ανώτερο στάδιο είχε εκτοξευθεί στις 15 Ιανουαρίου 2025, μεταφέροντας προς τη Σελήνη δύο ιδιωτικές αποστολές: το Blue Ghost της Firefly Aerospace και το Resilience της ιαπωνικής ispace.

Μετά την απελευθέρωση των δύο σκαφών, παρέμεινε σε μια μεγάλη και ασταθή τροχιά που διασταυρωνόταν με την πορεία της Σελήνης. Η ηλιακή δραστηριότητα και οι βαρυτικές επιδράσεις το οδήγησαν σταδιακά σε τροχιά πρόσκρουσης, η οποία δεν είχε σχεδιαστεί από τη SpaceX.

Η εταιρεία έχει αναφέρει ότι συνεργάζεται με τη NASA για την αποφυγή παρόμοιων μη προγραμματισμένων περιστατικών σε μελλοντικές αποστολές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο