Τα τσιμπολογήματα της Αθηνάς Κακούρη: Το χέρι του Αγίου

Η Αθηνά Κακούρη αρθρογραφεί στην «Π»

 

Τα τσιμπολογήματα της Αθηνάς Κακούρη: Το χέρι του Αγίου

Είχα κάποτε μια φίλη από παλαιά κερκυραϊκή οικογένεια, που διηγείτο μια ιστορία για ζαρτιέρες, το λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνος και τον ιερέα του ναού. Ο παπάς, νέος και μεγάλο πειραχτήρι, συνήθιζε να κάθεται δίπλα σε κάποια ανυποψίαστη κυρία και, με μια γρήγορη κίνηση, να της ξεκουμπώνει τη ζαρτιέρα. Ακολουθούσαν θυμοί και κυρίως γέλια.

Οταν απόρησα πώς ένας ιερωμένος έκανε τέτοια καραγκιοζιλίκια χωρίς σκάνδαλο, έμαθα πως καμία κλίση δεν είχε προς το λειτούργημα. Ηταν όμως Βούλγαρης και η οικογένεια ήταν υποχρεωμένη να παρέχει πάντοτε έναν παπά, διότι το λείψανο -μαζί και με τα έσοδα;- της ανήκε!

Τα θυμήθηκα διαβάζοντας ότι το χέρι του Αγίου Σπυρίδωνος μεταστάθμευσε στη Μόσχα. Δεν εξηγείτο αν το ταξίδι αποφασίστηκε επειδή ο Αγιος, καταληφθείς από την τουριστική μανία της εποχής μας, το ζήτησε ή επειδή ο Μητροπολίτης θέλησε, όπως είπε, να μεταφέρει στον ρωσικό λαό την αγάπη του ελληνικού λαού προς τη Ρωσία.

Απορίας άξιον είναι πόθεν προκύπτει αυτή η αγάπη.

Ο Αγιος γεννήθηκε στην Κύπρο το 270 και μετά τον θάνατό του το σκήνωμά του έμεινε εκεί επί τρεις αιώνες. Τον 7ο αιώνα, εξαιτίας των επιδρομών των Σαρακηνών, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Με την επέλαση των Οθωμανών, μοναχός το έκρυψε σε σακί με σανό και το φυγάδευσε μέσω Μακεδονίας και Ηπείρου στην Κέρκυρα. Εκεί κατέληξε στον ιερέα Γεώργιο Καλλοχαιρέτη και αργότερα παρέμεινε στο νησί, συνδεόμενο έκτοτε στενά με τους Κερκυραίους.

Με τους υπόλοιπους Ρωμηούς, όμως, ο Αγιος δεν είχε ποτέ του πάρε δώσε. Εκείνοι έχουν ιστορικούς λόγους να θυμούνται διαφορετικά τη Ρωσία: από τα Ορλοφικά και τη στάση της στην εκστρατεία της Καλλίπολης το 1915 έως τη ρωσική υποστήριξη προς τη Βουλγαρία, της οποίας η δράση άφησε αιματηρά ίχνη στη Μακεδονία.

Αναπόδεικτες, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, οι «αγάπες» της αγίας χειρός προς τη Ρωσία και δυσεξήγητες οι δηλώσεις για τα ταξιδέματά της.
Οσο για το άγιο εκείνο χέρι, καλώς αναπαυόταν στην εκκλησία του στην Κέρκυρα, όπου εύχομαι να επιστρέψει το συντομότερο και να μείνει τιμημένο και σεβαστό εσαεί.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο