The Paper: Η πιο αληθινή σειρά για τη δημοσιογραφία είναι κωμωδία
Το spin-off του «The Office» ανακαλύπτει την κωμωδία εκεί όπου πραγματικά ζει ο τοπικός Τύπος: ανάμεσα σε clickbait, διαφημιζόμενους, push notifications και ανθρώπους που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μια σωστή είδηση έχει σημασία
Οι εργαζόμενοι της Toledo Truth Teller επιστρέφουν στη δεύτερη σεζόν του The Paper, της κωμωδίας που μεταφέρει το σύμπαν του The Office σε μια τοπική εφημερίδα 
Στην τηλεόραση, οι δημοσιογράφοι εμφανίζονται συνήθως ως ατρόμητοι ερευνητές που αναμετρώνται με την εξουσία ή ως κυνικοί άνθρωποι των media που θυσιάζουν τα πάντα για ένα πρωτοσέλιδο. Το The Paper επιλέγει έναν πολύ λιγότερο θεαματικό, αλλά περισσότερο αναγνωρίσιμο κόσμο: το γραφείο μιας τοπικής εφημερίδας που προσπαθεί απλώς να παραμείνει ζωντανή.
Εδώ η δημοσιογραφία δεν ασκείται μέσα σε γυάλινους ουρανοξύστες ούτε συνοδεύεται από δραματικές μουσικές. Γίνεται σε παλιά γραφεία, με περιορισμένο προσωπικό, αβέβαια έσοδα, πιεστικούς διαφημιζόμενους, βιαστικές αναρτήσεις και εργαζομένους που μπορεί να διαφωνούν ακόμη και για το ποια είδηση αξίζει να δημοσιευτεί.
Το εντυπωσιακό είναι ότι μια κωμωδία καταφέρνει να πλησιάσει την καθημερινότητα της δημοσιογραφίας περισσότερο από πολλές «σοβαρές» σειρές που γυρίστηκαν γι’ αυτήν.
Το συνεργείο του «The Office» αλλάζει γραφείο
Οι δημιουργοί Γκρεγκ Ντάνιελς και Μάικλ Κόμαν χρησιμοποιούν μια έξυπνη αφηγηματική γέφυρα. Το συνεργείο που κατέγραφε τη ζωή των εργαζομένων της Dunder Mifflin στο αμερικανικό The Office αναζητεί ένα καινούργιο θέμα και καταλήγει στο Τολέδο του Οχάιο.
Εκεί βρίσκεται η Toledo Truth Teller, μια ιστορική τοπική εφημερίδα που έχει απομείνει με ελάχιστους εργαζομένους και μοιράζεται τα γραφεία της με μια σαφώς επιτυχημένη επιχείρηση χαρτιού υγείας. Η σύγκριση είναι ανελέητη: το ένα χαρτί δυσκολεύεται να επιβιώσει, ενώ το άλλο εξακολουθεί να πουλά.
Στην εφημερίδα φτάνει ο Νεντ Σάμσον, τον οποίο υποδύεται ο Ντόναλ Γκλίσον. Είναι ένας επίμονα αισιόδοξος αρχισυντάκτης που πιστεύει ότι το έντυπο μπορεί να ξαναβρεί τον ρόλο του στην πόλη, αρκεί οι άνθρωποί του να εγκαταλείψουν την εύκολη αναπαραγωγή ειδήσεων και να αρχίσουν να κάνουν πραγματικό ρεπορτάζ.
Ο Νεντ δεν παρουσιάζεται ως χαρισματικός σωτήρας. Η πίστη του στη δημοσιογραφία είναι ειλικρινής, αλλά συχνά τον κάνει αφελή, υπερβολικό και κωμικά απροετοίμαστο για τον κόσμο που προσπαθεί να αλλάξει.
Ένα δημοσιογραφικό βραβείο δεν πληρώνει τους λογαριασμούς
Η δεύτερη σεζόν ξεκινά αφού η μικρή εφημερίδα έχει κερδίσει σημαντικές τοπικές διακρίσεις. Σε μια συμβατική σειρά, αυτή θα ήταν η στιγμή της δικαίωσης. Στο The Paper, τα βραβεία δεν λύνουν σχεδόν κανένα πρακτικό πρόβλημα.
Οι συνδρομές δεν εκτοξεύονται, το προσωπικό δεν αυξάνεται και η οικονομική αβεβαιότητα παραμένει. Μια καλή δημοσιογραφική δουλειά μπορεί να φέρει κύρος, αλλά μπορεί επίσης να ενοχλήσει έναν ισχυρό διαφημιζόμενο ή να δημιουργήσει πρόβλημα στην ιδιοκτησία.
Η σειρά αντιλαμβάνεται κάτι που οι μεγάλες τηλεοπτικές ιστορίες για τον Τύπο συνήθως προσπερνούν: η κρίση της δημοσιογραφίας σπάνια βιώνεται μέσα σε μία μεγάλη, ηρωική σύγκρουση. Εμφανίζεται στις μικρές καθημερινές υποχωρήσεις. Στην πίεση για περισσότερα κλικ. Στην ανάγκη να σταλεί ακόμη μία ειδοποίηση στο κινητό. Στη δυσκολία να δικαιολογηθεί ο χρόνος που απαιτεί μια έρευνα, όταν ένα πρόχειρο κείμενο μπορεί να δημοσιευτεί μέσα σε λίγα λεπτά.
Το The Paper δεν αντιμετωπίζει αυτές τις καταστάσεις ως θεωρητικά προβλήματα των media. Τις μετατρέπει σε κωμωδία γραφείου — ακριβώς επειδή, για όσους τις ζουν, αποτελούν ταυτόχρονα σοβαρό πρόβλημα και καθημερινό παραλογισμό.
Ο Ντόναλ Γκλίσον, η Σαμπρίνα Ιμπατσιατόρε και ο Όσκαρ Νούνιες στη σύνταξη της Toledo Truth Teller, όπου η δημοσιογραφία συναντά καθημερινά τον παραλογισμό
Οι δημοσιογράφοι κατεβαίνουν από το βάθρο
Το μεγάλο προσόν της σειράς είναι ότι αγαπά τη δημοσιογραφία χωρίς να εξιδανικεύει τους δημοσιογράφους.
Οι άνθρωποι της Truth Teller δεν είναι ακούραστοι υπερασπιστές της δημοκρατίας. Είναι ματαιόδοξοι, ανταγωνιστικοί, ανασφαλείς, ενίοτε ανεπαρκείς και συχνά περισσότερο απασχολημένοι με τις μεταξύ τους σχέσεις απ’ ό,τι με την επόμενη μεγάλη αποκάλυψη. Κάποιοι δεν έχουν καν ουσιαστική δημοσιογραφική εμπειρία.
Αυτή η ατέλεια κάνει τις στιγμές κατά τις οποίες κατορθώνουν να βγάλουν μια καλή είδηση περισσότερο πειστικές. Η σειρά δεν ισχυρίζεται ότι οι δημοσιογράφοι είναι ξεχωριστοί άνθρωποι. Υποστηρίζει ότι η δουλειά τους μπορεί να είναι σημαντική, ακόμη και όταν οι ίδιοι παραμένουν απολύτως συνηθισμένοι.
Καθοριστική για την ισορροπία είναι η Εσμεράλντα Γκραντ της Σαμπρίνα Ιμπατσιατόρε. Εκρηκτική, αυτάρεσκη και μονίμως έτοιμη να μετατρέψει κάθε κατάσταση σε προσωπικό δράμα, η Εσμεράλντα μοιάζει να έχει εισβάλει από μια πολύ πιο θορυβώδη κωμωδία. Η υπερβολή της εμποδίζει το The Paper να γίνει ένα υπερβολικά ευλαβικό «γράμμα αγάπης» προς τον Τύπο.
Διαβάστε επίσης: Slow Horses: Ένα Σαββατοκύριακο στο χειρότερο γραφείο της MI5
Το γέλιο ως υπεράσπιση της τοπικής είδησης
Η σειρά μιλά για την παρακμή των τοπικών εφημερίδων χωρίς να ζητά από τον θεατή να τις αντιμετωπίσει σαν μουσειακά αντικείμενα. Δεν νοσταλγεί μια μυθική εποχή κατά την οποία όλα λειτουργούσαν καλύτερα ούτε υποστηρίζει ότι κάθε έντυπο αξίζει να επιβιώσει μόνο και μόνο επειδή είναι παλιό.
Θέτει ένα απλούστερο ερώτημα: όταν κλείσει η τοπική εφημερίδα, ποιος θα ασχοληθεί με όσα συμβαίνουν σε μια πόλη προτού αυτά αποκτήσουν εθνικές διαστάσεις; Ποιος θα ελέγξει μια μικρή εξουσία, θα καταγράψει μια τοπική απάτη ή θα ακολουθήσει μια ιστορία που δεν διαθέτει αρκετή λάμψη για να ενδιαφέρει ένα μεγάλο δίκτυο;
Το The Paper δεν απαντά με κάποιον βαρύγδουπο λόγο για τη δημοκρατία. Απαντά δείχνοντας μια ομάδα ατελών ανθρώπων που προσπαθεί να βγάλει ακόμη ένα φύλλο — και γελά μαζί της χωρίς να περιφρονεί την προσπάθειά της.
Ίσως γι’ αυτό είναι μία από τις πιο ειλικρινείς σειρές που έχουν γυριστεί για τη δημοσιογραφία. Καταλαβαίνει ότι μπορεί κάποιος να πιστεύει βαθιά στη σημασία αυτής της δουλειάς και, ταυτόχρονα, να αναγνωρίζει πόσο παράλογη γίνεται η καθημερινότητά της.
Η δεύτερη σεζόν ολοκληρώθηκε στις 8 Οκτωβρίου στο βρετανικό Sky One. Στις ΗΠΑ είναι διαθέσιμη στο Peacock, ενώ η SkyShowtime έχει συμπεριλάβει την επιστροφή της σειράς στον διεθνή προγραμματισμό της, χωρίς να έχει ανακοινωθεί ακόμη συγκεκριμένη ημερομηνία για τη δεύτερη σεζόν στην Ελλάδα.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
