Το κενό κοινό

Οι καλλιτέχνες που ήρθαν να παίξουν τον «Οθέλλο» στην Πάτρα περίμεναν αρκετά μεγαλύτερη ανταπόκριση από το τοπικό κοινό.

Ίσως εκ των υστέρων να σταυροκοπιούνται που είχαν το κοινό που είχαν. Από τις μέρες εκείνες και μετά πήγαν σύννεφο οι αναβολές
και οι ματαιώσεις παραστάσεων και εκδηλώσεων: Η προπώληση ήταν οικτρή. Μαθαίνουμε ότι το ίδιο πάνω κάτω γίνεται και σε άλλα σημεία της χώρας. Ο κόσμος δεν πάει στο θέατρο. Στην Πάτρα εν μέρει φταίει και το θέατρο: Δεν έχει εξοικειωθεί ο πατρινός με την
ιδέα να παρακολουθήσει έργο τον προαύλιο χώρο μιας κλειστής εγκατάστασης. Αλλά και πάλι, το Ωδείο πολλοί το απέφευγαν, τη μια γιατί είναι πυρακτωμένο το μάρμαρο, την άλλη γιατί είναι σκληρό, την παράλλη γιατί δεν έχεις πού να απλώσεις τα πόδια σου ή γιατί βαριέσαι να πηγαίνεις μισή ώρα νωρίτερα για να πιάσεις θέση και να κουνάς στο πρόσωπό σου μια βεντάλια για να αερίζεσαι, με αποτέλεσμα να ιδρώνεις χειρότερα από το ανέμισμα της βεντάλιας.

Φέτος η πτώση του ενδιαφέροντος αποδίδεται στον κορονοϊό. Αν ανησυχούσαμε ότι θα αρπάζαμε ιό στο θέατρο, δεν θα περιφερόμαστε τις άλλες ώρες στη Ρήγα Φεραίου όπου η
πυκνότητα κοινού είναι μεγαλύτερη. Μεγαλύτερη βάση έχει η εξήγηση ότι η πανδημία μας έχει επηρεάσει ψυχολογικά. Αυτό βέβαια δεν σε εμποδίζει να πηγαίνεις σε μπιτς μπαρ ή σε
καφέ. Αλλά η τέχνη έχει απαιτήσεις και συνεπάγεται φορτίσεις που δεν τις σηκώνει πλέον η διάθεσή μας. Έχεις που έχεις τις έγνοιες σου (φόβος για την υγεία, επαγγελματικό άγχος, στρες από τα λοκντάουν και τη μασκοφορία), το τελευταίο που έχεις ανάγκη είναι να βλέπεις την Κλυταιμνήστρα να σπαράζει γιατί της σφάζουν στο βωμό την Ιφιγένεια επειδή δεν φυσάει. Πολύς είναι ο κόσμος που δεν τα πήγαινε και πολύ καλά με αυτές τις δοκιμασίες, Μήδειες και παιδοκτονίες, Οιδίποδες και αιμομιξίες, Αμλετ και παραληρήματα,
δεν ήταν το καλύτερό τους. Αλλά αν π. Κ. (προ Κορονοϊού) δεν είχαν εύκολη την παραδοχή, ήρθε η πανδημία και αποενεχοποίησε αυτή τη δυσανεξία. Θέατρο; Τι να πάμε να δούμε;

Τον Οθέλλο να πνίγει τη γυναίκα του; Ασε μας καημένε. Δεν φτάνει το πνίξιμο το δικό μας, να δούμε και της αλληνής.
Στη διάρκεια της πανδημίας κέρδισε περισσότερο χώρο στη ζωή μας η λάιτ διασκέδαση, κυρίως μέσω του διαδικτύου, που ακόμα και στην ποιοτικότερη εκδοχή της είναι πιο εύπεπτη από τη βαριά θεατρική δημιουργία που απαιτεί σεβαστική συμπεριφορά,
αυτοπειθαρχία και συγκέντρωση εκ μέρους του θεατή. Και προπαίδεια. Ο κόσμος της τέχνης πρέπει να ακούσει το καμπανάκι που χτυπάει. Διογκώνεται ο αντικαταστάτης του χόμο σάπιενς μέσα μας, είναι ο χόμο της ελαφρότητας, που δεν θεωρεί ότι είναι κάποια
απώλεια γι’ αυτόν αν δεν ακουμπήσει καθόλου σε Αισχύλο και Σοφοκλή και αν η βιβλιοθήκη του στο σπίτι είναι ένα σετ από ράφια κυρίως για κορνίζες και αναμνηστικά, καθώς πλέον «διαβάζουμε στο τάμπλετ».

Όχι πως δεν θα περάσει από το θέατρο ποτέ,
αλλά θα το κάνει για μια παράσταση για την οποία «μιλάνε όλοι».

Όχι πως ο δείκτης της καλλιέργειας ήταν μεγαλύτερος στο παρελθόν ήταν μεγαλύτερος, αλλά πλέον όλο και περισσότεροι μένουν ακαλλιέργητοι ενώ από μορφωτικού και βιοτικού επιπέδου δεν θα έπρεπε να είναι, δεν θα έπρεπε να το επιτρέπουν στον εαυτό τους, αν αυτή η διατύπωση δεν είναι γραφική.

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ωστόσο, η θερινή ανακύκλωση τραγωδιών και κωμωδιών που ο μέσος θεατής ως έργα τα έχει δει 2-3 φορές στη ζωή του με παραλλαγές και «σκηνοθετικές οπτικές γωνίες» ίσως χρειάζεται κάποια αναθεώρηση. Ναι, η Επίδαυρος θέλει βαρύ, κλασικό έργο, αλλά είναι απορίας άξιο γιατί δεν γράφεται κάποιο καινούργιο, δυνατό για άλλες σκηνές ή και για την ίδια την Επίδαυρο. Ενδιαφέρον έχει να δούμε πώς θα
αποδώσει τον μονόλογο του Αμλετ ο άλφα και ο βήτα καλλιτέχνης, και πολλές φορές οι πινελιές αυτές είναι τέχνη σοβαρή και είσαι τυχερός που τη ζεις, αλλά δεν χάλασε ο κόσμος να βλέπουμε πού και πού κανένα έργο όπου δεν ξέρουμε τι θα γίνει παρακάτω (αν και
διαβάζουμε ότι υπάρχουν θεατές που πράγματι δεν ξέρουν τι θα γίνει στην Τροία)

Αν φτάσατε μέχρι εδώ την ανάγνωση, βαθμοί δέκα. Σας ενδιαφέρει η τέχνη. Ή σας ενδιαφέρει να δείτε μήπως έχετε δίκιο που δεν σας ενδιαφέρει. Αλλά δεν σας παίρνουμε το δεκάρι πίσω, γιατί η Δεισδαιμόνα τα έφαγε τα ψωμιά της. Εμείς όμως πρέπει να βγάζουμε το δικό μας.

Ακολουθήστε το Pelop.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Γράψτε το σχόλιό σας

Παρακολουθήστε τα σχόλια
Να ειδοποιηθώ όταν
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ