Το «σπίτι» που δεν απέκτησε ποτέ η Παναχαϊκή
Από τον Πρέβεδο στην Εγλυκάδα και την Οβρυά, το προπονητικό κέντρο ήταν ένα όνειρο που έμενε πάντα στη μέση
Αν υπάρχει ένα πρόβλημα που ακολουθεί την Παναχαϊκή εδώ και πολλά χρόνια, αυτό δεν είναι μόνο οι διοικητικές αλλαγές, τα οικονομικά αδιέξοδα ή οι αγωνιστικές περιπέτειες. Είναι η αδυναμία της να αποκτήσει το δικό της μόνιμο «σπίτι». Ενα σύγχρονο προπονητικό κέντρο, που θα στεγάσει την πρώτη ομάδα, θα αναβαθμίσει την καθημερινότητα του συλλόγου και θα αποτελέσει τη βάση ανάπτυξης για τις επόμενες δεκαετίες.
Σήμερα, με τη νέα επενδυτική προσπάθεια να δίνει από την πρώτη στιγμή ιδιαίτερη έμφαση στις υποδομές και στο γήπεδο, ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να θυμηθούμε όλες τις προσπάθειες που έγιναν, αλλά και να δούμε πόσο ρεαλιστικό είναι τελικά να αποκτήσει η Παναχαϊκή ένα σύγχρονο προπονητικό κέντρο.
Για κάποια περίοδο, στις αρχές του 2000 και στη συνέχεια το 2007, η Παναχαϊκή χρησιμοποίησε ως προπονητική βάση τις εγκαταστάσεις του Αρη Λουκόπουλου, όμως δεν κράτησε πολύ. Μετά την αποχώρησή της από εκεί, άρχισε ουσιαστικά μια διαρκής αναζήτηση γηπέδων, με την ομάδα να αλλάζει συνεχώς εγκαταστάσεις, χωρίς ποτέ να αποκτήσει ξανά μια μόνιμη βάση.
Η πρώτη πραγματικά οργανωμένη προσπάθεια έγινε το 2015 από τον Αλέξη Κούγια. Στην περιοχή της Εγλυκάδας ξεκίνησαν έργα για τη δημιουργία ενός προπονητικού κέντρου με αποδυτήρια, γραφεία και βοηθητικές εγκαταστάσεις, που θα αποτελούσαν το επιχειρησιακό κέντρο της ομάδας.
Μάλιστα, όταν αργότερα ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποχωρήσει από την ΠΑΕ, ο ίδιος αποτιμούσε την επένδυση που είχε πραγματοποιηθεί στην Εγλυκάδα στις περίπου 120.000 ευρώ, ποσό που, σύμφωνα με τον ίδιο, είχε ήδη διατεθεί για τις εργασίες.
Ωστόσο, το σχέδιο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί και η Παναχαϊκή συνέχισε να αναζητά λύσεις χωρίς να αποκτήσει τις εγκαταστάσεις που είχε ανάγκη.
Η δεύτερη μεγάλη προσπάθεια έγινε το 2020 από τον Γιώργο Μπάρλο. Το γήπεδο της Οβρυάς αναβαθμίστηκε σημαντικά, δημιουργήθηκαν νέες εγκαταστάσεις, έγιναν αποδυτήρια και χώροι εξυπηρέτησης της ομάδας, ενώ πραγματοποιήθηκαν και επίσημα εγκαίνια παρουσία της διοίκησης και του τότε προπονητή Δημήτρη Ελευθερόπουλου. Το προπονητικό πήρε το όνομα «Αλέξανδρος Σπανός», όμως ούτε αυτή η προσπάθεια κατάφερε να αποτελέσει τη μόνιμη λύση που αναζητούσε διαχρονικά ο σύλλογος, καθώς προέκυψαν και πάλι προβλήματα.
Η ΑΓΟΡΑ ΕΚΤΑΣΗΣ
Το επενδυτικό γκρουπ που ανέλαβε το μάνατζμεντ της ποδοσφαιρικής ομάδας ανέφερε πως στα σχέδιά τους περιλαμβάνεται και η δημιουργία προπονητικού κέντρου. Με βάση τις σημερινές τιμές της αγοράς, στην ευρύτερη περιοχή των Φαρρών, του Ισώματος, του Βασιλικού, της Αγριλιάς και της Χαλανδρίτσας, υπάρχουν εκτάσεις που κυμαίνονται περίπου από 4.000 έως 8.000 ευρώ ανά στρέμμα, ανάλογα με τη θέση και τα χαρακτηριστικά τους.
Ενα σύγχρονο προπονητικό με δύο γήπεδα κανονικών διαστάσεων, αποδυτήρια, γυμναστήριο, αίθουσα βίντεο, ιατρείο, γραφεία, αποθήκες, χώρους στάθμευσης και δυνατότητα μελλοντικής επέκτασης απαιτεί περίπου 35 έως 40 στρέμματα. Αυτό σημαίνει ότι η αγορά της γης μπορεί να κοστίσει από 180.000 έως 300.000 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί μόλις στο 10%-15% της συνολικής επένδυσης.
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ
Το μεγάλο κόστος δεν είναι η αγορά της έκτασης, αλλά η κατασκευή. Δύο φυσικά γήπεδα υψηλών προδιαγραφών, με αποστραγγιστικά, αυτόματο πότισμα και φωτισμό, μαζί με ένα κτίριο περίπου 1.000 τετραγωνικών μέτρων που θα φιλοξενεί αποδυτήρια, γυμναστήριο, γραφεία και ιατρείο, ανεβάζουν το συνολικό ύψος της επένδυσης περίπου στα 2 έως 2,6 εκατ. ευρώ, το οποίο πέφτει χωρίς γραφεία, ιατρείο και με μόνο ένα γήπεδο.
Το ποσό δεν θεωρείται υπερβολικό για τα δεδομένα ενός σύγχρονου ποδοσφαιρικού οργανισμού. Αντίθετα, αποτελεί επένδυση δεκαετιών, πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί ολόκληρη η λειτουργία του συλλόγου. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι μεγάλες ελληνικές ομάδες, από την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ μέχρι τον ΟΦΗ και τον Αστέρα Τρίπολης, επένδυσαν πρώτα στις εγκαταστάσεις τους και στη συνέχεια στην αγωνιστική τους ανάπτυξη.
Η Παναχαϊκή έχει αλλάξει δεκάδες προπονητές, εκατοντάδες ποδοσφαιριστές και αμέτρητες διοικήσεις. Εκείνο που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η έλλειψη ενός πραγματικού προπονητικού κέντρου. Ισως, λοιπόν, η σημαντικότερη μεταγραφή της νέας εποχής να μην είναι ένας ποδοσφαιριστής ή ένας προπονητής. Ίσως να είναι η απόφαση να αποκτήσει, επιτέλους, το δικό της σπίτι. Και αν οι νέοι επενδυτές θέλουν πραγματικά να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία της Παναχαϊκής, δύσκολα θα βρουν πιο σημαντική επένδυση από αυτή.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
