Το τελευταίο χειροκρότημα στον Στέφανο Μπορμπόκη και η διαδρομή ενός παλιού εξτρέμ που έμεινε στη μνήμη του ΠΑΟΚ
Με έντονη συγκίνηση, δάκρυα και βαριά ατμόσφαιρα είπαν συγγενείς και φίλοι τη Δευτέρα του Πάσχα στο Μητρούσι Σερρών το τελευταίο αντίο στον Στέφανο Μπορμπόκη. Η κηδεία του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή ένωσε την οικογένειά του, παλιούς συμπαίκτες, προπονητές και ανθρώπους του ποδοσφαίρου γύρω από τη μνήμη ενός παίκτη που μπορεί να έφυγε νωρίς από το προσκήνιο, αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ.
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε στο Μητρούσι Σερρών η κηδεία του Στέφανου Μπορμπόκη, με τη σορό του να είναι σκεπασμένη με τη σημαία του ΠΑΟΚ, την οικογένειά του να λυγίζει και παλαίμαχους ποδοσφαιριστές και προπονητές του Δικεφάλου να δίνουν το παρών στο ύστατο χαίρε σε έναν παίκτη που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στη μνήμη του συλλόγου.
Η Δευτέρα του Πάσχα στο Μητρούσι Σερρών είχε τη σιωπή και το βάρος μιας αποχαιρετιστήριας στιγμής που ξεπερνούσε τα όρια μιας τυπικής τελετής. Εκεί, στον τόπο από όπου ξεκίνησε το ποδοσφαιρικό του ταξίδι ο Στέφανος Μπορμπόκης, συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι του ΠΑΟΚ και του ελληνικού ποδοσφαίρου συγκεντρώθηκαν για να τον αποχαιρετήσουν.
Οι πιο φορτισμένες στιγμές εκτυλίχθηκαν δίπλα στην οικογένειά του. Ο αδελφός του, Βασίλης Μπορμπόκης, επίσης γνωστός από τη δική του ποδοσφαιρική πορεία, δεν κατάφερε να κρύψει τη συναισθηματική του φόρτιση. Το ίδιο βαρύ ήταν το κλίμα και για τη σύζυγο, τη μητέρα και τα παιδιά του Στέφανου Μπορμπόκη, που βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας τελετής με έντονο ανθρώπινο βάρος.
Η σορός του ήταν καλυμμένη με τη σημαία του ΠΑΟΚ, ενώ ασπρόμαυρα ήταν και τα στεφάνια που κατατέθηκαν στη μνήμη του, στοιχείο που έδωσε στην τελετή ακόμη πιο ισχυρό συμβολισμό.
Παρόντες παλιοί συμπαίκτες και άνθρωποι του ΠΑΟΚ
Στις Σέρρες βρέθηκαν αρκετοί παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές και παλιοί προπονητές του ΠΑΟΚ, άνθρωποι που είχαν συνδεθεί μαζί του μέσα στα χρόνια της ποδοσφαιρικής του διαδρομής. Ανάμεσά τους ήταν ο Γιώργος Τουρσουνίδης, ο Νίκος Καραγεωργίου, ο Άγγελος Αναστασιάδης και ο Κώστας Ορφανός.
Η παρουσία τους δεν είχε απλώς εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Ήταν μια αναγνώριση της θέσης που κράτησε ο Μπορμπόκης σε μια ιδιαίτερη ποδοσφαιρική εποχή για τον ΠΑΟΚ, τότε που ο σύλλογος στηριζόταν σε παίκτες με ένστικτο, προσωπικότητα και έντονη σχέση με την κερκίδα.
Το παιδί από το χωριό που βρήκε τον δρόμο του στην Τούμπα
Η ιστορία του Στέφανου Μπορμπόκη είχε κάτι από την παλιά, σκληρή διαδρομή του ελληνικού ποδοσφαίρου. Έφυγε μόλις 16,5 ετών από το Άνω Μητρούσι Σερρών, μαζί με έναν φίλο του, για να δοκιμαστεί στην ομάδα Νέων του ΠΑΟΚ. Δεν πήρε αμέσως το εισιτήριο. Χρειάστηκε δεύτερη ευκαιρία για να φορέσει τη φανέλα της ομάδας που αγαπούσε.
Δύο χρόνια αργότερα, με την παρουσία του Τάις Λίμπρεχτς στον πάγκο του ΠΑΟΚ, ήρθε η δική του στιγμή. Ο Ολλανδός έδωσε χώρο σε νέα παιδιά και είδε στον Μπορμπόκη έναν παίκτη που μπορούσε να κάνει τη διαφορά από τα άκρα. Γρήγορος, εκρηκτικός, διεισδυτικός, έγινε βασικό κομμάτι μιας ομάδας που άφησε το δικό της αποτύπωμα.
Τα γκολ που έγραψαν ιστορία
Ο Στέφανος Μπορμπόκης δεν ήταν ο παίκτης που θα γέμιζε κάθε χρόνο τους πίνακες των σκόρερ. Κάποια από τα γκολ του, όμως, έμειναν. Και έμειναν πολύ.
Από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του ήταν η συμμετοχή του στο θρυλικό 6-1 του ΠΑΟΚ επί του Ολυμπιακού, στο γήπεδο των Σερρών, ανήμερα του Αγίου Νικολάου. Εκείνος πέτυχε τα δύο τελευταία γκολ της βραδιάς, σε ένα ματς που έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο εκκωφαντικές παραστάσεις εκείνης της γενιάς.
Ακόμη πιο βαρύ ιστορικά ήταν το γκολ που σημείωσε στην έδρα της Μαλίν, στον πρώτο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Με τον ΠΑΟΚ να βρίσκεται μπροστά σε αποκλεισμό και το ρολόι να δείχνει το 85ο λεπτό, ο Μπορμπόκης βρέθηκε στο σωστό σημείο και έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα, χαρίζοντας στον Δικέφαλο μια μεγάλη ευρωπαϊκή πρόκριση.
Από εκείνα τα γκολ που δεν μετριούνται μόνο στατιστικά, αλλά κουβαλούν στιγμή, ένταση και μνήμη.
Πορεία χωρίς τίτλους, αλλά με έντονο αποτύπωμα
Ο Μπορμπόκης έφυγε από τον ΠΑΟΚ χωρίς να σηκώσει τρόπαιο με την ομάδα, κάτι που λέει πολλά και για τις συνθήκες της εποχής. Υπήρχε ταλέντο, υπήρχε ποιότητα, υπήρχαν παίκτες που μπορούσαν να δώσουν πολλά, όμως η διοικητική και οικονομική σταθερότητα έλειπε.
Στη συνέχεια της πορείας του πέρασε από τον Εδεσσαϊκό, τον Ηρακλή, τον Άρη και τον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με την προπονητική στις μικρότερες κατηγορίες. Δεν έμεινε πολύ στα φώτα, ούτε επένδυσε στην προβολή. Ήταν από εκείνους τους ποδοσφαιριστές που εμφανίζονταν έντονα στο γήπεδο, αλλά ήξεραν να αποσύρονται αθόρυβα από το μικρόφωνο και την υπερέκθεση.
Η βράβευση στην Τούμπα και η αναγνώριση που ήρθε ξανά
Τον Αύγουστο του 2015, ο ΠΑΟΚ τον έφερε ξανά στο χορτάρι της Τούμπας, στο πλαίσιο των βραβεύσεων παλαιμάχων του συλλόγου. Ο κόσμος τον αποθέωσε και εκείνος, σε μια από τις σπάνιες δημόσιες στιγμές του, παραδέχθηκε πόσο βαθιά τον είχε αγγίξει εκείνη η επιστροφή.
Ήταν μια στιγμή που φάνηκε καθαρά ότι, ακόμη κι αν ο χρόνος τον είχε βγάλει από το προσκήνιο, η θέση του στη μνήμη του συλλόγου παρέμενε ζωντανή.
Ένας παίκτης παλιάς κοπής που δεν ξεχάστηκε
Ο Στέφανος Μπορμπόκης ανήκε σε εκείνη τη γενιά ποδοσφαιριστών που έφτασαν ψηλά χωρίς τις ευκολίες, την οργάνωση και την προβολή που γνωρίζει το ποδόσφαιρο σήμερα. Για ένα παιδί που έφυγε από ένα χωριό των Σερρών με μια μπάλα στα πόδια και μια μεγάλη επιθυμία να φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ, η διαδρομή του ήταν μεγάλη.
Ίσως να μην πήρε όσα θα μπορούσε, ίσως να μην έφτασε όσο ψηλά του άξιζε, όμως άφησε πίσω του εικόνες, γκολ και αναμνήσεις που ακόμη μιλούν σε όσους έζησαν εκείνη την εποχή.
Και αυτό φάνηκε καθαρά στο Μητρούσι. Στο τελευταίο χειροκρότημα δεν αποχαιρετήθηκε μόνο ένας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Αποχαιρετήθηκε και ένα κομμάτι από τον παλιό ΠΑΟΚ, από μια πιο άγρια και πιο αυθεντική ποδοσφαιρική εποχή.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
