ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Νίκος Παπαγεωργίου: Εικοσάχρονα με ασπρισμένα μαλλιά

Νίκος Παπαγεωργίου: Εικοσάχρονα με ασπρισμένα μαλλιά



Μέσα σε ένα κλίμα γενικευμένης κοινωνικής απόγνωσης ο Νίκος Παπαγεωργίου, μέλος της Κίνησης Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών-τριών, βρίσκεται στο πλευρό εκείνων που μοιάζει να μην ανήκουν πουθενά. Αφοσιωμένος στον αγώνα για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης των αστέγων-προσφύγων, κατά μήκος της παραλιακής ζώνης της Πάτρας, συνεχίζει να μάχεται ώστε να βελτιωθεί η καθημερινότητά τους, απέναντι στους φόβους και τις προκαταλήψεις που καλλιεργούνται συστηματικά μέσα στην κοινωνία υποστηρίζοντας ότι η διαφορετικότητα και η περιθωριοποίηση δεν αντιμετωπίζονται με καχυποψία, αποστροφή και απέχθεια.
Μαζί με Πατρινούς εθελοντές, δεν προσφέρουν μόνο δωρεάν σίτιση - μέσω της αλληλέγγυας κουζίνας - είδη πρώτης ανάγκης, ρουχισμού και συγκρότησης δομών, αλλά λειτουργεί και ως πόλος συλλογικότητας και κοινής δράσης ως εστία αντίστασης αποτελώντας ένα φάρο ελπίδας ενάντια στην εξατομίκευση και την αποξένωση που έχουν αποκτήσει δραματικές διαστάσεις.
Σε αυτή τη συνέντευξη μιλά για την πολιτική της μηδενικής ανοχής στο προσφυγικό ζήτημα, τα χαρακτηριστικά της μετανάστευσης μέσα στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, περιγράφει το προφίλ του σημερινού μετανάστη και τη σημασία της ανθρωπιάς.


Πότε συστήθηκε η Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων των προσφύγων - μεταναστών; Πώς προέκυψε η ιδέα υλοποίησής της; Τι ακριβώς κάνετε ως Οργάνωση;
Η οργάνωση Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών-τριων Πάτρας, γεννήθηκε το 2007 όταν στην πόλη μας υπήρχε ο καταυλισμός των Αφγανών προσφύγων. Τότε, δεκάδες άνθρωποι ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μια συλλογικότητα η οποία, με οργάνωση και πολιτικό αγώνα, θα αντιμετώπιζε, όχι μόνο τα ζητήματα επιβίωσης των προσφύγων αλλά και τις πολιτικές που αφορούσαν τις τύχες τους.
Ποιος ο ρόλος και οι αρμοδιότητές της; Το πατραϊκό κοινό είναι βοηθός σας;
Ο ρόλος της Κίνησης είναι να στέκεται αρωγός πλάι στους πρόσφυγες.
α) το πρόβλημα διατροφής σε συνεργασία με τη στήριξη της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου, σε τρόφιμα. Κατόπιν με τις αλληλέγγυες κουζίνες που εδώ και τρία χρόνια λειτουργούν με εθελοντές απ' όλο τον κόσμο που παρασκευάζουν και διανέμουν καθημερινά φαγητό. Τέλος η συγκινητική προσφορά δεκάδων συμπολιτών, φορέων, συλλόγων και μαθητών που συνδράμουν στη συλλογή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης β) το πρόβλημα τού ρουχισμού και υπόδησης γ)το πρόβλημα της ιατροφαρμακευτικής τους κάλυψης δ) προβλήματα με τα έγγραφά τους, την Αστυνομία. Σημαντικός άξονας δράσης μας είναι η εκμάθηση της Ελληνικής γλώσσας στους πρόσφυγες. Το «σχολείο εν κινήσει» λειτουργεί δέκα χρόνια τώρα με σημαντική δραστηριότητα. Είναι εκατοντάδες οι μαθητές από το Αφγανιστάν, Κασμίρ, Ιράν, Πακιστάν, Σουδάν, Νιγηρία, Ινδία, Αλγερία, Λίβανο.
Μαθητές μας αποφοιτούν από το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας και πάνε για το ΓΕΛ, ενώ δύο μαθητές μας έδωσαν πανελλήνιες. Εχουμε και πολύ μικρούς μαθητές από το Ιράν που φοίτησαν σε Δημοτικό Σχολείο σε τάξη υποδοχής.
Πώς αξιολογείτε το μεταναστευτικό-προσφυγικό ζήτημα στην πόλη μας; Πόσο διαχειρίσιμο είναι;
Το πρόβλημα των προσφύγων της πόλης μας έχει τις ρίζες του στις πολιτικές της Ευρώπης - φρούριο, όπως αυτές υλοποιήθηκαν στην Ελλάδα με την περιβόητη «ευρωτουρκική συνθήκη» πού εγκλώβισε χιλιάδες πρόσφυγες στα νησιά και δημιούργησε απαγορευτικές συνθήκες για συνέχιση του ταξιδιού τους στην Ευρώπη. Αυτό σε συνδυασμό με τις χρονοβόρες διαδικασίες για την απόκτηση κάρτας αιτούντος ασύλου, την τεράστια αναμονή για συνέντευξη, την απουσία δομών φιλοξενίας, την παντελή απουσία ενταξιακών πολιτικών, δημιουργούσε πάντα την αντίληψη ότι το λιμάνι της Πάτρας είναι η πύλη για την Ευρώπη. Η κατάσταση αυτή ευνοεί τα κυκλώματα διακίνησης του προσφυγικού στην πόλη μας που σημαίνει στέγαση των ανθρώπων αυτών, ένταξη στην αγορά εργασίας όχι με προδιαγραφές Μανωλάδας.
Πώς είναι σήμερα η κατάσταση των μεταναστών; Τι εθνικοτήτων είναι; Το μεταναστευτικό «προφίλ» έχει αλλάξει από το 2007;
Η κατάσταση των προσφύγων της πόλης μας, και όσοι βρίσκονται στην Ακτή Δημαίων είναι εκεί γιατί δεν έχουν πού αλλού να πάνε! Ενώ μεγάλο τμήμα τους έχει εγκαταλείψει πια την ελπίδα να περάσει Ιταλία. Δυσκολότερο είναι το πρόβλημα για όσους είναι Πακιστανοί και Ιρανοί σχετικά με τις διαδικασίες ασύλου.
Πώς είναι η καθημερινότητα μαζί τους; Τι χρειάζεστε περισσότερο για την αντιμετώπιση αυτής της καθημερινότητας;
Οσο περνά ο καιρός γίνεται πιο δύσκολη και βασανιστική η καθημερινότητα τους. Παρόλο που τα καταφέρνουμε με κόπο στα θέματα επιβίωσής τους, όμως τα ψυχολογικά τους θέματα βγαίνουν στην επιφάνεια, αφού δυσκολεύονται να διαμορφώσουν ένα Σχέδιο Ζωής στη χώρα που θα μείνουν.
Οικονομικά, πώς στηρίζεστε;
Η Κίνηση δεν είναι ΜΚΟ, δεν χρηματοδοτείται, με καμπάνιες και δράσεις συγκεντρώνουμε όλα όσα χρειάζονται για την επιβίωση των προσφύγων.
Πολλοί θεωρούν ότι η πολιτική της μηδενικής ανοχής στη μετανάστευση έχει αποτύχει καθώς οι μεταναστευτικές ροές συνεχίζονται. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Η πολιτική μηδενικής ανοχής είναι ακραίας μορφής καταστολή. Το δόγμα «ασφάλειας και τάξης», τα ιδεολογήματα της «καθαρής» Ευρώπης είναι ουσιαστικά πολιτική κατεύθυνση πού δηλώνει: «Εξοντώστε τους, πνίχτε τους». Η μετανάστευση και η προσφυγιά, άρα την ύπαρξη αυτών των πολιτικών συνεχίζεται και θα συνεχίζεται όσο θα υπάρχει η βαρβαρότητα του καπιταλισμού, οι πόλεμοι που δημιουργεί, η καταλήστευση του πλούτου και η φτώχεια πού παράγει.

Υπάρχει στήριξη από το Κράτος για εσάς που εθελοντικά και μόνο, καλύπτετε τις πρώτες τους ανάγκες και προασπίζεστε τα δικαιώματα των μεταναστών;
Πολιτική στήριξη δεν υφίσταται από το κράτος. Κυβερνητικοί παράγοντες έλεγαν ότι οι πρόσφυγες της Ακτής Δημαίων δεν έχουν το προφίλ του πρόσφυγα, ενώ τους αποκαλούσαν «ανθρώπινα σκουπίδια» που πρέπει να εκδιωχθούν για να έρθει η ανάπτυξη. Αρωγός μας είναι μόνο ο Δήμος Πατρέων.
Ποιο ήταν το βασικό κίνητρο που σας παρακίνησε ώστε να ασχοληθείτε με τους μετανάστες;
Γνώρισα την Κίνηση στην δίκη των Εργατών της φράουλας. Μια ανοιχτή συλλογικότητα, οριζόντια και με πάθος για το έργο που πρόσφερε. Για μένα δεν είναι μονάχα ο ουμανισμός κινητήρια δύναμη. Θεωρώ ότι είναι ένα καθήκον βαθιά πολιτικό και ταξικό, θεωρώντας του ένα κομμάτι του εργαζομένου κόσμου της χώρας, και ας είναι από διάφορα μέρη τού κόσμου
Τι μαθαίνει κανείς προσφέροντας;
Προσφέροντας τον χρόνο και την ενέργειά του κανείς μαθητεύει στην αλληλεγγύη, μια άλλη αντίληψη ζωής, πέρα από την απάθεια, τον ατομισμό, τον ωχαδερφισμό πού είναι ιδεολογήματα και στάση ζωής που υπηρετούν το κοινωνικό, πολιτικό σύστημα.
Υπάρχει κάποια δική τους ιστορία που σας έχει επηρεάσει προσωπικά;
Πολλές ιστορίες, βιώματα, διαλυμένα όνειρα, τραγωδίες....Μόνο τα μάτια τους να δεις όταν διηγούνται, καταλαβαίνεις. Εικοσάχρονα με ασπρισμένα μαλλιά και ρυτιδιασμένα πρόσωπα που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Οι περιθωριοποιημένοι συνάνθρωποί μας έχουν δικαίωμα στο όνειρο, στην ύπαρξη;
Πιστεύω ότι τα όνειρα τους πρέπει να μη χαθούν, να πραγματοποιηθούν για να έχουμε όλοι την ελπίδα πραγμάτωσης και των δικών μας ονείρων.
Γιατί η διαφορετικότητα και η ανισότητα αντιμετωπίζονται με καχυποψία, αποστροφή και απέχθεια;
Οσοι αντιδρούν έτσι, είναι ένας κόσμος που τρέφεται από τη μιζέρια και απανθρωπιά της κοινωνικής αναπαραγωγής, που τη διοχετεύουν σε κάποιον πιο αδύναμο, που βρίσκεται πιο κάτω απ' αυτόν.
Τι ελπίζετε για το μέλλον αυτών των ανθρώπων;
Ελπίζουμε σε αγώνα και ενότητα, και για τους πρόσφυγες και για όλους τους ανθρώπους που βιώνουν συνθήκες εξαίρεσης και αγωνίζονται για αξιοπρεπή ζωή και δικαιώματα.

Συνέντευξη
στην
ΑΝΘΗ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[12:49]  Μ. Ανδρουλιδάκης: Ο, τι και αν έπαιζα...
[10:22]  Πάτρα: Εφυγε ο Ντάβαρης, ήρθε ο...
[χθες 13:12]  Ο Ν. Βατόπουλος για το νέο του...
[χθες 08:53]  «TRIP» και «Πρόσωπα της Χρονιάς»...
[χθες 10:13]  Ειρήνη Ιωαννίδου: «Με ωθεί η...
[χθες 13:39]  Γ. Ντάνος: Μια αχαϊκή μπύρα...
[χθες 14:38]  Διονύσης Σιμόπουλος: Προτιμώ...
[χθες 08:28]  «TRIP» και «Πρόσωπα της Χρονιάς...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:27:39]