ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ποιος ο λόγος του νταλκά;

Ποιος ο λόγος του νταλκά;



«Ποιος είναι ο στόχος του; και γιατί τώρα; πού αποσκοπεί; κάπου αποβλέπει σίγουρα, κάτι επιδιώκει».
Ναι, υπάρχει η ανθρώπινη καχυποψία και, πολλές φορές, είναι δικαιολογημένη. Οι σκοπιμότητες και το προσωπικό συμφέρον κρύβονται πίσω από δηλώσεις υποστήριξης επιχρυσωμένες με επαναστατική χρυσόσκονη· ένα βόλεμα μπορεί άνετα να εξαργυρώνεται με τη λυσσαλέα υπεράσπιση τού κόμματος. Πίσω από τον εθνικισμό και τη φανφάρα βρίσκονται, τις περισσότερες φορές, τα μπικικίνια - λίγα έχουν δει τα μάτια μας;
Και καλά θα κάνει ο καθείς να είναι επιφυλακτικός για τις πραγματικές προθέσεις τού οιουδήποτε. Ιδιαίτερα, όταν σκίζει τα ρούχα του υποστηρίζοντας την εξουσία -την οποιαδήποτε εξουσία. Η απόλυτη πίστη (θρησκευτική, κομματική, ιδεολογική κλπ ) χωρίς ερωτηματικά κι αμφιβολίες πρέπει να σε βάζει σε υποψίες. Γύρευε τι ψυχώσεις κρύβει, τι κενά καλύπτει, πόσες ανασφάλειες αναπληρώνει και στερήσεις. Άβυσσος η ψυχή τού ανθρώπου. Κι ούτε είναι εύκολο να ξεχωρίσεις την ιδεολογία από την ιδιοτέλεια, την άδολη πρόθεση από το δόλο, υποθέτεις μόνο. Κι όταν τον δεις σε λίγο να βολεύεται στο πρυτανείο, καταλαβαίνεις γιατί χτυπιότανε τόσο καιρό και ποιος ο λόγος του νταλκά του. Λες, «να την η ιδεολογία-φούμαρο, την εξαργύρωσε»! Και γίνεσαι ακόμα πιο επιφυλακτικός με τους ανθρώπους.
Ο δημόσιος λόγος, για να είναι πειστικός προϋποθέτει να έχει απορριφθεί το νταραβέρι με την εξουσία. Δεν λέω να μην έχει κάποιος πολιτικό προσανατολισμό, αλλά να μην έχει αλισβερίσια και εκδουλεύσεις από το γκουβέρνο. Να μην έχει ωφεληθεί για λογαριασμό δικό του ή για το σόι του. Δεν μπορεί κανείς να στηλιτεύει τον πελατειασμό, όταν έχει φιλήσει ποδιές κατουρημένες για να του διορίσουνε την κόρη ή το γιο. Που θα πει, να μην έχει ξεπουλήσει την αξιοπρέπειά του και την εν γένει στάση του.
Τότε μπορεί, χωρίς δεσμεύσεις, να απευθύνει το λόγο του δεξιά κι αριστερά, να μιλάει- όχι αλάθευτα αλλά - με παρρησία. Να επισημαίνει, να καυτηριάζει καταστάσεις στην πολιτική ζωή, να αποδοκιμάζει τους ιδεολογικούς του αντιπάλους αλλά και τους δικούς του (αυτούς, προπάντων). Κι όταν το θεωρήσει εύλογο, να επικροτεί, γιατί όχι; Αμφοτέρους.
Πολλώ μάλλον όταν έχει αποποιηθεί (σθεναρά και εκ πεποιθήσεως) προτάσεις για συμμετοχή στον πολιτικό στίβο -όλες τιμητικές- απ' όλο σχεδόν το φάσμα των κεντροαριστερών κομμάτων, μηδέ του άρτι τοπικού αποχωρήσαντος εξαιρουμένου!
Ε, διάβολε, κανείς νοήμων άνθρωπος δεν δικαιούται, τότε, να διερωτάται «πού στοχεύει ο τάδε και σε τι αποσκοπεί».
Γιατί, πέρα απ' τα προσωπικά συμφέροντα, υπάρχει ένας τόπος και η έγνοια του. Κι η σχέση μας μαζί του. Κι έχει να κάνει με τα αισθήματα που μάς γεννάει, με τη γλώσσα, τους έρωτες, τη μνήμη και τους φίλους· με τους ανθρώπους που συναναστραφήκαμε, μ' αυτούς που έφυγαν και με όσους βρίσκονται μακριά μας. ( Ούτε με κείνους που καπηλεύονται τον τόπο, ούτε μ' αυτούς που τον βδελύσσονται -οποιασδήποτε κομματικής απόχρωσης). Μόνο μια τέτοια θεώρηση μπορεί να είναι δίκαια, ζυγιασμένη και πλατιά. Χωρίς εμμονές και αγκυλώσεις. Δίχως εμπλοκές σε φθαρμένες ιδεολογίες και σχήματα που σε κρατούν καθηλωμένο.
*Ο Κώστας Λογαράς είναι συγγραφέας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[11:00]  H «αναγκαστικότητα» του Συντάγματος
[10:17]  Ολοι για την Πάτρα μας!  
[09:00]  Μητρότητα ή καριέρα;
[χθες 13:50]  Οι αγώνες του Πολυτεχνείου...
[χθες 12:00]  Όλοι για την Πάτρα μας!
[χθες 14:35]  Οπου υπάρχει τάφος, υπήρξε και ζωή
[χθες 13:50]  «Ησυχία, Τάξις και Ασφάλεια»
[χθες 12:13]  Η χώρα δεν χρειάζεται ήρωες,...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:27:46]