ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μια βραδιά του ’74 στα Ιωάννινα (Στη νεαρή εκείνης της βραδιάς)

Μια βραδιά του ’74 στα Ιωάννινα (Στη νεαρή εκείνης της βραδιάς)



Εισαγωγικές εξετάσεις έδωσα τον Σεπτέμβρη το 1973 στον κύκλο των θετικών σπουδών. Στα τέλη Οκτώβρη βγήκαν τα αποτελέσματα: Μαθηματικό Ιωαννίνων, εγγραφές 10-25 Νοέμβρη.
Μεσολάβησαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τα πανεπιστήμια όλα έκλεισαν. Τελικά οι εγγραφές έγιναν περί τα μέσα του Δεκέμβρη. Με τη νέα χρονιά, μας κάλεσαν να ορκιστούμε, 15 - 1 - 1974, όλοι οι πρωτοετείς στο Πανεπιστήμιο.
Δύο οι μεγάλες αίθουσες, μια αίθουσα τελετών και το αμφιθέατρο. Στην τελετή οι πρυτανικές αρχές, αντιπροσωπεία φοιτητών αλλά και μέλη του «καθεστώτος».
Η πλειοψηφία των φοιτητών στο αμφιθέατρο βλέπαμε μέσα από κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Πριν την έναρξη της τελετής μια διαμαρτυρία, αυθόρμητη κάποιων μεταξύ των οποίων και εγώ, γιατί δεν ήταν όλοι οι πρωτοετείς στην αίθουσα. Η ηρεμία αποκαταστάθηκε και έγινε η τελετή κανονικά, μέσα από κλειστό κύκλωμα βέβαια για την πλειοψηφία.
Μετά τον καθιερωμένο λόγο του, ήρθε ο πρύτανης για να μας χαιρετίσει, περί τα 800 άτομα περίπου.
Η έξοδος του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων είναι προς την οδό Ναπολέοντος Ζέρβα, στην δεξιά πλευρά προς την είσοδο της πόλης. Μαθαίνουμε ότι η Ασφάλεια κάνει συλλήψεις.
Πριν προλάβω να βγω από τον χώρο του ιδρύματος με σέρνουν μέσα σ΄ ένα περιπολικό με τη βία. Μέσα στο περιπολικό βρισκόμαστε τέσσερις, φοιτητές και μια φοιτήτρια, δύο από εμάς είναι οι πρωτοετείς εγώ και η κοπέλα.
Εγώ από το Mαθηματικό, η κοπέλα είναι από τη Φιλοσοφική και μεταξύ των τριών ο Πέτρος Ευθυμίου, ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Φοιτητών των Ιωαννίνων. Στο αυτοκίνητο με τη νεαρή δίπλα διαπιστώνω ότι την έχουν συλλάβει μάλλον κατά λάθος.
Δεν είχε λάβει μέρος στη διαμαρτυρία των συντρόφων μου, ήταν μάλιστα κόρη ανώτατου κρατικού λειτουργού. Στο δρόμο προς τα κρατητήρια την παρακαλούμε να μην φύγει, εφόσον αποκαλυφθεί η ταυτότητά της, με όλο το θάρρος της το ζητώ κι εγώ.
Μέσα στην Ασφάλεια επικρατεί πανικός, φωνές σπρωξίματα, στριμωξίδι. Μπαίνουμε στο κρατητήριο με κλωτσιές, έχουμε όμως και τον φύλακά μας, τη νεαρή που βρέθηκε μαζί σχεδόν από λάθος! Εχει δεσμευθεί ότι θα κάνει ότι μπορεί.
...
10:30 το βράδυ περίπου, έχει περάσει μιάμιση ώρα από την στιγμή που μας συνέλαβαν και φωνάζουν έναν-έναν να δώσουμε τα στοιχεία μας. Στο ανακριτικό γραφείο είναι πέντε άτομα, όρθιοι και δύο οι καθιστοί.
Δεν θα βγούμε ζωντανοί από εκεί, μας λένε. Είμαστε και στη χούντα του Ιωαννίδη, την πιο σκληρή περίοδο. Η νεαρή αποκαλύπτει τα στοιχεία της, για μια στιγμή ακούμε σιωπή και μετά κάποιος της ζητά συγνώμη και την καλεί να αποχωρήσει.

Τα έχει κυριολεκτικά στυλώσει με τους συμφοιτητές της, γυρίζει πίσω επιδεικτικά προς το κρατητήριο. Οι τρεις φοιτητές που ήταν μαζί, ήταν γνωστοί της Ασφάλειας και γνώριζα τι τους περιμένει. Περνά λίγη ώρα, καλούν τη νεαρή να φύγει αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν βία. «Αφού μας συλλάβατε όλους μαζί, θα φύγουμε όλοι μαζί!» αναφέρει.
Αργότερα, γύρω στη 1:00-1:30 τη νύκτα καταφθάνει ο αστυνομικός διευθυντής των Ιωαννίνων για να πάρει μαζί του τη νεαρή απ' ό,τι μάθαμε καθώς ο πατέρας την ήταν έξω φρενών με τη σύλληψη. Τελικά παραμένει μαζί μας.
Η ατμόσφαιρα αρχίζει να χαλαρώνει κάπως, μας φέρνουν μάλιστα και φαγητό. Οι επόμενες δύο ώρες μας χρειάζονται για τις απαραίτητες συστάσεις, έχουμε ήδη καταλάβει ότι αν μείνουμε χωρίς το… ανεπιθύμητο πρόσωπο, δεν θα γλυτώσουμε το ξύλο αλλά αυτή παραμένει ανένδοτη, θα είναι μαζί μας μέχρι τέλους!
Γύρω στις 4:30 τα ξημερώματα το τηλέφωνο κτυπά και στην άλλη άκρη της γραμμής είναι ο πατέρας της. Καλεί να μιλήσει μόνη και του εξηγεί πώς έγιναν οι συλλήψεις και ζητά να μεσολαβήσει για να φύγουμε όλοι μαζί, υποχρεωτικά ως συνοδεία…
Αλλιώς θα έμενε μαζί ως το τέλος!
...
Περνά ένα δίωρο με την ομάδα και ένα χωροφύλακα στο κρατητήριο. Στις 6:30 το πρωί μας έφεραν και καφέ ενώ η στάση των αστυνομικών είχε αλλάξει προς το φιλικό. Δραττόμενοι τη ευκαιρία, τους ρωτήσαμε μάλιστα να πληροφορηθούμε τι θα γίνει με εμάς, αν γνωρίζουν.
Στις 7:00 το πρωί έρχονται οι αξιωματικοί, μας ενημερώνουν, σε ήρεμο και φιλικό κλίμα.
Είναι 8:00 το πρωί όταν στον χώρο των κρατητηρίων φτάνει μια γυναίκα γύρω στα 50. Αγκαλιάζει και φιλά τη νεαρή συνοδεία μας. «Πάρε μας από εδώ» της λέει.
Αποχωρεί προς τους ορόφους των αξιωματικών και επιστρέφει μετά από 20 λεπτά.
«Φύγαμε» μας αναφέρει, χαρούμενη.
Προχωράμε προς την έξοδο, δεν υπάρχει κανείς, όλοι είναι εξαφανισμένοι.
Ενα κτήριο σχεδόν έρημο! Φτάνουμε στην έξοδο και από εκεί πάμε προς την κεντρική πλατεία και τη Νομαρχία των Ιωαννίνων.
Μας χαιρετά, ένας από τους παλιότερους φοιτητές τη ρωτά ποια είναι και αυτή απαντά ότι είναι δικαστικός. Πραγματικά τη συνάντησα στο γραφείο της μετά την πτώση της χούντας.

Αρχισα να αναζητώ τη νεαρή, μαζί με τα άλλα μέλη της παρέας και αργότερα μάθαμε ότι είχε πάρει μεταγραφή για την φιλοσοφική της Αθήνας. Εκτοτε και ως φοιτήτρια δεν την είδαμε ξανά κανείς.
...
Ο χρόνος ακολουθεί τη δική του διαδρομή και το 2010 βρίσκομαι σ ένα σχολείο της περιφέρειας για να μιλήσω για την επέτειο. Ηταν αυτή, ο φύλακας άγγελός μας εκείνη την παγωμένη νύχτα του Ιανουαρίου του 1974.
Φιλόλογος και διευθύντρια του σχολείου (Γυμνάσιο). Δεν την αναγνώρισα βέβαια ενώ τότε χρησιμοποιούσε το όνομα του άνδρα της. Με συστήνει στον σύλλογο των καθηγητών ενώ το κουδούνι κτυπά, οι μαθητές μπαίνουν στην αίθουσα και στον πρόλογό της με συστήνει: «Με τον καλεσμένο μας απόψε βρεθήκαμε μαζί μια βραδιά της χούντας κρατούμενοι στην Ασφάλεια των Ιωαννίνων».
Ενα παιχνίδι της τύχης κόντρα στην στατιστική και τις μαθηματικές πιθανότητες…
Αφού… συστηθήκαμε παίρνω τον λόγο και βέβαια κατάλαβα ότι οι μικροί θέλουν να μάθουν για εκείνη τη βραδιά.
Η αφήγηση ολοκληρώνεται, το χειροκρότημα σταματά και φτάνει η ώρα του αποχαιρετισμού.
...
Το κείμενο αυτό είναι ως ανάμνηση των τεσσάρων ανδρών εκείνης της βραδιάς, του αείμνηστου Νίκου Ράπτη, μαθηματικού, που έφυγε από τη ζωή στις 17 Νοέμβρη του 1997, τον ηγέτη του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, κορυφαίου συνδικαλιστή της αντιπολίτευσης μέσα στο Πανεπιστήμιο, ρήτορα, ρομαντικού, ασυμβίβαστο, επαναστάτη. Ενός καλοσυνάτου και ευφυούς ανθρώπου.
Και στη νεαρή εκείνης της βραδιάς που δεν θέλω να αναφερθώ στο όνομά της η οποία υπηρέτησε μάλιστα και ως φιλόλογος σε Λύκειο της Πάτρας.
Αγωνιστικοί χαιρετισμοί σε όλους, τα συνθήματα εκείνης της εποχής θα είναι πάντα επίκαιρα!

Νοέμβριος 2019, Αθανάσιος Μπιλίρης, μαθηματικός.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:15]  Να σταματήσουν το γαϊτανάκι της...
[χθες 15:05]  Στο έλος των ρίχτερ και των...
[χθες 12:46]  Το κενό πέντε μήνες μετά τις...
[χθες 20:00]  Η οικονομία του διαμοιρασμού, μια...
[χθες 19:37]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...
[χθες 19:33]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...
[χθες 19:26]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...
[χθες 19:21]  JOKER, «Ακατάλληλο δι' ανηλίκους»:...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [06:49:18]