ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Ν. Βατόπουλος για το νέο του βιβλίο

Ο Ν. Βατόπουλος για το νέο του βιβλίο



«Οπου και να ταξιδέψω…» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Νίκου Βατόπουλου, ένα οδοιπορικό σε 24 πόλεις της Ελλάδας, μία εκ των οποίων και η Πάτρα. «Αυτό το βιβλίο είναι μια προέκταση των αστικών μου περιπλανήσεων που εστιάζονται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα, γιατί είμαι Αθηναίος και εκεί ζω και εργάζομαι» λέει ο ίδιος, μιλώντας στην «ΠτΔ», λίγες ημέρες πριν επισκεφθεί την αχαϊκή πρωτεύουσα για να το παρουσιάσει κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου, ώρα 19.00 στα Public.

«Το βιβλίο πηγάζει από μια μεγάλη ανάγκη και επιθυμία: Nα εξερευνήσω την Ελλάδα και κυρίως τις πόλεις της» τονίζει ο Νίκος Βατόπουλος και συνεχίζει: «Διότι όσο περισσότερο γνωρίζω την Ελλάδα, τόσο πιο πολύ με συναρπάζει η προοπτική να μπορέσω να αποκτήσω νέους διαύλους στον αστικό της χώρο. Και αυτή η προσπάθεια που κάνω τώρα, είναι κυρίως μια ιχνηλάτηση των αστικών κέντρων, χωρίς να σημαίνει ότι θα περιοριστώ σε αυτά. Θα μου άρεσε να επεκταθώ και σε κωμοπόλεις και χωριά, αλλά αυτό είναι ένα έργο ζωής αν το πάμε τόσο μακριά!».


Η ΠΑΤΡΑ, ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ
Η πρώτη φορά που ο Νίκος Βατόπουλος επισκέφθηκε την Πάτρα, ήταν τη δεκαετία του '70, σε ηλικία 15 ετών, όταν ήρθε με τους γονείς του. «Οπως όλη η Ελλάδα, έτσι και η Πάτρα έχει αλλάξει πάρα πολύ από τότε» μας λέει και θυμάται ιδιαίτερα τη θέα της πόλης από το Κάστρο και πόσο διαφορετική ήταν τότε σε σχέση με το σήμερα. «Η Πάτρα, στα δικά μου μάτια, στα μάτια ενός Αθηναίου εξασκημένου όμως να αποκρυπτογραφεί τις αστικές συνθήκες, εμφανίζεται σαν μια συναρπαστική πόλη. Κάθε φορά που έρχομαι, βλέπω και άλλα σημεία της που δεν γνώριζα μέχρι εκείνη τη στιγμή και διαπιστώνω τον τεράστιο πλούτο της σε ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική κληρονομιά, το ιστορικό αποτύπωμα και τη ζωντάνια της σύγχρονης κοινωνίας».

Ο Νίκος Βατόπουλος επιμένει να χαρακτηρίζει την Πάτρα ως «πρωτεύουσα», καθώς έχει «μια πολύ σημαντική συμβολή στην αντίληψη που έχουμε για την εξέλιξη του ελληνικού κράτους, είναι μια πύλη ήδη από τον 19ο αιώνα, ένα πολύ σημαντικό κέντρο, που σημαδεύτηκε η εξέλιξή του από πολύ σημαντικές καμπές της ελληνικής οικονομίας, για να σταθούμε στη σταφίδα και στο κρασί, αλλά συνδέθηκαν μαζί της και πολύ σημαντικές προσωπικότητες. Γι' αυτό λέω ότι είναι πρωτεύουσα, η οποία διαρκώς αναβλύζει». Μάλιστα, ο ίδιος επισημαίνει πως η Πάτρα έχει ένα τεράστιο πλεονέκτημα: Τη γεωγραφική της θέση και τονίζει: «Χρειάζεται ένα brand name πιο ισχυρό, πιο δυναμικό, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και με μεγαλύτερη σαφήνεια ως προς αυτό που εκπροσωπεί».

Κλείνοντας το κείμενό του για την Πάτρα, αναφέρει πως σε κάθε πόλη υπάρχουν οι αφανείς προστάτες της. «Αναφέρομαι στη γνωριμία μου με τον Ξενοφώντα Παπαευθυμίου» μας λέει και συμπληρώνει: «Λογικά υπάρχουν και άλλοι, απλά εγώ αναφέρομαι σε αυτούς με τους οποίους έχω διασταυρωθεί. Με τον Ξ. Παπαευθυμίου διασταυρώθηκα και με έχει συγκινήσει ο τρόπος που αποκρυπτογραφεί την πόλη του, το τρυφερό και διεισδυτικό του βλέμμα στην αφανή Πάτρα. Με έχουν εντυπωσιάσει οι γνώσεις του για την εξέλιξη της πόλης και την ιστορία των κτιρίων. Εχω δει τα βιβλία του και νιώθω ότι υπάρχει μια πνευματική συγγένεια ανάμεσά μας». Και για τον λόγο αυτό θέλησε να είναι ένας εκ των ομιλητών στην παρουσίαση της ερχόμενης Παρασκευής.

«Υπάρχει μια ποιητικότητα στη ματιά του (σ.σ. Ξενοφών Παπαευθυμίου) που με συγκινεί γιατί και εγώ αναζητώ την ποίηση στις πόλεις και γι' αυτό τον λόγο δεν τις αντιμετωπίζω με αμιγώς αντικειμενικά κριτήρια καν ομορφιάς, όπως είναι η τρέχουσα αντίληψη ομορφιάς, αλλά μπορεί να βρω σημεία συγκίνησης σε κομμάτια της πόλης που δεν είναι προφανώς ωραία». Και ένα από τα κομμάτια της Πάτρας που τον συγκινεί ιδιαίτερα, είναι η παράδοσή της με τα τοξωτά ισόγεια, οι καμάρες της. «Ηταν ένα τεράστιο λάθος που δεν συντηρήθηκε στο σύνολό του αυτό το αρχιτεκτονικό κομμάτι της Πάτρας. Το κέντρο της, αν είχε διασωθεί, νομίζω πως θα ήταν στη λίστα της Unesco τώρα. Εχει μια μοναδικότητα» λέει χαρακτηριστικά.

Και αν η Πάτρα ήταν ένα ποιητικό κίνημα, ποιο θα ήταν; «Θα έλεγα ότι θα ήταν μια λυρική ποίηση» σημειώνει ο Νίκος Βατόπουλος και συνεχίζει: «Σίγουρα θα τη συνέδεα με τον Παλαμά και νομίζω και με τον Ζαν Μωρέας, τον Γιάννη Παπαδιαμαντόπουλο. Νομίζω ότι αυτές οι ασκήσεις ύφους του 1900, θα ταίριαζαν πάρα πολύ στην Πάτρα».

Η ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΧΑΪΚΗ
Ο Νίκος Βατόπουλος έψαξε να βρει την Πάτρα πίσω από την αστική βιτρίνα του αστικού πολιτισμού. Και μία από τις περιοχές που τον συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν τα Προσφυγικά, η Αγία Αικατερίνη. «Θα μπορούσα να γράψω ένα κεφάλαιο ολόκληρο για την βόλτα μου στα Προσφυγικά» μας λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει: «Κάθε πόλη έχει έναν προσφυγικό συνοικισμό, αλλά της Πάτρας πραγματικά έχει κάτι το καταπληκτικό. Ηταν μια συναρπαστική βόλτα που είχα κάνει εκείνο το πρωινό, αξέχαστη πραγματικά, και είδα πολλά σπίτια που κατοικούνταν, με εκείνη την πάστρα των απλών σπιτιών και τις ομιλίες που ακούγονταν από τις αυλές, που ήταν πραγματικά κάτι συγκινητικό».

Αφήνοντας το κέντρο της πόλης, ο Νίκος Βατόπουλος «συνάντησε» την οδό Λόντου «που έχει πάρα πολύ ωραία σπίτια» όπως λέει, ενώ ξεχωρίζει ένα ακόμα κομμάτι της πόλης, την οδό Σαχτούρη. «Εχει πολύ ήσυχα στενά με καταπληκτικά νεοκλασικά δίπατα σπίτια. Θα μου άρεσε και να έμενα εκεί. Είναι μια περιοχή πάρα πολύ ελκυστική στην κλίμακα και στους ρυθμούς της».

Οταν είχε πρωτοέρθει στην Πάτρα, όταν τον ρωτούσαν «τι ομάδα είσαι;» οι Πατρινοί, ο Νίκος Βατόπουλος απαντούσε «Παναχαϊκή» αφήνοντάς τους όλους έκπληκτους. «Τώρα δεν ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο ιδιαίτερα» μας απαντά όταν τον ρωτάμε αν ισχύει ακόμα και σήμερα το ίδιο και συμπληρώνει: «Παρόλα αυτά, όταν ακούω το όνομα Παναχαϊκή κάτι σκιρτά μέσα μου. Πρέπει να το ψάξω! Εκείνα τα χρόνια που ήμουν μικρός, η Παναχαϊκή ήταν μεγάλο όνομα, ήταν στις δόξες της. Ηταν η ομάδα έκπληξη. Είχε πάρα πολύ καλούς παίκτες και εγώ ως παιδί είχα εντυπωσιαστεί πώς μία ομάδα που δεν είναι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, είχε προκαλέσει αυτό το πανελλήνιο ενδιαφέρον. Αυτό με είχε συγκινήσει. Νομίζω γεωπολιτικό ήταν αρχικά το ενδιαφέρον και μετά αθλητικό. Αλλά σε κάθε περίπτωση, ήμουν φανατικά Παναχαϊκή όταν ήμουν μικρός».

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:22]  Φαρμάκης: «Διεκδίκηση μέχρι τέλους...
[χθες 20:35]  8,1 εκ. ευρώ από την Περιφέρεια...
[χθες 20:17]  Ο Άγγελος Τσιγκρής στο 33ο...
[χθες 20:11]  Παράταση έως 31 Δεκεμβρίου για...
[χθες 19:00]  Κοινωνικός Οργανισμός: Ολοι κατά...
[χθες 18:24]  Την Τετάρτη κηδεύεται στο Αίγιο ο...
[χθες 17:08]  Πάτρα: Καλύτερη αλυσίδα καφέ στη...
[χθες 15:50]  Αχαΐα: Τιμούνται οι έγκλειστοι στο...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:24:57]