ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Ο μπάτσος και ο Πειραιάς



Μπορεί να είναι αλήθεια, μπορεί θρύλος, αλλά η δουλειά των θρύλων είναι να υποχρεώνουν την αλήθεια να είναι διαφορετική: Κάποτε είχαν διασταυρωθεί οπαδοί του ΠΑΟΚ που κατέβαιναν με πούλμαν στην Αθήνα με αγρότες που έκαναν αποκλεισμό στα Τέμπη. Οι οπαδοί εξαιρέθηκαν του αποκλεισμού όταν υιοθέτησαν το σλόγκαν των αγροτών, το οποίο συνδύασαν με το δικό τους, αυτό τον Θρύλο και τον Πειραιά. Αλλος Θρύλος αυτός, με Θ κεφαλαία. Είναι μια ιστορία οπαδικού χιούμορ, που μολονότι είναι προσβλητικό, σε κάνει και γελάς. Και ο λόγος είναι ότι ο Θρύλος και ο Πειραιάς του συνθήματος είναι ένα φανταστικό σχήμα. Δεν καθυβρίζεσαι σαν οπαδός του Ολυμπιακού ή Πειραιώτης, ούτε σαν πρόσωπο, απλά το σχήμα Οπαδός του ΠΑΟΚ οφείλει να μειώνει το σχήμα Ολυμπιακός, για να παίζεται σωστά το παιχνίδι της διαίρεσης, της σύγκρουσης, του ανταγωνισμού, αναγόμενο σε υπόθεση με πολιτισμική διάσταση.
Το κακό στην ιστορία είναι ότι κάποιοι, και όχι λίγοι, φτάνουν να εμπλέκουν τη φαντασία με την πραγματικότητα, και να έρχονται στα χέρια με καδρόνια και κατσαβίδια. Εχεις μπει στον Πόλεμο των Αστρων και μάχεσαι κατά των όντων του άλλου πλανήτη, βγάζοντας αίμα πραγματικό.
Η επωδός για τον Θρύλο και τον Πειραιά ή για τον ΠΑΟ και τη Λεωφόρο ή την ΑΕΚ και την Τουρκία, καταλήγει να γίνεται αναγνωριστικό ανακλαστικό του οπαδού, ένα στοιχείο ταυτότητας, σαν να λέμε. Αυτό έχει μια συγγένεια με τον ήρωα- γράφαμε γι' αυτόν- που ερμηνεύει ο Εντ. Νόρτον στις Σκιές στο Μπρούκλιν: Πάσχει από ένα νευρωτικό τικ, και έχει μάθει να ξορκίζει τις κρίσεις του λέγοντας χυδαίες φράσεις με ταχύτητα καρτούν. Καλημέρα του λες, για τον Θρύλο και τον Πειραιά σου απαντάει, με άλλα λόγια. Και μετά συμπεριφέρεται σχεδόν κανονικά.
Ολα αυτά τα ετερόκλητα μας ήρθαν στο μυαλό διαβάζοντας για την περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη, που μετήλθε το σλόγκαν για τους μπάτσους και τα χοιρινά εν είδει παιγνίου, σαν προσδιοριστικό του πολιτικού χώρου, σαν γλωσσικό συνθηματικό μεταξύ των συντρόφων. Θεωρούσε όταν εκτέθηκε στο ολίσθημα για το οποίο κράχτηκε πανελληνίως ότι ο κώδικας αυτός είναι νομιμοποιημένος και η χρήση του αθώα και αυτονόητο, αποστερημένη από την πραγματική σημασία του περιεχομένου της. Τυπική περίπτωση του τεράστιου ρόλου που έχει παίξει το φαντασιακό στην πολιτική υπόσταση καθενός μας και της άρνησής μας να αποδεχθούμε τους κανονικούς όρους της πραγματικότητας, εάν αυτή δεν συμβαδίζει με τις καταβολές μας και την κοσμάρα μας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο άξιζε τον κόπο να σταθούμε στη σαχλαμάρα μιας βουλευτή, γιατί δεν είναι μόνο η βουλευτής αυτή που εμπίπτει στην περίπτωση. Μπορεί να είμαστε και εμείς οι ίδιοι, στα δικά μας παραταξιακά τσιτάτα, τις δικές μας προκαταλήψεις, τους δικούς μας θρύλους και πειραιάδες.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:10:01]