ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τι ακριβώς τιμούμε το 2021;

Τι ακριβώς τιμούμε το 2021;



Του ΤΡΥΦΩΝΑ ΠΑΧΗ*

Με τα πρώτα δείγματα γραφής της επιτροπής που έχει, υπό την κ. Αγγελοπούλου, αναλάβει το συντονισμό των δράσεων για την επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 δημοσιοποιημένα, έντονος είναι ο διάλογος που έχει ξεκινήσει γύρω από αυτά. Ενστάσεις και προβληματισμοί γύρω από το χαρακτήρα, το ύφος και το περιεχόμενο των εκδηλώσεων τη χρονιά που έρχεται έχουν αρχίσει να διατυπώνονται, και μάλιστα σε εξαιρετικά έντονο, κάποιες φορές, ύφος. Μάλλον θα πρέπει να ξαναδούμε το εάν έχουμε όντως συνειδητοποιήσει τι είναι ακριβώς αυτό που τιμούμε το 2021.
Τι ακριβώς συνέβη σε αυτόν τον τόπο το 1821; Δεν θα ξεχάσω τις κόντρες μας στα αμφιθέατρα με τους νεολαίους της αριστεράς, που προσπαθούσαν να μας πείσουν πως η Εθνική Παλιγγενεσία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια «ταξική επανάσταση» απέναντι στους προύχοντες της εποχής, με την εθνική της διάσταση παντελώς υποβαθμισμένη. Οπως παντελώς ανιστόρητη είναι η άποψη που υποστηρίζει πως οι υπόδουλοι Ελληνες «μια χαρά περνούσαν» επί Οθωμανικής κυριαρχίας, γι' αυτό και τους πήρε σχεδόν 400 χρόνια για να ξεσηκωθούν. Πολλές οι φορές λέει η ιστορία, που οι υπόδουλοι Ελληνες πήραν τα όπλα και προσέτρεξαν στο πλευρό οποιουδήποτε στεκόταν απέναντι στους Οθωμανούς (Βενετοί, Ρώσοι κ.λπ.), με το τίμημα κάθε φορά να είναι εξαιρετικά βαρύ. Συνεπώς η φλόγα της λευτεριάς μπορεί να μην βρήκε νωρίτερα πρόσφορο έδαφος για να φουντώσει και να θεριέψει, ποτέ όμως δεν έσβησε τελείως στις καρδιές των υπόδουλων Ελλήνων. Που ναι, μπορεί το μορφωτικό επίπεδο των ανθρώπων τότε ή οι συνθήκες της εποχής να μην καθιστούσε σαφή και ευδιάκριτη την έννοια της εθνικής ταυτότητας στο μυαλό τους, ωστόσο στην καρδιά και την ψυχή τους πάντα έμεινε ζωντανή η εθνική διαφοροποίηση από τους Τούρκους κατακτητές.
Το 1821 έγινε μια απεγνωσμένη εξέγερση ενός λαού που, έχοντας υπομείνει αιώνες σκληρής σκλαβιάς, διεκδικούσε το δικαίωμα να υπάρχει ως εθνική οντότητα στο γεωγραφικό χώρο που από τα βάθη των αιώνων αποτελούσε τον τόπο του! Και είχε βαθύτατα εθνικά χαρακτηριστικά και προτάγματα, πήγαινε κόντρα στη λογική των αριθμών, στις ευρωπαϊκές πολιτικές εκείνης της εποχής και στις επιθυμίες των τότε «Μεγάλων».
Εγιναν λάθη πολλά, ναι, η προαιώνια κατάρα αυτής της φυλής, η μεταξύ μας διχόνοια, παραλίγο να καταλήξει στον αφανισμό μας, ναι, ήταν η Ναυμαχία του Ναυαρίνου και η παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων που έσωσαν την παρτίδα. Ομως για να φτάσουμε ως εκεί, 750.000 άνδρες, γυναίκες και μικρά παιδιά, έδωσαν τη ζωή τους σε αυτόν τον αγώνα και ας το ξεχνάμε, μια και εύκολο είναι στις μέρες μας να αμπελοφιλοσοφούμε από την ασφάλεια του καναπέ μας.
Το 2021 λοιπόν συμπληρώνονται 200 χρόνια απ' όταν εκείνοι οι «υπέροχοι, τρελοί Ελληνες» κοίταξαν στα μάτια την τεράστια τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία και στάθηκαν απέναντι της, διεκδικώντας το δικαίωμα τους να υπάρχουν σαν Έλληνες (Ελλάς ονομάστηκε το ανεξάρτητο κρατίδιο που προέκυψε και όχι κάπως αλλιώς, ως Ελληνες αυτοπροσδιορίζονταν οι μαχητές εκείνου του αγώνα κι ας μην μιλούσαν την ελληνική όπως την μιλάμε εμείς σήμερα αλλά σε πολλές περιπτώσεις παραλλαγές της).
Οφείλουμε αυτή την επέτειο να τη διαχειριστούμε με τον πρέποντα σεβασμό, να αποτίσουμε τον οφειλόμενο στους αιώνες φόρο τιμής σε εκείνους τους αδάμαστους μαχητές. Καλείται η πολιτική και πνευματική ηγεσία (ηχηρή η απουσία της τελευταίας την τελευταία δεκαετία) αυτού του τόπου να σεβαστεί το μεγαλείο εκείνης της εξέγερσης και να κινηθεί ανάλογα. Μια εξέγερση που έγινε «για τη σημαία και το σταυρό» που τότε ταυτίστηκαν και από τότε μαζί προχώρησαν (ο σταυρός είναι η σημαία μας και όχι κάποιες… λευκές και μπλε κορδέλες), πάλι με πολλά λάθη και αστοχίες που κόστισαν πολλά σε αυτόν τον λαό, αλλά αυτό έγινε τότε.
Δεν είναι ένα ακόμη κοσμικό γεγονός η επέτειος των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, αλλά μια ευκαιρία για όλους εμάς τους σύγχρονους Ελληνες να θυμηθούμε τι σημαίνει να αγαπάς την πατρίδα σου και να μάχεσαι για αυτή, ακόμη και όταν οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές! Δεν είναι κακό πράγμα ο άδολος πατριωτισμός, ούτε αποτελεί τροχοπέδη στην οικονομική ανάπτυξη, μάλλον το αντίθετο μπορεί να συμβεί. Και μπορεί πολλά από τα ζητούμενα εκείνου του Αγώνα να ακούγονται παρωχημένα σήμερα, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, αν όμως τα δούμε λίγο καλύτερα, μπορεί και να είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.

* Ο Τρύφωνας Παχής είναι σύμβουλος επικοινωνίας και marketing, πρώην πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ και της ΝΔ.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 12:56]  Μερικές ερωτήσεις που ζητούν...
[χθες 12:26]  Λιγότερη γκρίνια, ουσιαστικές...
[χθες 11:55]  Η προκατάληψη και το στίγμα
[χθες 11:31]  Πώς θέλουμε ένα εθνικό σύστημα...
[χθες 10:59]  Να μείνει πιστή στο όραμά της
[χθες 10:37]  Τίποτα δεν (θα) είναι το ίδιο…
[χθες 10:15]  «Ο Μεγάλος Αδελφός» είναι εδώ!
[χθες 09:15]  Φτιάχνουμε εμείς την...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [01:45:40]