ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δεν είναι η κακιά στιγμή, ηλίθιε!!!

Δεν είναι η κακιά στιγμή, ηλίθιε!!!



ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΘΕΟΧΑΡΗ *


Οταν το επόμενο θύμα του πολέμου της ασφάλτου μπορεί να είναι ένας δικός σου άνθρωπος, το παιδί του φίλου σου, το δικό μου, του γείτονα σου, του χωριανού σου, εσύ βολεύεσαι με ένα «καλό παράδεισο» στο facebook;
Οχι φίλε μου, εγώ δεν μένω ήσυχος με ένα τυπικό αποχαιρετισμό και μία ανάρτηση συμπόνιας μέχρι να γίνει η επόμενη στραβή, που με την λογική που επικρατεί μοιάζει λίγο πολύ αναπόφευκτη γιατί για όλα φταίνε οι άλλοι!
Δεν είναι η «η κακιά στιγμή» επειδή σε βολεύει για να περάσει η ένταση των πρώτων ημερών και μετά να συνεχίσεις, ηλίθιε, σαν να μην συνέβη τίποτα!
Δεν είναι μόνο η κακή κατάσταση του οδικού δικτύου!
Δεν είναι η κακή συντήρηση του μηχανοκίνητου μέσου λόγω της οικονομικής κρίσης!
Δεν «άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο σε ηλικία 20-30-40 ετών επειδή δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει!
Ειδικά στην ορεινή μας περιοχή εκτός από μια σειρά λόγους που προκαλούν τα τροχαία και διερευνώνται από ειδικούς (όπως η μη χρήση κράνους και ζώνης ασφαλείας, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, κλπ ), υπάρχει και ένας ακόμα πιο σημαντικός λόγος που όλοι μεταξύ μας συζητούμε αλλά κανένας δεν θέλει να αναδείξει δημόσια: Η κακή συνήθεια που μεταδίδεται ως «αίσθημα υπεροχής», ειδικά στους νέους της περιοχής μας με ευθύνη πάνω από όλα των ίδιων των γονιών!
«Είδες τον γιο μου με το τρακτέρ πώς το πάει σφαίρα;». Τον είδα, αλλά είναι μόνο 10 ετών, πώς του επιτρέπεις να οδηγεί;
Εχει προξενήσει και δυο τρία ατυχήματα αλλά όλα καλά... Επεσαν και όλοι οι χωριανοί και οι φίλοι επάνω και το κάλυψαν το θέμα!
Οχι, ηλίθιε, τίποτα δεν καλύφτηκε, τίποτα δεν τελείωσε.
Το είδες σήμερα στην κηδεία. Το είδες χες στην πλατεία που προσπαθούσε να κινηθεί με το αναπηρικό του αμαξίδιο και ήταν αδύνατο!
Γιατί ούτε πρόσβαση για ΑΜΕΑ υπάρχει, ούτε παιδεία να μπορεί αυτός ο άνθρωπος να είναι αυτόνομος κινητικά!
Εσύ που καμαρώνεις το μικρό παιδί όταν ανεβαίνει στο τρακτέρ, όταν μπαίνει σαν σίφουνας με τις πάντες στην πλατεία του χωριού, όταν πυροβολεί άσκοπα με την κυνηγητική σου καραμπίνα, άλλαξε τρόπο σκέψης και νοοτροπία!
Οχι μόνο εσύ, αλλά και ο γείτονας σου και ο χωριανός σου και όλοι μας.
Αλλαξε τρόπο γιατί σε λίγο θα τον...καμαρώνεις θύμα. Η παράπλευρη απώλεια σε έναν ακήρυχτο πόλεμο κακής νοοτροπίας, ελλιπούς εκπαίδευσης και κοινωνικού ωχαδερφισμού που μαστίζει ολάκερη την ελληνική κοινωνία.
Αρνούμαι να παραστώ «ως τοπικός παράγοντας» στην κηδεία αυτού του νέου ανθρώπου παριστάνοντας ότι λυπάμαι περισσότερο από τους γονείς και τους οικείους του, πάντα στα πλαίσια του προεκλογικού αγώνα που δεν τελειώνει ποτέ...
Προτιμώ να εξαντλήσω έστω και την ελάχιστη πιθανότητα που μου δίνεται για να σταματήσει αυτό το κακό.
Τέλος τα παραδείγματα και τα συμπονετικά λόγια, τώρα όλοι να αναλάβουμε δράση.
Προτείνω ο Δήμος μας, σε συνεργασία με την εκπαίδευση, τους συλλόγους γονέων, την ελληνική αστυνομία και κάθε άλλο εμπλεκόμενο φορέα, να ξεκινήσουν μια καμπάνια αλλαγής νοοτροπίας σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής: Με σεμινάρια και παρουσιάσεις στα σχολεία όλων των βαθμίδων και γενικότερη ευαισθητοποίηση της κοινωνίας.
Με ημερίδες για την οδική ασφάλεια και την αποφυγή ατυχημάτων σε συνεργασία με ειδικούς και την περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος διεκδικώντας παράλληλα την αναβάθμιση της ασφάλειας του επαρχιακού μας οδικού δικτύου.

* Ο Σπύρος Θεοχάρης είναι οικονομολόγος, δημοτικός σύμβουλος Καλαβρύτων, επικεφαλής «Ανάσα».




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:47:19]