ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πανελλήνιες, «Επιτυχημένοι» και «αποτυχημένοι»: Eνας μικρός προσωπικός σταθμός σε έναν άγνωστο συναρπαστικό δρόμο

Πανελλήνιες, «Επιτυχημένοι» και «αποτυχημένοι»: Eνας μικρός προσωπικός σταθμός σε έναν άγνωστο συναρπαστικό δρόμο



ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΛΤΣΑ *
Οι περισσότεροι, όταν αναφέρονται στις Πανελλήνιες, μιλούν με μεταφορές και αναλογίες που δανείζονται από τον χώρο των αγώνων, ειρηνικών ή μη. Παρομοιάζονται με μάχες ή με αθλητικούς αγώνες, στη διάρκεια των οποίων οι υποψήφιοι σαν άλλοι στρατιώτες ή αθλητές αγωνίζονται για τη «νίκη».
Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ακολουθούν οι ανάλογες εκδηλώσεις που συνοδεύουν τα επινίκια ή το αίσθημα ταπείνωσης και θλίψης που ταιριάζει σε στρατιωτικές και αθλητικές ήττες. Τα συναισθήματα που βιώνουν αυτές τις μέρες οι υποψήφιοι και οι οικογένειές τους είναι τόσα, όσα σπάνια βιώνει ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας με αφορμή μια τόσο συγκεκριμένη και ειδική περίσταση, όπως η επιθυμία κάποιου προσώπου να επιτύχει έναν προσωπικό του στόχο. Χαρά, περηφάνεια, ανακούφιση, ενθουσιασμός, αλλά και θλίψη, ντροπή, απογοήτευση, θυμός, αγωνία κι ακόμη ένα συναίσθημα , στο οποίο δεν αναφερόμαστε τόσο συχνά, η χαρμολύπη που συνοδεύει την ανακοίνωση της επιτυχίας σε μια μη επιθυμητή για το παιδί σχολή. Στην περίπτωση αυτή, το περιβάλλον αντιδρά με αμηχανία. Πρόκειται για επιτυχία ή για αποτυχία;
Το να αποφύγεις να γράψεις για τις Πανελλήνιες κάτι που δε θα ακουστεί κοινότοπο ή κούφιο, σαν παρηγοριά στον άρρωστο, είναι δύσκολο αν όχι και αδύνατο. Χωρίς αυτή τη φιλοδοξία, λοιπόν, παραθέτω κάποιες σκόρπιες σκέψεις της κοινής λογικής.
Το ότι το αποτέλεσμα των Πανελληνίων δεν αποτελεί συνολική αξιολογική κρίση για τον έφηβο είναι πασίγνωστο, φυσικά. Αυτό που μας διαφεύγει, κάποιες φορές, είναι το γεγονός ότι το αποτέλεσμα αυτό δε μάς λέει τίποτε για την εκπαιδευτική και επαγγελματική πορεία του αποφοίτου Λυκείου πέρα από έναν πολύ στενό χρονικό ορίζοντα, ο οποίος με το ζόρι εκτείνεται σε ένα διάστημα πέντε ή έξι ετών. Σε έναν κόσμο όπου οι γνώσεις αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο και οι μεταπτυχιακές σπουδές τείνουν να γίνουν αναγκαιότητα, η εκπαιδευτική και επαγγελματική κινητικότητα είναι όχι μόνο ευκταίες, αλλά και αναγκαίες. Οι ευκαιρίες δε για επιμόρφωση προσιτές και παγκόσμιες.
Οι καταιγιστικές αλλαγές της εποχής καθιστούν οποιαδήποτε πρόβλεψη για το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό μέλλον του σημερινού δεκαοχτάχρονου πρακτικά αδύνατη και κάθε γονεϊκή συμβουλή για τα ζητήματα αυτά άσκοπη. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα παιδιά μας να αναμετρηθούν με το παρόν τους και να νοηματοδοτήσουν το μέλλον τους.
* Η Ειρήνη Καλτσά είναι φιλόλογος.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:18]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Τα παιδιά...
[χθες 14:11]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Ποιος απ'...
[χθες 14:05]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Με κρυμμένα...
[χθες 14:00]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Φοράμε μάσκες...
[χθες 13:49]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Αναπτύσσοντας...
[χθες 13:41]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Τα παιδιά...
[χθες 13:31]  ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Οσο πιο ήρεμοι...
[χθες 13:28]  Συζητήσεις της Κυριακής: Θ'...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:57:38]