ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σύστημα Κυριάκος

Σύστημα Κυριάκος



Το θέμα που έκοψε την ανάσα αυτές τις μέρες ήταν φυσικά ο ανασχηματισμός. Εντάξει, όχι ακριβώς. Αλλά είναι Αύγουστος και πρέπει να γράφουμε δυναμικά, μπας και μας προσέξει κανένας άνθρωπος. Ο ανασχηματισμός λοιπόν εν πάση περιπτώσει συζητήθηκε. Τώρα, αν σταματήσεις εκατό στον δρόμο και τους ρωτήσεις ποιός μπήκε σε ποιό υπουργείο στη θέση τίνος, πόσες σωστές απαντήσεις θα πάρεις; Του Σκυλακάκη και τίνος άλλου; Τέλος πάντων ο ανασχηματισμός απασχόλησε. Μόνο που δεν ήταν ανασχηματισμός. Η κυβέρνηση τον ονόμασε «λειτουργικές βελτιώσεις», και ήταν αυτό περίπου, ή έστω αυτός είναι ο σκοπός: Θέλουμε να ενισχυθεί ένας τομέας και προωθούμε εκεί πρόσωπα με ειδικό ρόλο, περίπου όπως γίνεται στη διάρκεια ενός αγώνα, όπου ο κώουτς ενισχύει το κέντρο ή την πλάγια πτέρυγα για λόγους τακτικής, κινήσεις που ο μέσος οπαδός δεν προσέχει αν δεν τις επισημάνει ο σχολιαστής, ο οποίος θα αναγγείλει με σιγουριά ιατροδικαστή ότι πλέον περάσαμε από σύστημα 4-4-3 σε 5-3-2, με διάταξη ρόμβων, με κρυφούς κυνηγούς και φανερούς λαγούς, αλλά εσύ όπως και να κοιτάζεις τις ομάδες βλέπεις πεντ' έξι παίκτες να τρέχουν εκεί που πάει η μπάλα και τους άλλους απλά να περπατάνε, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν προλαβαίνουν.
Ο ανασχηματισμός λοιπόν επικρίθηκε επειδή δεν ήταν ανασχηματισμός. Οταν οι πρωθυπουργοί κάνουν δομικές αλλαγές στο σχήμα εγκαλούνται ότι κάνουν εντυπωσιοθηρία και αντιπερισπασμό. Οταν δεν κάνουν δομικές αλλαγές, και πάλι εγκαλούνται: Πού είναι η εντυπωσιοθηρία που περιμέναμε;
Στην περίπτωση Μητσοτάκη έχουμε ένα ασύνηθες φαινόμενο για την ελληνική πολιτική σκηνή. Ο πρωθυπουργός διορθώνει αυτό ακριβώς που εκτιμά ότι χρειάζεται διόρθωση και καλύπτει αυτό που θέλει κάλυψη. Ο Κ. Μητσοτάκης κινείται με βάση τα δικά του πλάνα και τα κριτήριά του, τα οποία διέπονται από έναν μονολιθικό ορθολογισμό. Πονάει δόντι, πάει στον οδοντίατρο. Με αυτό το πνεύμα αντιμετώπισε άλλωστε και τον κόβιντ. Πρέπει να κλείσουμε τα σχολεία; Κλείνουμε τα σχολεία. Να κοπεί το σερβίρισμα στα μπαρ; Σε τραπεζάκι και άμα σου αρέσει. Πρέπει να φοράμε μάσκα; Θα φορέσουμε μάσκα. Πολιτικός είναι, τον ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος, αλλά προσπαθεί να κάνει τον κόσμο να πει αυτό που λέει και ο ίδιος. Δεν είναι ο πρώτος πρωθυπουργός που προσπαθεί να νουθετήσει τους έλληνες κατά τον δικό του τρόπο σκέψης. Το έκαναν νωρίτερα επίσης ο Κων. Καραμανλής, ο Κων. Μητσοτάκης και πιο διστακτικά ο Κ. Σημίτης. Αλλά είναι ίσως ο πρώτος που τα καταφέρνει καλύτερα. Τον βοήθησαν και οι περιστάσεις: Εχει να διαχειριστεί εθνικούς κινδύνους με ατομικό αντίκτυπο. Κάτι ανάλογο κλήρωσε και στον Γ. Παπανδρέου αλλά απέτυχε στον τομέα της πειστικότητας και της ρητορείας.
Στους ορισμούς συνεργατών τον πρωθυπουργό δεν τον ενδιαφέρουν οι ισορροπίες και τα παιχνίδια. Δεν το έχει σε τίποτα να παρακάμψει εντελώς την κοινοβουλευτική ομάδα προκειμένου να στελεχώσει υπουργείο. Το σύστημα που ακολουθεί είναι ελάχιστα βουλευτοκεντρικό. Δεν βλέπει στους βουλευτές τα στοιχεία που χρειάζεται; Προτιμάει τα δικά του τεχνοκρατικά κριτήρια- τεχνοκράτης ο ίδιος- σε σχέση με τα κριτήρια με τα οποία ο λαός επιλέγει τους εκπροσώπους τους; Αν ισχύουν αυτά, τότε πάμε σε μια άτυπη διαφοροποίηση του πολιτικού συστήματος μέσα από μια ανεπίσημη διακριτότητα μεταξύ αιρετών αντιπροσώπων και εκτελεστικής εξουσίας, η οποία μετακυλίει προς την περιοχή της και τη νομοθετική: Οι βουλευτές, ενσυνείδητα ή για λόγους κομματικής τάξης, υπερψηφίζουν τα νομοθετήματα που οι υπουργοί συνθέτουν, ακολουθώντας τις υποδείξεις των τεχνοκρατών. Και ποιός κατά τα λοιπά είναι ο ρόλος του βουλευτή; Αυτό που μένει, όταν κυβερνούν άλλα πρόσωπα. Αγορητές είναι, απορροφητές κοινωνικής πίεσης είναι, υπερασπιστές του κόμματος στα ΜΜΕ, χειριστές των κοινωνικών δικτύων. Με τα όπλα αυτά έχουν τη δυνατότητα της διαιώνισης της παρουσίας τους στο κοινοβούλιο. Για πολλούς αυτό είναι αρκετό. Δεν είναι και μεγάλη η δόξα, αλλά στις μέρες μας δεν είναι και να το χάσεις.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:31:30]