ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αμαλία Υφαντή: Επιδιώκω να κάνω το καλό καλύτερο

Αμαλία Υφαντή: Επιδιώκω να κάνω το καλό καλύτερο



Με καταγωγή κατά το ένα ήμισυ από την Ευρυτανία και κατά το άλλο από την Αιτωλοακαρνανία, τελείωσε το Λύκειο Ευηνοχωρίου, αλλά από τα μικράτα της, η ζωή της είναι συνδεδεμένη με την Πάτρα, αφού εδώ ζούσαν και ζουν συγγενείς. Σ' αυτή τη δεύτερη πατρίδα της, άλλωστε, επέλεξαν με τον σύζυγό της, τον ογκολόγο Χαράλαμπο Καλόφωνο, να σταδιοδρομήσουν και να δημιουργήσουν οικογένεια. Η Αμαλία Υφαντή, καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Πατρών μιλά για τη σταδιοδρομία και τη ζωή της.

Αποφοιτώντας, λοιπόν, από το Λύκειο Ευηνοχωρίου, τι ακολούθησε;
Αφότου τελείωσα με άριστα το Λύκειο, πέρασα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με καθηγητές πρότυπα -Καψωμένος, Μερακλής, Κακριδής Στεργιόπουλος- όπου τελείωσα τις σπουδές μου με υποτροφία, και μόλις πήρα το πτυχίο μου το 1983 παντρεύτηκα και στήσαμε στην Πάτρα το σπιτικό μας. Δύο χρόνια μετά, μετακινηθήκαμε στο Λονδίνο, όπου ξεκινήσαμε τις μεταπτυχιακές μας σπουδές. Ο Λάμπης την εξειδίκευσή του στην ογκολογία, κι εγώ έκανα μια στροφή προς τις επιστήμες της Εκπαίδευσης, και άρχισα στο τότε Institute of Education στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου -σημερινό UCL Institute of Education- τον 7ετή μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών μου. Στη συνέχεια, στο ίδιο πανεπιστήμιο, απέκτησα το διδακτορικό μου δίπλωμα στην εκπαιδευτική πολιτική με έμφαση στην πολιτική του αναλυτικού προγράμματος.

Οπότε επιστρέψατε στην Ελλάδα και την Πάτρα, όπου…
Διορίστηκα ως φιλόλογος στη Β'Βάθμια Εκπαίδευση, κι έπειτα μετακινήθηκα στην ΠΑΤΕΣ-ΣΕΛΕΤΕ, τη σημερινή ΑΣΠΑΙΤΕ. Εκεί πήρα τη θέση της καθηγήτριας σε πρώτη βαθμίδα και σε λιγότερο από δύο χρόνια μετακινήθηκα στο Πανεπιστήμιο το 1998. Οκτώβρης ήταν, συμπληρώνω, 22 χρόνια. Πήρα τη βαθμίδα του λέκτορα, και από το 2012 έχω τη βαθμίδα της καθηγήτριας. Το γνωστικό μου αντικείμενο έως σήμερα είναι Εκπαιδευτικός Σχεδιασμός και Πολιτική.

Η συμπόρευσή σας με τον σύζυγό σας στη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών κι έπειτα στον επαγγελματικό στίβο, τι απαίτησε κι από τους δυο σας;
Είχαμε κοινούς στόχους και αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ στη φάση των μεταπτυχιακών μας σπουδών αλλά και στη συνέχεια, διότι η έρευνα απαιτεί πολύ χρόνο, αφοσίωση, και είναι γεγονός ότι όταν ζουν δύο πανεπιστημιακοί με απαιτητικές δουλειές στο ίδιο σπίτι, χρειάζεται να βλέπει ο ένας με σεβασμό το έργο του άλλου. Μέσα στο ζευγάρι και μέσα στην οικογένεια.

Μιας και αναφερθήκατε στην οικογένεια. Οι κόρες σας ακολούθησαν τα βήματα σας;
Οι δυο μας κόρες σπούδασαν στο Πανεπιστήμιο Πάτρας. Η πρώτη, η Μελίνα, στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών, κι έπειτα έκανε μάστερ και διδακτορικό στο Imperial College Of London, όπου και σταδιοδρομεί ακαδημαϊκά. Ζει μόνιμα στο Λονδίνο με τον άντρα της, αναπληρωτή καθηγητή στο Imperial College, και τον γιο τους, τον Χαράλαμπο, 21 μηνών. Η δεύτερη, η Φωτεινή, αφού τέλειωσε εδώ την Ιατρική, έφυγε για το Λονδίνο όπου απέκτησε το διδακτορικό της πέρυσι στο Imperial College London και παράλληλα κάνει την ειδικότητά της στην ογκολογία στο Charring Cross Hospital που ανήκει στο Imperial College. Είναι λες και ο δρόμος που ανοίξαμε εμείς χαράχτηκε με τέτοιο τρόπο που τον ακολούθησαν και οι κόρες μας.

Το γεγονός ότι είναι και οι δύο μακριά σας, σας ενοχλεί λιγάκι;
Δεν είναι και ωραίο να έχεις μακριά τα παιδιά σου, αλλά δεν μπορείς να τα δεσμεύεις. Το μεγάλο ζητούμενο είναι να είναι ευχαριστημένες με τις επιλογές τους, να σταδιοδρομούν επαγγελματικά και να είναι ευτυχισμένες.

Με δύο παιδιά και τόσες επαγγελματικές υποχρεώσεις, πώς τα βγάλατε πέρα;
Δεν υπήρχε ελεύθερος χρόνος. Υπήρχε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό που θεωρώ ότι συνέβαλε και στην αρμονική μας διαβίωση και την ευτυχία μας: Οι γονείς μου, οι οποίοι ήταν πάντα κοντά μας από τότε που γεννήθηκαν τα παιδιά. Μια υποστήριξη σταθερή, αγόγγυστη και πολύ σημαντική.

Η σχέση σας με τα άλλα σας «παιδιά», τους φοιτητές σας, πώς είναι, και πώς τους βλέπετε από γενιά σε γενιά;
Η σχέση μου μαζί τους είναι πολύ καλή. Και χαίρομαι γιατί αυτά τα 22 χρόνια της ακαδημαϊκής μου σταδιοδρομίας είναι χρόνια αλληλεπίδρασης, διάδρασης, με τους φοιτητές μου, τις φοιτήτριές μου, επικοινωνίας και ανατροφοδότησης. Διότι μαθαίνουμε από τα νέα παιδιά και το μεγάλο ζητούμενο είναι να τα ακούμε. Και οι νέοι, όμως, είναι ώριμοι κι έχουν διάθεση να ακούσουν και να επικοινωνήσουν με τους δασκάλους τους, με μεγάλο ενδιαφέρον για το μέλλον τους αλλά και μεγάλο προβληματισμό.

Τον ήδη υπάρχοντα προβληματισμό τους προφανώς ήρθε να επιτείνει και ο κόβιντ. Με την εξ αποστάσεως διδασκαλία πώς τα πάτε;
Θεωρώ ότι είναι μια λύση γι' αυτή την περίοδο. Προσαρμοζόμαστε στις νέες πλατφόρμες που μας δίνουν κάθε φορά, μαθαίνουμε και συνεχίζουμε. Ας έχουμε αισιοδοξία ότι θα εξομαλυνθεί η κατάσταση και θα επιστρέψουμε στους ρυθμούς μας, γιατί η διά ζώσης διδασκαλία είναι ανεπανάληπτη και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από κανένα άλλο τρόπο και μέσο διδασκαλίας.

Αρα να υποθέσω ότι είστε αισιόδοξος άνθρωπος;
Θεωρώ ότι βλέπω αισιόδοξα τα πράγματα στη ζωή και μου αρέσει
πάντοτε να επιδιώκω την ποιότητα και το καλό να το κάνω καλύτερο. Και αυτό το πνεύμα θέλω να το περάσω και στους φοιτητές μου.

Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:20]  Πάτρα: Δύο τραυματίες σε τροχαίο...
[χθες 20:45]  Καλάβρυτα: Και «εγένετο» Δήμος...
[χθες 20:39]  Αιγιάλεια: 90% πτώση στον τουρισμό...
[χθες 19:31]  Τι σημαίνει για σας η σημαία στο...
[χθες 19:10]  Αγρίνιο: Για απόπειρα...
[χθες 19:06]  Το Δημοτικό Συμβούλιο κατά του...
[χθες 18:35]  Δημοτικό Συμβούλιο: Ομόφωνα δεκτή...
[χθες 18:11]  Δυτική Ελλάδα: Κακοκαιρία την 28η...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [05:58:42]