ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λένα Διβάνη: «Σήμερα ο Καποδίστριας μοιάζει σχεδόν εξωγήινος»

Λένα Διβάνη: «Σήμερα ο Καποδίστριας μοιάζει σχεδόν εξωγήινος»



Καρπός της έρευνάς της για τον ρόλο της προσωπικής ζωής των πρωταγωνιστών της ιστορίας στην πολιτική τους δράση, τα «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας», για να ακολουθήσει, στη συνέχεια, «Το πικρό ποτήρι- Ο Καποδίστριας, η Ρωξάνδρα και η Ελλάδα» (αμφότερα από τις εκδόσεις Πατάκη). Η καθηγήτρια της ιστορίας εξωτερικής πολιτικής στη Νομική Σχολή Αθηνών και συγγραφέας Λένα Διβάνη μιλάει για την όλη εμπειρία, για τις σαγηνευτικές πλευρές του Καποδίστρια και την -ανύπαρκτη- σχέση του με τους σημερινούς πολιτικούς, για «το πιο ενδιαφέρον μάθημα του κόσμου» και την πανδημία.
Τα «Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας» «άνοιξαν» την ενασχόλησή σας με την ιδιωτική ζωή σημαντικών προσωπικοτήτων της ιστορίας. Πώς ήταν η εμπειρία και ποιες ισορροπίες βρήκαν η ιστορικός και η συγγραφέας;
Ομολογώ ότι ήταν μια πολύ καταιγιστική εμπειρία σε πάρα πολλές διαστάσεις. Εγιναν βλέπετε όλα μαζί και ξαφνικά. Ενώ ερευνούσα κι έγραφα εντατικά το βιβλίο, ταυτόχρονα η ΚΟΣΜΟΤΕ μας ζητάει να κάνουμε το βιβλίο μου που δεν έχει ακόμα γραφτεί τηλεοπτική σειρά 9 ντοκιμαντέρ. Χωρίς να το καταλάβω βρέθηκα να συνεχίζω το γράψιμο του βιβλίου, να γράφω παράλληλα τα 9 σενάρια της σειράς, και επιπλέον να είμαι η παρουσιάστρια της σειράς, που σημαίνει παρούσα σε όλα τα γυρίσματα! Εν ολίγοις στα δύο αυτά τρελά, απολαυστικά, αγχωτικά, αλησμόνητα χρόνια αναγκάστηκα να γίνω ταυτοχρόνως όχι μόνο ιστορικός και συγγραφέας αλλά και σεναριογράφος και παρουσιάστρια! Ευτυχώς και το βιβλίο και η σειρά μας που σκηνοθετήθηκε από δύο εξαιρετικές σκηνοθέτριες, την Κατερίνα Ευαγγελάκου και τη Μύρνα Τσάπα, μας αποζημίωσαν με το παραπανω. Αγαπήθηκαν με πάθος από τον κόσμο.

Ξεχωρίσατε κάποιο από τα οκτώ ζευγάρια του τόμου ως το πιο ενδιαφέρον και για ποιους λόγους;
Νομίζω πως το πιο ιδιαίτερο και άγνωστο στο πολύ κοινό ζευγάρι ήταν αδελφικό! Ο Χαρίλαος Τρικούπης και η αδερφή του Σοφία. Τα δυο αδέρφια, σημαδεμένα από τον θάνατο της αδερφούλας τους όταν ήταν μικρά, δεν παντρεύτηκαν ποτέ, έζησαν μαζί σαν σιαμαία και αφιέρωσαν όλη τη ζωή τους για να βάλουν την Ελλάδα στον σύγχρονο κόσμο. Με συγκινούν βαθιά οι Τρικούπηδες γιατί ακολούθησαν τον δρόμο του καθήκοντος σαν τον Καποδίστρια…

Ακολούθησε ο δεύτερος τόμος, αφιερωμένος εξ ολοκλήρου στον πρώτο Ελληνα κυβερνήτη. Το σημειώνετε κιόλας: «Μόνος του ήταν ο Καποδίστριας άλλωστε…». Τι συμβολίζει ο τίτλος που επιλέξατε;
Νομίζω ότι το «Πικρό ποτήρι» συνοψίζει ολόκληρο τον δημόσιο και τον ιδιωτικό βίο του πρώτου κυβερνήτη της χώρας μας. Λογικό δεν είναι; Ξέρετε εσείς κανέναν δημόσιο άντρα που να ακολούθησε αδιαπραγμάτευτα την οδό της ανιδιοτελούς προσφοράς και να μην βάδισε μόνος και να μην κατέληξε πικραμένος; Ε, ο Καποδίστριας κατέληξε δολοφονημένος.

Ανακαλύψατε κάτι καινούργιο για τον Καποδίστρια, σκύβοντας πάνω του; Ποιες πλευρές του σας γοήτευσαν, ποιες σας εκνεύρισαν ίσως;
Πολλά ανακάλυψα. Τη διακριτικότητά του, την ιδιαίτερη ευφυΐα του σε πολλά πεδία -ήταν λ.χ. πρωτοπόρος γιατρός, αυτό δεν είναι πολύ γνωστό- την κρυφή τρυφερότητά του, το έντονο αίσθημα πως όλοι οι άνθρωποι αξίζουν ίσες ευκαιρίες. Το μόνο που με εκνεύρισε γιατί ταυτίστηκα λίγο με τη Ρωξάνδρα ήταν ότι δεν μιλούσε καθόλου. Μόνος του τα σκεφτόταν, μόνος του τα ζύγιζε και μόνος του αποφάσιζε. Γι' αυτό η καημένη η αξιαγάπητη Ρωξάνδρα δεν καταλάβαινε: Εβλεπε έναν ερωτευμένο άντρα μπροστά της που δεν μπορούσε να εξωτερικεύσει τον έρωτά του για άλλο λόγο κάθε φορά. Διαλύθηκαν τα νεύρα της, αναγκάστηκε να παντρευτεί έναν άντρα που σιχαινόταν και έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της σαν χήρα του Καποδίστρια χωρίς να γίνει ποτέ γυναίκα του.

Ο Καποδίστριας δεν παρέκκλινε ποτέ από τις Αρχές του. Σήμερα, όπου οι αρχές απουσιάζουν ως λήμμα από πολλών το λεξικό, η συμπεριφορά και η στάση του πώς φαντάζουν, λέτε;
Σήμερα που τα συμφέροντα χορεύουν αλληλοσυγκρουόμενα μπροστά στα μάτια μας ο Καποδίστριας μοιάζει σχεδόν εξωγήινος! Κάποια από αυτά τα τσακάλια που λυμαίνονται τον δημόσιο κορβανά μπορεί από μέσα τους να τον αποκαλούν και ηλίθιο, δεν ξέρω…

Η Ρωξάνδρα ήταν «μια ατέρμονη δεξαμενή ιαματικής αγάπης και υπομονής» γράφετε. Σε έναν φανταστικό διάλογο μαζί της, τι θα της λέγατε ως γυναίκα προς γυναίκα;
Εμπλεξες άσχημα Ρωξάνδρα μου, θα της έλεγα. Δύσκολη περίπτωση ο Ιωάννης που αγάπησες. Αλλά αν είναι να πικραθείς από κάποιον, ας είναι τουλάχιστον τόσο ξεχωριστός όσο αυτός. Χαλάλι του, που λένε.

Γράφοντας για τον Καποδίστρια μπήκατε στον πειρασμό να κάνετε συγκρίσεις με τους σύγχρονους πολιτικούς ή ακόμα και με τους σύγχρονους πολίτες;
Αστειεύεστε; Δεν έκανα κι άλλη δουλειά. Νομίζω πως κανείς δεν μπορεί να το αποφύγει αυτό… μου το λένε οι αναγνώστες συνεχώς. Η σύγκριση άλλωστε ήταν αυτή που με ανάγκασε να βαφτίσω μέσα μου τον Ιωάννη Καποδίστρια σούπερ ήρωα.

Εορτασμός των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, φέτος. Τον βλέπετε ως ευκαιρία για…
Μια απόπειρα αυτογνωσίας επιτέλους. Ο άνθρωπος αν δεν κατακτήσει το γνώθι σ' αυτόν θα κυκλοφορεί ως κύμβαλο αλαλάζον μέχρι το τέλος της ζωής του. Τα ίδια ακριβώς παθαίνουν και τα έθνη και οι λαοί που δεν θέλουν να μάθουν την πραγματική ιστορία τους, που αποστρέφουν το πρόσωπο από την αλήθεια και ζουν με φούμαρα.

Παρακολουθώντας τη σειρά ντοκιμαντέρ «Ζευγάρια που έγραψαν ιστορία», διαπιστώνει κανείς τη γοητεία της ιστορίας. Οι νέοι, στην πλειοψηφία τους, την αγνοούν. Ποιο τρόπο διδασκαλίας ακολουθείτε για να την κάνετε ελκυστική στους φοιτητές σας;
Ακολουθώ τον ίδιο ακριβώς τρόπο που ακολούθησα στο βιβλίο και το ντοκιμαντέρ γι' αυτό και το μάθημά μου είναι τόσο αγαπητό στους φοιτητές μας. Προσπαθώ να κάνω τα ιστορικά πρόσωπα ανθρώπους ζωντανούς με πάθη, με λάθη, με ιδιωτική ζωή, με σάρκα και αίμα. Και τότε δεν είναι πια λέξεις σε ένα βιβλίο, αγωνιάς γι' αυτούς, ενδιαφέρεσαι για τα κίνητρά τους και ανακαλύπτεις πως η ιστορία είναι το πιο ενδιαφέρον μάθημα του κόσμου γιατί απλούστατα είναι η ιστορία σου.

Πώς βιώνετε την καραντίνα Νο2; Τι σας έχει λείψει;
Η ζωντανή μουσική και τα ταξίδια! Πολύ! Πολύ!

Αν και όποτε περάσει η πανδημία τι αποτύπωμα θα αφήσει, πιστεύετε;
Αυτή η πανδημία είναι το ορόσημο της εισόδου μας στον 21ο αιώνα. Θα αλλάξουν τόσα πολλά στα χρόνια που έρχονται που είναι αδύνατον να τα φανταστούμε.

Μετά τον Καποδίστρια και τη Ρωξάνδρα, τι να περιμένουμε;
Μια πολύ διαφορετική, ολοζώντανη βιογραφία της αγαπημένης μου Διδώς Σωτηρίου, της γυναίκας που διέσχισε όλες τις συμφορές του 20ού αιώνα χαμογελαστή, αήττητη, με γούνα και άρωμα. Το γράφω σαν φόρο τιμής στην πιο αγαπημένη μου Ελληνίδα αλλά και σαν αντίδοτο στους μαύρους και ηττοπαθείς καιρούς που ζούμε.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:03:45]