ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Να' τανε το '73



Το Πολυτεχνείο '73 είναι η επιθυμία μας για δημοκρατία και η βίωση της επιθυμίας αυτής σαν ένα ηρωικό ζήτημα. Κάθε λαός και κάθε άνθρωπος έχει μια εσωτερική ανάγκη για δράματα, είτε σε ενεστώτα χρόνο είτε με όρους αναδρομικούς, προκειμένου να προβάλει σ' αυτά τον ίσκιό του, και να κοινωνεί τις αξίες και τα ιδεώδη σαν επικές κατακτήσεις.
Η Επανάσταση του '21 είχε σαν στόχο την ελευθερία σαν όρο υποστασιοποίησης του έθνους σε μια επικράτεια και σε μια πολιτεία. Η Εξέγερση του '73 ήταν ασφαλώς μια μικρογραφία σε άλλες συνθήκες, με άλλον αντίπαλο και άλλο ιστορικό φορτίο. Αφορούσε τις ελευθερίες, σε αριθμό πληθυντικό, σαν πολιτική υπόθεση, με την έννοια των δικαιωμάτων, της ισότητας, της ακώλυτης πρόσβασης των πάντων σε πνευματικά και υλικά αγαθά. Δεν ζητούσε μόνο να φύγει ο Παπαδόπουλος, αλλά να αποκτήσουμε μια δημοκρατία αυθεντική, την οποία δεν είχαμε πριν το '67: Δημοκρατία που δεν είναι για όλους, δεν είναι δημοκρατία. Αυτό είναι κάτι που καταλαβαίνουν πολλοί αναλυτές του φιλελεύθερου χώρου, που νομίζουν ότι η νίκη του αστικού κόσμου στον εμφύλιο ήταν μια εξέλιξη που ήταν αρκετή για να είναι όλα εντάξει.
Από το '21 απέχουμε σε ιστορικό χρόνο. Η μετουσίωσή μας σε ελεύθερο κράτος και οργανωμένη πολιτεία θεωρείται δεδομένη κατάσταση, αίσθηση που δεν κλυδωνίστηκε από το τρομερό διάλειμμα της κατοχής 1941-44, που είχε ωμά χαρακτηριστικά αλλά όχι πολιτισμικά, όπως η τουρκοκρατία. Αντιθέτως, η υπόθεση του '73 τελεί σε διαρκή επικαιροποίηση. Είτε επειδή ένα μέρος της κοινωνίας και των πολιτικών δυνάμεων δεν έχουν πειστεί για την ποιότητα της δημοκρατίας που απολαμβάνουμε, είτε επειδή παριστάνουν ότι δεν έχουν πειστεί, για να παίζουν το παίγνιο της ανέξοδης υπερδημοκρατικότητας άνευ αντιπάλου, είτε επειδή βιώνουμε μια διαρκή αίσθηση χρέους για μια επανάληψη: Σαν να οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα δικό μας Πολυτεχνείο. Οι λόγοι γι' αυτό το τελευταίο είναι διάφοροι. Μια ανάγκη για εθνικό, συλλογικό ξέπλυμα ενοχής για το γεγονός ότι οι έλληνες γενικά δεν αντιστάθηκαν απέναντι στη χούντα (το Πολυτεχνείο είναι ένα σύμβολο που μας επιτρέπει να ισχυριζόμαστε ότι η αλήθεια δεν είναι αλήθεια). Επίσης, η Εξέγερση προσέλαβε μυθικές διαστάσεις και ενσωματώθηκε δυναμικά στην εγχώρια κουλτούρα σαν φάρος αστείρευτης φωτεινότητας. Μετατράπηκε (δικαιωματικά και μη: ανάλογα με τη στάση και τη θέση καθενός) σε εθνικό μας καμάρι, κατά συνέπεια έχεις κάθε λόγο να το επισείεις σε ετήσια βάση. Και να το οικειοποιείσαι, σαν άτομο και σαν κόμμα.
Σε κάθε επέτειο, οι αρθρογράφοι και οι λογογράφοι διατείνονται ότι τα μηνύματα και τα αιτήματα του Νοέμβρη παραμένουν επίκαιρα. Ακολουθεί μια προσαρμογή των μηνυμάτων και των αιτημάτων στην πολιτική άποψη του συντάκτη στο πλαίσιο της ανάγκης του να δηλώσει δημοκρατικό φρόνημα και πολύ περήφανος που το φέρει. Στοιχιζόμαστε από πίσω με σημαίες και πανό και προχωράμε. Συμβολικά, κ. Χρυσοχοϊδη, μη μας μπουζουριάσεις και μας τσακίσεις στα πρόστιμα σε τέτοια εποχή. Ούτως ή άλλως, είτε στην πορεία μετέχουν χίλιοι δεκατρείς είτε τρεις, η συμμετοχή είναι συμβολική. Δεν γίνεται και κάτι, αν εξαιρέσεις τις μολότοφ και τις επιθέσεις στα ΑΤΜ που κι αυτά συμβολικά είναι.
Το «επικαιροποιημένο Πολυτεχνείο», είναι όλα. Είναι η συγκινητική υπεράσπιση βιώματος- σαν να ανάβεις το καντήλι στο μνήμα της νεότητάς σου- είναι και η σπέκουλα, είναι και ο φαρισαϊσμός, είναι και ο ρομαντικός ιδεαλισμός του άγουρου νέου, που αναζητά εστίες μιας φωταγώγησης και πρότυπα υπερβατικά . Το καημένο το '21 είναι πολύ φουστανελάτο για να μπορεί να παίζει τέτοιο ρόλο, και στερείται των τύπων της εκκοσμίκευσης που μας φαίνονται πιό οικείοι, μαζί φυσικά με τους παιάνες και τους στίχους τους μαχητικούς. Το Πολυτεχνείο, εν τέλει, είναι πιο ερωτικό. Αν και νοεμβριάτικο, έχει ένα άρωμα ανοιξιάτικου επιταφίου, συμπυκνώνει φαντασιακά το αφήγημα της ατομικής θυσίας και της προσωπικής μετατροπής σε αντικείμενο παλλαϊκής αναγνώρισης και λατρείας.
Το Πολυτεχνείο είναι το όνειρό μας για μια δημοκρατία κατακτημένη μέσα από έναν ατομικό αγώνα. Και αν δεν υπάρχει λόγος γι' αυτή την κατάκτηση, αυτός ο λόγος θα εφευρεθεί. Πάντα η εξουσία θα δίνει μια αφορμή, αλλά και μόνο ότι είναι εξουσία, είναι μια αφορμή.
Και επειδή τα μηνύματά του είναι και θα είναι πάντα επίκαιρα, ευτυχώς που το κείμενο αυτό αποθηκεύεται αυτόματα και του χρόνου θα δημοσιεύσουμε πάλι το ίδιο. Δεν το πάρουμε χαμπάρι ούτε κι εμείς που το γράψαμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:25:32]