ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Γιώτα Νέγκα: Η μουσική ενώνει έτσι κι αλλιώς τις ψυχές

Γιώτα Νέγκα: Η μουσική ενώνει έτσι κι αλλιώς τις ψυχές



Τη Δευτέρα το βράδυ, βράδυ αυγουστιάτικης πανσελλήνου, στο Εργοστάσιο Τέχνης «Θάνος Μικρούτσικος» -στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας- η Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Δήμου Πατρέων «Θανάσης Τσιπινάκης» με τη Γιώτα Νέγκα μάς καλούν να κλείσουμε τα μάτια και να ανοίξουμε την καρδιά και τα αφτιά μας για να απολαύσουμε ένα μουσικό ταξίδι για τον έρωτα, το πάθος, τον αγώνα, τον πόνο, την ελευθερία, την επιτυχία και την καταστροφή.

Σήμερα, η Γιώτα Νέγκα, μιλά στην «Π» για το φεγγάρι, την ψυχή των τραγουδιών, την επιστροφή στην πόλη της και πολλά άλλα.

Ζωντανή επί σκηνής μετά από τις ημέρες εγκλεισμού. Πώς είναι να έρχεστε πάλι σε επαφή με το κοινό;
Είχε μια γλυκιά προσμονή, μια αγωνία και η διαπίστωση είναι ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα, ότι όσο διψάγαμε και εμείς να τραγουδήσουμε και να ενωθούμε με τον κόσμο, άλλο τόσο διψάει και ο κόσμος. Και αυτό μας έδωσε μεγάλη χαρά και ανακούφιση. Η καλοκαιρινή μου περιοδεία ξεκίνησε από την Κρήτη και ήταν ένα πολύ ωραίο ξεκίνημα και τώρα στην Πάτρα συνεχίζεται με τον καλύτερο τρόπο.

Συνεχίζεται σε μια βραδιά πανσελλήνου. Τι το μυστικό και το μυθικό έχει το φεγγάρι;
Νομίζω ότι το φεγγάρι είναι ο μεγάλος ρυθμιστής και της γης και των ανθρώπων. Φωτίζει τις νύχτες μας, μας κάνει να ονειρευόμαστε και νομίζω ότι μια βραδιά με αγαπημένα τραγούδια και μια πολύ σπουδαία ορχήστρα κάτω από το φεγγάρι είναι ό,τι μα ό,τι καλύτερο.

«Μια αγαπημένη ορχήστρα». Εχετε συνεργαστεί και στο παρελθόν με την ΟΝΕ. Πώς είναι αυτή η συνάντηση;
Είναι μια πολύ αγαπημένη ορχήστρα και μια πολύ οικεία επικοινωνία, μια βαθιά επικοινωνία. Αυτό που έχω κρατήσει από τις πρώτες μας συνεργασίες με τον Θανάση Τσιπινάκη, που τον γνώρισα πριν αποφασίσει να αλλάξει ουρανό, είναι ότι ήταν μια μαγευτική ορχήστρα από νέα παιδιά, τα οποία είχαν όλη τη χαρά της νιότης, τη φασαρία, τα γέλια και τον χαβαλέ, αλλά όταν δούλευαν με τον μαέστρο τους ήταν υψηλοί επαγγελματίες. Είναι υψηλή η απόδοση της Ορχήστρας, η μουσικότητά της και η σοβαρότητα με την οποία όλοι τους την αντιμετωπίζουν και αυτό είναι πάρα πολύ σπουδαίο και για το αποτέλεσμα.

Ο τίτλος της συναυλίας «Με τα μάτια κλειστά» είναι ένα από τα πιο αγαπημένα σας τραγούδια. Πού θα περπατήσουμε στη συναυλία;
Θα περπατήσουμε στα μονοπάτια της προσωπικής μου δισκογραφίας και του πρόσφατου δίσκου, αλλά θα περπατήσουμε και σε μονοπάτια φίλων τραγουδοποιών, σύγχρονων αλλά και από παλαιότερες δεκαετίες με κλασικά λαϊκά έντεχνα τραγούδια μεγάλων συνθετών. Θα είναι μια διαδρομή και μια βεντάλια από το σήμερα μέχρι το χθες και από το χθες πάλι ως το σήμερα, με πολύ σπουδαίες επιλογές.

Υπάρχει ένα νοητό νήμα που να ενώνει τα κομμάτια, εκτός από την αγάπη που έχετε για αυτά;
Από κάτω είναι η ψυχή των τραγουδιών, τα ίδια τα τραγούδια. Είναι τραγούδια που μιλάνε με τον ίδιο τρόπο για πρώτα συναισθήματα, τραγούδια που μας έχουν συντροφεύσει σε στιγμές μας όλους μας, στιγμές δακρύων, στιγμές χαμόγελου και στιγμές χαράς. Αυτό που μας ενώνει είναι το κοινό συναίσθημα.

Αυτό το συναίσθημα, αυτό το «μαζί» που στερηθήκαμε τον προηγούμενο καιρό, είναι πιο δυνατό τώρα;
Είναι πιο δυνατό και σε όλους μας φαίνεται το πόσο μας έχει λείψει. Μάλιστα φάνηκε και από την αντίδραση του κόσμου για το πόσο ήθελε να προμηθευτεί τις προσκλήσεις του. Ηταν καλοδεχούμενη αυτή η «συμπεριφορά» του κόσμου της Πάτρας που ήθελε να δει την Ορχήστρα του και εμένα να τραγουδώ. Μου έδωσε πολύ μεγάλη χαρά το ότι αλλάξαμε χώρο και θα είμαστε περισσότεροι, με όλα βέβαια τα μέτρα που χρειάζονται, αλλά που δεν θα αφήσουμε στην τύχη της μια βραδιά που θα ενώσει όλο και περισσότερες ψυχές.

Λένε ότι ο χώρος επηρεάζει και το συναίσθημα. Θα επηρεάσει αυτή η αλλαγή χώρου τη συναυλία;
Δεν νομίζω ότι θα αλλάξει κάτι. Το μόνο που θα αλλάξει είναι ότι θα στερηθούμε το να χαρούμε αυτό τον χώρο της Βούντενης, αλλά η μουσική η ίδι,α ανεξάρτητα από τις αποστάσεις των σωμάτων, ενώνει έτσι και αλλιώς τις ψυχές και η μουσική θα μας οδηγήσει έτσι και αλλιώς σε οποιδήποτε χώρο.

Ερχεστε σε γνώριμα μέρη. Πώς είναι το να επιστρέφετε;
Ερχομαι στο σπίτι μου, στην πόλη μου, στην πόλη του πατέρα μου. Είναι πολύ βαθιά η συγκίνηση και υπάρχει και μια χαρμολύπη με την έννοια ότι επειδή έχω χάσει τον μπαμπά μου, θα ήθελα να ήταν και αυτός στα μέρη του και να ήταν στη συναυλία. Δεν πειράζει όμως... θα είναι εκεί η οικογένειά μου και θα τους ξανασυναντήσω. Είναι πολύ βαθιά η συγκίνηση κάθε φορά...

Υπάρχουν γωνιές της πόλης και της περιοχής που έχετε ξεχωρίσει;
Η παραλία στο Μονοδένδρι είναι οι μνήμες των παιδικών μου χρόνων. Είναι από τα πιο αγαπημένα μου σημεία και τα πιο οικεία.


Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:35]  Ανδρέας Ανδριόπουλος: Απουσία...
[χθες 13:35]  Πάτρα: Ο νόστος του σώματος
[χθες 11:35]  Ο Πασχάλης ζωντανά στο Royal
[χθες 10:08]  «ΣΑρκαςμοί» από τον Ρεφενέ
[χθες 12:24]  «Δάφνες και Πικροδάφνες» στο Royal
[χθες 11:14]  Πάτρα: «Ταξίδια» στο Πολύεδρο
[χθες 09:49]  Δεύτερη για τον «Ξενιτεμένο»
[χθες 08:34]  Το Αρμα Θέσπιδος σε όλη την...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [06:05:55]