ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Οι πειρατές δεν ήρθανε



Μεσημέρι 11ης Σεπτεμβρίου 2001, πρώτα ένα αεροπλάνο, μετά ένα άλλο, πέφτουν στους ουρανοξύστες που ούτε καν ξέραμε ότι τους έλεγαν δίδυμους πύργους, εμείς και η Νέα Υόρκη είχαμε ανέκαθεν μια απόσταση. Στο πρώτο αεροπλάνο εικάσαμε ότι θα επρόκειτο για κάποια βλάβη ή για φρικτή περίπτωση ατζαμή. Στο δεύτερο αεροπλάνο καταλάβαμε ότι ήταν κάτι Αλλο.
Μεσημέρι 9ης Σεπτεμβρίου 2019: Μια ηλικιωμένη κυρία ξεκινάει για το πρακτορείο Προ Πο. Θέλει να μάθει τι απέγινε με την κλήρωση του Τζόκερ.
Μεσημέρι 2001: Μέχρι τότε γνωρίζαμε πολλές περιπτώσεις τρομοκρατών- καμικάζι, και βέβαια είχαμε ακούσει για τους ίδιους τους γιαπωνέζους πολεμιστές του Ειρηνικού που σκοτώνονταν μέσα στα αεροπλάνα τους, προσκρούοντας σε αμερικανικά αεροπλανοφόρα, προκειμένου να τα πλήξουν όσο γινόταν περισσότερο. Αλλά αυτό ήταν κάτι μακρινό, αφορούσε το ασιατικό έδαφος και την ασιατική υπερβατική θεώρηση της ζωής. Ο δυτικός τρόπος ήταν δομημένος πάνω στη θεώρηση ότι ο αεροπειρατής, ο ληστής, ο απαγωγέας, ο εκδικητής, ο οργισμένος αντισυστημικός, δεν θα ήθελε να πεθάνει μαζί με τα θύματά του. Εκείνο το μεσημέρι ανακαλύψαμε την άνθιση μιας φυλής που όχι απλώς δεν είχε αντίρρηση γι' αυτό, αλλά το λαχταρούσε κιόλας, για να ξεμπερδεύει με το σαρκίο και να πάρει θέση αξιωματούχου στο ουράνιο προφητάδικο.
Μεσημέρι 2019: Η κυρία έχει αρθρίτιδες διάφορες, κινείται με συνοδό, με μπαστούνια, με δυσχέρεια. Ισως και να είναι πάνω από ενενήντα, και πάντως και δεν είναι πιο κάτω. Μαθαίνει ότι δεν υπήρξε νικητής, υπήρξε τζακ ποτ, τα διανεμόμενα κέρδη αυξήθηκαν, και φεύγει ευχαριστημένη.
Μεσημέρι 2001 και όλα τα επόμενα μεσημέρια: Μετά τις φοβερές εκείνες επιθέσεις που κανείς δεν θα ξεχάσει όσο μακριά κι αν βρίσκεται από τη Νέα Υόρκη, θεωρήσαμε ότι το δόγμα είχε ανατραπεί. Οπουδήποτε, οποιοσδήποτε και για οποιοδήποτε λόγο, κατά βάση ορμώμενος από αντσυστημικό και αντικοινωνικό μίσος σε επίπεδο ψυχωσικό, διατεταγμένος ή αυτοοβούλως, θα μπορούσε να αποθάνει μετά ομοφύλων και αλλοφύλων. Και πράγματι αυτό συνέβη πολλές φορές, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Μαδρίτη, στις Βρυξέλες, σε πρωτεύουσες Ασίας και Αφρικής, σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, βόμβες ανατινάχτηκαν, οπλοφόροι χύμηξαν σε συναυλίες, αυτοκίνητα καβάλησαν πεζοδρόμια και πήραν πεζούς παραμάζωμα, μαχαιροβγάλτες όρμησαν σε πλήθη, ναροκοθετήσεις γηπέδων αποτράπηκαν. Στάδια, αεροδρόμια, σταθμοί, κέντρα πόλεων, τράπεζες, περίβολοι κοινοβουλίων, λαϊκές αγορές, έγιναν δυνητικοί στόχοι φανατικομερελών και αφιονισμένων. Ελικόπτερα επιτηρούν, αλεξίσφαιρα γιλέκα ζώνουν τους χώρους, κινητά τηλέφωνα παρακολουθούνται, χώροι επιβίβασης οχυρώνονται με διπλές και τριπλές ηλεκτρονικές άμυνες, τα εσώρουχά μας σκανάρονται όπως τα φοράμε μήπως και κρύβουμε τίποτε μέσα εκτός από τα συνήθη, και γενικά η ζωή μας, ιδιαίτερα όταν κινούμαστε σε πόλεις- δυνητικούς στόχους, δεν θα ήταν διαφορετική: Από τη μια τα μέτρα. Από την άλλη η διαρκής ατμόσφαιρα απειλής. Ο τρομοκράτης πετυχαίνει τον στόχο. Μπορεί να μην μετακινεί τη διεθνή πολιτική ούτε για ένα εκατοστό- αν δεν τη χειροτερεύει κιόλας, με τη μορφή πολεμικής απάντησης στα Ιράκ και στα Αφγανιστάν- αλλά αιχμαλωτίζει στις κοινωνίες στον φόβο της Επόμενης Στιγμής. Καλώς ήρθατε στον διαρκή εφιάλτη.
Μεσημέρι 2019: Η κυρία του τζακ ποτ περνάει τις επόμενες μέρες της, μέχρι την κλήρωση της Πέμπτης, με το μεθυστικό αφήγημα της νίκης. Κληρώνονται οι αριθμοί της. Κερδίζει τέσσερα εκατομμύρια. Είναι πολύ πιθανό να μη γίνει αυτό, αλλά είναι πιθανό και να γίνει. Ας πούμε ότι θα γίνει, λοιπόν. Δεν θα προλάβει, λόγω βιολογικών παραμέτρων, να καταναλώσει και πολύ μεγάλο μέρος του ποσού. Και να είχε πού να φορέσει ακριβά φορέματα, δεν έχει δυνάμεις να φτάσει στο κατάστημα, να δοκιμάσει. Δεν έχει στομάχι να φάει και να πιεί προχωρημένα πράγματα, δεν συμμαχούν με τα φάρμακά της. Δεν μπορεί να φτάσει σε αεροδρόμια, δεν μπορεί να περπατήσει σε ακρογιάλια και σε Λούβρους. Αλλά ζει με τη γλυκιά ιδέα της πραγμάτωσης μιας απειροελάχιστης πιθανότητας, την προσμονή της στιγμής κατά την οποία θα είναι πάμπλουτη, με ο,τι κι μπορέσει να κάνει μ' αυτό. Της αρκεί η μεταβολή της κατάστασης και όχι η χρήση.
Μεσημέρια όλα: Ζούμε με τη βεβαιότητα του θανάτου. Μας αρκεί η πιθανότητα ότι δεν θα μας τύχει την επόμενη στιγμή. Ζούμε με το ενδεχόμενο της έκρηξης. Μας αρκεί η πιθανότητα ότι αυτή δεν θα γίνει. Είτε οι πιθανότητες του ευμενούς είναι μία στις δύο, είτε μία στα δέκα εκατομμύρια, αυτό είναι που κρατάμε στο μυαλό μας, όχι απλά σαν αισιόδοξο σενάριο, αλλά σαν βεβαιότητα. Πέραν του Οσο Ζω Ελπίζω, ισχύει το Οσο Ζω Είμαι Αθάνατος, διότι κάθε στιγμή είναι μια συνθήκη αθανασίας, όπως ισχύει και το Αυτό Που Θέλω Είναι Γεγονός στο φωτογραφικό άλμπουμ του ωραίου μέλλοντος.
Ο ψυχοπαθής που σκοτώνει, είναι ανισόρροπος. Ο μέσος «εμείς» βρίσκει την ισορροπία του δίνοντας στις καλές πιθανότητες απόλυτο χώρο μέσα στο μυαλό του. Είναι παράλογο, αλλά και λογικό: Θα στενοχωρηθούμε όταν υπάρχει λόγος γι' αυτό. Στις παλιές παραθαλάσσιες πόλεις, φρουροί περιφέρονταν με φανάρια φωνάζοντας μέσα στη νύχτα: Η ώρα είναι δώδεκα, και πειρατές δεν ήρθανε. Καλύτερο να φώναζαν: Η ώρα είναι δώδεκα και αύριο το πρωί θα έχετε τέσσερα εκατομμύρια ευρώ ο καθένας, εκτός αν δεν τα έχετε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:37:12]