ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πάτρα: «Ελα για ένα ούζο στου Σταθάτου…» - Το καφενείο που έγραψε ιστορία

Πάτρα: «Ελα για ένα ούζο στου Σταθάτου…» - Το καφενείο που έγραψε ιστορία



Από το 1934 ήταν ένα από τα δημοφιλέστερα σημεία συνάντησης στην Πάτρα. Στου Σταθάτου, στο πάνω μέρος της πλατείας Γεωργίου, ιδίως τα μεσημέρια, παρατηρείτο το αδιαχώρητο. Αντεξε υπό την ίδια οικογενειακή «διεύθυνση» εφτά ολόκληρες δεκαετίες. Την περασμένη Κυριακή εγκατέλειψε τα εγκόσμια ο Αντώνης Σταθάτος στα 94 χρόνια του, αδερφός του Χριστόδουλου, με τον οποίο συμπορεύτηκαν σε χρόνια δύσκολα. Το φευγιό του Αντώνη σηματοδοτεί το ρίξιμο της αυλαίας μιας άλλης εποχής. Το πέρασμα για ένα καραφάκι από του Σταθάτου «ήταν συνυφασμένο με την ψυχαγωγία, την εκτόνωση, την αποφόρτιση, το γέλιο και την ανεμελιά.

«Ελα κατά τις 12 στου Σταθάτου να πιούμε ένα ούζο…». Στις ανθρώπινες επικοινωνίες του περασμένου αιώνα η φράση αυτή ήταν μια από τις πιο συνηθισμένες ανάμεσα σε φίλους, όταν ήθελα να παραμερίσουν για λίγο τις σκοτούρες τους. Μετά ήταν δουλειά του Αντώνη και του Χριστόδουλου να φύγεις ευδιάθετος και ανανεωμένος από το θρυλικό ουζερί. Οι ρόλοι τους ήταν διακριτοί. Μας λέει ο Ηλίας Σταθάτος, καθηγητής σήμερα ηλεκτρολόγος - μηχανολόγος για τον πατέρα του:

«Διδάχθηκα την παροιμιώδη ισορροπία του. Ηταν σαν άνθρωπος ήσυχος, λογικός. Σταθερή αξία. Στο ουζερί είχε το ρόλο του ''αξιωματικού ωνίων''. Είχε αναλάβει τις προμήθειες και ήξερε να κρατάει τις ισορροπίες. Ο θείος μου ο Χριστόδουλος ήταν ένας αυθεντικός χαρακτήρας. Πρώτος στις ατάκες και τα πειράγματα. Εδινε τον δικό του τόνο για να περνάνε καλά οι παρέες…».

Ο αξιωματικός ωνίων Αντώνης ψώνιζε μόνο από τα μανάβικα και τη λαϊκή αγορά, γιατί πολύ απλά ουδέποτε το καραφάκι συνοδευόταν από κρεατικά. «Το ούζο δεν πίνεται με κεφτεδάκια και μπριζολίκια» συνήθιζε να λέει ο εκλιπών Αντώνης. Πίνονταν, λοιπόν, με ραπανάκια που ανοίγουν την όρεξη, με γούλια, πιπεριές, πατάτες βραστές και τηγανιτές, μπρόκολα, λάχανο, ρεβίθια και φασόλια γίγαντες.

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ, Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΚΑΙ Ο ΣΥΜΕΩΝ!
Από του «Σταθάτου», περνούσε όλη Πάτρα. Και όχι μόνο. Η φήμη του ουζερί «ταξίδεψε» στην Αθήνα και τους γύρω νομούς. Στα μικροσκοπικά τραπεζάκια του έχουν πιει το ουζάκι τους πλούσιοι και φτωχοί, κιμπάρηδες και τσιφούτηδες, οικογενειάρχες και εργένηδες, καθηγητάδες και περιθωριακοί, πολιτικοί και λαουτζίκος. Οι πάντες. Εκεί ο Ανδρέας και η Μαργαρίτα Παπανδρέου, εκεί κι ο Συμεών. Εκεί ο Μιλτιάδης Εβερτ, εκεί κι ο Θανάσης ο δεκαράς. Εκεί ο Μένιος Κουτσόγιωργας και ο Ασημάκης Φωτήλας, εκεί κι ο Πίπης. Και τόσοι άλλοι, ων ουκ έστι αριθμός.

Ο Παναγιώτης Κωστής, συνταξιούχος χειρουργός σήμερα
(διετέλεσε διευθυντής στο Ιπποκράτειο) είναι ανιψιός του Αντώνη και του Χριστόδουλου. Κι έχει να λέει για τους αγαπημένους του θείους:
«Πιο αγαπημένα αδέρφια από τους δυο και τη μητέρα μου τη Βιργινία, δεν έχω συναντήσει. Με αρχές, με πολλή αγάπη μεταξύ τους, μακριά από μικρότητες. Θαύμα θεού η σχέση τους όλα τα χρόνια. Ενα παράδειγμα που συνοδεύει όλους τους απογόνους τους».

ΤΟΥΡΤΑ ΜΕ… ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΣΤΟΝ ΒΕΤΣΟ!
Ο Αντώνης κρατούσε στο ουζερί το ίσο, ο Χριστόδουλος ήταν πλακατζής και μέγα πειραχτήρι. Ετσι μπορεί να ήταν ο Φίλιππος με το Ναθαναήλ. Αγαπημένοι μέχρι τέλους. Κοινό ταμείο μέχρι τέλους. Ενα ταμείο γεμάτο αγάπη, ανεξικακία, που χώραγε δυο μεγάλες καρδιές που αγαπήθηκαν απ' όλο τον κόσμο.
«Ο θείος μου ο Χριστόδουλος σερβίριζε… χωρατά και εκτός μαγαζιού. Μια φορά είχε στείλει στον δήμαρχο Βέτσο μια τούρτα με… λαχανικά!
Ο Αντώνης, πάλι, λάτρευε τον Μεταξά. Είχε και φωτογραφία του στο ουζερί. Μην πάει ο νους σας ότι ήταν φασίστας. Οχι, καμία ιδεολογική σχέση με τον φασισμό. Του αρκούσε, όμως, που είχε πει το ''ΟΧΙ'' στους Ιταλούς…».


Πλατεία Γεωργίου 40. Δίπλα από τον ΟΤΕ. Από το 1934. Στο θρυλικό ουζερί του «Σταθάτου» πόσα και πόσα «φαρμάκια» δεν έχουν πάει κάτω…
Ηταν δημιούργημα της ανάγκης και εξελίχθηκε σε στέκι της χαράς και της ευτυχίας. Από τα πρώτα ουζερί της Πάτρας. Δίκαιο είναι να πούμε ότι υπήρχε «άμιλλα» με το ουζερί του Νεζερίτη, του Λαγκαδινού, του Βίνιου και αργότερα του Χριστόπουλου.
Το ουζερί των αδερφών Σταθάτου άντεξε να κουβαλάει την παράδοση 70 ολόκληρα χρόνια.
Αφήνουμε την αφήγηση στον ανιψιό Παν. Κωστή:
«Ο Κεφαλλονίτης παππούς Ηλίας Σταθάτος ήταν στην Ρουμανία κι εκεί γνώρισε τη γυναίκα του που καταγόταν από την Καλλίπολη της Κωνσταντινούπολης. Δαιμόνιος σαν Κεφαλλονίτης, αλλά και άνθρωπος του γέλιου και της έξω καρδιάς.
Ηλθε το ζευγάρι στην Πάτρα και το 1934 άνοιξε το ουζερί, χωρίς να φανταστεί πόσο μακρύς θα ήταν ο δρόμος του στον χρόνο.
Ενα πράγμα «μεταφύτευσε» στα παιδιά του, τον Αντώνη και τον Χριστόδουλο, που πήραν τη σκυτάλη του ουζερί στις αρχές της δεκαετίας του '60: το γέλιο. Επιμένω σ' αυτό, γιατί το γέλιο φτιάχνει χαρακτήρες και τα δυο αδέρφια δεν το απαρνήθηκαν ποτέ. Οπως ποτέ δεν κουτσομπόλεψαν και γι' αυτό στάθηκαν 40 χρόνια σαν επαγγελματίες κι εκτιμήθηκαν απ' όλη την πελατεία τους και όσους τους γνώριζαν.
Χωρίς υπερβολή, το γέλιο ήταν το κύριο συστατικό της προκοπής τους…».


Του
Γιώργου Αναστασόπουλου





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[16:50]  Ο Μητροπολίτης Ιερώνυμος στην πρώτη του...
[16:20]  Δυτική Αχαΐα: Νέα υπόθεση απάτης - Πως...
[15:50]  Αγιος Ανδρέας: Ενας διεθνής άγιος
[15:35]  Αλεξοπούλου: Ο Άγιος Ανδρέας βρίσκεται...
[15:20]  Αχαΐα: Τι αναφέρει η Ενωση Αστυνομικών...
[15:05]  Αιγιάλεια: Υπό συζήτηση... Σχολή...
[14:50]  Δυτική Αχαΐα: «Θέλουμε πιο καλό σήμα...
[14:20]  Εμβόλιο διά ροπάλου ή κατά βούληση;...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:26:28]