Καραμανλής: Το ηχηρό μήνυμα για τη διαχείριση των κοινοτικών πόρων

Σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων και οικονομικής πίεσης για την ελληνική ύπαιθρο, η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή από το βήμα της ΚΕΟΣΟΕ δεν αποτέλεσε απλώς έναν χαιρετισμό σε μια επετειακή εκδήλωση, αλλά μια συνολική πολιτική τοποθέτηση για το μέλλον της ελληνικής παραγωγής. Με λόγο μεστό και συγκροτημένο, ο κ. Καραμανλής επέλεξε να αναδείξει τις δομικές αδυναμίες του πρωτογενούς τομέα, στέλνοντας ταυτόχρονα σαφή και ηχηρά μηνύματα προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται τα ευρωπαϊκά κονδύλια.

Ο πρώην πρωθυπουργός ξεκίνησε την ανάλυσή του υπογραμμίζοντας ότι ο αγροτικός κόσμος βιώνει σήμερα μια «ανυπόφορη πραγματικότητα». Αυτή η κατάσταση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα ενός εκρηκτικού συνδυασμού διεθνών κρίσεων —όπως η ενεργειακή κρίση και ο πόλεμος στην Ουκρανία— και χρόνιων εσωτερικών παθογενειών. Ωστόσο, η πλέον αιχμηρή αναφορά του αφορούσε τη διαχείριση των κοινοτικών ενισχύσεων. Ο κ. Καραμανλής έκανε λόγο για αδιαφανείς και σκανδαλώδεις πρακτικές που διέπονται από μια ξεπερασμένη πελατειακή αντίληψη, η οποία στερεί από τους πραγματικούς παραγωγούς τους απαραίτητους πόρους. Η κριτική του επεκτάθηκε και στην προτεραιοποίηση των αναγκών, καταλογίζοντας στην ηγεσία του υπουργείου κοντόφθαλμες λογικές που οδηγούν σε χαμηλή αποδοτικότητα και σπατάλη των ευρωπαϊκών πόρων.

Πέρα όμως από την κριτική, ο Κώστας Καραμανλής εστίασε στις βαθιές δομικές αδυναμίες που κρατούν την ελληνική γεωργία δέσμια του παρελθόντος. Ανέδειξε το ζήτημα του μικρού και κατακερματισμένου κλήρου, ο οποίος καθιστά αδύνατη την επίτευξη οικονομιών κλίμακας, αυξάνοντας αναπόφευκτα το κόστος παραγωγής. Ως μοναδική λύση σε αυτό το αδιέξοδο πρότεινε τη στροφή σε σύγχρονους συνεταιρισμούς νέου τύπου, οι οποίοι πρέπει να λειτουργούν ως υγιείς επιχειρηματικές οντότητες με επαγγελματικές διοικήσεις και έμφαση στην έρευνα και την καινοτομία.

Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η αναφορά του στο δημογραφικό πρόβλημα της υπαίθρου. Η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και η φυγή των νέων από την περιφέρεια δεν αποτελούν απλώς μια στατιστική παρατήρηση, αλλά μια εθνική απειλή. Ο κ. Καραμανλής τόνισε με έμφαση ότι «ισχυρή Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ακμαία Περιφέρεια», προειδοποιώντας ότι ο μαρασμός της υπαίθρου θα σημάνει την απώλεια της κοινωνικής συνοχής της χώρας. Συνέδεσε μάλιστα την επιβίωση των νέων αγροτών με τη δραστική μείωση του ενεργειακού κόστους. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της Γερμανίας, όπου οι παραγωγοί ελέγχουν μεγάλο μέρος των φωτοβολταϊκών, κάλεσε την Πολιτεία να ενισχύσει την ενεργειακή αυτονομία των Ελλήνων αγροτών, ώστε να μηδενιστεί το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας.

Κλείνοντας, ο πρώην πρωθυπουργός απηύθυνε μια δραματική έκκληση για την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου πριν χαθεί οριστικά ο έλεγχος. Η πρότασή του περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης των αγροτών, την παροχή χαμηλότοκων δανείων χωρίς ασφυκτικές εγγυήσεις και την αξιοποίηση εκατομμυρίων στρεμμάτων σχολαζουσών εκτάσεων. Για τον Κώστα Καραμανλή, η στήριξη του πρωτογενούς τομέα δεν είναι μια απλή οικονομική επιλογή, αλλά ένα πατριωτικό χρέος που υπαγορεύει την προστασία της επισιτιστικής ασφάλειας και της εθνικής αξιοπρέπειας της χώρας.