Ο συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας στην «Π»: «Λολαγκρίζομαι» με την αστείρευτη πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του στην Πάτρα την Πέμπτη 18 Ιουνίου (ώρα 20:00) στη Στέγη Γραμμάτων «Κωστής Παλαμάς», ο Κώστας Κρομμύδας ξεναγεί την «Π» στο συγγραφικό του εργαστήρι.
Μέσα από το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο «Το λιμάνι μου είσαι εσύ» (εκδ. Διόπτρα») μας ταξιδεύει στον κόσμο της θάλασσας και της στεριάς, στα Μαστιχοχώρια της Χίου και στη ζωή των ναυτικών, στον έρωτα και τη δύναμή του, στην περιπέτεια που είναι η ίδια η ζωή.
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του στην Πάτρα την Πέμπτη 18 Ιουνίου (ώρα 20:00) στη Στέγη Γραμμάτων «Κωστής Παλαμάς», ο Κώστας Κρομμύδας ξεναγεί την «Π» στο συγγραφικό του εργαστήρι.
-Ποιος ήταν ο «σπόρος» από τον οποίο γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο σας, με πρωταγωνιστές τη στεριανή Μάγδα και τον θαλασσινό Φίλιππο;
Ο σπόρος ήταν η ανάγκη να μιλήσω για δύο κόσμους που μοιάζουν ασύμβατοι, αλλά στην ουσία αναζητούν το ίδιο πράγμα: την αγάπη και την αίσθηση του ανήκειν. Από τη μία η στεριά, με τη σταθερότητα και τις βεβαιότητές της, και από την άλλη η θάλασσα, που σε δοκιμάζει καθημερινά. Η Μάγδα και ο Φίλιππος γεννήθηκαν ακριβώς μέσα από αυτή τη συνάντηση των αντιθέσεων. Με γοήτευσε η ιδέα δύο ανθρώπων που κουβαλούν διαφορετικές αλήθειες και καλούνται να ανακαλύψουν αν μπορούν να χτίσουν ένα κοινό μέλλον.
– Κατά τη διάρκεια της έρευνάς σας για την καλλιέργεια των μαστιχόδεντρων αλλά και για τον χώρο της ναυτιλίας, τι σας εντυπωσίασε περισσότερο;
Η αφοσίωση των ανθρώπων. Στα Μαστιχοχώρια της Χίου με εντυπωσίασε το πόση υπομονή, γνώση και φροντίδα απαιτεί η παραγωγή της μαστίχας. Είναι μια διαδικασία σχεδόν τελετουργική. Στον κόσμο της ναυτιλίας με συγκίνησε η μοναξιά και η ψυχική αντοχή των ανθρώπων της θάλασσας. Πίσω από κάθε ταξίδι κρύβονται θυσίες, αποχωρισμοί και μια διαρκής μάχη με το απρόβλεπτο. Και στις δύο περιπτώσεις συνάντησα ανθρώπους που αγαπούν βαθιά αυτό που κάνουν.
-Ερωτας και θάλασσα οι βασικοί άξονες του βιβλίου σας, μέσα από τους οποίους θίγετε θέματα όπως οι οικογενειακές σχέσεις, τα κοινωνικά «πρέπει», η δύναμη της αγάπης και δη αυτή των γυναικών των ναυτικών… Κατά πόσο μοιάζουν και κατά πόσο διαφέρουν μεταξύ τους οι δύο αυτοί κόσμοι;
Νομίζω πως μοιάζουν περισσότερο απ’ όσο φαίνεται. Ο έρωτας και η θάλασσα απαιτούν εμπιστοσύνη, τόλμη και παράδοση. Και οι δύο μπορούν να σε απογειώσουν ή να σε συντρίψουν. Η διαφορά είναι ότι τη θάλασσα δεν μπορείς ποτέ να την ελέγξεις, ενώ στον έρωτα έχουμε την ψευδαίσθηση πως μπορούμε. Μέσα στο βιβλίο ήθελα να αναδείξω ιδιαίτερα τη δύναμη των ανθρώπων που μένουν πίσω και περιμένουν, κυρίως των γυναικών των ναυτικών, οι οποίες συχνά σηκώνουν στους ώμους τους ολόκληρες οικογένειες χωρίς να ζητούν αναγνώριση.
– Τα βάλατε κι εσείς με τη θάλασσα, ως συγγραφέας, περιγράφοντας κινηματογραφικά μια ναυτική περιπέτεια. Πώς βιώσατε τη διαδικασία;
Με σεβασμό και μεγάλη ευθύνη. Η θάλασσα είναι ένας ζωντανός πρωταγωνιστής και δεν συγχωρεί την επιπολαιότητα. Χρειάστηκε εκτενής έρευνα, πολλές συζητήσεις με ανθρώπους της ναυτιλίας και αρκετός χρόνος για να νιώσω ότι μπορώ να αποδώσω πειστικά την ένταση, τον φόβο και τη μεγαλοπρέπεια που τη χαρακτηρίζουν. Ηταν μια από τις πιο απαιτητικές αλλά και πιο συναρπαστικές συγγραφικές εμπειρίες που έχω ζήσει.
-Στην εποχή της ταχύτητας και της εικόνας πόσο εύκολο είναι να βρει κανείς το «λιμάνι» του, λέτε;
Ισως σήμερα να είναι πιο δύσκολο από ποτέ. Βομβαρδιζόμαστε από πληροφορίες, επιλογές και προσδοκίες που συχνά μας απομακρύνουν από τον εαυτό μας. Το «λιμάνι» δεν είναι απαραίτητα ένας τόπος ή ένας άνθρωπος. Είναι η εσωτερική γαλήνη, η αίσθηση ότι βρίσκεσαι εκεί όπου πραγματικά θέλεις να είσαι. Και αυτή η αναζήτηση απαιτεί χρόνο, ειλικρίνεια και θάρρος.
– Λολαγκρίζομαι στη χιώτικη διάλεκτο σημαίνει χάνω τα λογικά μου. Εσείς, με τι θα μπορούσατε να λολαγκριστείτε;
Με τις ιστορίες των ανθρώπων. Ενα βλέμμα, μια εξομολόγηση, μια μικρή λεπτομέρεια από τη ζωή κάποιου μπορεί να με απασχολεί για μέρες. Από εκεί γεννιούνται συχνά οι ήρωές μου. Αν υπάρχει κάτι που με κάνει να «λολαγκρίζομαι», είναι η αστείρευτη πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ψυχής.
-Εχοντας δεκαέξι βιβλία στο ενεργητικό σας, πώς θα περιγράφατε το κάθε σας ταξίδι; Μοιάζει κάπου η ζωή του συγγραφέα με αυτή του ναυτικού;
Κάθε βιβλίο είναι ένα καινούργιο ταξίδι σε άγνωστα νερά. Οση εμπειρία κι αν αποκτήσεις, ποτέ δεν ξεκινάς γνωρίζοντας ακριβώς πού θα σε οδηγήσει η διαδρομή. Υπάρχουν στιγμές αβεβαιότητας, καταιγίδες, ανατροπές, αλλά και η χαρά της ανακάλυψης. Υπό αυτή την έννοια, ναι, ο συγγραφέας μοιάζει με τον ναυτικό. Και οι δύο αφήνουν πίσω τους ένα ασφαλές λιμάνι για να αναζητήσουν κάτι που δεν γνωρίζουν ακόμη αν θα βρουν. Κι ίσως αυτή ακριβώς η αναζήτηση να είναι που δίνει νόημα στο ταξίδι.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
