7 νέα βιβλία για να διαβάσεις μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο
Όχι τόμοι που ζητούν αναγνωστική πειθαρχία, όχι βιβλία που θα σε κοιτάζουν από το κομοδίνο. Επτά πρόσφατες κυκλοφορίες με λίγες σελίδες, για όσους θέλουν να χωρέσουν μια καλή ανάγνωση σε δύο ημέρες
Κάποια βιβλία ζητούν χρόνο, πρόγραμμα και υπομονή. Άλλα μπαίνουν εύκολα στην τσάντα, ανοίγουν χωρίς αναβολές και μπορούν να κρατήσουν ένα απόγευμα, μια νύχτα ή ένα ήσυχο κυριακάτικο πρωινό.
Αν το Σαββατοκύριακο δεν σηκώνει μεγάλες δεσμεύσεις, αλλά θέλει κάτι καλύτερο από ατελείωτο scroll, οι πρόσφατες κυκλοφορίες έχουν αρκετές μικρές αναγνωστικές διαδρομές. Νουβέλες, διηγήματα, ποίηση και σύντομα δοκίμια που δεν τρομάζουν με τον όγκο τους, αλλά μπορούν να αφήσουν κανονικό αποτύπωμα.
Άμα είναι να καεί – Κρίστοφερ Κινγκ
Με 96 σελίδες, το «Άμα είναι να καεί» είναι ακριβώς το είδος του βιβλίου που χωράει σε ένα Σαββατοκύριακο χωρίς να μοιάζει με “εύκολη” λύση. Μικρή φόρμα, έντονος τίτλος, καθαρή αίσθηση ότι εδώ κάτι σιγοβράζει από την πρώτη κιόλας σελίδα.
Είναι επιλογή για όσους θέλουν μια ανάγνωση σύντομη αλλά όχι αδιάφορη. Από εκείνα τα βιβλία που δεν χρειάζονται πολλές σελίδες για να στήσουν ατμόσφαιρα.
Η αόρατη γυναίκα και άλλες ιστορίες – Σλαβένκα Ντράκουλιτς
Η Σλαβένκα Ντράκουλιτς έχει τον τρόπο να μιλά για τις γυναίκες, το σώμα, τον χρόνο και την αορατότητα χωρίς περιττές μεγάλες χειρονομίες. Στις 182 σελίδες, η συλλογή «Η αόρατη γυναίκα και άλλες ιστορίες» είναι μια καλή επιλογή για αναγνώστες που θέλουν κάτι ανθρώπινο, ώριμο και καθόλου φλύαρο.
Δεν είναι βιβλίο για να το περάσεις βιαστικά. Είναι όμως βιβλίο που μπορείς να διαβάσεις σε μικρές δόσεις μέσα σε δύο ημέρες, αφήνοντας κάθε ιστορία να καθίσει λίγο παραπάνω.
Ο κύριος Μίνστερ – Αλμπέρτο Σαβίνιο
Στις 96 σελίδες, ο «Κύριος Μίνστερ» είναι από εκείνα τα μικρά βιβλία που ανοίγουν μια παράξενη πόρτα. Ο ήρωάς του γλιστρά έξω από την κανονικότητα και η ανάγνωση αποκτά μια αίσθηση μεταφυσικής ανησυχίας, σαν κάτι να έχει στραβώσει ελαφρά στον κόσμο.
Ιδανικό για όσους θέλουν κάτι σύντομο, λοξό και ατμοσφαιρικό. Όχι ακριβώς τρόμος, όχι ακριβώς φαντασία, αλλά μια μικρή βουτιά στο ανοίκειο.
Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων – Τζόναθαν Κόου
Ο Τζόναθαν Κόου ξέρει να πιάνει τις μικρές ειρωνείες της ζωής, τις διαδρομές που μοιάζουν τυχαίες και τις λεπτομέρειες που αλλάζουν έναν άνθρωπο χωρίς θόρυβο. Η «Μαρία, η γυναίκα των συμπτώσεων», στις 184 σελίδες, είναι μια ωραία επιλογή για όσους θέλουν μυθιστόρημα, αλλά όχι κάτι που θα τους κρατήσει για εβδομάδες.
Έχει το πλεονέκτημα του αναγνωρίσιμου ονόματος, χωρίς να ζητά μεγάλη δέσμευση. Ένα βιβλίο για όσους αγαπούν τις ιστορίες όπου το τυχαίο μοιάζει λίγο ύποπτα καλοστημένο.
Καμία στεριά στον ορίζοντα – Τσαρλς Σίμικ
Η δίγλωσση έκδοση της τελευταίας ποιητικής συλλογής του Τσαρλς Σίμικ δεν είναι “ανάλαφρη” επιλογή, αλλά είναι από εκείνες που ταιριάζουν σε ήσυχες ώρες. Με 176 σελίδες, το «Καμία στεριά στον ορίζοντα» μπορεί να διαβαστεί αποσπασματικά, χωρίς τη γραμμική πίεση της πεζογραφίας.
Είναι βιβλίο για αναγνώστες που θέλουν κάτι πιο στοχαστικό, πιο σκοτεινό, πιο χαμηλόφωνο. Ένα βιβλίο για εκείνες τις στιγμές του Σαββατοκύριακου που δεν θέλεις απαραίτητα ιστορία· θέλεις έναν τρόπο να κοιτάξεις αλλιώς τα πράγματα.
Το ζώο που αφουγκράζεται – Λίνα Φυτίλη
Με 86 σελίδες, «Το ζώο που αφουγκράζεται» είναι η μικρότερη επιλογή της λίστας και μια καλή υπενθύμιση ότι η ποίηση δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζεται σαν κάτι δύσκολο ή επίσημο. Μπορεί να είναι απλώς ένα βιβλίο που ανοίγεις για λίγη ώρα και σε κρατά περισσότερο απ’ όσο περίμενες.
Ταιριάζει σε αναγνώστες που θέλουν κάτι ελληνικό, σύντομο και πιο εσωτερικό. Όχι για να “τελειώσει” γρήγορα, αλλά για να διαβαστεί χωρίς βιασύνη.
Μας δίνει η Ιστορία μαθήματα; – Εντγκάρ Μορέν
Αν το Σαββατοκύριακο θέλει σκέψη αλλά όχι βαρύ τόμο, το μικρό δοκίμιο του Εντγκάρ Μορέν είναι σωστή επιλογή. Στις 126 σελίδες, το «Μας δίνει η Ιστορία μαθήματα;» ανοίγει ένα μεγάλο ερώτημα με μικρό όγκο: τι μπορούμε πραγματικά να μάθουμε από το παρελθόν και πόσο συχνά επιμένουμε να το παρεξηγούμε.
Δεν είναι βιβλίο παραλίας με την εύκολη έννοια. Είναι όμως ένα μικρό, καθαρό δοκίμιο για όσους θέλουν να διαβάσουν κάτι που κουβεντιάζεται μετά. Και αυτό, για ένα Σαββατοκύριακο, δεν είναι καθόλου λίγο.
Μικρά βιβλία, κανονικές αναγνώσεις
Τα μικρά βιβλία δεν υπόσχονται λιγότερα. Υπόσχονται απλώς άλλη σχέση με τον χρόνο.Δεν χρειάζεται να αδειάσει το πρόγραμμά σου, δεν χρειάζεται να πάρεις άδεια από τη ζωή σου, δεν χρειάζεται να κουβαλήσεις έναν τόμο 600 σελίδων για να νιώσεις ότι “διάβασες κάτι”.
Μερικές φορές, ένα βιβλίο κάτω από 200 σελίδες είναι ακριβώς όσο χρειάζεται: αρκετό για να σε βγάλει από την οθόνη, αρκετό για να σε μετακινήσει λίγο, αρκετό για να κάνει το Σαββατοκύριακο να μοιάζει λιγότερο χαμένο στην ίδια επανάληψη.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
