Το streaming έγινε… πάγιο έξοδο – Η νέα δαπάνη των νοικοκυριών

Δεν είναι πλέον μια περιστασιακή ψηφιακή δαπάνη, αλλά ένα έξοδο που έχει αρχίσει να αποκτά μόνιμη θέση στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Οι συνδρομητικές πλατφόρμες streaming έχουν κερδίσει σημαντικό έδαφος στην Ελλάδα, με τέσσερις στους δέκα χρήστες του Διαδικτύου να πληρώνουν για ταινίες, σειρές ή αθλητικό περιεχόμενο.

Τα στοιχεία της Eurostat για το 2025 κατατάσσουν την Ελλάδα στο 40,2%, ποσοστό αισθητά υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που διαμορφώνεται στο 32,7%. Η χώρα μας βρίσκεται έτσι στην 7η θέση μεταξύ των 27 κρατών-μελών, γεγονός που αποτυπώνει όχι μόνο την εξάπλωση του streaming, αλλά και τη διάθεση των Ελλήνων καταναλωτών να διαθέτουν μέρος του εισοδήματός τους για ψηφιακές υπηρεσίες ψυχαγωγίας.

Στην κορυφή βρίσκεται η Ιρλανδία με 63,9%, ενώ ακολουθούν η Δανία με 61,1%, η Ολλανδία με 59,2%, η Σουηδία με 53,9%, η Τσεχία με 46,7% και το Λουξεμβούργο με 41,7%. Η Ελλάδα, με 40,2%, συμπληρώνει την πρώτη επτάδα.

Η εικόνα αντιστρέφεται εντυπωσιακά στη Βουλγαρία, όπου μόλις το 9,3% πληρώνει για αντίστοιχες υπηρεσίες. Χαμηλά βρίσκονται επίσης η Σλοβενία (13,7%), η Λετονία (16,7%) και η Λιθουανία (17,4%).

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ

Το streaming ταινιών, σειρών και αθλητικών μεταδόσεων αποτελεί τη δημοφιλέστερη μορφή ψηφιακής συνδρομής στην Ευρώπη, με το 32,7% των χρηστών να καταβάλλει χρήματα για πρόσβαση σε αντίστοιχο περιεχόμενο. Ακολουθεί η μουσική, με 23%, ενώ πολύ μικρότερη είναι η διείσδυση των συνδρομών σε ενημερωτικές ιστοσελίδες, ηλεκτρονικές εφημερίδες και περιοδικά (7,2%) και των υπηρεσιών streaming παιχνιδιών (6,1%).

Για την ελληνική αγορά, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η προθυμία πληρωμής δεν κατανέμεται ομοιόμορφα. Ενώ οι συνδρομές για βίντεο και αθλητικό περιεχόμενο βρίσκονται σε υψηλά επίπεδα, στο μουσικό streaming μόλις το 11,6% των χρηστών πληρώνει, έναντι 23% στην ΕΕ.

Με άλλα λόγια, ο Ελληνας καταναλωτής φαίνεται να επιλέγει πιο στοχευμένα πού θα διαθέσει τα χρήματά του στις ψηφιακές υπηρεσίες. Η ψυχαγωγία στην οθόνη, και ιδιαίτερα το αθλητικό περιεχόμενο, συγκεντρώνει μεγαλύτερη προτεραιότητα από τη μουσική.

ΝΕΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Η ηλικία και το μορφωτικό επίπεδο αποδεικνύονται καθοριστικοί παράγοντες. Στην ηλικιακή ομάδα 25-34 ετών, σχεδόν ένας στους δύο χρήστες (48,3%) πληρώνει για streaming ταινιών, σειρών ή αθλητικών μεταδόσεων. Στις ηλικίες 65-74 ετών, το ποσοστό υποχωρεί στο 12,7%. Ανάλογη διαφοροποίηση καταγράφεται και ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο. Η διείσδυση των συνδρομών φτάνει το 44,3% μεταξύ των χρηστών υψηλού μορφωτικού επιπέδου, αλλά περιορίζεται στο 17,5% μεταξύ όσων διαθέτουν χαμηλό ή καθόλου τυπικό μορφωτικό επίπεδο.

Η εικόνα που προκύπτει είναι σαφής: το streaming δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν νέο τρόπο κατανάλωσης ψυχαγωγίας. Είναι μια νέα, επαναλαμβανόμενη καταναλωτική δαπάνη, η οποία για σημαντικό τμήμα των Ελλήνων έχει ήδη μετατραπεί σε σταθερό «πάγιο» του μήνα, μαζί με το ρεύμα, τις τηλεπικοινωνίες και τις υπόλοιπες ψηφιακές υπηρεσίες.

Ο Δημήτρης Βρεττός

Οταν μιλάμε λοιπόν για streaming αναφερόμαστε στο μέλλον που έχει ήδη εξελιχθεί σε παρόν. Τι λένε, όμως, γι’ αυτό το φαινόμενο ειδικοί και λάτρεις της τηλεόρασης και του διαδικτύου;

«Ολα streaming είναι πλέον», σχολίασε ο ειδικός σε θέματα ΗΥ και δικτύων Δημήτρης Βρεττός. «Πιστεύω ότι θα εξελιχθούν όλα όπως το Youtbe. Είτε θα είναι δωρεάν, αλλά θα έχουν διακοπές για διαφημίσεις είτε δεν θα έχουν διαφημίσεις, αλλά ο θεατής θα πληρώνει. Ολα είναι on line πλέον. Και ο κόσμος έχει εξοικειωθεί σε μεγάλο βαθμό».

Ο Ζώης Κολτσίδας

Από την πλευρά του, ο σπουδαστής αθλητικής δημοσιογραφίας Ζώης Κολτσίδας τόνισε τα εξής: «Επιλέγουμε όλο και περισσότερο το streaming, διότι μας προσφέρει άμεση πρόσβαση, όποτε κι όπου θέλουμε. Δυστυχώς, η ιδιωτικοποίηση  βασικών υπηρεσιών έχει μετατρέψει την ψυχαγωγία σε προϊόν για το οποίο χρειάζεται να πληρώνουμε για να το απολαμβάνουμε».

Γιώργος Κουρσάρης

Ο φοιτητής από την Κέρκυρα Γιώργος Κουρσάρης ανέδειξε και μια αρνητική πτυχή: «Το streaming είναι μια μεγάλη πολυτέλεια και προσφέρει ψυχαγωγία, γνώση και πρόσβαση σε πολλά θεάματα και πληροφορίες, όμως υπάρχει και μια παγίδα. Φαίνεται πως στην Ελλάδα, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν στην Οικονομία, κι εμείς οι ίδιοι οι πολίτες βάζουμε μόνοι μας το χέρι μας στη φωτιά, πληρώνοντας για να παρακολουθούμε ταινίες, σειρές, αθλητικά κ.λπ. Η κοινωνία ζητάει όλο και πιο πολλά και γίνεται ολοένα και πιο σπάταλη».