Τι είναι το Slow September – Γιατί το να κάνουμε λιγότερα μπορεί να μας κάνει καλό

Ο Σεπτέμβριος έχει έναν παράξενο τρόπο να μοιάζει με δεύτερη Πρωτοχρονιά. Επιστροφή στη δουλειά, καινούργιο πρόγραμμα, νέοι στόχοι, περισσότερη άσκηση, καλύτερη διατροφή, καλύτερη οργάνωση. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, άλλη μία απαίτηση: να επιστρέψουμε από το καλοκαίρι ως μια πιο «βελτιωμένη» εκδοχή του εαυτού μας.

Μόνο που η συνεχής προσπάθεια να χωρέσουν περισσότερα μέσα στην ίδια ημέρα μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Η κουλτούρα της αδιάκοπης αυτοβελτίωσης και της απόδοσης έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εξουθένωσης, με στοιχεία της Mental Health UK να δείχνουν πόσο εκτεταμένη είναι η πίεση στους ενήλικες.

Απέναντι σε αυτή τη λογική κερδίζει έδαφος μια πολύ πιο απλή ιδέα: να μην προσπαθήσουμε φέτος να κάνουμε περισσότερα, αλλά να κάνουμε ορισμένα πράγματα πιο αργά και πιο συνειδητά.

Και δεν χρειάζεται να εγκαταλείψουμε δουλειά, υποχρεώσεις ή κοινωνική ζωή για να το πετύχουμε.

1. Μιλήστε για λίγο με κάποιον που δεν γνωρίζετε

Ο άνθρωπος που περιμένει δίπλα σας στη στάση, ο υπάλληλος στο καφέ, ένας γείτονας που συναντάτε στο ασανσέρ. Οι μικρές αυτές επαφές είναι εύκολο να εξαφανιστούν όταν κάθε λεπτό της ημέρας αντιμετωπίζεται σαν χρόνος που πρέπει να «αξιοποιηθεί».

Η ψυχολόγος Gillian Sandstrom επισημαίνει ότι ακόμη και σύντομες συνομιλίες με αγνώστους μπορούν να βελτιώσουν τη διάθεση και, ταυτόχρονα, να μας κάνουν να παρατηρούμε περισσότερο τους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω μας.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η αίσθηση «δεν έχω χρόνο» δεν αντιμετωπίζεται πάντα κερδίζοντας κι άλλο χρόνο. Μερικές φορές αντιμετωπίζεται σταματώντας για λίγο να τον μετράμε.

2. Περπατήστε στον ρυθμό κάποιου άλλου

Υπάρχει και ένας κυριολεκτικός τρόπος να επιβραδύνουμε: να αφήσουμε κάποιον άλλο να καθορίσει την ταχύτητα.

Σε μια βόλτα με ένα παιδί, έναν ηλικιωμένο άνθρωπο ή ακόμη και τον σκύλο, αντί να τους πιέζουμε να ακολουθήσουν τον δικό μας ρυθμό, μπορούμε να κινηθούμε στον δικό τους.

Η Sarah Hodges από το Headspace σημειώνει ότι όταν σταματάμε να βιαζόμαστε για το επόμενο πράγμα, αρχίζουμε να παρατηρούμε μικρές στιγμές και λεπτομέρειες που διαφορετικά θα χάναμε.

3. Αφήστε τα παιδιά να βαρεθούν

Για πολλούς γονείς, η φράση «βαριέμαι» λειτουργεί σχεδόν σαν συναγερμός: πρέπει αμέσως να βρεθεί παιχνίδι, δραστηριότητα ή κάποια νέα απασχόληση.

Ίσως όμως να μη χρειάζεται.

Η πλήξη μπορεί να δημιουργήσει τον χώρο μέσα στον οποίο εμφανίζονται φαντασία, δημιουργικότητα και ανεξαρτησία. Αντί λοιπόν να προσφέρουμε αυτομάτως μια λύση, μπορούμε να δώσουμε στο παιδί χρόνο να ανακαλύψει μόνο του τι θέλει να κάνει.

Και κάποιες φορές αυτό που ζητά ένα παιδί δεν είναι καν ψυχαγωγία αλλά σύνδεση. Μπορεί απλώς να θέλει να βρίσκεται δίπλα στον γονέα ενώ εκείνος μαγειρεύει, διπλώνει ρούχα ή τακτοποιεί το σπίτι.

4. Κάντε κάτι που δεν οδηγεί πουθενά

Εδώ ίσως βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες της σύγχρονης καθημερινότητας: ακόμη και ο ελεύθερος χρόνος πρέπει κάπως να είναι «χρήσιμος».

Να μάθουμε κάτι. Να γυμναστούμε. Να ολοκληρώσουμε ένα βιβλίο. Να βελτιωθούμε.

Η εναλλακτική είναι μια δραστηριότητα χωρίς στόχο και χωρίς αποτέλεσμα. Ζωγραφίστε χωρίς να σας ενδιαφέρει αν το σχέδιο είναι καλό. Ακούστε μουσική χωρίς να κάνετε ταυτόχρονα κάτι άλλο. Παίξτε μπάλα. Δείτε κάτι μόνο επειδή σας ευχαριστεί.

Η λογική είναι απλή: η ξεκούραση δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ήταν παραγωγική για να αξίζει.

5. Βάλτε μικρές παύσεις μέσα στη δουλειά

Το ένα email φέρνει το επόμενο, μια συνάντηση τελειώνει και αμέσως αρχίζει άλλη, μια εργασία ολοκληρώνεται και σχεδόν αυτόματα ανοίγει η επόμενη.

Ακριβώς εκεί μπορεί να χωρέσει μια παύση.

Όχι μισή ώρα. Ακόμη και δύο λεπτά.

Να κοιτάξετε για λίγο έξω από το παράθυρο, να σηκωθείτε για νερό, να κλείσετε τα μάτια ή να κάνετε μερικές αργές αναπνοές. Στο υλικό παρατίθεται έρευνα που συνδέει τέτοια σύντομα διαλείμματα με καλύτερη διάθεση, συγκέντρωση και παραγωγικότητα.

Μια πρακτική ιδέα είναι επίσης οι συναντήσεις να μην ξεκινούν ακριβώς πάνω στην ώρα, ώστε να μένουν λίγα λεπτά ανάμεσα σε διαδοχικά calls.

6. Κάντε την κοινωνική ζωή λίγο πιο απλή

Για να συναντηθούμε με φίλους δεν χρειάζεται απαραίτητα κράτηση, καινούργιο εστιατόριο, έκθεση, έξοδος ή ένα πλήρως οργανωμένο βράδυ.

Μερικές από τις πιο ουσιαστικές επαφές μπορούν να συμβούν σε έναν απλό περίπατο ή γύρω από ένα πρόχειρο φαγητό στο σπίτι.

Όταν ακόμη και η κοινωνική ζωή μετατρέπεται σε project που χρειάζεται εβδομάδες συνεννόησης, υπάρχει κίνδυνος η ίδια η προετοιμασία να αφαιρεί κάτι από την απόλαυση της συνάντησης.

7. Μην «βρείτε χρόνο» για mindfulness – βάλτε το εκεί που ήδη είστε

Δεν χρειάζεται απαραίτητα μια επιπλέον μισή ώρα στο πρόγραμμα για να υπάρξει λίγη περισσότερη προσοχή στην καθημερινότητα.

Μπορεί να γίνει την ώρα του φαγητού, παρατηρώντας πραγματικά τη γεύση αντί να κοιτάμε παράλληλα μια οθόνη. Ή στον δρόμο, στρέφοντας για λίγο την προσοχή σε ένα κτίριο, ένα δέντρο, ένα πουλί ή το φως.

Ο καθηγητής Mark Williams, ιδρυτικός διευθυντής του Oxford Mindfulness Foundation, προτείνει ακριβώς αυτή τη σύνδεση μικρών στιγμών επίγνωσης με δραστηριότητες που ούτως ή άλλως υπάρχουν μέσα στην ημέρα.

Ο Σεπτέμβριος δεν χρειάζεται άλλη μία λίστα στόχων

Το Slow September δεν σημαίνει να σταματήσουμε να έχουμε φιλοδοξίες ή υποχρεώσεις. Ούτε ότι μια πιο αργή ζωή είναι εφικτή κάθε στιγμή.

Η ιδέα είναι πιο προσγειωμένη: να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε λεπτό σαν κάτι που πρέπει να γεμίσει και κάθε δραστηριότητα σαν κάτι που πρέπει να αποδώσει.

Ίσως, τελικά, η καλύτερη επανεκκίνηση για τον Σεπτέμβριο να μην είναι να βάλουμε ακόμη περισσότερα στο πρόγραμμα – αλλά να αφήσουμε επιτέλους λίγο χώρο ανάμεσά τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• Τι σημαίνει πραγματικά «είμαι καλά»;
• Γιατί ο αυτοσαρκασμός μπορεί να μας προστατεύει – Και πότε αρχίζει να μας πληγώνει
• Η έκπληξη φαίνεται στα μάτια: Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν διαστέλλονται οι κόρες
• Διακοπές χωρίς άγχος: Γιατί μπορεί να αγχώνεσαι ενώ όλα πάνε καλά

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News