Το «IRIS» έπεσε στην πρώτη πτήση, και ξαναπέταξε τέσσερις φορές

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Η πρώτη αγωνιστική πτήση του «IRIS» στη Στουτγάρδη κατέληξε σε πτώση. Μαζί του φάνηκε να πέφτει στο έδαφος και η δουλειά δύο ετών, που είχε προηγηθεί στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου Πατρών. Για τους φοιτητές της Atlas – M.ACH, όμως, ο διαγωνισμός δεν τελείωσε εκεί.

Η ομάδα επανέφερε το αεροσκάφος σε πτητική κατάσταση και το έστειλε ξανά στον αέρα. Μέχρι την ολοκλήρωση του Air Cargo Challenge 2026, το «IRIS» είχε πραγματοποιήσει συνολικά πέντε πτήσεις, από τις οποίες οι τέσσερις ήταν επιτυχημένες. Το φορτίο του αυξανόταν σταδιακά και έφτασε τα επτά κουτάκια, συνολικού βάρους 2,45 κιλών. Η προσπάθεια ολοκληρώθηκε με τη 14η θέση μεταξύ 37 ομάδων.

Το αεροσκάφος σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών, μέσα από τη συνεργασία της EUROAVIA Patras με το Εργαστήριο Τεχνικής Μηχανικής και Ταλαντώσεων. Η πρώτη δοκιμαστική πτήση πραγματοποιήθηκε στις αρχές Ιουνίου στο αεροδρόμιο του Μεσολογγίου και ακολούθησαν νέες δοκιμές, ώστε οι φοιτητές να διορθώσουν τη συμπεριφορά και τις ρυθμίσεις του πριν από τη μετάβαση στη Γερμανία.

Επτά κουτάκια, 120 δευτερόλεπτα

Τα κουτάκια στο εσωτερικό των αεροσκαφών δεν αποτελούσαν κάποιο εύρημα για τις φωτογραφίες του διαγωνισμού. Ήταν το τυποποιημένο φορτίο με το οποίο δοκιμάζονταν όλες οι ομάδες.

Σύμφωνα με τους επίσημους κανονισμούς του Air Cargo Challenge 2026, κάθε κουτάκι είχε χωρητικότητα 330 ml και βάρος 350 γραμμάρια. Έπρεπε να βρίσκεται πλήρως κλεισμένο μέσα στην άτρακτο, στερεωμένο με ασφάλεια και χωρίς να ακουμπά τα υπόλοιπα. Ακόμη και η θέση του φορτίου είχε σημασία, καθώς μπορούσε να μεταβάλει το κέντρο βάρους και να επηρεάσει τη σταθερότητα του αεροσκάφους.

Πριν από κάθε γύρο, οι ομάδες δήλωναν πόσα κουτάκια θα επιχειρούσαν να μεταφέρουν και αν θα απογειώνονταν μέσα σε 40 ή 60 μέτρα. Η πιο φιλόδοξη επιλογή των 40 μέτρων έδινε μπόνους 15%, αλλά μία αποτυχημένη απογείωση μηδένιζε τη βαθμολογία της πτήσης.

Μετά την απογείωση ακολουθούσαν 60 δευτερόλεπτα ανόδου και ένα δίλεπτο κατά το οποίο το αεροσκάφος έπρεπε να καλύψει όσο μεγαλύτερη απόσταση μπορούσε. Στη βαθμολογία συνυπολογίζονταν το φορτίο, η απόσταση, η ταχύτητα φόρτωσης και εκφόρτωσης, καθώς και η ακρίβεια με την οποία η ομάδα είχε προβλέψει πόσο βάρος μπορούσε να σηκώσει. Μετρούσαν επίσης η τεχνική έκθεση, τα σχέδια και η παρουσίαση της κατασκευής.

Η ισχύς των κινητήρων περιοριζόταν περίπου στα 360 Watt. Επομένως, οι φοιτητές αναζητούσαν μια δύσκολη ισορροπία: αρκετή αντοχή για το φορτίο, μικρό βάρος για την απογείωση και σωστή αεροδυναμική για την απόσταση. Η πλήρως αυτόνομη πτήση απαγορευόταν και ο χειρισμός γινόταν από το έδαφος.

Η διοργάνωση της Στουτγάρδης ήταν η μεγαλύτερη στην ιστορία του θεσμού, με 37 εγγεγραμμένες ομάδες. Το Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης χαρακτηρίζει το Air Cargo Challenge ως τον μεγαλύτερο ευρωπαϊκό φοιτητικό διαγωνισμό αεροναυπηγικού σχεδιασμού. Πραγματοποιείται ανά διετία και απαιτεί από τους συμμετέχοντες να περάσουν ολόκληρη τη διαδρομή: μελέτη, σχεδιασμό, κατασκευή και πτήση.

Το «IRIS» σε αριθμούς

Το τεχνικό πόστερ της Atlas – M.ACH αποκαλύπτει τις πραγματικές διαστάσεις του εγχειρήματος. Το «IRIS» έχει άνοιγμα φτερών 3,8 μέτρα, μήκος 2 μέτρα και κενό βάρος 7,46 κιλά. Η ταχύτητα πλεύσης υπολογίστηκε στα 18 μέτρα το δευτερόλεπτο, δηλαδή περίπου 65 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ η μέγιστη σχεδιαστική δυνατότητα ωφέλιμου φορτίου αναφέρεται στα 7,7 κιλά.

Η τελευταία τιμή περιγράφει τη δυνατότητα της κατασκευής και όχι το φορτίο που μεταφέρθηκε στη Στουτγάρδη. Στις αγωνιστικές πτήσεις το ανώτατο βάρος έφτασε τα 2,45 κιλά, με επτά κουτάκια, καθώς η ομάδα κινήθηκε σταδιακά μετά την πτώση του πρώτου γύρου.

Μεγάλο μέρος του αεροσκάφους κατασκευάστηκε από υαλονήματα, με χειροποίητη διαστρωμάτωση των σύνθετων υλικών. Όπου χρειαζόταν χρησιμοποιήθηκαν τρισδιάστατα εκτυπωμένα εξαρτήματα. Ο Κωνσταντίνος Γραμμένος, μέλος της κατασκευαστικής υποομάδας και τεχνικός διευθυντής της EUROAVIA Patras, ανέφερε δημόσια ότι εργάστηκε στο διαμέρισμα του φορτίου και στη βάση που συνδέει την άτρακτο με την πτέρυγα.

Από τον «ATLAS I» στο «IRIS»

Η παρουσία της ομάδας στον χώρο της φοιτητικής αεροναυπηγικής έχει ιστορία σχεδόν δύο δεκαετιών. Η ATLAS συστάθηκε τον Οκτώβριο του 2006 από προπτυχιακούς φοιτητές της EUROAVIA Patras, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Βασίλη Κωστόπουλου και υποψήφιων διδακτόρων του Εργαστηρίου Τεχνικής Μηχανικής και Ταλαντώσεων.

Το 2009 κατέκτησε την 6η θέση στο Air Cargo Challenge της Πορτογαλίας, ενώ την ίδια χρονιά απέσπασε το βραβείο «Young Aerospace Engineer of the Year» για τον σχεδιασμό του «ATLAS I». Το 2013 ακολούθησε το «ATLAS IV», ένα πρωτότυπο με άνοιγμα φτερών 4,6 μέτρα, και το 2015 το «ATLAS V» κέρδισε το δεύτερο βραβείο καινοτόμου σχεδιασμού και την 8η θέση στο πτητικό σκέλος.

Η 14η θέση του 2026 δεν αποτελεί την υψηλότερη κατάταξη της ομάδας – το 2024 είχε τερματίσει 13η. Αποκτά, όμως, διαφορετικό βάρος εξαιτίας όσων προηγήθηκαν μέσα στον ίδιο τον διαγωνισμό.

Η Στουτγάρδη θα μείνει στους φοιτητές περισσότερο για όσα ακολούθησαν την πρώτη πτώση παρά για τον αριθμό 14. Τέσσερις επιτυχημένες πτήσεις μετά το ατύχημα απέδειξαν ότι η κατασκευή ενός αεροσκάφους δεν τελειώνει στο σχέδιο ή στο εργαστήριο. Συνεχίζεται στο πεδίο, όταν κάτι πηγαίνει στραβά και η ομάδα καλείται να καταλάβει το πρόβλημα, να το διορθώσει και να επιχειρήσει ξανά.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News