Αχαϊκή Τράπεζα: Το δίκτυο που ερευνήθηκε στην υπόθεση – Το Εφετείο καλείται να απαντήσει
Οι επιχειρηματίες, τα «κόκκινα» δάνεια, οι πολιτικές διασυνδέσεις και η υπερασπιστική γραμμή
Την Τετάρτη 27 Μαΐου επανεκδικάζεται η υπόθεση της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας στο δικαστικό Μέγαρο της Πάτρας. Η «Π» μέσα από σειρά δημοσιευμάτων το τελευταίο διάστημα, επιχειρεί να αναλύσει μια σειρά από πτυχές της πολυδαίδαλης υπόθεσης.
Των ΣΩΤΗΡΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ και ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Πίσω από τους αριθμούς, τις δανειοδοτήσεις και τα οικονομικά στοιχεία της υπόθεσης της Αχαϊκής Τράπεζας, αναδείχθηκε επί χρόνια ένα πολυσύνθετο δίκτυο σχέσεων ανάμεσα σε επιχειρηματίες, τραπεζικά στελέχη, τοπικούς παράγοντες και πολιτικά πρόσωπα. Η υπόθεση δεν περιορίστηκε μόνο σε λογιστικές εγγραφές και τραπεζικές αποφάσεις. Ανέδειξε, σύμφωνα με τη δικογραφία και τις δικαστικές αναφορές, έναν τρόπο λειτουργίας που –κατά την κατηγορία– βασιζόταν σε προσωπικές γνωριμίες, τοπικές ισορροπίες και χαλαρούς ελέγχους στις εγκρίσεις δανείων.
«Τράπεζα ισχύος»
Η Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα δεν λειτουργούσε ως μια συνηθισμένη μικρή περιφερειακή τράπεζα. Για πολλά χρόνια αποτέλεσε βασικό χρηματοδοτικό πυλώνα για επιχειρήσεις της Δυτικής Ελλάδας.
Μέσα από την τράπεζα χρηματοδοτήθηκαν κατασκευαστικές εταιρείες, ενισχύθηκαν εμπορικές δραστηριότητες, δόθηκαν επιχειρηματικά ανοίγματα σε τοπικούς επιχειρηματίες και δημιουργήθηκαν σχέσεις εξάρτησης ανάμεσα σε οικονομικούς και τοπικούς παράγοντες.
Η ισχυρή παρουσία της στην Πάτρα και ευρύτερα στην Αχαΐα είχε ως αποτέλεσμα η τράπεζα να αποκτήσει σημαντική κοινωνική και πολιτική επιρροή.
Σύμφωνα με πρόσωπα που παρακολουθούσαν τη λειτουργία της εκείνη την περίοδο, η έγκριση ενός μεγάλου δανείου συχνά ξεπερνούσε τα στενά τραπεζικά όρια και επηρέαζε την τοπική αγορά, τις εργολαβίες, ακόμη και ισορροπίες στον επιχειρηματικό κόσμο.
Οι επιχειρηματίες
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρέθηκαν επιχειρηματίες διαφορετικών κλάδων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν πρόσωπα που δραστηριοποιούνταν στον κατασκευαστικό χώρο, στην αξιοποίηση ακινήτων, στο εμπόριο, στις εισαγωγές, στην εστίαση αλλά και σε επενδυτικά σχήματα που είχαν αποκτήσει σημαντική παρουσία στην τοπική αγορά.
Σύμφωνα με τη δικογραφία, ορισμένες από τις εταιρείες έλαβαν χρηματοδοτήσεις που αργότερα κρίθηκαν επισφαλείς, είτε λόγω ανεπαρκών εξασφαλίσεων είτε λόγω επαναλαμβανόμενων αναχρηματοδοτήσεων.
Διαβάστε επίσης:
- Αχαϊκή Τράπεζα: Το Εφετείο καλείται να απαντήσει – Σκάνδαλο ή τραπεζικό ρίσκο;
- Αχαϊκή Τράπεζα: Το Εφετείο καλείται να απαντήσει – Πόση είναι τελικά η ζημία;
- Αχαϊκή Τράπεζα: Πέντε πρακτικές έφεραν τις καταδίκες
Η κατηγορία υποστηρίζει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε υπερβολική ανοχή στις καθυστερήσεις αποπληρωμής, αυξήσεις πιστωτικών ορίων παρά την επιδείνωση των οικονομικών δεδομένων και συνεχείς διευκολύνσεις προς συγκεκριμένους επιχειρηματικούς κύκλους.
Σύμφωνα με αναφορές που περιλαμβάνονται στη δικογραφία και σε μαρτυρικές καταθέσεις, ανάμεσα στους δανειολήπτες συγκαταλέγονταν:
- επιχειρηματίας του κατασκευαστικού χώρου που είχε αποκτήσει ισχυρή παρουσία μέσω μεγάλων οικοδομικών projects και επενδύσεων σε ακίνητα,
- πρόσωπο με δραστηριότητα στο εμπόριο και συμμετοχή σε πολλαπλές εταιρικές δομές,
- επιχειρηματίας με σημαντική έκθεση στον τραπεζικό δανεισμό και παρουσία σε διαφορετικούς επιχειρηματικούς τομείς,
- παράγοντας της αγοράς ακινήτων που επωφελήθηκε από την περίοδο της ραγδαίας ανόδου των τιμών πριν από την κρίση,
- επιχειρηματίες που θεωρούνταν «αναπτυσσόμενοι» εκείνη την περίοδο και διατηρούσαν συνεχή πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
Η εικόνα που παρουσιάζει η κατηγορία είναι ότι συγκεκριμένοι επιχειρηματικοί κύκλοι φαίνεται να απολάμβαναν ευνοϊκή μεταχείριση, διατηρώντας διαρκή δίαυλο επικοινωνίας με στελέχη της τράπεζας ακόμη και όταν τα οικονομικά δεδομένα επιδεινώνονταν.
Η Διοίκηση
Στο επίκεντρο της δικαστικής διερεύνησης βρέθηκαν και πρόσωπα που συμμετείχαν στη διοίκηση της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας κατά την επίμαχη περίοδο. Πρόκειται για στελέχη που επί χρόνια είχαν ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση της πιστωτικής πολιτικής, στη λήψη αποφάσεων για μεγάλες χρηματοδοτήσεις και στη συνολική στρατηγική ανάπτυξης της τράπεζας.
Σύμφωνα με τη δικογραφία, τα μέλη της διοίκησης που κατηγορούνται δεν παρουσιάζονται ως τυπικοί διαχειριστές μιας μικρής περιφερειακής τράπεζας, αλλά ως πρόσωπα με ισχυρή επιρροή στην οικονομική και κοινωνική ζωή της περιοχής.
Ανάμεσά τους περιγράφονται:
- ανώτατο τραπεζικό στέλεχος με πολυετή παρουσία στη διοίκηση και καθοριστικό ρόλο στις εγκρίσεις μεγάλων επιχειρηματικών δανείων,
- πρόσωπο με ισχυρές διασυνδέσεις στον επιχειρηματικό κόσμο της Πάτρας και συμμετοχή σε κρίσιμες επιτροπές χρηματοδοτήσεων,
- διοικητικός παράγοντας που φέρεται να διατηρούσε στενή επαφή με μεγάλους δανειολήπτες και επιχειρηματικούς κύκλους,
- μέλη συλλογικών οργάνων που συμμετείχαν στις αποφάσεις έγκρισης, αναχρηματοδότησης ή αύξησης πιστωτικών ορίων,
- τραπεζικά στελέχη με μακρά παρουσία στην Αχαϊκή, τα οποία είχαν αποκτήσει σημαντική γνώση και επιρροή στο εσωτερικό του οργανισμού.
Η κατηγορία θεωρεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρξε χαλάρωση τραπεζικών κριτηρίων, ανεπαρκής αξιολόγηση κινδύνου και ανοχή απέναντι σε προβληματικές χρηματοδοτήσεις. Σύμφωνα με την εισαγγελική προσέγγιση, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο σε μεμονωμένες αποφάσεις αλλά σε μια συνολική κουλτούρα λειτουργίας που –κατά την κατηγορία– επέτρεψε τη συσσώρευση υπέρογκου τραπεζικού ρίσκου.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται από τη δικογραφία στις προσωπικές σχέσεις που φαίνεται να είχαν αναπτυχθεί ανάμεσα σε μέλη της διοίκησης και επιχειρηματίες που λάμβαναν μεγάλα δάνεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες και καταθέσεις, αρκετοί από τους εμπλεκόμενους ανήκαν στους ίδιους κοινωνικούς και επαγγελματικούς κύκλους, συμμετείχαν σε κοινές δημόσιες εκδηλώσεις και διατηρούσαν διαχρονικές σχέσεις εμπιστοσύνης.
Η εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει η κατηγορία είναι αυτή ενός στενού τοπικού συστήματος εξουσίας, όπου τραπεζικοί παράγοντες, επιχειρηματίες και πρόσωπα με επιρροή στην τοπική κοινωνία λειτουργούσαν επί χρόνια μέσα σε ένα περιβάλλον αλληλεξάρτησης.
Από την άλλη πλευρά, η υπεράσπιση απορρίπτει πλήρως την εικόνα οργανωμένης εξυπηρέτησης συμφερόντων. Υποστηρίζει ότι όλες οι αποφάσεις ελήφθησαν θεσμικά, μέσω συλλογικών διαδικασιών, με βάση τα οικονομικά δεδομένα της εποχής και πριν εκδηλωθεί η γενικευμένη οικονομική κρίση.
Επιπλέον, τονίζεται ότι δεν αποδείχθηκε προσωπικός πλουτισμός στελεχών, δεν εντοπίστηκαν παράνομες διαδρομές χρήματος, οι χρηματοδοτήσεις εγκρίνονταν από αρμόδια όργανα, ενώ αντίστοιχες πρακτικές ακολουθούνταν εκείνη την περίοδο και από μεγάλες εμπορικές τράπεζες.
Σύμφωνα με την υπεράσπιση, η μεταγενέστερη κατάρρευση της αγοράς ακινήτων και της οικονομίας συνολικά δεν μπορεί να μετατρέψει αυτομάτως σε ποινικό αδίκημα αποφάσεις που ελήφθησαν σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.
Ωστόσο, για μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας, η εικόνα που άφησε πίσω της η υπόθεση είναι αυτή μιας διοίκησης που είχε αποκτήσει τεράστια επιρροή στην οικονομική ζωή της περιοχής και λειτουργούσε για χρόνια ως κεντρικός μηχανισμός πρόσβασης σε χρήμα, επενδύσεις και επιχειρηματική ανάπτυξη.
Συμπέρασμα
Η υπόθεση της Αχαϊκής Τράπεζας δεν αφορά μόνο «κόκκινα» δάνεια. Αφορά ένα ολόκληρο σύστημα σχέσεων που αναπτύχθηκε γύρω από την τοπική οικονομία, τις επιχειρήσεις και την τραπεζική εξουσία.
Το Εφετείο καλείται πλέον να εξετάσει αν οι σχέσεις αυτές οδήγησαν σε παράνομες αποφάσεις
ή αν πρόκειται για επιλογές που κρίθηκαν εκ των υστέρων μέσα στο περιβάλλον της οικονομικής κατάρρευσης.
Σε κάθε περίπτωση, η δίκη επαναφέρει στο προσκήνιο το διαχρονικό ερώτημα για τα όρια ανάμεσα στην τραπεζική ευελιξία, την επιχειρηματική επιρροή και την ποινική ευθύνη.
📊 Οι βασικές κατηγορίες δανείων που ερευνήθηκαν
| Κατηγορία | Σημεία ελέγχου |
| Επιχειρηματικά δάνεια | Βιωσιμότητα εταιρειών |
| Κατασκευαστικά ανοίγματα | Αξία εξασφαλίσεων |
| Αναχρηματοδοτήσεις | Συνεχείς παρατάσεις |
| Μεγάλα πιστωτικά όρια | Συγκέντρωση κινδύνου |
| Δάνεια σε συνδεδεμένα πρόσωπα | Ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων |
ΜΕΡΙΔΙΟΥΧΟΙ ΑΧΑΪΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ: Αποζημιώσεις διεκδικούν 150 ενάγοντες
Την ίδια ώρα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξέλιξη της αγωγής που έχουν ασκήσει περίπου 150 μεριδιούχοι της τράπεζας, οι οποίοι διεκδικούν αποζημιώσεις από πρώην μέλη της διοίκησης. Η υπόθεση εκδικάστηκε πριν από περίπου δύο μήνες και πλέον αναμένεται η έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου.
Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι υπέστησαν σοβαρή οικονομική ζημία μετά το κλείσιμο της τράπεζας το 2012, καθώς οι συνεταιριστικές τους μερίδες μηδενίστηκαν ουσιαστικά μέσα σε μία νύχτα. Παράλληλα, επικαλούνται τον κίνδυνο ενεργοποίησης της πρόβλεψης του καταστατικού, σύμφωνα με την οποία οι μεριδιούχοι ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με βεβαιώσεις οφειλών έως και στο τριπλάσιο της ονομαστικής αξίας των μεριδίων τους.
Το ζήτημα αυτό συνδέεται με το χρηματοδοτικό κενό της τράπεζας, το οποίο είχε καλυφθεί από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Σύμφωνα με τον τελευταίο ισολογισμό του Υπερταμείου από το συνολικό ποσό των 209,47 εκατ. ευρώ που κατέβαλε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού (funding gap) της Αχαϊκής Συνεταιριστικής Τράπεζας, είχαν ανακτηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025 περίπου 65 εκατ. ευρώ. Για το 2026, η πρόβλεψη απομείωσης των ανακτήσιμων ποσών -συμπεριλαμβανομένης της προεξόφλησης- εκτιμάται σε περίπου 13,63 εκατ. ευρώ. Με βάση τα στοιχεία αυτά, το ανεξόφλητο ποσό που θα παραμένει ανέρχεται σε περίπου 130,85 εκατ. ευρώ. Η οφειλή αυτή παραμένει μέχρι και σήμερα ενεργή στο Υπερταμείο και θα διαμορφωθεί στην ολοκλήρωση της εκκαθάρισης.
Στην αγωγή τους, οι 150 μεριδιούχοι ζητούν αποζημίωση 110 ευρώ ανά μερίδιο, δηλαδή στην τιμή αποτίμησης που είχαν οι μετοχές της Αχαϊκής πριν από το κλείσιμο της τράπεζας. Επιπλέον, διεκδικούν επιπλέον αποζημίωση που αντιστοιχεί στην ονομαστική αξία των μεριδίων, δηλαδή 36,60 ευρώ ανά μετοχή, προσαυξημένη στο τριπλάσιο, επικαλούμενοι την οικονομική έκθεση στην οποία υποστηρίζουν ότι βρίσκονται λόγω των προβλέψεων του καταστατικού.
Ωστόσο, να σημειωθεί ότι δεν έγινε δεκτή η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που είχαν καταθέσει με την οποία ζητούσαν να δεσμευθούν περιουσιακά στοιχεία πρώην μελών της διοίκησης της τράπεζας μέχρι να εκδοθεί η οριστική απόφαση επί της αγωγής.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΦΗΣ: «Στο Εφετείο θα φανεί καθαρότερα η υπόθεση»
Μιλώντας στην «Π», ο κ. Σοφής υποστήριξε ότι κατά την πρώτη δίκη δεν έγιναν πλήρως κατανοητές οι θέσεις της υπεράσπισης, σημειώνοντας πως η ακροαματική διαδικασία χαρακτηρίστηκε από μεγάλο όγκο στοιχείων και υποθέσεων. Όπως ανέφερε, η υπόθεση συνδέθηκε αναπόφευκτα με την κοινωνική αναταραχή που είχε προκαλέσει το κλείσιμο της τράπεζας στην τοπική κοινωνία.
Ο ίδιος διευκρίνισε ότι στο δικαστήριο δεν εξετάστηκε το ίδιο το κλείσιμο της τράπεζας, αλλά συγκεκριμένες χορηγήσεις δανείων και το κατά πόσο αυτές εγκρίθηκαν με δόλο από στελέχη που γνώριζαν εκ των προτέρων ότι δεν επρόκειτο να αποπληρωθούν. Σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης, κάτι τέτοιο δεν αποδείχθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, ενώ επεσήμανε ότι ακόμη και σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί η εκκαθάριση των επίδικων δανείων.
Ο Χρήστος Σοφής εξέφρασε την άποψη ότι η διαδικασία του Εφετείου θα είναι περισσότερο συγκροτημένη και λειτουργική, ακριβώς επειδή θα εξεταστεί μικρότερος αριθμός υποθέσεων. «Δεν θα έχουμε αυτή τη χαοτική διαδικασία της πρώτης δίκης και το δικαστήριο θα δει πιο καθαρά την υπόθεση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ: «Απουσιάζει ουσιαστικός καθορισμός της ζημιάς»
Την άποψη ότι η πρωτόδικη απόφαση για την υπόθεση της Αχαϊκή Συνεταιριστική Τράπεζα υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρή εξέφρασε ο δικηγόρος Κώστας Κρεμμύδας, εκ των συνηγόρων υπεράσπισης στελέχους της τράπεζας που καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό.
Όπως ανέφερε, η απόφαση αφορούσε μεγάλο αριθμό κατηγορουμένων, χωρίς —κατά την εκτίμησή του— να έχει υπάρξει επαρκής εξατομίκευση της ποινικής ευθύνης για κάθε πρόσωπο ξεχωριστά. Ειδικά για τον εντολέα του, υποστήριξε ότι δεν προέκυψαν τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία που να θεμελιώνουν την ενοχή του πέραν πάσης αμφιβολίας.
«θεωρώ ότι η εκκαλούμενη απόφαση υπήρξε ιδιαίτερα αυστηρή, ιδίως ενόψει του μεγάλου αριθμού προσώπων που κρίθηκαν ένοχα, χωρίς -κατά την άποψή μου- να εξατομικεύεται επαρκώς η ποινική ευθύνη του κάθε κατηγορουμένου».
Ο κ. Κρεμμύδας σημείωσε ακόμη ότι η υπεράσπιση αναμένει την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι στο Εφετείο θα επανεκτιμηθούν τόσο τα πραγματικά όσο και τα νομικά δεδομένα της υπόθεσης, γεγονός που -όπως υποστηρίζει- θα οδηγήσει στην ανάδειξη της αθωότητας του εντολέα του.
Παράλληλα, ο συνήγορος υπεράσπισης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα της οικονομικής ζημίας της τράπεζας, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρξε ουσιαστικός και σαφής προσδιορισμός της, στοιχείο το οποίο χαρακτήρισε κρίσιμο για τη θεμελίωση της ποινικής ευθύνης των κατηγορουμένων.
ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΟΥΖΕΣ: «Δεν είναι σκάνδαλο ο τρόπος που λειτουργούσε η Αχαϊκή»
Ο συγκεκριμένος συνεταιριστικός φορέας φρόντιζε κάθε δάνειο να έχει επαρκείς καλύψεις. Επαρκείς εμπράγματες διασφαλίσεις αλλά και προσωπικές εγγυήσεις. Στην περίπτωση του εντολέα μου η δανειοδότηση καλύπτεται από την ακίνητη περιουσία του και ουδόλως τίθεται ζήτημα διάπραξης του αδικήματος της καταδολίευσης.
Λόγω της οικονομικής κρίσης καταβαραθρώθηκε η αξία των ακινήτων. Δυστυχώς, στην πρωτόδικη ακροαματική διαδικασία δεν ελήφθη υπόψη αυτή η αυταπόδεικτη πραγματικότητα. Ούτε το γεγονός ότι οι δανειολήπτες είχαν προσφέρει ως εγγύηση τις συνεταιριστικές μερίδες τους. Ούτε ότι το τραπεζικό σύστημα, επειδή ακριβώς παρουσιάζει διακύμανση μέσα στα χρόνια η αξία των περιουσιών παίρνει αναπόφευκτα ρίσκα. Όπως ρίσκα παίρνει και ο κάθε δανειολήπτης.
Θεωρώ, εν τέλει ότι η κρίση σε δεύτερο βαθμό θα εδράζεται στον ρεαλισμό, στο «πνεύμα» της υπόθεσης και στο δίκαιο».
ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: «Για ποια «τρύπα» 209 εκ. ευρώ γίνεται λόγος;»
Εχω τη βεβαιότητα ότι πήρε αρνητική τροπή και μπήκε λουκέτο στην Αχαϊκή, διότι υλοποιήθηκε μια πολιτική απόφαση της εποχής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το κλείσιμο της Αχαϊκής είχε προαναγγελθεί εκείνη την περίοδο στο Σίτυ του Λονδίνου. Στο Εφετείο θα επιμείνουμε ότι δεν υπάρχει πραγματική ζημιά της τράπεζας. Στον χρόνο που χορηγήθηκαν δάνεια ήταν επαρκέστατες οι εμπράγματες εξασφαλίσεις. Μέχρι να μπούμε στην πρωτοφανή οικονομική κρίση η συντριπτική πλειοψηφία των δανείων εξυπηρετείτο.
Υστερα, για ποια «τρύπα» 209 εκ. ευρώ γίνεται λόγος; Πρόκειται για μια εντελώς παρελκυστική, αβάσιμη και αναπόδεικτη αιτίαση. Τουναντίον μέχρι σήμερα η εκκαθαρίστρια εταιρεία έχει εισπράξει 60 εκ. ευρώ, ενώ υπερβαίνουν τα 100 εκ. τα διακανονισθέντα, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της εκκαθάρισης.
Εν κατακλείδι, τα στοιχεία της Αχαϊκής δεν παρέπεμπαν σε χρεοκοπία. Δυστυχώς την περιόδο των μνημονίων η Πάτρα δεν είχε μεγάλο «δόντι» στην Κυβέρνηση και έπεσε θύμα πολιτικής σκοπιμότητας ή Αχαϊκή, για να δοθεί η εντύπωση ότι… εξυγιαίνεται το τραπεζικό σύστημα. Σκεφθείτε ότι τότε ήταν σε ασυγκρίτως χειρότερη μοίρα η συνεταιριστική τράπεζα Ηπείρου, όμως διεσώθη διότι προφανώς είχε μπάρμπα εκ… Μετσόβου».
Διαβάστε επίσης:
- Αχαϊκή Τράπεζα: Το Εφετείο καλείται να απαντήσει – Σκάνδαλο ή τραπεζικό ρίσκο;
- Αχαϊκή Τράπεζα: Το Εφετείο καλείται να απαντήσει – Πόση είναι τελικά η ζημία;
- Αχαϊκή Τράπεζα: Πέντε πρακτικές έφεραν τις καταδίκες
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
