Η AI ξανάφτιαξε τη Μέριλιν Μονρόε και η Μάγκι Τζίλενχαλ την πέταξε από την ταινία

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Η τεχνητή νοημοσύνη είχε στη διάθεσή της ό,τι θα μπορούσε να ζητήσει. Αδειοδοτημένες ταινίες της Μέριλιν Μονρόε, χιλιάδες εικόνες του προσώπου που αναγνωρίζει σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης και την ερμηνεία της Ντακότα Τζόνσον πάνω στην οποία μπορούσε να δουλέψει. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν μπήκε στην ταινία.

Η Μάγκι Τζίλενχαλ αποκάλυψε ότι δοκίμασε να χρησιμοποιήσει AI στη νέα μικρού μήκους ταινία της «Flesh Impact», που παρουσιάζεται αυτές τις ημέρες στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και είναι αφιερωμένη στα 100 χρόνια από τη γέννηση της Μέριλιν Μονρόε.

Η ιδέα ήταν να εκπαιδευτεί το σύστημα με αδειοδοτημένο κινηματογραφικό υλικό της Μονρόε και στη συνέχεια να τοποθετηθεί το πρόσωπό της πάνω στο πρόσωπο της Ντακότα Τζόνσον, η οποία την υποδύεται σε νεότερη ηλικία.

Το έκαναν. Δούλεψαν πάνω του. Και τελικά η Τζίλενχαλ το πέταξε.

Η Μέριλιν ήταν εκεί αλλά κάτι έλειπε

Η εξήγηση της σκηνοθέτιδας είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσα από το ίδιο το τεχνολογικό πείραμα. Η AI μπορούσε να πλησιάσει το πρόσωπο της Μέριλιν. Εκείνο που δεν μπορούσε να κρατήσει ήταν αυτό που συνέβαινε από κάτω.

Η Τζίλενχαλ περιέγραψε την ερμηνεία της Τζόνσον ως πολύ πιο συγκινητική, ανθρώπινη και ζωντανή από την ψηφιακά επεξεργασμένη εκδοχή. Όπως είπε, η χρήση της AI κατέστρεφε ουσιαστικά τους λόγους για τους οποίους είχαν θελήσει εξαρχής να κάνουν την ταινία.

Και κάπως έτσι ένα πείραμα που ξεκίνησε για να φέρει την εικόνα πιο κοντά στη Μέριλιν, την απομάκρυνε από εκείνη που είχε μεγαλύτερη σημασία: την παρουσία ενός ανθρώπου μπροστά στην κάμερα.

Το παράδοξο του «Flesh Impact»

Εδώ βρίσκεται και η ωραία ειρωνεία της ιστορίας.

Ο τίτλος «Flesh Impact» προέρχεται από μια φράση που είχε χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει την επίδραση της Μονρόε στην οθόνη. Έδειχνε τόσο φωτεινή και πραγματική ώστε ο θεατής είχε σχεδόν την αίσθηση ότι μπορούσε να την αγγίξει.

Εκατό χρόνια μετά τη γέννησή της, λοιπόν, μια τεχνολογία ικανή να αντιγράψει το πρόσωπό της απέτυχε ακριβώς μπροστά σε αυτό το «flesh impact».

Στην ταινία, που έχει διάρκεια 22 λεπτών, η Τζόνσον υποδύεται τη Μονρόε στην κορύφωση της φήμης της. Η Έλεν Μπέρστιν, στα 93 της, ενσαρκώνει μια διαφορετική εκδοχή της: τη Μέριλιν που θα μπορούσε να υπάρχει σήμερα, στα 100 της χρόνια, αν η ζωή της δεν είχε τελειώσει το 1962.

Η Τζίλενχαλ έχει εξηγήσει ότι ξεκίνησε το πρότζεκτ γνωρίζοντας σχετικά λίγα για τη Μονρόε και σταδιακά βυθίστηκε στη δουλειά, στη ζωή και στην ταυτότητά της ως ηθοποιού. Έτσι το «Flesh Impact» απομακρύνθηκε από μια ακόμη αναπαράσταση του διάσημου ειδώλου και στράφηκε προς το τι σημαίνει να βρίσκεσαι μπροστά στο βλέμμα των άλλων ως γυναίκα και καλλιτέχνις.

Το πιο ενδιαφέρον τεστ για την AI δεν έγινε σε εργαστήριο

Η περίπτωση αποκτά μεγαλύτερο βάρος επειδή λείπει από αυτήν η εύκολη συζήτηση περί «κλοπής» που συνοδεύει συνήθως την τεχνητή νοημοσύνη.

Το κινηματογραφικό υλικό της Μονρόε είχε αδειοδοτηθεί. Η χρήση της τεχνολογίας είχε ζητηθεί από τους ανθρώπους που ανέθεσαν το πρότζεκτ. Η Τζίλενχαλ δέχθηκε να πειραματιστεί μαζί της αντί να την απορρίψει εξαρχής.

Το πρόβλημα προέκυψε όταν κοίταξε την οθόνη.

Η τεχνολογία είχε φτιάξει μια εικόνα περισσότερο «Μέριλιν». Η ταινία, όμως, είχε γίνει λιγότερο ζωντανή.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες απαντήσεις που έχει δώσει μέχρι στιγμής το ίδιο το σινεμά στη συζήτηση για την AI. Όχι επειδή αποδεικνύει ότι η τεχνολογία «δεν μπορεί» να αναπαράγει έναν άνθρωπο. Μπορεί πλέον να φτάσει τρομακτικά κοντά.

Το ερώτημα είναι τι μένει όταν τα καταφέρει. Στην περίπτωση της Μέριλιν Μονρόε, έμεινε το πρόσωπο. Και χάθηκε η Μέριλιν.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News