Aliens, Η Μύγα και Transformers: Οι 28 μέρες που άλλαξαν το sci-fi

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Το Aliens βγήκε στις αμερικανικές αίθουσες στις 18 Ιουλίου 1986. Δώδεκα ημέρες αργότερα ακολούθησε το Flight of the Navigator. Στις 8 Αυγούστου ήρθε το The Transformers: The Movie και στις 15 Αυγούστου η Μύγατου Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Από την πρώτη έως την τέταρτη πρεμιέρα είχαν περάσει μόλις 28 ημέρες.

Αν αφαιρέσει κανείς τις ημερομηνίες, δύσκολα θα μάντευε ότι αυτές οι ταινίες ανήκαν στο ίδιο κινηματογραφικό καλοκαίρι. Η μία έμοιαζε με πολεμική επιχείρηση στο διάστημα, η δεύτερη μιλούσε για ένα παιδί που επιστρέφει σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος έχει προχωρήσει χωρίς εκείνο, η τρίτη μετέτρεψε μια σειρά παιχνιδιών σε τραυματική εμπειρία για το νεανικό κοινό και η τέταρτη έκρυβε μια ερωτική τραγωδία μέσα σε μια ιστορία σωματικού τρόμου.

Σαράντα χρόνια αργότερα, η σύμπτωση αξίζει περισσότερο από μια απλή νοσταλγική αναδρομή. Οι τέσσερις ταινίες δείχνουν πόσο διαφορετικά πράγματα μπορούσε να σημαίνει το sci-fi την ίδια ακριβώς εποχή.

Το sequel που δεν αντέγραψε το Alien

Ο Τζέιμς Κάμερον ανέλαβε να συνεχίσει μια ταινία που δεν χρειαζόταν προφανή συνέχεια. Αντί να ξαναφτιάξει το κλειστοφοβικό Alien του Ρίντλεϊ Σκοτ, άλλαξε είδος. Το στοιχειωμένο σπίτι στο διάστημα έγινε πολεμική ταινία, οι σκοτεινοί διάδρομοι άνοιξαν σε πεδία μάχης και το ένα τέρας έγινε ολόκληρη αποικία.

Σύμφωνα με το αρχείο του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, ο Κάμερον έφερε στο σύμπαν του Alien την ένταση και τον ρυθμό του Terminator. Το αποτέλεσμα, όμως, δεν στηρίχθηκε μόνο στα όπλα και στα πλάσματα. Η Ripley επέστρεψε φοβισμένη, θυμωμένη και αποφασισμένη να προστατεύσει τη μικρή Newt, αποκτώντας μια ανθρώπινη διάσταση που σπάνια διέθεταν οι ήρωες των μεγάλων ταινιών δράσης της εποχής.

Η Σιγκούρνι Γουίβερ έφθασε μέχρι την υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου, εξαιρετικά ασυνήθιστη διάκριση για ερμηνεία σε ταινία δράσης και τρόμου. Συνολικά το Aliens απέσπασε επτά υποψηφιότητες και κέρδισε δύο βραβεία, για τα οπτικά και τα ηχητικά εφέ, όπως καταγράφεται στην επίσημη σελίδα των Όσκαρ του 1987.

Ο τρόμος στο διάστημα δεν είχε αρχίσει από το Alien. Ταινίες όπως το Planet of the Vampires είχαν προετοιμάσει το έδαφος χρόνια νωρίτερα, όπως δείχνει και το αφιέρωμα του pelop.gr στον Μάριο Μπάβα. Ο Κάμερον πήρε αυτή την παράδοση και την έσπρωξε προς το θέαμα μεγάλης κλίμακας.

Η Ripley και η Newt στο Aliens. Η ερμηνεία της Σιγκούρνι Γουίβερ έφθασε έως την υποψηφιότητα για Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου.

Ένα παιδί επιστρέφει σε ένα σπίτι που έχει γεράσει

Το Flight of the Navigator φαινόταν πολύ πιο ασφαλές: μια οικογενειακή περιπέτεια με παιδί, εξωγήινους και ένα φιλικό διαστημόπλοιο, σε διανομή Disney. Η βασική του ιδέα, ωστόσο, ήταν αναπάντεχα σκληρή.

Ο δωδεκάχρονος Ντέιβιντ εξαφανίζεται για λίγες ώρες και επιστρέφει χωρίς να έχει μεγαλώσει ούτε μία ημέρα. Για την οικογένειά του έχουν περάσει οκτώ χρόνια. Οι γονείς του έχουν γεράσει, ο μικρός αδελφός του είναι πλέον μεγαλύτερος από εκείνον και το σπίτι που θυμάται δεν είναι πια το ίδιο.

Πίσω από το χιούμορ και την περιπέτεια κρυβόταν ένας πολύ παιδικός φόβος: ότι ο κόσμος μπορεί να συνεχίσει χωρίς εσένα. Η ταινία, που κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου 1986 σύμφωνα με το AFI, έγινε επίσης μια μικρή τεχνολογική βιτρίνα. Το ασημένιο σκάφος συνδύαζε μοντέλα και πρακτικά εφέ με πρωτοποριακή για την εποχή ψηφιακή επεξεργασία, όπως έχει εξηγήσει ο υπεύθυνος των εφέ Τζεφ Κλάιζερ.

Το Flight of the Navigator συνέδεσε την παιδική περιπέτεια με τον φόβο ότι ο χρόνος και η οικογένεια έχουν προχωρήσει χωρίς εσένα

Οι Transformers σκότωσαν τον ήρωα των παιδιών

Το The Transformers: The Movie θα μπορούσε να περιοριστεί στον προφανή ρόλο του: μια μεγάλου μήκους διαφήμιση για την τηλεοπτική σειρά και τη νέα γενιά παιχνιδιών. Οι δημιουργοί του επέλεξαν κάτι πολύ πιο ριψοκίνδυνο. Έβγαλαν από τη μέση αρκετούς γνώριμους χαρακτήρες, μαζί με τον Optimus Prime, μπροστά σε ένα κοινό που δεν είχε μπει στην αίθουσα προετοιμασμένο για αποχαιρετισμούς.

Η σκηνή εξελίχθηκε σε συλλογικό τραύμα για τα παιδιά της εποχής και σε βασικό κομμάτι της ιστορίας των Transformers. Η επετειακή επιστροφή της ταινίας στις αμερικανικές αίθουσες το 2026 ονομάστηκε επισήμως «The Apology Tour». Η Fathom Entertainment ζητά, με σαφή δόση χιούμορ, συγγνώμη από τη γενιά που είδε τον αγαπημένο της ήρωα να πεθαίνει στη μεγάλη οθόνη.

Η ταινία απέκτησε τη μακροχρόνια ζωή της μέσα από τις επαναλήψεις, τις βιντεοκασέτες και τις μεταγενέστερες φυσικές εκδόσεις. Ανήκει σε εκείνη την κατηγορία έργων που εξηγούν γιατί, ακόμη και στην εποχή του streaming, ένα μέρος του κοινού επιστρέφει στα DVD και τα Blu-ray: θέλει να κρατήσει την ταινία και όχι απλώς να τη βρει προσωρινά σε μια πλατφόρμα.

Η Μύγα δεν ήταν πραγματικά ταινία για ένα τέρας

Μία εβδομάδα αργότερα, η Μύγα έφερε την επιστημονική φαντασία μέσα στο ανθρώπινο σώμα. Η ιστορία ξεκινά με έναν επιστήμονα, μια δημοσιογράφο και μια μηχανή τηλεμεταφοράς. Σύντομα, όμως, η τεχνολογία περνά σε δεύτερο πλάνο. Στο κέντρο μένουν ένα σώμα που αλλάζει ανεξέλεγκτα και δύο άνθρωποι που δεν μπορούν να εμποδίσουν την καταστροφή της σχέσης τους.

Ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ πήρε την ταινία του 1958 και μετέτρεψε τη μεταμόρφωση σε εμπειρία ασθένειας, γήρανσης και απώλειας ελέγχου. Το αρχείο του AFI καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο σκηνοθέτης χρησιμοποιούσε τον τρόμο όχι ως φυγή από την πραγματικότητα, αλλά ως μέσο για να τη μεγεθύνει.

Ο Κρις Γουάλας και ο Στεφάν Ντιπουί κέρδισαν το Όσκαρ μακιγιάζ για τη σταδιακή μεταμόρφωση του Τζεφ Γκόλντμπλουμ. Τα εφέ παραμένουν εντυπωσιακά, αλλά η ταινία αντέχει επειδή κάτω από αυτά λειτουργεί μια αναγνωρίσιμη ιστορία απώλειας.

Ο Τζεφ Γκόλντμπλουμ και η Τζίνα Ντέιβις στη Μύγα, μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας που λειτουργεί κυρίως ως τραγωδία σχέσης

Τέσσερις ταινίες χωρίς κοινή συνταγή

Το Χόλιγουντ του 1986 δεν ήταν ένας παράδεισος πρωτοτυπίας. Το Aliens ήταν sequel, οι Transformers μια πανίσχυρη εμπορική μάρκα, το Flight of the Navigator μια οικογενειακή παραγωγή με τη διανομή της Disney και η Μύγα νέα εκδοχή παλαιότερης ταινίας. Οι γνωστοί τίτλοι, οι συνέχειες και τα προϊόντα υπήρχαν πολύ πριν από τα σημερινά κινηματογραφικά σύμπαντα.

Η διαφορά φαίνεται στην οθόνη. Μέσα σε 28 ημέρες, το sci-fi άλλαξε τέσσερις φορές κοινό, ύφος και κινηματογραφική γλώσσα: μηχανικά πλάσματα και πολεμική δράση στο Aliens, παιδική περιπέτεια και πρώιμα ψηφιακά εφέ στο Flight of the Navigator, παραδοσιακό animation στους Transformers, μακιγιάζ και σωματικός τρόμος στη Μύγα.

Καμία από τις τέσσερις ταινίες δεν προσπάθησε να μοιάσει με τις υπόλοιπες. Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της κοινής τους επετείου: η επιστημονική φαντασία αποτελούσε εμπορικό κινηματογράφο, αλλά η ταμπέλα της δεν είχε ακόμη μετατραπεί σε μία και μοναδική συνταγή.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News