Οταν η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μιλούσε στην «Π»: Κρίση παιδείας και νοοτροπίας
Αναδημοσίευση συνέντευξης που είχε παραχωρήσει η σπουδαία Ελληνίδα στην «Π» το 2016.
Η «Πελοπόννησος» αναδημοσιεύει σήμερα στη μνήμη της σπουδαίας Ελληνίδας Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ τη συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει τον Δεκέμβριο του 2016.
Με βάση την επικαιρότητα της περιόδου εκείνης είχε επισημάνει στον συνάδελφο Γιώργο Ηλιόπουλο, ο οποίος είχε συνομιλήσει μαζί της, ότι δεν φοβόταν διάλυση της Ευρώπης, παρά την άνοδο της Ακροδεξιάς στη Γαλλία, ενώ εκτιμούσε ότι νέος πρόεδρος της χώρας θα είναι ο Φρανσουά Φιγιόν, τον οποίο είχε χαρακτηρίσει «καθωσπρέπει Τραμπ». Οσο για τη χώρα μας, θεωρούσε ότι η κρίση θα ξεπεραστεί σε οικονομικό επίπεδο, σε κοινωνικό όμως θα παραμείνει, όσο η νοοτροπία και η παιδεία των Ελλήνων δεν αλλάζουν
-Ερχεστε στην Πάτρα προσκεκλημένη του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών στη Δημόσια Υγεία. Αλήθεια, ποια είναι η εικόνα που έχετε σχηματίσει για τον συγκεκριμένο τομέα;
Δεν γνωρίζω τι γίνεται στην Ελλάδα από εμπειρία, αλλά από αυτά που πληροφορούμαι και διαβάζω. Ξέρω ότι λείπουν γάζες, ότι λείπει προσωπικό και εξοπλισμός. Οπότε υγεία χωρίς τη δυνατότητα να μπορείς να εξυπηρετήσεις τον ασθενή πρώτα, είναι ελλιπής.
ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ
-Θεωρείτε εξίσου ελλιπή και τη μεταρρύθμιση που έχει επιδιωχθεί στην παιδεία όλα αυτά τα χρόνια;
Υπήρχε νόμος για τα πανεπιστήμια που ψηφίστηκε από τη Βουλή, ο περίφημος νόμος Διαμαντοπούλου, που δεν τον κατήργησε αυτή η κυβέρνηση, αλλά επί της ουσίας η προηγούμενη. Ο Σαμαράς όρισε υφυπουργό Παιδείας κάποιον που ήταν εναντίον του νόμου. Οι βουλευτές ψήφιζαν νόμο και οριζόταν υφυπουργός που ήταν αντίθετος. Η καινούργια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά της έβγαλε τον Φίλη για εκκλησιαστικούς λόγους. Επί της ουσίας, το να αλλάξουν τα πράγματα νομίζω ότι είναι σωστό, φθάνει να έχουν αποτύχει και όχι επειδή πρέπει να αφήσει κάποιος νέος υπουργός τη σφραγίδα του. Αν ήταν να πω κάτι υπέρ της παιδείας εν Ελλάδι, θα έλεγα να πάψουν οι υπουργοί Παιδείας να κάνουν μεταρρυθμίσεις. Εδώ γίνεται αλλαγή μόνο και μόνο επειδή υπάρχει αλλαγή υπουργού.
Η ΕΥΡΩΠΗ
-Για πολλούς η Ευρώπη βρίσκεται σε μια κρίσιμη περίοδο, όπως μαρτυρεί το Brexit και το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία. Φοβάστε ότι η Ευρώπη θα διαλυθεί;
Τυχαίνει να είμαι φίλη με τον Ζακ Ντελόρ και είχαμε κάποτε μια συζήτηση. Μου είχε απαντήσει ότι «η Ευρώπη προχωράει χάρη στα εμπόδιά της». Κάθε φορά που υπήρχε ένα εμπόδιο και μόλις το ξεπερνούσαν, η Ευρώπη πήγαινε πιο πέρα. Σας αποκαλύπτω ότι ήμουν υπέρ του Βrexit. Και αυτό γιατί εάν η ομοσπονδιακή Ευρώπη δεν πήρε κάποιο σχήμα διαρκείας ήταν εξαιτίας του ότι οι Βρετανοί ζητούσαν κάθε φορά κάτι ξεχωριστό. Ούτε ο κοινός στρατός, ούτε η κοινή οικονομία, ούτε το φορολογικό σύστημα ήταν δυνατόν να γίνουν με όλες αυτές τις υποσημειώσεις που έβαζαν. Η έξοδος για τους Βρετανούς θα είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι φαντάζεστε. Ξέρω πολύ καλά τον Μπαρνιέ, που διαχειρίζεται τον τρόπο αυτής της εξόδου, ο οποίος αποκλείεται να την κάνει δώρο στους Βρετανούς. Η δυσκολία αυτή τη στιγμή της Ευρώπης, που εμφανίζεται ως οικονομική δυσκολία ή ως πολιτική, δεδομένου ότι υπάρχει μια αύξηση των ακροδεξιών κομμάτων παντού, δεν νομίζω ότι μπορεί να επηρεάσει τις τύχες της. Και αυτό γιατί αν θέλουμε να δούμε τι είναι Ευρώπη, θα σας θυμίσω κάτι που δεν είπε ο Ζαν Μονέ (εμπνευστής της Ενωμένης Ευρώπης). Είπε, λοιπόν, «αν ήταν να ξαναρχίσω, θα άρχιζα από τον πολιτισμό και όχι από την οικονομία». Αυτός ο ευρωπαϊκός πολιτισμός δεν κινδυνεύει. Μπορεί να πάψει να έχει το μονοπώλιο της παγκόσμιας ιστορίας, όμως ο ευρωπαϊκός πολιτισμός όχι, δεν κινδυνεύει. Παρά τις διακυμάνσεις και τις δυσκολίες, η Ευρώπη θα βρει τον δρόμο της.
Η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, μιλώντας στον Γιώργο Ηλιόπουλο
Η ΜΑΡΙΝ ΛΕΠΕΝ
-Ορισμένοι φοβούνται ότι στις επόμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία η Ακροδεξιά θα ανέβει πάρα πολύ και κάποιοι βλέπουν τη Μαρίν Λεπέν ακόμη και στην προεδρία. Δεν θα είναι πολιτική χρεοκοπία για τη χώρα;
Δεν το βλέπω. Ποιοι είναι οι βουλευτές της Λεπέν; Εχει καταλάβει κανείς ότι η Λεπέν δεν έχει ούτε έναν βουλευτή στο γαλλικό κοινοβούλιο; Ακόμη και εάν εκλεγεί, το δεύτερο κόμμα θα είναι εκείνο που θα κυβερνάει, γιατί η ίδια δεν θα έχει εξουσίες. Η Λεπέν δεν είναι ο πατέρας της. Εκείνος ήταν ο ακροδεξιός, τον οποίο σημειώστε ότι τον διέγραψε το ίδιο του το κόμμα. Η Μαρίν Λεπέν, αν θέλετε την άποψή μου, είναι -με τα ελληνικά δεδομένα- στα αριστερά του… Καρατζαφέρη. Με μια μεγάλη διαφορά: Οτι είναι εναντίον της Ευρώπης και υπέρ του να βγει η Γαλλία από το ευρώ. Από την άλλη, ο Φιγιόν, που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ο νέος πρόεδρος, είναι πολύ συντηρητικός. Είναι εναντίον των εκτρώσεων, του γάμου των ομοφυλοφίλων και σε όλα τα κοινωνικά θέματα έχει μια στάση, που θα έλεγα ότι είναι ένας «καθωσπρέπει Τραμπ», με μεγαλύτερη κομψότητα.
-Ακόμη και εάν βρει δεύτερη η Λεπέν, και μόνο ότι θα ζυμώνεται η γαλλική κοινωνία με την ιδέα της εξόδου από την Ευρώπη, δεν είναι ένα πλήγμα; Δεν δημιουργεί προβληματισμό;
Οι Γάλλοι δεν το συζητούν αυτό καθόλου. Αυτή τη συζήτηση ίσως τη ζήσει έντονα η επόμενη γενιά, και πάλι όμως είναι αμφίβολο. Υπάρχει μια πολιτική παιδεία στην Γαλλία, που είναι δημοκρατική από καταβολής. Γνωρίζουν όλοι πολύ καλά ότι η Λεπέν έχει ένα μεγάλο ρεύμα, γιατί από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει ηγέτης. Δείτε το σοσιαλιστικό κόμμα όπου υπάρχουν καμιά δεκαριά υποψήφιοι. Αν βγει ο Βαλς πρώτος, θα τον ψηφίσω, γιατί ήταν φοιτητής μου, αλλά και ο Ζιπέ ήταν φοιτητής μου. Δεν θεωρώ όμως ότι υπάρχει κίνδυνος εξόδου από την Ευρώπη.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
-Ας έρθουμε όμως και στα δικά μας. Οι Ελληνες βιώνουν μια τεράστια οικονομική κρίση. Θεωρείτε ότι ήταν μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των πραγμάτων, σε οικονομικό, αλλά και κοινωνικό επίπεδο; Από την άλλη, εκτιμάτε ότι υπάρχει ελπίδα;
Στη Γαλλία δεν μπορεί να πεις πουθενά ότι είσαι Ελληνας. Αν ξέρατε πόσο έχει κοστίσει στον οποιοδήποτε Ευρωπαίο η Ελλάδα, πώς θέλετε να μας αντιμετωπίσουν; Ας αφήσουμε όμως τι λένε οι καθημερινοί Γάλλοι. Προσωπικά θεωρώ ότι το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας θα λυθεί κάποτε. Εκείνο που είναι το μεγάλο λάθος και φθάνει στα όρια του σκανδάλου είναι η παιδεία και η καθημερινότητα των Ελλήνων. Υπάρχει μια απενοχοποίηση της κάθε πτωτικής διαγωγής. Ο κόσμος, για παράδειγμα, θεωρεί καθωσπρεπισμό την κλεψιά. Αυτό θα περάσει καιρός και μάλιστα πολύς καιρός για να αλλάξει. Κάποτε ρωτήθηκε ένας νομπελίστας ποιο ήταν το σχολείο που τον βοήθησε περισσότερο. Και εκείνος είπε μονολεκτικά, «το νηπιαγωγείο». Για ποιο λόγο; «Εκεί μου μάθανε να μην παίρνω το παιχνίδι του διπλανού μου, μου μάθανε τους κανόνες για το πώς να παίζω, μου μάθανε να πλένω τα χέρια μου προτού φάω και να δίνω το χέρι μου στον διπλανό μου, κάθε φορά που περνάω το πεζοδρόμιο» ήταν η απάντησή του. Το σχολείο είναι για εκπαίδευση, όχι για παιδεία. Αν μάθουν αυτά τα πράγματα από το σπίτι, ίσως τότε αλλάξει κάτι και στην ελληνική κοινωνία.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
