Η Gen Z βρήκε τα δικά της τέρατα: Το νέο horror φοβάται το μέλλον περισσότερο από το σκοτάδι
Ατέρμονοι δρόμοι, άδεια γραφεία, σχέσεις που καταρρέουν και μια ζωή μετά το πανεπιστήμιο χωρίς σαφή προορισμό. Μια νέα γενιά σκηνοθετών αλλάζει τον κινηματογραφικό τρόμο και βάζει στην οθόνη τους φόβους με τους οποίους μεγάλωσε
Ένα αυτοκίνητο κινείται μέσα στη νύχτα. Μέσα βρίσκονται τέσσερις φίλοι, λίγο μετά το τέλος των σπουδών τους. Ο δρόμος όμως δεν οδηγεί πουθενά. Συνεχίζεται. Και συνεχίζεται. Και όσο κι αν οδηγούν, δεν υπάρχει έξοδος.
Αυτό είναι το βασικό εύρημα του «It Ends», του κινηματογραφικού ντεμπούτου του 28χρονου Alexander Ullom. Θα μπορούσε να είναι απλώς ακόμη ένα έξυπνο εύρημα για μια ταινία τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού. Μόνο που ο ατέλειωτος δρόμος αρχίζει να μοιάζει ύποπτα με κάτι πολύ πιο οικείο: την ενηλικίωση μιας γενιάς που δεν είναι καθόλου βέβαιη πού ακριβώς πηγαίνει.
Και το «It Ends» δεν είναι μόνο του.
Από το τέρας στο αδιέξοδο
Το αμερικανικό σινεμά τρόμου γνωρίζει αυτή τη στιγμή μια ενδιαφέρουσα αλλαγή φρουράς. Νέοι δημιουργοί που μεγάλωσαν με YouTube, memes, creepypastas και online βίντεο περνούν στις κινηματογραφικές αίθουσες και παίρνουν μαζί τους όχι μόνο την αισθητική του διαδικτύου, αλλά και τους φόβους της δικής τους ηλικίας.
Το «Backrooms» του Kane Parsons ξεκίνησε από το YouTube και ένα σύμπαν από άδειους, κίτρινους διαδρόμους που μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ. Το «Obsession» του Curry Barker ανήκει επίσης σε αυτή τη νέα γενιά δημιουργών που έχτισαν πρώτα κοινό online και μετά πέρασαν στη μεγάλη οθόνη. Το «It Ends» προστέθηκε τώρα στην ίδια συζήτηση.

Backrooms
Οι αριθμοί έκαναν το Χόλιγουντ να προσέξει. Σύμφωνα με τους Los Angeles Times, το «Backrooms» έφθασε τα 394,1 εκατ. δολάρια παγκοσμίως και το «Obsession» τα 505,7 εκατ., ενώ το πολύ μικρότερο «It Ends» μπήκε στις αίθουσες έχοντας ξεκινήσει ως εξαιρετικά φθηνή ανεξάρτητη παραγωγή.
Η ενδιαφέρουσα πλευρά όμως δεν βρίσκεται στο box office.
Βρίσκεται σε αυτό που τους τρομάζει.
Όταν ο φόβος είναι «και τώρα τι;»
Ο Ullom αποφοίτησε από το Florida State University το 2020. Δηλαδή ακριβώς τη στιγμή που η πανδημία έκλεινε τον κόσμο και οι επαγγελματικές προοπτικές στον κινηματογράφο σχεδόν εξαφανίζονταν.
Ο ίδιος έχει περιγράψει εκείνη την περίοδο ως δύσκολη μετάβαση στην ενήλικη ζωή. Αργότερα άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το συναίσθημα δεν ήταν αποκλειστικά δικό του. Παραδοσιακές σταθερές —από την επαγγελματική πορεία μέχρι την απόκτηση σπιτιού και τη δημιουργία οικογένειας— δεν λειτουργούν για πολλούς νέους με τον τρόπο που λειτουργούσαν για προηγούμενες γενιές.
Ξαφνικά ο δρόμος του «It Ends» αποκτά άλλη σημασία.
Οι ήρωές του μόλις τελείωσαν τη μία περίοδο της ζωής τους, αλλά η επόμενη δεν έχει αρχίσει πραγματικά. Συνεχίζουν να κινούνται χωρίς να φθάνουν πουθενά.
Ο τρόμος δεν προέρχεται μόνο από αυτό που μπορεί να βρίσκεται έξω από το αυτοκίνητο. Προέρχεται από την πιθανότητα ότι δεν υπάρχει προορισμός.
Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν οι χαρακτήρες στον φόβο έχει κάτι από την online εμπειρία της γενιάς τους. Ο Ullom έχει εξηγήσει ότι τον ενδιέφερε η παράξενη εναλλαγή που βιώνει κανείς στο διαδίκτυο: μπορεί να δει κάτι πραγματικά φρικτό και δευτερόλεπτα αργότερα ένα εντελώς γελοίο βίντεο, πριν επιστρέψει στην εργασία, στη σχολή ή στην καθημερινότητά του. Το σοκ δεν κορυφώνεται πάντα. Συχνά απορροφάται και μετατρέπεται σε μια μόνιμη χαμηλή δυσφορία.
Αυτό είναι ίσως και το πραγματικά νέο στοιχείο.
Η Gen Z θέλει να αναγνωρίζει τη ζωή της
Υπάρχει και κάτι ακόμη που βοηθά να εξηγηθεί γιατί αυτό το horror βρίσκει κοινό.
Η ετήσια έρευνα Teens and Screens του Center for Scholars & Storytellers στο UCLA, σε 1.500 νέους, έδειξε ότι το 2025 οι νεότεροι θεατές στράφηκαν έντονα προς ιστορίες που θεωρούν ρεαλιστικές και αναγνωρίσιμες. Σχεδόν έξι στους δέκα δήλωσαν επίσης ότι θέλουν περισσότερες ιστορίες στις οποίες η βασική σχέση είναι η φιλία.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο «It Ends» στο κέντρο δεν υπάρχει ένας μεγάλος έρωτας. Υπάρχει μια παρέα.
Ούτε ότι οι νέες αυτές ταινίες δεν χρειάζονται πάντοτε έναν Freddy Krueger, έναν Jason ή έναν δαίμονα για να δημιουργήσουν φόβο.
Μερικές φορές αρκεί ένα γραφείο χωρίς έξοδο. Ένας δρόμος χωρίς τέλος. Μια σχέση που δεν λειτουργεί. Μια αγορά εργασίας που δεν υπόσχεται πολλά.
Οι προηγούμενες γενιές έφτιαξαν τα τέρατα που εξέφραζαν τις δικές τους αγωνίες. Η Gen Z φαίνεται πως κάνει τώρα το ίδιο.
Μόνο που το δικό της τέρας μπορεί να μην κρύβεται κάτω από το κρεβάτι.
Μπορεί απλώς να είναι η επόμενη μέρα.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
Από το Δίκτυο
Το Apple Watch Ultra 4 γίνεται εξυπνότερο με εξελιγμένες δυνατότητες Siri AI
«Βραδιά του Ερευνητή» στο Πανεπιστήμιο Πατρών
Μπέικον ή λουκάνικο: Τι είναι καλύτερο εάν έχει υψηλή χοληστερίνη;
iPhone 18 Pro: Οι επίσημες τιμές στην Ελλάδα και οι ημερομηνίες για τις προπαραγγελίες
Εορτάστηκε το Γενέσιον της Θεοτόκου στους Καμενιάνους ΦΩΤΟ
