Η Αναστασία Πετρίδη στην «Π» για την παράσταση «Λυσιστράτη»: Εκφράζει την πρώτη μορφή του φεμινισμού
Η σκηνοθέτης της παράστασης Αναστασία Πετρίδη μιλά για τα προσωπικά και κοινωνικά ερεθίσματα που την ώθησαν να ανεβάσει σήμερα το συγκεκριμένο έργο, για τον τρόπο με τον οποίο δούλεψε με τους ηθοποιούς, ώστε η κωμωδία να παραμείνει ζωντανή και ουσιαστική, αλλά και για τις προκλήσεις και τις συγκινητικές στιγμές της δημιουργικής διαδικασίας.
Οι κοινωνικές ανισότητες, ιδιαίτερα ως προς τη θέση της γυναίκας, εξακολουθούν να δοκιμάζουν τις αντοχές των σύγχρονων κοινωνιών, η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη έρχεται να αποδείξει τη διαχρονική της δύναμη.
Το αρχαίο κείμενο, γραμμένο με όχημα τη σάτιρα και το χιούμορ, δεν παύει να λειτουργεί ως αιχμηρό πολιτικό σχόλιο και ως υπενθύμιση ότι το γέλιο μπορεί να αποτελέσει πράξη αντίστασης σε σκοτεινές εποχές. Η νέα σκηνοθετική προσέγγιση του έργου από τη θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Τέμενης, η «ΕΝΩΣΗ» αντιμετωπίζει τη «γυναίκα σύμβολο» όχι ως ένα απλό κωμικό ανάγνωσμα, αλλά ως ένα ζωντανό θεατρικό γεγονός που συνομιλεί ανοιχτά με το σήμερα. Ο πόλεμος, η κρίση αξιών, η ανάγκη για συλλογική δράση και η γυναικεία παρουσία στον δημόσιο χώρο συνυφαίνονται σε μια παράσταση που επιδιώκει να προσφέρει στο κοινό τόσο την ανακούφιση του γέλιου όσο και το έναυσμα για προβληματισμό.
Στο επίκεντρο βρίσκεται μια ηρωίδα δυναμική και μαχητική, σύμβολο μιας πρώιμης, αλλά ουσιαστικής μορφής φεμινισμού, που υπενθυμίζει πως η αλλαγή γεννιέται μέσα από τη συνεργασία και τη διεκδίκηση. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, η σκηνοθέτης της παράστασης Αναστασία Πετρίδη μιλά για τα προσωπικά και κοινωνικά ερεθίσματα που την ώθησαν να ανεβάσει σήμερα το συγκεκριμένο έργο, για τον τρόπο με τον οποίο δούλεψε με τους ηθοποιούς, ώστε η κωμωδία να παραμείνει ζωντανή και ουσιαστική, αλλά και για τις προκλήσεις και τις συγκινητικές στιγμές της δημιουργικής διαδικασίας. Παράλληλα, καταθέτει τη δική της ματιά πάνω στη σχέση χιούμορ και πολιτικού λόγου και διατυπώνει την ελπίδα της για το μήνυμα που θα πάρει μαζί του ο σύγχρονος θεατής φεύγοντας από το θέατρο: ένα μήνυμα ειρήνης, σεβασμού και βαθύτερης ανθρωπιάς.
-Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ανεβάσετε τη «Λυσιστράτη» σήμερα; Με ποιον τρόπο προσεγγίσατε σκηνοθετικά ένα τόσο πολιτικό και σατιρικό έργο;
Δύο πράγματα με απασχολούν διαχρονικά, τα οποία σήμερα έρχονται στην επικαιρότητα πιο δυναμικά από ποτέ: ο πόλεμος και η θέση της γυναίκας μέσα στην κοινωνία. Δύο θέματα που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, αλλά τη σύνδεση πρώτος την έκανε ο Αριστοφάνης. Από τη μία μεριά, αυτή τη στιγμή οι ένοπλες συρράξεις αναδύονται από τα σπασμένα κομμάτια μίας εύθραυστης παγκόσμιας κοινότητας που στηριζόταν για χρόνια σε υποκριτικές ισορροπίες -μην ξεχνάμε ότι από το 2022 έχουμε τον πόλεμο στην ευρύτερη γειτονιά μας, ενώ ο κίνδυνος καραδοκεί παντού-, ενώ από την άλλη, μία γυναίκα που προσπαθεί εδώ και καιρό να βρει τα πατήματά της στην ούτως ή άλλως σκληρή πραγματικότητα, που αυτές οι καταστάσεις κάνουν δυσκολότερη. Οταν, λοιπόν, οι σταθερές αμφισβητούνται, τι άλλο μπορώ να κάνω από το να συμβάλω στο να υπάρξει μία αχτίδα γέλιου στην περιρρέουσα απαισιόδοξη ατμόσφαιρα; Οσον αφορά στη σκηνοθεσία, επιφυλάσσομαι και καλώ όλους να τη δουν από κοντά.
-Πιστεύετε ότι η Λυσιστράτη μπορεί να θεωρηθεί σύμβολο φεμινισμού; Πώς παρουσιάζετε τη γυναικεία φωνή και τη δύναμη της συλλογικής δράσης μέσα από την παράσταση;
Ο φεμινισμός έχει υπάρξει ένα κίνημα με καθοριστικά επιτεύγματα για τη θέση των γυναικών στις δυτικές κοινωνίες, ιδιαίτερα κατά τον 20ό αιώνα. Η σημερινή του μορφή με την ανάμειξη των ακραίων στοιχείων της woke ατζέντας, περισσότερο επιδεινώνει υπάρχουσες καταστάσεις μέσα από αυταρχικές μεθόδους, παρά διαφυλάσσει τα κεκτημένα του σοβαρού κινήματος του παρελθόντος. Η Λυσιστράτη για εμένα εκφράζει την πρώτη μορφή του φεμινισμού, είναι μία γυναίκα δυναμική, με διάθεση αλλαγών και μαχητικότητα. Αποτελεί το πρότυπο που λείπει στη δημοσιότητα, γιατί γυναίκες άξιες, αγωνίστριες υπάρχουν σήμερα, όσο κι αν δεν τις βλέπουμε. Το κύριο μέσο του Αριστοφάνη για να μεταδώσει την οπτική του για τα πράγματα ήταν η σάτιρα. Εμεινα πιστή στη μέθοδο του ποιητή, αν και το έργο έχει και τις δικιές μας πινελιές – τις οποίες για ακόμη μία φορά θα σας προτρέψω να δείτε από κοντά.
-Πώς δουλέψατε με τους ηθοποιούς, ώστε η κωμωδία να παραμένει ζωντανή και ουσιαστική;
Είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύει ακράδαντα στην αξία τις δουλειάς και της έμπνευσης. Μέσα από πολλές πρόβες, ήδη από το Φθινόπωρο, κτίσαμε με τα παιδιά κομμάτι-κομμάτι το αποτέλεσμα που σε λίγο θα προβληθεί. Είμαι επίσης πολύ ευγνώμων, γιατί και ο Σύλλογος της Τέμενης «Η Ενωση» απαρτίζεται από άτομα που έχουν το ίδιο όραμα και οπτική στα πράγματα με εμένα. Η συμβολή τους υπήρξε καθοριστική. Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μία ιδιαίτερη μνεία στο ΔΣ και ειδικά στον πρόεδρο, Αλέξη Σωτηρόπουλο, χωρίς τους οποίους δεν θα ήμασταν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.
-Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη διάρκεια των προβών; Υπήρξε κάποια στιγμή στις πρόβες που σας εξέπληξε ή σας συγκίνησε ιδιαίτερα;
Η αλήθεια είναι ότι όταν έχεις μία τόσο συνεκτική και συνεργάσιμη ομάδα λίγα πράγματα σε εκπλήσσουν και αυτά είναι μόνο θετικά. Με συγκίνησε, λοιπόν, η επιμονή των ατόμων αυτών και η εξέλιξη στην οποία προέβησαν -προς το καλύτερο πάντα- το τελευταίο διάστημα. Για συγκεκριμένες στιγμές δεν θα μιλήσω, διότι είναι πολλές, το μόνο που θα πω είναι ότι το γέλιο που έχει «πέσει» στις πρόβες δεν μου έχει ξανασυμβεί. Είναι ωραίο οι ενήλικες να νιώθουμε παιδιά.
-Πόσο δύσκολο είναι να ισορροπήσει κανείς ανάμεσα στο χιούμορ και το πολιτικό σχόλιο;
Καθόλου! Εν αντιθέσει μάλιστα, το πολιτικό σχόλιο απαιτεί και χιούμορ. Διανύουμε μία εποχή που οι συναινέσεις λείπουν. Ας μην κάνουμε το χιούμορ να φαίνεται έγκλημα, ανεξαρτήτως του τι πιστεύουμε!
-Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η «Λυσιστράτη»;
Ανέφερα προηγουμένως ότι η Λυσιστράτη αποτελεί σύμβολο για τον φεμινισμό του 20ού αιώνα. Θα πάω ένα βήμα παρακάτω και θα πω ότι η Λυσιστράτη δεν είναι μόνο ένα γυναικείο σύμβολο, είναι πανανθρώπινο. Εκφράζει αξίες που είναι απαραίτητες για όλους, ανεξαρτήτως φύλου. Τις χρειάζομαι και τις χρειαζόμαστε όλοι αυτές τις αξίες, ειδικά στην εποχή κρίσης και αμφισβήτησης την οποία περνάνε.
-Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θέλετε να πάρει μαζί του ο σύγχρονος θεατής; Τι ελπίζετε να συζητά το κοινό φεύγοντας από το θέατρο;
Νομίζω ότι οι απόψεις μου και τι θέλω να περάσω στο κοινό αναλύθηκαν ήδη εκτενώς. Θα συνοψίσω όμως, λέγοντας ότι, ως γονιός και η ίδια, ελπίζω όσοι παρακολουθήσουν την παράσταση και είναι γονείς ή θα γίνουν στο μέλλον να μεγαλώσουν τα κορίτσια τους με περισσότερο αυτοσεβασμό και τα αγόρια τους με σεβασμό για τα κορίτσια, αλλά και φυσικά για όλους τους ανθρώπους. Ας μη μετρήσουμε άλλα θύματα από εγκλήματα μίσους, όπως οι γυναικοκτονίες που μας συνταράσσουν μέχρι σήμερα.
Η θεατρική παράσταση «Λυσιστράτη» ανεβαίνει σήμερα, Σάββατο 31 Ιανουαρίου, 1,2 και 7,8,9 Φεβρουαρίου στην Κοινότητα Τέμενης.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
