Η Αγγελική Νικολούλη στην «Π»: «Δυστυχισμένοι είναι όσοι έχουν μοναδικό σκοπό ζωής το γυαλί» ΒΙΝΤΕΟ
Με λόγο αυθόρμητο και προσωπικό, αναφέρθηκε στη διαίσθηση, στην έρευνα, στις δύσκολες υποθέσεις αλλά και στο γιατί δεν θυσίασε ποτέ την αλήθεια για μια πρόσκαιρη δημοσιογραφική επιτυχία.
Από τη «Γωνιά του Βιβλίου», όπου χθες, σε μια ιδιαίτερα ζεστή εκδήλωση, υπέγραψε αντίτυπα του νέου της βιβλίου «Απαγωγή», η Αγγελική Νικολούλη μίλησε στην «Π» από καρδιάς και επέστρεψε νοερά στην Πάτρα των πρώτων της χρόνων, μίλησε για τις ρίζες της στην έντυπη δημοσιογραφία, το αστυνομικό ρεπορτάζ που καθόρισε τη ζωή της και τη βαθιά σχέση που διατηρεί με το κοινό εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Με λόγο αυθόρμητο και προσωπικό, αναφέρθηκε στη διαίσθηση, στην έρευνα, στις δύσκολες υποθέσεις αλλά και στο γιατί δεν θυσίασε ποτέ την αλήθεια για μια πρόσκαιρη δημοσιογραφική επιτυχία.
-Επιστρέφοντας στην Πάτρα, ποιες μνήμες έρχονται πρώτες στο μυαλό σας;
Η Πάτρα είναι μια πόλη που κουβαλάει μνήμες, συναισθηματική φόρτιση και πολλή αγάπη. Εδώ έδωσα τους πρώτους μεγάλους αγώνες στη δημοσιογραφία. Η «Γνώμη» και κυρίως η «Πελοπόννησος» ήταν για μένα μεγάλα σχολεία. Εκεί έμαθα τη διασταύρωση της είδησης, την επιμονή και τη δύναμη να μη τα παρατάς εύκολα.
-Αν μπορούσατε να επιστρέψετε στην Πάτρα, σε μία στιγμή που σας καθόρισε επαγγελματικά;
Θυμάμαι να φεύγω από την «Πελοπόννησο» ξημερώματα, αφού είχα κάνει ρεπορτάζ, διορθώσεις και έλεγχο της έκδοσης. Βρέθηκα τότε στην Αστυνομική Διεύθυνση και από τον ασύρματο ακούσαμε για μια μεγάλη ληστεία σε μονή. Μπήκα στο περιπολικό, πήγα στο σημείο και βρέθηκα μέσα στο γεγονός. Εκείνο το ρεπορτάζ ήταν καθοριστικό. Τότε ήταν άβατο για γυναίκες το αστυνομικό ρεπορτάζ και εκεί άνοιξε ο δρόμος για την Αθήνα.
-Πώς συμβιβάζονται η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης με την προσωπική σας ευαισθησία;
Οταν μπήκα στο αστυνομικό ρεπορτάζ ήξερα ότι θα δω την άλλη πλευρά της ζωής. Το έβλεπα σαν αγώνα. Ηθελα, στον βαθμό που μπορούσα, να δώσω φως εκεί που υπήρχε σκοτάδι. Δεν συγκρίνω τη χαρά της ζωής με το σκοτάδι. Είναι δύο διαφορετικά κομμάτια
-Πόσο σημαντική είναι η διαίσθηση στη δουλειά σας;
Η διαίσθηση είναι ένας πρώτος οδηγός, αλλά δεν αρκεί. Αν δεν ψάξεις στοιχεία, αν δεν επιμείνεις, μπορεί να κάνεις λάθος. Η αλήθεια χρειάζεται έρευνα και αποδείξεις.
-Εχετε νιώσει εγκλωβισμένη στο αστυνομικό ρεπορτάζ;
Οχι. Μου αρέσει, με γεμίζει. Ημουν η πρώτη γυναίκα αστυνομική ρεπόρτερ στην Ελλάδα και δεν θα το άλλαζα. Είχα προτάσεις να κάνω άλλα πράγματα, αλλά έμεινα πιστή στο «Τούνελ» ψάχνοντας το φως.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΛΕΘΕΑΣΗ
-Δεχθήκατε ποτέ προτάσεις να μπείτε στην πολιτική;
Ναι, αλλά δεν με ενδιαφέρει η πολιτική. Με ενδιαφέρει η κοινωνία και ο άνθρωπος. Δεν θα άφηνα ποτέ την έρευνα για να μπω στην πολιτική.
-Σας απασχολεί η τηλεθέαση;
Στην αρχή την κοιτούσα. Μετά κατάλαβα ότι κινδυνεύεις να γίνεις εσύ «νούμερο για τα νούμερα». Εμείς κάνουμε τη δουλειά μας και ο κόσμος αποφασίζει.
-Εχετε νιώσει σοβαρή απειλή για τη ζωή σας;
Εχουν υπάρξει σοβαρές απειλές, ναι. Αλλά αν αφήσεις τον φόβο να σε κυριαρχήσει, δεν μπορείς να κάνεις αυτή τη δουλειά. Εχω βάλει τον φόβο στην άκρη και συνεχίζω. Παίρνω μέτρα προστασίας όπου χρειάζεται, αλλά δεν αφήνω αυτό να καθορίζει τη ζωή ή τη δουλειά μου.
-Κάποιοι λένε ότι στις εκπομπές σας, είστε και λίγο ηθοποιός. Τι απαντάτε σε αυτό;
Ηθοποιός δεν σκέφτηκα ποτέ να γίνω. Αυτό που βλέπει ο κόσμος είναι ο αυθορμητισμός μου και η επαφή μου με το κοινό. Στην αρχή κάθε ζωντανής εκπομπής υπάρχει άγχος και ευθύνη απέναντι στους τηλεθεατές, όμως μετά αφήνομαι και γίνομαι ένα με τον κόσμο. Δεν λειτουργώ υποκριτικά, λειτουργώ αυθόρμητα.
Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ
-Εχει περάσει ποτέ από το μυαλό σας η στιγμή που θα κλείσει ο κύκλος της τηλεόρασης και της έρευνας; Και πόσο εύκολο είναι να αποχωρήσει κανείς από κάτι που αποτελεί κομμάτι της ζωής του;
Για να σου πω την αλήθεια, μπορεί να έχει περάσει από την άκρη του μυαλού μου. Ομως είναι η έρευνα, οι συνεργάτες, η αγάπη για το αστυνομικό ρεπορτάζ που με κάνουν να συνεχίζω. Μπαίνουμε πλέον στον 32ο χρόνο.
Οταν δεν δένεσαι από το γυαλί και δεν εξαρτιέσαι από αυτό, τα πάντα μπορείς να κάνεις. Δυστυχισμένοι είναι ίσως εκείνοι που έχουν μοναδικό σκοπό ζωής την τηλεόραση και την εικόνα τους.
Εγώ κάνω και άλλα πράγματα -γράφω, ερευνώ, επικοινωνώ με τον κόσμο. Αρα πιστεύω ότι μπορώ να αποχωρήσω όταν έρθει η ώρα.
-Πώς θα θέλατε να σας θυμάται ο κόσμος;
Οπως είμαι. Δεν έκρυψα ποτέ τον εαυτό μου πίσω από μια εικόνα. Είμαι αυθόρμητη και αληθινή.
-Το νέο σας βιβλίο «Απαγωγή» πώς γεννήθηκε;
Τα βιβλία μου βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και δημοσιογραφική έρευνα. Η λογοτεχνία δίνει το χρώμα, την ψυχή και μεταφέρει τον αναγνώστη στο παρασκήνιο μιας υπόθεσης. Πάντα, όμως, με σεβασμό στα πρόσωπα και στις οικογένειες.
-Γιατί να διαβάσει κάποιος την «Απαγωγή»;
Γιατί θα δει το παρασκήνιο μιας μεγάλης υπόθεσης, αλλά κυρίως γιατί θα πάρει μηνύματα. Είναι μια ιστορία αγώνα, επιμονής και δικαίωσης. Και αυτό είναι που με ενδιαφέρει περισσότερο: να περνούν μηνύματα στον κόσμο.
«Γνωρίζαμε πού διέμενε ο Δαλαμάγκας, αλλά δεν πήραμε κάμερα»
– Πείτε μας για την υπόθεση του Ελληνοαυστραλού καταζητούμενου που συνελήφθη τελικά στην Αιγιάλεια. Υπήρξε μια περίπτωση όπου επιλέξατε να θυσιάσετε μια μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία προκειμένου να βοηθήσετε στην εξιχνίαση της υπόθεσης;
Οταν είδα ότι καταζητείται στην Ελλάδα ένας άνθρωπος που για τις αυστραλιανές αρχές θεωρούνταν ο πιο επικίνδυνος καταζητούμενος και ο μοναδικός που αναζητούσαν ακόμη μετά από τόσα χρόνια, στείλαμε συνεργάτη μας στην Αυστραλία για να μπει στα άδυτα των ερευνών. Οι αυστραλιανές αρχές απηύθυναν έκκληση μέσα από την εκπομπή προς τους Ελληνες, ζητώντας πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται.
Μετά την προβολή του υλικού, δεχθήκαμε πληροφορία από έναν μάρτυρα, ο οποίος ήθελε να μιλήσει διακριτικά γιατί φοβόταν. Λάβαμε όλα τα μέτρα προστασίας, καταγράψαμε τη μαρτυρία του με ασφάλεια και κρατήσαμε το υλικό μακριά από τη δημοσιότητα.
Παρότι γνωρίζαμε πού διέμενε, δεν πήραμε κάμερα για να πάμε εκεί. Εκείνη τη στιγμή δεν προέχει η δημοσιογραφική επιτυχία, αλλά να οδηγηθεί η υπόθεση στην εξιχνίαση και να γίνει η σύλληψη.
Φέραμε σε επαφή τον μάρτυρα με τις αυστραλιανές αρχές, ενημερώσαμε και τις ελληνικές υπηρεσίες και περιμέναμε να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Για μένα αυτό είναι το σημαντικότερο: όχι να κάνεις ένα αποκλειστικό θέμα, αλλά να συμβάλεις, ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη. Αυτή είναι η ουσία της έρευνας.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
