Η λευκή κάρτα στο μπάσκετ

Αποψη του Αλέκου Δημητριάδη που ήταν παλιός παίκτης του Απόλλωνα και της ΕΑΠ και μέλος της διοίκησης του Απόλλωνα

Η λευκή κάρτα στο μπάσκετ

Του Αλέκου Δημητριάδη *

Έχουν περάσει 64 χρόνια από τότε που πέρασα ως αθλητής τις 4 γραμμές του γηπέδου. Από τότε, μαζί με χιλιάδες πατρινούς λάτρεις του αθλήματος, παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στα γήπεδα του μπάσκετ, αλλά και έξω απ’ αυτά. Θέλω λοιπόν σήμερα, να εκφράσω δημόσια τη γνώμη, τις σκέψεις, αλλά και τις πολλές απορίες που έχω, για αυτά που συμβαίνουν αυτόν τον καιρό στους αθλητικούς χώρους.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια τα πρωταθλήματα διεξάγονταν με συγκεκριμένο τρόπο. Ήταν εξ’ αρχής γνωστό πόσες ομάδες ανεβαίνουν και πόσες υποβιβάζονται ανά κατηγορία. Από την περίοδο 2024-2025, η ομοσπονδία μπάσκετ θέσπισε την λευκή κάρτα. Δηλαδή, όποιος σύλλογος επιθυμούσε τη συμμετοχή του σε μεγαλύτερη κατηγορία, εν προκειμένω στην Α2, δήλωνε συμμετοχή και αυτός που θα εκπλήρωνε όλους τους όρους που είχαν τεθεί, θα κέρδιζε την άνοδο.

Πέρσι, μεταξύ 4 υποψηφίων, την κάρτα πήρε η Νίκη Βόλου εις βάρος τού Απόλλωνα.

Την περασμένη σεζόν,  ο Απόλλων, έχοντας ισοσκελισμένα τα οικονομικά του, ξεκίνησε μια ακόμη προσπάθεια. Κάποιες όμως επιλογές παικτών, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, δυσκόλεψαν πολύ τη νέα του προσπάθεια. Εκτός αυτού, η ποινή των 2 αγωνιστικών χωρίς τους φιλάθλους του και οι αστείοι λόγοι για τους οποίους επιβλήθηκαν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο. Αυτού του είδους  οι ύβρεις που ακούστηκαν από 7-8 άμυαλους μεταξύ 1000 περίπου θεατών και για τις οποίες τιμωρήθηκε ο Απόλλων,  ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ. Όμως, αυτές οι ύβρεις μοιάζουν  με πταίσματα μπροστά σε αυτά τα ‘’ γλυκόλογα’’ που ακούν οι διαιτητές σε ένδειξη σεβασμού, ΦΤΑΙΝΕ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ, ενώ και οι εικόνες από όλα τα γήπεδα των χιλιάδων θεατών, και να θέλουν, δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια.

Είναι γνωστό άλλωστε, ότι όλες οι μεγάλες ομάδες που έχουν έλθει όλα αυτά τα χρόνια για αγώνες, εκθείασαν πολλές φορές το φίλαθλο κοινό του Απόλλωνα, χαρακτηρίζοντάς το ευγενές, δίκαιο και γνώστη του καλού και καθαρού μπάσκετ. Και σαν να μην έφθανε η ποινή των 2 αγωνιστικών ακολούθησε KI AYTO!! Η Ν.  Κηφισιά κέρδισε μεν τον Απόλλωνα στον πρώτο γύρο, αλλά σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία του Β’ γύρου αποχώρησε. Κι ενώ το αυτονόητο, αλλά και το δίκαιο για όσους το αποδέχονται ‘’ΦΩΝΑΖΑΝ’’ ότι έπρεπε να ακυρωθούν όλοι οι αγώνες της Κηφισιάς μετά την αποχώρησή της, αυτοί οι αγώνες κερδήθηκαν στα χαρτιά από τους ανταγωνιστές του Απόλλωνα. Τυχαίο;

Παρ’ όλα αυτά, ο Απόλλων με νίκες και ήττες στο παρκέ, τερμάτισε αξιοπρεπώς στο πρωτάθλημα και εκδήλωσε  ενδιαφέρον για την χρήση της λευκής κάρτας για την άνοδο στην Α2. Υποψήφιοι ήταν ακόμα, από την Β’ Εθνική Κατηγορία το Αρκαλοχώρι από την Κρήτη και ο ιστορικός Σπόρτιγκ από την Β2 τοπικού πρωταθλήματος της Αθήνας, που έπρεπε να εξαγοράσει 3 κατηγορίες για να ανέβει στην Α2, πράγμα παράδοξο, αλλά νόμιμο. Τελικά υπερκέρασε 2 κατηγορίες κατέβαλε τα νόμιμα ποσά και βρέθηκε στον ένα από τους  2  ομίλους, αυτόν του ‘’Άτυχου” και πάλι Απόλλωνα. Και καλά ο Σπόρτιγκ που εμφανίζει εφέτος μεγάλη οικονομική ευρωστία, το Αρκαλοχώρι όμως των 4.000 κατοίκων ;

Είναι σαν δύο υποψήφιοι να διεκδικούν μια θέση εργασίας με 17  προαπαιτούμενα, και με ξεκάθαρο τo φαβορί. Όμως, πέρα από κάθε λογική το θαύμα γίνεται!! Την θέση φαίνεται να παίρνει -μέχρι στιγμής- το πρωτόβγαλτο στην αγορά, συμπαθές κατά τ ’άλλα Αρκαλοχώρι, εις βάρος του μπαρουτοκαπνισμένου εδώ και πάρα πολλά χρόνια Απόλλωνα. Στο πελώριο ‘’ΓΙΑΤΙ’’ χιλιάδων φίλων του μπάσκετ, η  απάντηση είναι: Ο Απόλλων έχει όλα τα απαιτούμενα, αλλά σήμερα ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ δεν φτάνουν !

Λίγες σταγόνες   ιστορίας ίσως βοηθήσουν  κάποιους μεμψίμοιρους και αδαείς ,να κατανoήσουν τους λόγους που έφεραν σε αυτή την θέση τον Απόλλωνα σήμερα. Το 1965 ο Απόλλων είχε αθλητές 18-20 ετών, καθώς είχε αποχωρήσει η μεγάλη φουρνιά της προηγούμενης δεκαετίας. Ήταν μόλις τέταρτος στο τοπικό πρωτάθλημα, πίσω από την ανίκητη εκείνη την εποχή Ε.Α.Π, την Παναχαϊκή και το Σκαγιοπούλειο.

Τότε, 5-6 Ψηλαλωνίτες, φίλοι μεταξύ τους, χωρίς να είναι ευκατάστατοι, πήραν την μεγάλη απόφαση να κάνουν τον Απόλλωνα μεγάλο. Κατάφεραν να φέρουν λίγους ακόμη 20χρονους και το ταξίδι άρχισε. Είχα την τύχη αλλά και την τιμή ακολουθώντας μόνο το ένστικτό μου, μεταγραφόμενος από την μεγάλη τότε Ε.Α.Π  η  οποία και με ανέδειξε, να συμπορευτώ με όλα αυτά τα παιδιά σ ’αυτό το ταξίδι βλέποντας μπροστά το μεγάλο στόχο.

Σε 6 χρόνια, η νέα ομάδα πήρε τα 4 από τα 6 τοπικά  πρωταθλήματα και μετά από σκληρούς αγώνες κατάφερε το 1971 να ανέβει στην Α1 [ Α εθνική τότε]. Σε 27 αγωνιστικές περιόδους  συμμετείχε σε 22 από αυτές, μέχρι τον πλήρη επαγγελματισμό. Κρατάει δε ακόμη την δέκατη θέση σε συμμετοχές στην Α1 πίσω από: Π.Α.Ο – Α.Ε. Κ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ – ΑΡΗ – Π.Α.Ο.Κ – ΗΡΑΚΛΗ – ΠΑΝΙΩΝΙΟ -ΣΠΟΡΤΙΓΚ – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ.

Δυστυχώς ο επαγγελματισμός, ενώ ξεκίνησε με εξαιρετικές προοπτικές για τον Απόλλωνα, εξελίχτηκε γρήγορα σε εφιάλτη από πλήγματα που δέχτηκε εκ των έσω. Στα προηγούμενα 25 χρόνια και κατά περιόδους, κάποιοι αυτοπροσδιοριζόμενοι απολλωνιστές, είδαν κατά καιρούς τον σύλλογο με όλες του τις περγαμηνές, σαν ένα φωτεινό, αναγνωρίσιμο, και όμορφο χώρο και με διάφορους τρόπους, αλλά και για τους δικούς τους λόγους, μπήκαν προκαλώντας σε βάθος χρόνου τεράστιο κακό. Η ιστορία έχει ήδη μιλήσει γι’ αυτούς και τους έχει κατατάξει εκεί που τους πρέπει.

Στο ίδιο διάστημα όμως, μπήκαν και πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, αξιοπρεπείς, συνεργάσιμοι, ανιδιοτελείς, που έβαλαν, αλλά και έχασαν χρήματα, με ειλικρινείς προθέσεις να βοηθήσουν τον σύλλογο, αλλά τα βαρίδια ήταν πολλά. Μπόρεσαν όμως να κρατήσουν τον σύλλογο ζωντανό και έτοιμο για επανεκκίνηση.

Σήμερα, υπάρχει μια διοίκηση που προσπαθεί να φέρει τον Απόλλωνα στη θέση που του αξίζει. Χρειάζεται όμως συμπαράσταση και υπομονή. Ο νέος, ευρωπαϊκών προδιαγραφών προπονητής, δεν είναι θαυματοποιός και σίγουρα δεν ήλθε για ένα μισθό, όπως έκαναν πολλοί εκτός Πατρών γυρολόγοι που πέρασαν από τον σύλλογο. Έχει προφανώς υψηλούς στόχους.

Καλώ λοιπόν τους φίλους του Απόλλωνα να τον στηρίξουν, καθώς και όλη την ομάδα με την παρουσία τους σε όσους αγώνες μπορούν. Όσο για τους αρνητές αυτής της προσπάθειας, ανώνυμους κι επώνυμους, ας κάνουν κάτι απλό. Να σταματήσουν επιτέλους να πετροβολούν αναίτια τον ιστορικότερο σύλλογο της πόλης στο μπάσκετ. Ίσως, νιώσουν και καλύτερα!

  • Ο Αλέκος Δημητριάδης ήταν παλιός παίκτης του Απόλλωνα και της ΕΑΠ και μέλος της διοίκησης του Απόλλωνα.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο