Η Πάτρα που δεν δροσίζει ούτε τη νύχτα
Η ζέστη, η υγρασία και το τσιμέντο κρατούν την πόλη σε θερμοκρασία δυσφορίας, ακόμη κι όταν πέφτει ο ήλιος
Η Πάτρα έχει τη θάλασσα δίπλα της, όμως το καλοκαίρι το κέντρο της δεν δροσίζει πάντα. Σε δρόμους με λίγη σκιά, σε πλατείες που φορτώνουν θερμότητα από το πρωί, σε στάσεις λεωφορείων και πεζοδρόμια που μένουν εκτεθειμένα, η ζέστη δεν τελειώνει με τη δύση του ήλιου. Κρατιέται στην άσφαλτο, στα κτίρια, στις πλάκες και στην υγρασία που κάνει την πόλη να μοιάζει πιο βαριά απ’ όσο δείχνει το θερμόμετρο.
Η ζέστη που μένει στους δρόμους
Τις ημέρες με υψηλές θερμοκρασίες, η Πάτρα αποκτά τη γνώριμη καλοκαιρινή της όψη. Η κίνηση στο κέντρο πέφτει τις μεσημεριανές ώρες, οι πεζόδρομοι αδειάζουν από τον συνηθισμένο ρυθμό, οι στάσεις των λεωφορείων γίνονται σημεία αναμονής χωρίς πραγματική προστασία και η σκιά μετριέται σε λίγα μέτρα.
Από την πλατεία Γεωργίου και τη Ρήγα Φεραίου μέχρι τη Γούναρη, την Κορίνθου, την Αγίου Νικολάου και τους πιο πυκνοδομημένους δρόμους του κέντρου, η ζέστη δεν είναι απλώς αριθμός στο θερμόμετρο. Είναι η αίσθηση που έχει κάποιος όταν περπατά, όταν περιμένει, όταν δουλεύει σε εξωτερικό χώρο, όταν προσπαθεί να διασχίσει λίγα τετράγωνα χωρίς να βρει σκιασμένο πέρασμα.
Γιατί η Πάτρα αργεί να δροσίσει
Το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι πάντα η κορύφωση της ημέρας. Είναι οι ώρες μετά τη δύση, όταν η πόλη θα περίμενε κανείς να αρχίσει να ανασαίνει, αλλά πολλά σημεία της εξακολουθούν να αποβάλλουν τη θερμότητα που έχουν συγκεντρώσει από το πρωί.
Η άσφαλτος, το τσιμέντο, οι πέτρινες επιφάνειες, οι προσόψεις των κτιρίων, οι ακάλυπτοι χώροι και οι δρόμοι με περιορισμένη φύτευση κρατούν τη ζέστη για ώρες. Σε μια παραθαλάσσια πόλη όπως η Πάτρα, η θάλασσα δημιουργεί την προσδοκία της δροσιάς. Όμως στο πυκνοδομημένο κέντρο, με την υγρασία να ανεβάζει τη δυσφορία, αυτή η δροσιά δεν φτάνει παντού με τον ίδιο τρόπο.
Το φαινόμενο της αστικής θερμικής νησίδας
Το φαινόμενο είναι γνωστό ως αστική θερμική νησίδα. Οι πόλεις, λόγω των υλικών, της πυκνής δόμησης, της κυκλοφορίας και της περιορισμένης παρουσίας πρασίνου, συχνά εμφανίζουν υψηλότερες θερμοκρασίες από τις λιγότερο δομημένες περιοχές γύρω τους.
Η διαφορά γίνεται πιο αισθητή τις βραδινές ώρες. Εκεί που μια ανοιχτή περιοχή αποφορτίζεται γρηγορότερα, ο αστικός ιστός συνεχίζει να κρατά θερμότητα. Στην Πάτρα, αυτό φαίνεται κυρίως στα σημεία όπου κυριαρχούν η άσφαλτος, τα στενά πεζοδρόμια, οι διαδοχικές προσόψεις και η έλλειψη δέντρων.
Η καθημερινότητα αλλάζει με μικρές κινήσεις
Η ζέστη στην πόλη αλλάζει την καθημερινότητα χωρίς να χρειάζεται να ανακοινωθεί κάτι. Οι μετακινήσεις μεταφέρονται νωρίτερα το πρωί ή αργότερα το απόγευμα. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία αποφεύγουν τις δύσκολες ώρες. Οι εργαζόμενοι που κινούνται έξω αναζητούν σκιά όπου υπάρχει. Οι γονείς επιλέγουν διαδρομές με λιγότερη έκθεση στον ήλιο. Οι στάσεις των λεωφορείων μετατρέπονται σε μικρές δοκιμασίες, ειδικά όταν δεν υπάρχει στέγαστρο ή δέντρο.
Η ίδια διαδρομή έχει άλλη δυσκολία όταν γίνεται με αυτοκίνητο και κλιματισμό και άλλη όταν γίνεται με τα πόδια. Ένας δρόμος με δέντρα λειτουργεί διαφορετικά από έναν δρόμο γεμάτο σταθμευμένα αυτοκίνητα, στενά πεζοδρόμια και διαδοχικές θερμές επιφάνειες.
Οι γειτονιές δεν ζεσταίνονται με τον ίδιο τρόπο
Η Πάτρα δεν είναι ενιαία ως προς τη ζέστη. Υπάρχουν σημεία που κερδίζουν από τα ανοιχτά περάσματα, από τον αέρα της θάλασσας, από τη χαμηλότερη δόμηση ή από την παρουσία πρασίνου. Υπάρχουν όμως και περιοχές όπου το καλοκαίρι γίνεται πιο βαρύ, κυρίως εκεί όπου η σκιά είναι λίγη και οι θερμές επιφάνειες πολλές.
Στο κέντρο, σε δρόμους με συνεχή κίνηση, εμπορικά ισόγεια, πολυκατοικίες και ελάχιστους ελεύθερους χώρους, η αίσθηση της θερμοκρασίας μπορεί να είναι πιο έντονη. Το ίδιο ισχύει σε πλατείες και πεζοδρόμια που τις μεσημεριανές ώρες δεν προσφέρουν αρκετή προστασία.
Η σκιά γίνεται κομμάτι της ποιότητας ζωής
Τα τελευταία χρόνια, η συζήτηση για τη ζέστη στις πόλεις δεν αφορά μόνο τους καύσωνες. Αφορά την ποιότητα της καθημερινής ζωής. Πόση σκιά έχει ένας δρόμος; Πόσο πράσινο έχει μια πλατεία; Πόσο εύκολα μπορεί να περπατήσει κάποιος στο κέντρο το μεσημέρι; Πόσο προστατευμένες είναι οι στάσεις; Πόσο γρήγορα πέφτει η θερμοκρασία το βράδυ σε μια πυκνοδομημένη περιοχή;
Αυτά τα ερωτήματα δεν είναι θεωρητικά για μια πόλη σαν την Πάτρα. Αφορούν τον τρόπο που λειτουργεί το κέντρο, την άνεση των πεζών, την καθημερινότητα των ηλικιωμένων, την κίνηση των εργαζομένων, την εμπειρία όσων χρησιμοποιούν τα μέσα μεταφοράς και την αντοχή της πόλης στα πιο θερμά καλοκαίρια.
Μια πόλη που χρειάζεται περισσότερες ανάσες
Η Πάτρα έχει το πλεονέκτημα της θάλασσας, όμως η καλοκαιρινή δροσιά δεν μοιράζεται παντού. Στα σημεία όπου κυριαρχούν το τσιμέντο, η άσφαλτος και η έλλειψη σκίασης, η πόλη κρατά τη ζέστη ακόμη και μετά τη δύση του ήλιου.
Η εικόνα δεν χρειάζεται υπερβολές για να περιγραφεί. Τη γνωρίζουν όσοι περπατούν καθημερινά στο κέντρο, όσοι περιμένουν λεωφορείο στον ήλιο, όσοι δουλεύουν έξω, όσοι αποφεύγουν συγκεκριμένες διαδρομές τις δύσκολες ώρες. Η Πάτρα του καλοκαιριού δεν μετριέται μόνο σε βαθμούς. Μετριέται σε σκιά, αέρα, υγρασία και σε εκείνη τη βαριά αίσθηση που μένει στους δρόμους όταν η μέρα έχει τελειώσει, αλλά η ζέστη όχι.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
