Η Πάτρα που καταρρέει: Ανασφάλεια στην πόλη από τα επικίνδυνα κτίρια – Ανήκουν σε ιδιώτες, Δημόσιο, Δήμο, Εκκλησία
Διάσπαρτα σε όλη την Πάτρα είναι δεκάδες υπό κατάρρευση κτίρια – Ολοι γνωρίζουν το πρόβλημα, το καταγράφουν, αλλά το περιφράσσουν πρόχειρα
Το πρώτο πράγμα που είσαι υποχρεωμένος να κάνεις περπατώντας στο κέντρο της Πάτρας δεν είναι να χαζέψεις βιτρίνες ή να αφουγκραστείς τον παλμό της πόλης. Είναι να σηκώσεις το βλέμμα. Οχι από θαυμασμό, αλλά από φόβο. Να ελέγξεις μηχανικά μπαλκόνια, προσόψεις, σοβάδες που κρέμονται απειλητικά.
Η Κανακάρη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οχι το μοναδικό, αλλά ίσως το πιο αποκαλυπτικό. Στο νούμερο 180, ένα νεοκλασικό κτίριο που ανήκει στον Δήμο εδώ και δεκαετίες στέκει παραδομένο στη φθορά. Ενα δημόσιο ρημαγμένο, σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα σημεία της πόλης, που αντί να αποτελεί σημείο αναφοράς, λειτουργεί ως καθημερινή απειλή. Σοβάδες αποκολλώνται, η παλιά τοιχοποιία έχει «ανοίξει» πληγές και μία μεταλλική σιδηροκατασκευή στην πρόσοψη προσπαθεί πρόχειρα να συγκρατήσει τα ασυγκράτητα. Ενα μέτρο προσωρινό, που όμως έχει γίνει μόνιμο, όπως και η εγκατάλειψη.
Το κτίριο στην οδό Κανακάρη 180, αποτελεί κραυγαλέα περίπτωση εγκατάλειψης δωρεάς ακινήτου, που έχει εξελιχθεί σε εστία κινδύνου
Το κτίριο αυτό, δωρεά του αείμνηστου εισαγγελέα Παναγιώτη Αργυρόπουλου, έχει περιέλθει στη δημοτική περιουσία από το 1996. Σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, παραμένει αναξιοποίητο, ρημαγμένο, επικίνδυνο. Δίπλα του περνούν καθημερινά χιλιάδες αυτοκίνητα, μηχανάκια, πεζοί. Η στοά του στηρίζεται σε σίδερα για να μη συμβεί το μοιραίο. Κι όμως, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα επαναληφθεί ένα ακόμη δυστύχημα.
Μπουμπουλίνας και Φράττη, βρίσκεται ένα από τα πολλά κτίρια- φαντάσματα της Πάτρας
Λίγα μέτρα πιο πέρα, στη Γούναρη, η πόλη θρήνησε πρόσφατα έναν συμπολίτη της. Ενα κομμάτι μάρμαρο, λίγος σοβάς, στάθηκαν αρκετά για να κοπεί ένα νήμα ζωής. Από τότε, οι διαβάτες δεν περπατούν πια αμέριμνοι. Κοιτούν ψηλά, νευρικά, με εκείνη τη σιωπηλή αγωνία που δεν χρειάζεται λόγια για να εξηγηθεί.
Η εικόνα επαναλαμβάνεται στη Χαραλάμπη, στην Αγίου Ανδρέου, στην Παπαφλέσσα, σε δρόμους που κάποτε φιλοξενούσαν αρχοντικά, δωρεές ευεργετών, σπίτια που «λαμποκοπούσαν», όπως θυμούνται οι παλαιότεροι. Σήμερα, πολλά από αυτά είναι κουφάρια. Αλλα ανήκουν σε ιδιώτες χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης, άλλα στο Δημόσιο, στον Δήμο, στην Εκκλησία. Το κοινό αποτέλεσμα ίδιο: εγκατάλειψη, σιωπή, κίνδυνος.
Στην Όθωνος – Αμαλίας τα σιδερένια υποστηλώματα από προσωρινά, έγιναν μόνιμα, σε αρκετά ετοιμόρροπα κτίρια
Οι πολίτες μιλούν για έλλειψη κινήτρων, για αδιαφορία, για μία πόλη που «καταρρέει μαζί με τα ντουβάρια της». Κάποιοι αστειεύονται πικρά για βόλτες με κράνος. Αλλοι δηλώνουν ανοιχτά ότι φοβούνται να περπατήσουν στο κέντρο. Και όλοι, λίγο ή πολύ, θέτουν το ίδιο ερώτημα: ποιος είναι τελικά υπεύθυνος;
Ένα κουφάρι στέκει ετοιμόρροπο στη συμβολή των οδών Όθωνος Αμαλίας και Παντανάσσης, με μια πρόχειρη σιδερένια περίφραξη που προειδοποιεί για την επικινδυνότητα του κτιρίου
Στην Κανακάρη δεν βρίσκεται απλώς ένα ετοιμόρροπο κτίριο. Είναι σύμβολο μίας συνολικότερης αδυναμίας. Μίας πόλης που γνωρίζει το πρόβλημα, το καταγράφει, το περιφράσσει πρόχειρα, αλλά δεν το λύνει. Μέχρι την απευκταία στιγμή που κάποιο ατύχημα θα μας αναγκάσει να τρέχουμε πίσω από το πρόβλημα…
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
