Η Κίνα απαντά στον Τραμπ με ένα εμπορικό «δίχτυ»: Το σχέδιο των 20 συμφωνιών
Από την Ευρώπη και τον Κόλπο έως την Αφρική και τον Ειρηνικό, το Πεκίνο επιχειρεί να δέσει βαθύτερα την οικονομία του με τις μεγάλες αγορές, όμως το πλεόνασμα των 1,2 τρισ. δολαρίων απειλεί να δυσκολέψει το σχέδιο

Η Κίνα επιχειρεί να μετατρέψει την εμπορική αναστάτωση που προκαλεί η πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ σε στρατηγικό πλεονέκτημα, επιταχύνοντας περίπου 20 εμπορικές συμφωνίες και χτίζοντας ένα πυκνότερο δίκτυο σχέσεων από την Ευρώπη έως την Αφρική και τον Ειρηνικό.
Ο στόχος ξεπερνά κατά πολύ την αναζήτηση νέων αγορών για κινεζικά προϊόντα. Το Πεκίνο επιδιώκει να συνδέσει την οικονομία του, ύψους περίπου 19 τρισ. δολαρίων, τόσο βαθιά με το παγκόσμιο εμπόριο ώστε μια μελλοντική προσπάθεια οικονομικής «αποσύνδεσης» από την Κίνα να γίνει εξαιρετικά δύσκολη για τις υπόλοιπες χώρες.
Η στρατηγική αυτή περιγράφεται ως «anti-decoupling»: αντί να περιμένει μια νέα αμερικανική προσπάθεια περιορισμού, η Κίνα επιχειρεί να κάνει τις οικονομικές σχέσεις με την ίδια τόσο σημαντικές ώστε το κόστος της διακοπής τους να γίνει πολύ υψηλό.
Τι σημαίνει «anti-decoupling» και γιατί ενδιαφέρει το Πεκίνο
Το «decoupling», ή οικονομική αποσύνδεση, περιγράφει τη διαδικασία κατά την οποία δύο οικονομίες περιορίζουν σταδιακά την αλληλεξάρτησή τους σε εμπόριο, επενδύσεις, τεχνολογία και εφοδιαστικές αλυσίδες.
Η κινεζική απάντηση είναι ουσιαστικά το αντίστροφο.
Το Πεκίνο θέλει να αυξήσει την οικονομική αλληλεξάρτηση με όσο το δυνατόν περισσότερους εταίρους, έτσι ώστε πιέσεις για περιορισμό των σχέσεων με την Κίνα να συνεπάγονται σημαντικό κόστος και για τις ίδιες τις χώρες που θα τις υιοθετούσαν.
Έρευνα του Reuters σε περισσότερα από 100 κινεζόγλωσσα άρθρα ερευνητών που συνδέονται με κρατικά υποστηριζόμενους θεσμούς, καθώς και σε περισσότερες από 2.000 μελέτες εμπορικής στρατηγικής, δείχνει ότι η κατεύθυνση αυτή δεν αποτελεί συγκυριακή αντίδραση στους δασμούς του Τραμπ, αλλά μέρος ευρύτερου σχεδιασμού.
Κινέζοι ερευνητές και σύμβουλοι έχουν μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αξιοποίησαν επί δεκαετίες την οικονομική και θεσμική τους ισχύ, αναζητώντας τρόπους με τους οποίους η Κίνα θα μπορεί να αντέχει καλύτερα σε μελλοντικές πιέσεις.
Περίπου 20 συμφωνίες από την Ευρώπη έως τον Ειρηνικό
Σε αυτό το πλαίσιο, το Πεκίνο επιδιώκει να επιταχύνει μια σειρά εμπορικών διαπραγματεύσεων, αρκετές από τις οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και χρόνια.
Μεταξύ των χωρών που βρίσκονται στο κινεζικό εμπορικό «ραντάρ» είναι η Ονδούρα, ο Παναμάς, το Περού, η Νότια Κορέα και η Ελβετία.
Παράλληλα, η Κίνα αναζητά στενότερους δεσμούς με δύο ιδιαίτερα σημαντικές οικονομικές ζώνες: την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου.
Ένας ακόμη μεγάλος στόχος είναι η ένταξη στο CPTPP, τη μεγάλη εμπορική συμφωνία χωρών του Ειρηνικού.
Στην Ασία, η Κίνα συμμετέχει ήδη στο RCEP, το οποίο καλύπτει περίπου 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ, παρέχοντας στο Πεκίνο πρόσβαση σε ένα από τα μεγαλύτερα περιφερειακά εμπορικά δίκτυα.
Η Αφρική μπαίνει βαθύτερα στο κινεζικό σχέδιο
Η εμπορική διεύρυνση δεν περιορίζεται στις ανεπτυγμένες οικονομίες.
Η Κίνα έχει ανακοινώσει μηδενικούς δασμούς για εισαγωγές από 53 αφρικανικές χώρες, επιδιώκοντας να ενισχύσει τις εμπορικές ροές και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Παράλληλα προωθεί ψηφιακές υποδομές και τελωνειακά συστήματα που αξιοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη, επιχειρώντας να κάνει γρηγορότερη και αποτελεσματικότερη τη διακίνηση αγαθών.
Σε συνοριακό πέρασμα με το Βιετνάμ, κινεζικές αρχές υποστηρίζουν ότι ανάλογα συστήματα έχουν μειώσει τους χρόνους αναμονής κατά 20%, αν και το συγκεκριμένο ποσοστό δεν έχει επαληθευτεί ανεξάρτητα από το Reuters.
Η Κίνα δεν θέλει μόνο να πουλά – Θέλει να γράφει και τους κανόνες
Το σχέδιο δεν εξαντλείται στις εξαγωγές.
Οι κινεζικές μελέτες εμπορικής στρατηγικής δίνουν ιδιαίτερο βάρος στη μεγαλύτερη συμμετοχή του Πεκίνου στη διαμόρφωση των διεθνών κανόνων για το ψηφιακό εμπόριο, την πνευματική ιδιοκτησία και την τεχνητή νοημοσύνη.
Με άλλα λόγια, η Κίνα επιδιώκει να περάσει από τη θέση της τεράστιας παραγωγικής και εξαγωγικής δύναμης σε έναν ρόλο όπου θα έχει μεγαλύτερη επιρροή και στο πώς λειτουργεί το ίδιο το διεθνές εμπορικό σύστημα.
Αυτό είναι και το δεύτερο επίπεδο του «anti-decoupling»: όχι μόνο περισσότερες εμπορικές σχέσεις, αλλά και βαθύτερη θεσμική παρουσία.
Το πρόβλημα των 1,2 τρισ. δολαρίων
Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην κινεζική στρατηγική μπορεί τελικά να είναι η ίδια η επιτυχία του εξαγωγικού της μοντέλου.
Το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας κινείται περίπου στα 1,2 τρισ. δολάρια, την ώρα που η εγχώρια ζήτηση παραμένει αδύναμη.
Η ανισορροπία αυτή προκαλεί έντονη ανησυχία στους εμπορικούς της εταίρους, καθώς αυξάνει τον φόβο ότι η τεράστια κινεζική παραγωγική δυνατότητα θα διοχετεύει ολοένα περισσότερα φθηνά προϊόντα στις ξένες αγορές.
Για την Ευρώπη, το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο: όσο περισσότερα κινεζικά προϊόντα κατευθύνονται προς την ευρωπαϊκή αγορά, τόσο αυξάνονται οι πιέσεις σε εγχώριες βιομηχανίες που καλούνται να ανταγωνιστούν τις τιμές και την παραγωγική κλίμακα της Κίνας.
Ο πρώην επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου Πασκάλ Λαμί έχει προειδοποιήσει ότι οι κινεζικές επιχειρήσεις διοχετεύουν στην Ευρώπη περισσότερα προϊόντα από όσα μπορεί να απορροφήσει η αγορά.
Η δύσκολη εξίσωση για το Πεκίνο
Η αντίφαση είναι εμφανής.
Η Κίνα θέλει περισσότερες εμπορικές συμφωνίες και στενότερους οικονομικούς δεσμούς, αλλά ταυτόχρονα η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε εξαγωγές και εισαγωγές αυξάνει την καχυποψία των χωρών που καλείται να φέρει πιο κοντά της.
Η κινεζική ηγεσία έχει θέσει ως προτεραιότητα την αύξηση των εισαγωγών και θέλει να ενισχύσει το ποσοστό της κατανάλωσης στην οικονομία.
Η αλλαγή, όμως, από ένα μοντέλο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη βιομηχανική παραγωγή και τις εξαγωγές προς ένα σύστημα με ισχυρότερη εσωτερική κατανάλωση δεν μπορεί να γίνει γρήγορα.
Ο Καναδάς δείχνει πώς θέλει να παίξει η Κίνα
Ένα παράδειγμα της νέας προσέγγισης εμφανίστηκε στις σχέσεις με τον Καναδά.
Κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργού Μαρκ Κάρνεϊ στο Πεκίνο τον Ιανουάριο, οι δύο χώρες συμφώνησαν σε μείωση των δασμών στα κινεζικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα.
Η κίνηση αυτή αποτυπώνει το είδος των σχέσεων που επιδιώκει να οικοδομήσει το Πεκίνο: επιμέρους συμφωνίες που ανοίγουν νέες αγορές, μειώνουν τα εμπορικά εμπόδια και ταυτόχρονα περιορίζουν την ικανότητα των ΗΠΑ να συσπειρώνουν άλλες οικονομίες γύρω από μια κοινή πολιτική απέναντι στην Κίνα.
Για το Πεκίνο, λοιπόν, η αναστάτωση από τους αμερικανικούς δασμούς δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως απειλή. Είναι και η ευκαιρία να ξανασχεδιάσει το εμπορικό δίκτυο γύρω από την κινεζική οικονομία — πριν μια νέα προσπάθεια «αποσύνδεσης» αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- «Κουμπαράς» για τα παιδιά: 1 ευρώ η οικογένεια, 1 ευρώ το κράτος – Πώς μπορεί να φτάσει πάνω από 60.000 ευρώ στα 18
- Το σούπερ μάρκετ μπαίνει στην κουζίνα μας: 770 ευρώ τον χρόνο για έτοιμο φαγητό – Αγορά άνω του 1 δισ.
- ΔΕΘ: Ποιοι παίρνουν χρήματα και πότε – 400 ευρώ, διπλό ενοίκιο, δώρο 500 ευρώ και νέες φοροελαφρύνσεις
- Γαλλία: Σφίγγει ο δημοσιονομικός κλοιός – 65 δισ. ευρώ μόνο για τόκους και ανάπτυξη μόλις 0,5%
- Η Αθήνα τραβά τα μεγάλα funds: Rokos, Millennium και το δέλεαρ του φόρου 5%
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News