Κωνσταντίνος Τασούλας: Ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης Αργοστολίου
«Σ’ αυτή την κοινωνία ανήκω από σήμερα κι εγώ»
Στο Αργοστόλι σε μια ατμόσφαιρα υψηλής θεσμικής βαρύτητας, συγκίνησης και τοπικής υπερηφάνειας, πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο «Ο Κέφαλος» η επίσημη τελετή ανακήρυξης του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, σε επίτιμο δημότη της πόλης.
Καιρός: Στους 24 βαθμούς η θερμοκρασία, λιακάδα και λίγη συννεφιά
Συγκεκριμένα, η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διήμερης επίσκεψης του Προέδρου της Δημοκρατίας στην Κεφαλονιά, με αφορμή τον εορτασμό της Ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Γερασίμου, πολιούχου και προστάτη του νησιού. Στην τελετή έδωσαν το «παρών» εκπρόσωποι της Εκκλησίας, των τοπικών Αρχών, των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς και πλήθος πολιτών.
Μάλιστα η ανακήρυξη του κ. Τασούλα σε επίτιμο δημότη αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς του στον δημόσιο βίο, αλλά και των στενών δεσμών εκτίμησης και σεβασμού που διατηρεί με την Κεφαλονίτικη κοινωνία.
Αναλαμβάνοντας το βήμα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε τη βαθιά του ευγνωμοσύνη προς τον Δήμο και τους κατοίκους του Αργοστολίου, προβαίνοντας σε μια ιστορική και πολιτιστική αναδρομή στη διαδρομή της Κεφαλονιάς μέσα στους αιώνες.
«Με μεγάλη χαρά και αίσθημα τιμής βρίσκομαι σήμερα κοντά σας, στην όμορφη Κεφαλονιά, ένα νησί φυσικού μεγαλείου και ιστορικού βάθους χιλιετιών. Τόπο κατοικημένο από τη νεολιθική εποχή, με πρώτο βασιλιά τον Κέφαλο, παππού του Λαέρτη και προπάππο του Οδυσσέα. Γενέτειρα των “μεγαθύμων Κεφαλλήνων” που μνημονεύει ο Όμηρος στη Β’ Ραψωδία της Ιλιάδας, συμμετόχων στην Τρωική εκστρατεία με “δυώδεκα μιλτοπαραρήους ναυς” (δώδεκα πλοία με κοκκινοβαμένες πλώρες) και αρχηγό τον “ίσο με τον Δία στη σύνεση” Οδυσσέα. Σπουδαίο μυκηναϊκό κέντρο από το 1600 έως το 1100 π.Χ., όπως δείχνουν οι χαρακτηριστικοί θολωτοί τάφοι στα Τζαννάτα και οι θαλαμοειδείς στα Μαζαρακάτα.
Και εδώ, στο θέατρό σας στον “Κέφαλο”, το οποίο χρονολογείται από τον προπερασμένο αιώνα, στην Κεφαλονιά λίκνο πολιτισμού, πρωτοπαίχτηκε το 1858, η όπερα “Τραβιάτα”, η πρώτη παράσταση που δόθηκε σε αυτό το θέατρο, πέντε μόλις χρόνια μετά την πρεμιέρα του σπουδαίου αυτού έργου του Τζουζέπε Βέρντι, στη Βενετία. Αυτό ήταν ανέκαθεν το πολιτιστικό επίπεδο της Κεφαλονιάς.
Η Κεφαλονιά υπήρξε σημαντική ναυτική δύναμη (ως Τετράπολι, την αναφέρει ο Θουκυδίδης) κατά τα κλασικά και τα ελληνιστικά χρόνια. Ακμαία “νήσο εμπορίου” ακόμα και μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους το 188 π.Χ., όπως μαρτυρούν τα σωζόμενα ρωμαϊκά μνημεία, τα εξαιρετικά ψηφιδωτά και κεραμικά, π.χ., της αρχαίας Σάμης. Αργότερα, στα χρόνια τα βυζαντινά, τούτο το όμορφο νησί θα συμβάλει, ως Θέμα Κεφαλληνίας, στην άμυνα της αχανούς βυζαντινής αυτοκρατορίας λόγω της στρατηγικής του θέσης. Θα δεχτεί επιθέσεις, θα γίνει στόχος πειρατικών επιδρομών, θα κατακτηθεί από τους Φράγκους, τους Τούρκους, τους Ενετούς, τους Γάλλους και τους ‘Αγγλους, ως την πολυπόθητη ένωση με την Ελλάδα το 1864.
Στη μακραίωνη ιστορία της, η Κεφαλονιά υπήρξε προπύργιο παιδείας, αυτονομίας και πολιτικής ωριμότητας. Σκέφτομαι τις αναγνωστικές ενώσεις που λειτουργούσαν εδώ ήδη από το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα όπως το Αναγνωστήριον Η Ομόνοια, ή τις πολιτικές λέσχες όπως το Μουσείον Κοραής και το Δημοτικόν Κατάστημα με μέλη κυρίως νέους, εμποτισμένους με φιλελεύθερες ιδέες, που οραματίζονταν την εθνική αποκατάσταση των Ιονίων. Σκέφτομαι πόσο φλογερή ήταν η λαχτάρα των Ιονίων για αυτοδιάθεση, για εθνικό αυτοπροσδιορισμό, αφού αμέσως μετά τη σχετική φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος επί αρμοστείας Seaton, άρχισαν να εκδίδονται εφημερίδες, το Μέλλον στη Ζάκυνθο, η Πατρίς στην Κέρκυρα, ο Φιλελεύθερος και η Αναγέννηση εδώ, στην Κεφαλονιά, έντυπα που επικύρωναν και διεύρυναν την αίσθηση του συνανήκειν στην κοινότητα και το έθνος.
“Κεφαλονιά δουλεύτρα” προσφωνεί τη νήσο σας ο Κωστής Παλαμάς στο Τραγούδι των Εφτά Νησιών, όπου υμνεί με ξεχωριστό λυρισμό τα επτά διαμάντια του Ιονίου: Και μέσ’ από το πέλαγο τα Εφτάνησα χαράζουν/ πλασμέν’ απ’ τον αφρό,/ και υψώνονται και πλέκονται σεμνά κι αναγαλλιάζουν,/ και στήσανε χορό. Πατρίδα του Ανδρέα Λασκαράτου, του συγγραφέα που δίδαξε την αξία της ελευθερίας του λόγου και της κοινωνικής αυτοκριτικής, του Μικέλη ‘Αβλιχου, μιας από τις πλέον ριζοσπαστικές μορφές των επτανησιακών γραμμάτων, του ζωγράφου Σπύρου Βικάτου, έργα του οποίου εκτίθενται σε πινακοθήκες στη Βενετία και στο Μόναχο, του πνευματώδους σχολιογράφου και πρύτανη της ελληνικής γελοιογραφίας Θέμου ‘Αννινου.
Πατρίδα επίσης της θεατρικής συγγραφέως και δημοσιογράφου Παυλίνας Πετροβάτου (ψευδώνυμο της Βικτωρίας Μεταξά-Μαριάτου) που αποτέλεσε μια γυναικεία φωνή στην επτανησιακή σάτιρα, του διεθνούς φήμης χαράκτη και ζωγράφου Γιάννη Κεφαλληνού, σπουδαίου δασκάλου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και μεγάλου ανανεωτή της ελληνικής τυπογραφίας, του αινιγματικού νεωτεριστή ζωγράφου Γεράσιμου Στέρη, του γλύπτη Γεράσιμου Σκλάβου, του Διονύσιου Λαυράγκα, πατέρα του ελληνικού μελοδράματος, του μαέστρου και συνθέτη Αντίοχου Ευαγγελάτου, του πρωτοπόρου συνθέτη Αργύρη Κουνάδη, ο οποίος δίδαξε και εργάστηκε με ξεχωριστή επιτυχία στη Γερμανία.
Από εδώ κατάγονται κοινωνικοί αγωνιστές, όπως ο Μαρίνος Αντύπας, θερμοκέφαλοι ρήτορες και πολέμιοι της πολιτικής διαφθοράς όπως ο νομικός, πολιτικός και αρθρογράφος στην εφημερίδα Ραμπαγάς Ρόκκος Χοϊδάς, εθνικοί ευεργέτες όπως ο Παναγής Βαλλιάνος, ο πατριάρχης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας και πρώτος δωρητής στο ελληνικό κράτος για την οικοδόμηση του κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, ο επιχειρηματίας και τραπεζικός Μαρίνος Κοργιαλένιος, ο οποίος κληροδότησε ένα τεράστιο για την εποχή ποσό στην πατρίδα υπέρ κοινωφελών σκοπών καθώς και τόσοι άλλοι.
Εδώ δημιούργησαν λαϊκοί ζωγράφοι, αρχιτέκτονες, μουσικοί, χειροτέχνες, παράγοντας έργα ανώνυμα και ταπεινά, αλλά πλουτίζοντας με την δροσερή έμπνευσή τους το πολιτισμικό κεφάλαιο του τόπου. Κι αν σήμερα τους μνημονεύω σ’ εσάς, τους συντοπίτες τους, δεν είναι για να σας τους θυμίσω απλώς, αλλά για να υπογραμμίσω την προσφορά του νησιού σας στον νεότερο ελληνικό πολιτισμό. Η Κεφαλονιά, συνδυάζοντας γόνιμα τη ζωντανή επτανησιακή παράδοση με τη βενετσιάνικη και βρετανική επίδραση, εισέφερε κοσμοπολιτισμό, ως κινητήρια δύναμη της καινοτομίας, ευγένεια και πνευματική τόλμη στον πολιτισμό μας.
Ένα άλλο, μεγάλο κεφάλαιο του νησιού σας, ωστόσο, είναι ο φυσικός του πλούτος. Το μοναδικό, στη λεκάνη της Μεσογείου νησιωτικό οικοσύστημα της ορεινής περιοχής Αίνου-Ρουδίου, που φιλοξενεί τον Εθνικό Δρυμό Αίνου με τα σπάνια μαύρα έλατα, δεν είναι μόνο ένας από τους σημαντικότερους προστατευόμενους βιότοπους της Ελλάδας, αλλά και ένα πολύ σημαντικό πολιτιστικό και συμβολικό ορόσημο, που απαθανατίστηκε ήδη από τον Όμηρο (πολλοί τον ταυτίζουν με το “εινοσίφυλλον (δασώδες) Νήριτον” της Οδύσσειας). Όπως και το βαραθρώδες λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης, γύρω από το οποίο υπάρχουν τόσοι και τόσοι γοητευτικοί μύθοι, όπως οι σταλακτίτες της Δρογκαράτης, οι περίφημες ακτές της, ο Μύρτος, η Χοργοτά, το Φώκι. Και πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό το μοναδικό πλεονέκτημα της Κεφαλονιάς, η εντυπωσιακή εναλλαγή τοπίων ανάμεσα στα βαθύσκιωτα βουνά, τους λευκούς βράχους, τις κόκκινες αμμουδιές και τον υπόγειο, καρστικό κόσμο της, με ορθή διαχείριση και προστασία θα διατηρηθεί αειφόρο παρά τις σύνθετες απειλές της εποχής μας.
Διότι η κοινωνία της Κεφαλονιάς έχει αποδείξει, αναρίθμητες φορές μέσα στον χρόνο, πόσο φροντίζει τον τόπο της. Είναι μια κοινωνία που βασίζεται σε θεμελιώδεις αξίες, και μεριμνά για το συλλογικό αγαθό, μια κοινωνία αλληλεγγύης, αξιοπρέπειας και αντοχής. Το νησί σας έχει δοκιμαστεί κατ’ επανάληψη από σεισμούς -τον 18ο, τον 19ο, τον 20ο αιώνα, με τεράστιες υλικές ζημιές και ανθρώπινα θύματα- από ιστορικές ανατροπές, από δυσκολίες που θα λύγιζαν άλλους τόπους. Κι όμως, κάθε φορά, η Κεφαλονιά αναγεννάται. Με τη συμπαράσταση και την ολόθυμη προσφορά των απανταχού Κεφαλλήνων, με την εργατικότητα αλλά και την έμφυτη αισιοδοξία των κατοίκων της, επουλώνει κάθε φορά τις πληγές της, αποδεικνύοντας ότι η κοινότητα δεν είναι απλώς σύνολο πολιτών αλλά οικογένεια ευθύνης.
Σ’ αυτή την κοινωνία ανήκω από σήμερα κι εγώ, μετά από τη μεγάλη τιμή που μου αποδίδετε, να με ανακηρύξετε επίτιμο δημότη της, τιμώντας, πέρα από το πρόσωπό μου, κυρίως τον θεσμό που εκπροσωπώ.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς γι’ αυτόν τον ιδιαίτερο δεσμό που συνάπτουμε σήμερα, έναν δεσμό που με ενώνει όχι μόνο με την ιστορία και την παράδοση της νήσου, αλλά και με το μέλλον της, το οποίο είμαι βέβαιος ότι θα παραμείνει ζωντανό και ακμαίο.
Κύριε Δήμαρχε, είχατε την ευγένεια να αναφερθείτε στους προκατόχους σας και να τονίσετε, πολύ σωστά, ότι η δημόσια υπηρεσία, κάθε δημόσια ανάμειξη, αποτελεί μια κοπιώδη και εργώδη σκυταλοδρομία, μια διαδοχή προσφοράς. Γιατί οι ανάγκες ενός τόπου ούτε περιορίζονται ούτε καλύπτονται απολύτως από μία ή ακόμη και από τρεις θητείες του ίδιου προσώπου.
Σήμερα είχα τη χαρά και την τιμή, εκτός από την αποψινή τιμή που μου κάνατε να παραστώ στην ορκωμοσία 19 νέων Ακολούθων Πρεσβείας, 19 νέων διπλωματών της χώρας μας, οι οποίοι έδωσαν τον νενομισμένο όρκο και ανέλαβαν υπηρεσία για να εκπροσωπήσουν τα συμφέροντα της Ελλάδος στη διεθνή αρένα. Και τους είπα ακριβώς αυτό: ότι διαδέχονται στη Διπλωματική Υπηρεσία, εξέχουσες φυσιογνωμίες, οι οποίες κράτησαν όρθιο το διπλωματικό αποτύπωμα της χώρας σε θυελλώδεις καιρούς. Και τώρα σε εξίσου θυελλώδεις καιρούς παίρνουν τη σκυτάλη για να εκπροσωπήσουν τον τόπο τους στα πέρατα της οικουμένης, σε χώρες και σε διεθνείς οργανισμούς.
Η πιο υγιής έκφανση της δημόσιας υπηρεσίας και της πολιτικής προσφοράς δεν είναι η τοξική αντιπαλότητα. Είναι η άμιλλα για να προσφέρουμε το καλύτερο. Ο κόσμος που ζούμε χαρακτηρίζεται από μεγάλη αβεβαιότητα και ρευστότητα. Όλες οι χώρες γύρω μας παρακολουθούν τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κρίση στη Μέση Ανατολή και τις επιπτώσεις που έχουν στη ζωή και την καθημερινότητά μας. Και προσπαθεί η δική μας χώρα με τις δυνατότητες που της δίνει η οικονομική της ισχύς και με τις δυνατότητες που της δίνει το διπλωματικό της αποτύπωμα, να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες, χωρίς να γονατίσει, χωρίς να σκοντάψει. Και ο καλύτερος τρόπος να ξεπερνάμε τις δυσκολίες είναι ο δημόσιος στίβος να αποτελεί μια σκυταλοδρομία επιτυχίας, μια σκυταλοδρομία επιδόσεως.
Μετά τους σεισμούς του 1953, αλλά και μετά τον τελευταίο μεγάλο σεισμό του 2014, ο τόπος σας δεν συνετρίβη, παρά το ισχυρότατο πλήγμα που δέχθηκε. Ο τόπος σας μάζεψε τις πληγές του και ανασυγκροτήθηκε. Το ίδιο βλέπουμε να γίνεται και μετά την περιπέτεια του 2014.
Είχα την τύχη και τη χαρά να δω τώρα να ολοκληρώνεται το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο. Είδα το νέο οίκημα της πρώην Τραπέζης της Ελλάδος, το οποίο θα στεγάσει την έκθεση του συμπατριώτη σας, του Γεράσιμου Σκλάβου. Μαθαίνω πως διεκδικείτε μια καλύτερη οδική σύνδεση ανάμεσα στον τόπο σας και στον Πόρο. Διεκδικείτε και άλλα πράγματα τα οποία σας αξίζουν και σας ανήκουν. Και αυτά είτε θα συμβούν τώρα είτε θα συμβούν λίγο αργότερα. Αλλά να ξέρετε ότι η απαντοχή της Κεφαλονιάς και το φρόνημα των κατοίκων που κατ’ επανάληψη ανόρθωσαν αυτόν τον τόπο αλλά και η συμπαράσταση της Πολιτείας διαχρονικά, δεν θα επιτρέψουν στην Κεφαλονιά να μένει πίσω.
Ευχαριστώ και πάλι για τη μεγάλη τιμή που μου κάνατε. Χαίρομαι που βρίσκομαι σε έναν τόπο πολιτισμού αλλά και σε έναν τόπο δημοκρατίας. Ξέρω ότι σε αυτή την αίθουσα γίνονται συνεδριάσεις που έχουν σχέση με το μέλλον του τόπου. Θα γίνει μεθαύριο μια συνεδρίαση για τη λογοδοσία του Δήμου. Ξέρω επίσης ότι αυτές τις μέρες εδώ θα απολαύσετε και μια κωμωδία που έχει τίτλο “Δεν βλέπω, δεν ακούω, δεν μιλώ”. Εμείς, όμως, εδώ στην Κεφαλονιά και στην Ελλάδα και βλέπουμε και ακούμε και μιλάμε. Και επειδή και βλέπουμε και ακούμε και μιλάμε, η Κεφαλονιά προορίζεται να πάει ακόμη πιο μπροστά με τις δυνάμεις σας και όλες τις δυνάμεις τις δικές μας ενωμένες. Με τη βοήθεια του Προστάτη σας και Πολιούχου Αγίου Γερασίμου που τιμούμε αύριο, συνεχίζουμε να βλέπουμε, να ακούμε και να μιλάμε προς όφελος αυτού του μαγικού τόπου».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
