Κρακοβία: Η ευρωπαϊκή πόλη που τον χειμώνα μοιάζει βγαλμένη από ταινία – Τι κρύβεται κάτω από την πλατεία της

Γιώτα Δημητρίου

Υπάρχουν προορισμοί που περιμένουν το καλοκαίρι για να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Η Κρακοβία κάνει σχεδόν το αντίθετο. Το γκρίζο του ουρανού δεν τη σβήνει, αλλά κάνει τους γοτθικούς πύργους, τα κόκκινα τείχη του Βάβελ και τα φωτισμένα παράθυρα των παλιών κτιρίων να ξεχωρίζουν περισσότερο.

Δεν χρειάζεται καν να χιονίζει. Η ατμόσφαιρα βρίσκεται ήδη στους πλακόστρωτους δρόμους, στο σάλπισμα που ακούγεται από τον πύργο της Αγίας Μαρίας, στα υπόγεια καφέ του Καζίμιες και στην ομίχλη που κατεβαίνει πάνω από τον Βιστούλα.

Η πρώτη εικόνα είναι εύκολη: μια μεγάλη μεσαιωνική πλατεία, άμαξες, εκκλησίες και προσόψεις που μοιάζουν να έχουν μείνει ανέγγιχτες. Η πραγματική Κρακοβία, όμως, αρχίζει όταν απομακρυνθείς λίγο από αυτή την εικόνα. Πίσω από το ιστορικό κέντρο υπάρχει μια πόλη βασιλική και εργατική, εβραϊκή και καθολική, σκοτεινή και ζωντανή, με διαφορετικές εποχές να συνυπάρχουν χωρίς να έχουν πραγματικά συμφιλιωθεί μεταξύ τους.

Η πλατεία που λειτουργεί σαν σκηνή

Η κεντρική πλατεία, η Ρίνεκ Γκουούβνι – Rynek Główny, χαράχθηκε το 1257 και εξακολουθεί να αποτελεί την καρδιά της Κρακοβίας. Είναι μεγάλη, ανοιχτή και σχεδόν πάντα γεμάτη κίνηση, ακόμη κι όταν το κρύο γίνεται αισθητό.

Στο κέντρο της βρίσκεται η Σουκιένιτσε, η παλιά Αίθουσα των Υφασμάτων. Εκεί όπου κάποτε συναντιούνταν έμποροι από διαφορετικές περιοχές της Ευρώπης, σήμερα υπάρχουν πάγκοι με κεχριμπάρι, ξύλινα αντικείμενα και αναμνηστικά. Το ισόγειο είναι αρκετά τουριστικό, όμως στον επάνω όροφο στεγάζεται μια ενδιαφέρουσα πινακοθήκη πολωνικής τέχνης του 19ου αιώνα.

Απέναντι υψώνεται η Βασιλική της Αγίας Μαρίας με τους δύο άνισους πύργους. Από τον ψηλότερο ακούγεται ανά ώρα το σύντομο σάλπισμα που σταματά απότομα. Η παράδοση το συνδέει με έναν φρουρό που χτυπήθηκε ενώ προσπαθούσε να προειδοποιήσει την πόλη για επίθεση.

Το εσωτερικό της εκκλησίας αξίζει περισσότερο από τη φωτογραφία της πρόσοψης. Ο μεγάλος ξυλόγλυπτος βωμός, το βαθύ μπλε χρώμα στην οροφή και ο χαμηλός φωτισμός αλλάζουν εντελώς την εικόνα που δίνει το κτίριο απ’ έξω.

Οι άνισοι πύργοι της Αγίας Μαρίας υψώνονται απέναντι από την ιστορική Σουκιένιτσε

Η πλατεία είναι πιο ενδιαφέρουσα πριν γεμίσουν τα τραπέζια και οι οργανωμένες ομάδες. Το βράδυ γίνεται περισσότερο θεατρική, με τις φωτισμένες προσόψεις να σχηματίζουν σχεδόν κλειστό σκηνικό. Παράλληλα, όμως, είναι και το ακριβότερο κομμάτι του κέντρου. Τα εστιατόρια στην πρώτη σειρά χρεώνουν κυρίως τη θέα.

Κάτω από τα πλακόστρωτα υπάρχει μια παλαιότερη Κρακοβία

Το πιο απρόσμενο αξιοθέατο της πλατείας δεν φαίνεται από την επιφάνεια. Το Υπόγειο Μουσείο της Αγοράς βρίσκεται κάτω από τη Σουκιένιτσε και ακολουθεί τα ίχνη της μεσαιωνικής Κρακοβίας.

Παλιές εμπορικές διαδρομές, θεμέλια κτιρίων, νομίσματα, εργαλεία και αντικείμενα καθημερινής χρήσης αποκαλύπτουν πώς η σημερινή πλατεία χτίστηκε πάνω σε διαδοχικά στρώματα της ίδιας πόλης. Δεν πρόκειται για μια απλή συλλογή αντικειμένων σε προθήκες, αλλά για μια διαδρομή μέσα στα πραγματικά αρχαιολογικά κατάλοιπα που βρέθηκαν κάτω από την αγορά.

Είναι από τις στάσεις που βοηθούν τον επισκέπτη να καταλάβει την Κρακοβία και όχι απλώς να τη φωτογραφίσει. Τα εισιτήρια έχουν καθορισμένη ώρα εισόδου, επομένως χρειάζεται έγκαιρος προγραμματισμός.

Κάτω από τη σημερινή πλατεία σώζονται τα ίχνη της μεσαιωνικής αγοράς και των παλιών εμπορικών δρόμων

Από τα μεσαιωνικά τείχη στην παλιά πανεπιστημιακή αυλή

Η ιστορική είσοδος της Κρακοβίας βρισκόταν στην Πύλη του Αγίου Φλωριανού. Μαζί με το Μπάρμπικαν αποτελούν ό,τι απέμεινε από το αμυντικό σύστημα της πόλης. Από εδώ ξεκινούσε η Βασιλική Οδός, την οποία ακολουθούσαν οι μονάρχες και οι επίσημες πομπές μέχρι το Βάβελ.

Η οδός Φλοριάνσκα, που ενώνει την πύλη με την κεντρική πλατεία, είναι σήμερα γεμάτη καταστήματα, καφέ και κόσμο. Δεν διατηρεί παντού την παλιά της ατμόσφαιρα, αλλά παραμένει η φυσική είσοδος στο ιστορικό κέντρο.

Πιο ήσυχο είναι το Πλάντι, το πάρκο που σχηματίζει έναν πράσινο δακτύλιο γύρω από την Παλιά Πόλη. Δημιουργήθηκε στη θέση των παλιών τειχών και προσφέρει έναν ευκολότερο τρόπο να κινηθεί κανείς γύρω από το κέντρο χωρίς να περνά συνεχώς από τους εμπορικούς δρόμους.

Λίγο πιο μέσα βρίσκεται το Κολέγκιουμ Μάιους, το παλαιότερο κτίριο του Γιαγκιελόνιου Πανεπιστημίου. Η γοτθική αυλή με τις στοές είναι από τα σημεία που μπορεί εύκολα να προσπεράσει κανείς, παρότι βρίσκεται ελάχιστα μακριά από την πλατεία. Στο πανεπιστήμιο φοίτησε και ο Νικόλαος Κοπέρνικος, ενώ το μουσείο διατηρεί παλιά επιστημονικά όργανα, βιβλία και αντικείμενα της ακαδημαϊκής ιστορίας.

Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι που κρύβεται σε ένα πολωνικό παλάτι

Το Μουσείο Τσαρτορίσκι στεγάζει ένα έργο που δύσκολα περιμένει κανείς να συναντήσει στην Κρακοβία: την «Κυρία με την Ερμίνα» του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Ο πίνακας δικαιολογεί από μόνος του την επίσκεψη, αλλά το μουσείο δεν εξαντλείται σε αυτόν. Στις αίθουσες υπάρχουν ευρωπαϊκά έργα τέχνης, όπλα, χειρόγραφα, υφάσματα και ιστορικά αντικείμενα από τη συλλογή της οικογένειας Τσαρτορίσκι.

Η είσοδος γίνεται σε συγκεκριμένη ώρα και τα διαθέσιμα εισιτήρια είναι περιορισμένα. Είναι ένα από τα λίγα σημεία της πόλης όπου η κράτηση δεν αποτελεί υπερβολή.

Το Βάβελ δεν είναι ένα κάστρο που «ξεμπερδεύεις» γρήγορα

Το Βάβελ υπήρξε για αιώνες το πολιτικό και συμβολικό κέντρο του πολωνικού βασιλείου

Στο τέλος της Βασιλικής Οδού, ο λόφος του Βάβελ υψώνεται πάνω από τον Βιστούλα. Από μακριά μοιάζει με ένα ενιαίο κάστρο. Στην πραγματικότητα είναι ένα μεγάλο σύνολο από βασιλικές αίθουσες, διαμερίσματα, αυλές, θησαυροφυλάκια και εκθέσεις.

Το Βάβελ υπήρξε η έδρα των Πολωνών βασιλιάδων και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα σημεία της εθνικής ιστορίας. Στις Αίθουσες Επισήμων σώζονται τεράστιες ταπισερί, έπιπλα και διακοσμήσεις της βασιλικής αυλής, ενώ στο Θησαυροφυλάκιο και το Οπλοστάσιο παρουσιάζονται όπλα, πανοπλίες και τελετουργικά αντικείμενα.

Ο Καθεδρικός Ναός του Βάβελ έχει διαφορετικό χαρακτήρα. Συνδέεται με τις στέψεις και τις ταφές Πολωνών μοναρχών, αλλά παραμένει ενεργός χώρος λατρείας. Οι βασιλικοί τάφοι και ο πύργος με την καμπάνα του Σιγισμούνδου φωτίζουν μια πλευρά της πολωνικής ιστορίας που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή μόνο μέσα από τις αίθουσες του κάστρου.

Οι διαφορετικοί χώροι του Βάβελ έχουν ξεχωριστά εισιτήρια. Δεν χρειάζεται να τους δει κανείς όλους. Η καλύτερη επιλογή είναι να συνδυαστεί το κάστρο με τον καθεδρικό ναό, τις αυλές και μια βόλτα προς τον ποταμό.

Στους πρόποδες του λόφου βρίσκεται το άγαλμα του δράκου που βγάζει φωτιά. Είναι η πιο παιγνιώδης πλευρά ενός κατά τα άλλα αυστηρού ιστορικού χώρου. Η κοντινή σπηλιά δεν λειτουργεί σταθερά τον χειμώνα, οπότε δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Το Καζίμιες είναι πολύ περισσότερα από μπαρ και παλιά τραπέζια

Το Καζίμιες έχει γίνει η πιο δημοφιλής περιοχή για φαγητό και βραδινή έξοδο. Πίσω από τα φωτισμένα καφέ, τα φθαρμένα κτίρια και τις αυλές του, όμως, βρίσκεται η ιστορία μιας από τις σημαντικότερες εβραϊκές κοινότητες της Κεντρικής Ευρώπης.

Η οδός Σερόκα λειτουργεί ως το ιστορικό κέντρο της συνοικίας. Εδώ βρίσκεται η Παλιά Συναγωγή, μία από τις παλαιότερες σωζόμενες συναγωγές της Πολωνίας, με έκθεση αφιερωμένη στην εβραϊκή ιστορία και τις θρησκευτικές παραδόσεις.

Η Σερόκα παραμένει το ιστορικό κέντρο του Καζίμιες και της εβραϊκής μνήμης της πόλης

Η Συναγωγή Ρέμου και το παλιό νεκροταφείο δημιουργούν μια πολύ πιο σιωπηλή εμπειρία. Οι επιτύμβιες πλάκες, αρκετές από τις οποίες αποκαταστάθηκαν έπειτα από τον πόλεμο, θυμίζουν ότι το Καζίμιες δεν είναι απλώς μια γραφική συνοικία με ρετρό αισθητική.

Γύρω από την Πλατεία Νόβι, η εικόνα αλλάζει. Μικρά μπαρ, παλιά καταστήματα, πάγκοι και υπόγεια στέκια γεμίζουν τους γύρω δρόμους. Εκεί πωλείται και η ζαπιεκάνκα, μια μακριά ψημένη μπαγκέτα με μανιτάρια, τυρί και διάφορες προσθήκες. Δεν χρειάζεται να εξιδανικευτεί· είναι απλό φαγητό του δρόμου, δεμένο όμως με τη σύγχρονη καθημερινότητα της περιοχής.

Από τη ζωντάνια του Καζίμιες στη σιωπή του Ποντγκούζε

Η πεζογέφυρα Μπερνάτεκ περνά πάνω από τον Βιστούλα και ενώνει το Καζίμιες με το Ποντγκούζε. Η απόσταση είναι μικρή, αλλά η αλλαγή στην ατμόσφαιρα άμεση.

Στην Πλατεία Ηρώων του Γκέτο, δεκάδες άδειες μεταλλικές καρέκλες στέκονται διάσπαρτες πάνω στο πλακόστρωτο. Το μνημείο παραπέμπει στους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, αφήνοντας πίσω αντικείμενα, έπιπλα και ολόκληρες ζωές.

Οι άδειες καρέκλες στην πλατεία θυμίζουν τους ανθρώπους που εκτοπίστηκαν από το γκέτο της Κρακοβίας

Στην άκρη της πλατείας βρίσκεται το Φαρμακείο του Αετού. Ο φαρμακοποιός Ταντέους Πανκιέβιτς παρέμεινε στο γκέτο και έγινε μάρτυρας των διώξεων και των εκτοπισμών. Η έκθεση είναι μικρή, αλλά περισσότερο προσωπική από τα μεγάλα ιστορικά μουσεία.

Λίγο πιο πέρα βρίσκεται το πρώην εργοστάσιο του Όσκαρ Σίντλερ. Παρά το όνομά του, δεν είναι ένα μουσείο αποκλειστικά αφιερωμένο στον Σίντλερ. Η έκθεση εξετάζει ολόκληρη την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην Κρακοβία, από την καθημερινή ζωή και την προπαγάνδα μέχρι τις διώξεις και την καταστροφή της εβραϊκής κοινότητας.

Το πρώην εργοστάσιο στεγάζει σήμερα μια εκτενή έκθεση για τη γερμανική κατοχή της Κρακοβίας

Είναι πυκνή, σκοτεινή και δεν λειτουργεί ως γρήγορη στάση. Τα εισιτήρια εξαντλούνται συχνά και χρειάζεται κράτηση αρκετά νωρίτερα.

Η βιομηχανική περιοχή που έγινε σύγχρονη συνοικία

Η Ζαμπουότσιε, γύρω από το εργοστάσιο του Σίντλερ, διατηρεί ακόμη αρκετά στοιχεία της βιομηχανικής της ιστορίας. Παράλληλα, παλιές εγκαταστάσεις έχουν μετατραπεί σε κατοικίες, χώρους πολιτισμού και γραφεία.

Δίπλα στο εργοστάσιο βρίσκεται το MOCAK, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Κρακοβίας. Οι εκθέσεις του περιστρέφονται συχνά γύρω από τη μνήμη, την πολιτική, τον πόλεμο και τη σύγχρονη κοινωνία. Δεν είναι απαραίτητα εύκολο μουσείο, αλλά δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα αντίθεση με την ιστορική αφήγηση της γειτονικής έκθεσης.

Πιο ψηλά βρίσκεται ο λόφος του Κράκους. Από την κορυφή φαίνονται οι στέγες του Ποντγκούζε, οι παλιές βιομηχανικές περιοχές και, όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, το Βάβελ. Με παγωμένο ή λασπωμένο έδαφος η ανάβαση χρειάζεται προσοχή. Με καθαρό καιρό, όμως, είναι από τα σημεία που επιτρέπουν να δεις την Κρακοβία ως σύνολο και όχι ως μια σειρά αξιοθέατων.

Η Νόβα Χούτα μοιάζει με διαφορετική πόλη

Η Νόβα Χούτα σχεδιάστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως νέα βιομηχανική πόλη γύρω από το μεγάλο χαλυβουργείο. Οι φαρδιές λεωφόροι, οι συμμετρικές πολυκατοικίες και οι επιβλητικές είσοδοι των κτιρίων απέχουν πολύ από τους στενούς δρόμους της Παλιάς Πόλης.

Οι φαρδιές λεωφόροι και τα επιβλητικά κτίρια κάνουν τη Νόβα Χούτα να μοιάζει με διαφορετική πόλη

Η Κεντρική Πλατεία αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Η περιοχή σχεδιάστηκε όχι μόνο για κατοίκηση, αλλά και για μαζικές συγκεντρώσεις, πορείες και ελεγχόμενη κοινωνική ζωή.

Η Νόβα Χούτα, πάντως, δεν είναι ένα σκηνικό κομμουνιστικής νοσταλγίας. Είναι κανονική συνοικία με κατοίκους, αγορές, πάρκα και μια σύνθετη πολιτική ιστορία. Η εκκλησία Άρκα Πάνα, που χτίστηκε έπειτα από μακρόχρονη σύγκρουση κατοίκων και κομμουνιστικών αρχών, αποτελεί ένα από τα κτίρια που εκφράζουν αυτή την αντίθεση. Περισσότερες πληροφορίες υπάρχουν στην επίσημη διαδρομή της Νόβα Χούτα.

Στα υπόγεια καταφύγια της Νόβα Χούτα, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο καθαρή. Οι χώροι δημιουργήθηκαν μέσα στο κλίμα του Ψυχρού Πολέμου και αποκαλύπτουν πόσο βαθιά είχε περάσει ο φόβος μιας πυρηνικής επίθεσης στην καθημερινή οργάνωση της περιοχής.

Η χειμερινή Κρακοβία πέρα από τη χριστουγεννιάτικη αγορά

Η εορταστική αγορά γεμίζει την κεντρική πλατεία με ξύλινους πάγκους, ζεστά ροφήματα, φαγητό και φωτισμούς. Προσθέτει χρώμα στην πόλη, αλλά δεν χρειάζεται να γίνει ο βασικός λόγος του ταξιδιού. Οι τιμές είναι αυξημένες και τις ώρες αιχμής η πλατεία χάνει την άνεση και τον ρυθμό της.

Πιο ιδιαίτερη είναι η παράδοση με τις φάτνες της Κρακοβίας. Πρόκειται για πολύχρωμες, περίτεχνες κατασκευές που συνδυάζουν τη Γέννηση με πύργους, τρούλους και στοιχεία από τα γνωστότερα κτίρια της πόλης. Η χειμερινή έκθεση στο Παλάτι Κριστοφόρι παρουσιάζει μερικά από τα καλύτερα έργα και δείχνει μια τοπική παράδοση που δεν δημιουργήθηκε αποκλειστικά για τους επισκέπτες.

Οι περίτεχνες φάτνες συνδυάζουν τη Γέννηση με την αρχιτεκτονική και τα σύμβολα της Κρακοβίας

Η Βιελίτσκα είναι ένας υπόγειος κόσμος από αλάτι

Λίγο έξω από την Κρακοβία, το αλατωρυχείο της Βιελίτσκα κατεβαίνει σε βάθος 135 μέτρων. Η τουριστική διαδρομή περνά από στοές, θαλάμους, αλμυρές λίμνες και υπόγειους χώρους που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια αιώνων εξόρυξης.

Το εντυπωσιακότερο σημείο είναι το παρεκκλήσι της Αγίας Κίνγκας. Το δάπεδο, οι διακοσμήσεις, τα ανάγλυφα και ακόμη και οι μεγάλοι πολυέλαιοι έχουν δημιουργηθεί από αλάτι. Η εικόνα θυμίζει υπόγειο ναό κινηματογραφικού σκηνικού, με τη διαφορά ότι ο χώρος δεν κατασκευάστηκε για ταινία.

Στο παρεκκλήσι της Αγίας Κίνγκας, ακόμη και τα ανάγλυφα και οι πολυέλαιοι έχουν δημιουργηθεί από αλάτι

Η διαδρομή περιλαμβάνει περισσότερα από 800 σκαλοπάτια, τα περισσότερα στην κάθοδο. Η επιστροφή γίνεται με ανελκυστήρα, αλλά η επίσκεψη δεν είναι κατάλληλη για όποιον δυσκολεύεται σοβαρά με τις σκάλες ή τους κλειστούς χώρους. Οι ώρες και τα διαθέσιμα εισιτήρια αναγράφονται στην επίσημη σελίδα κρατήσεων.

Το Άουσβιτς–Μπίρκεναου χρειάζεται ξεχωριστή αντιμετώπιση

Το Άουσβιτς–Μπίρκεναου δεν αποτελεί ακόμη ένα αξιοθέατο της περιοχής. Είναι χώρος μνήμης του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού, με έκταση, ιστορικό βάρος και κανόνες που απαιτούν διαφορετική προετοιμασία.

Η επίσκεψη περιλαμβάνει τόσο το Άουσβιτς Ι όσο και το Άουσβιτς ΙΙ–Μπίρκεναου. Οι κάρτες εισόδου πρέπει να εξασφαλίζονται μέσα από το επίσημο σύστημα του Μνημείου. Οι προσφορές τρίτων εταιρειών που περιλαμβάνουν μεταφορά δεν εξασφαλίζουν απαραίτητα επιβεβαιωμένη είσοδο.

Το Άουσβιτς–Μπίρκεναου είναι χώρος ιστορικής μνήμης και απαιτεί διαφορετική προετοιμασία και αντιμετώπιση από τον επισκέπτη

Τι αξίζει να δοκιμάσεις

Τα πιερόγκι βρίσκονται παντού, αλλά η ποιότητά τους διαφέρει. Οι κλασικές γεμίσεις περιλαμβάνουν πατάτα και τυρί, κρέας ή λάχανο με μανιτάρια. Το ζούρεκ είναι μια ξινή σούπα από αλεύρι σίκαλης, συνήθως με αυγό και λουκάνικο, ενώ το μπίγκος είναι βαρύτερο πιάτο με λάχανο και κρέας.

Το ομπβαζάνεκ είναι το κυκλικό ψωμάκι που πωλείται σε μικρά μπλε καρότσια σε όλη την πόλη. Συνδέεται με την Κρακοβία εδώ και περισσότερο από έξι αιώνες και αποτελεί την απλούστερη επιλογή για κάτι γρήγορο στον δρόμο.

Τα λεγόμενα «μπαρ γάλακτος» προσφέρουν μαγειρευτά πολωνικά φαγητά σε πιο καθημερινές τιμές. Η αισθητική τους διαφέρει, αλλά εκεί μπορεί κανείς να δοκιμάσει την τοπική κουζίνα χωρίς το τουριστικό περιτύλιγμα των εστιατορίων της κεντρικής πλατείας.

Πού αξίζει να μείνεις

Η Παλιά Πόλη είναι η πιο πρακτική περιοχή, επειδή τα περισσότερα βασικά σημεία βρίσκονται σε κοντινή απόσταση. Είναι όμως και η ακριβότερη, ενώ οι δρόμοι γύρω από μπαρ μπορεί να παραμένουν θορυβώδεις μέχρι αργά.

Το Καζίμιες έχει περισσότερη νυχτερινή ζωή, μικρά εστιατόρια και καφέ. Προσφέρει πιο έντονη αίσθηση γειτονιάς, αλλά χρειάζεται προσοχή στην ακριβή θέση του καταλύματος.

Το Ποντγκούζε είναι η πιο ήρεμη επιλογή. Έχει καλή σύνδεση με το κέντρο και βολεύει ιδιαίτερα όσους θέλουν να εξερευνήσουν τη νότια πλευρά του ποταμού χωρίς να μένουν μέσα στην τουριστική κίνηση.

Όσα χρειάζεται να γνωρίζεις πριν φύγεις

Το τρένο από το αεροδρόμιο φτάνει στον κεντρικό σταθμό της Κρακοβίας, δίπλα στην Παλιά Πόλη. Το εισιτήριο κοστίζει 20 ζλότι και οι αποσκευές μεταφέρονται χωρίς πρόσθετη χρέωση.

Το ιστορικό κέντρο εξερευνάται εύκολα με τα πόδια. Για τη Νόβα Χούτα, το Ποντγκούζε και τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, τα τραμ είναι η πρακτικότερη επιλογή. Οι κατηγορίες και οι τιμές των εισιτηρίων αναγράφονται στον επίσημο οδηγό αστικών συγκοινωνιών.

Η Πολωνία χρησιμοποιεί ζλότι και όχι ευρώ. Οι κάρτες γίνονται δεκτές σχεδόν παντού, αλλά ένα μικρό ποσό σε μετρητά είναι χρήσιμο για πάγκους και μικρά καταστήματα. Όταν ένα τερματικό προτείνει μετατροπή σε ευρώ, συμφέρει συνήθως η χρέωση στο τοπικό νόμισμα.

Η Κρακοβία δεν χρειάζεται να στηριχθεί στο χιόνι για να δημιουργήσει χειμερινή ατμόσφαιρα. Της αρκούν τα κόκκινα τείχη πάνω από τον ποταμό, οι σκιές στις γοτθικές αυλές, οι δρόμοι που συνεχίζονται κάτω από την πλατεία και οι γειτονιές που αλλάζουν εντελώς χαρακτήρα μέσα σε λίγα μόνο τετράγωνα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

• Αυτό το χωριό είναι η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας όταν λέμε «φθινοπωρινή απόδραση»
• Το ορεινό χωριό της Πελοποννήσου που κρύβει σκι, λίμνες και διαδρομές μέσα στα έλατα
• Ρίγα: Η παρεξηγημένη πρωτεύουσα, τι να δείτε
• Φάροι, ναυάγια και λευκές παραλίες: Η άλλη πλευρά του ισπανικού καλοκαιριού φτάνει έως το «τέλος του κόσμου»
• 6 παραλίες με φυσική σκιά στην Πελοπόννησο

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News