Η La Roux χρειάστηκε 17 χρόνια για να γίνει πραγματικά «Bulletproof»

Αλεξάνδρα Παναγοπούλου

Το 2009, ένα τραγούδι με τίτλο «Bulletproof» έκανε την pop να ακούγεται σαν υπόσχεση: ό,τι κι αν συμβεί, δεν θα σε πληγώσει τίποτα. Η La Roux, με το εκρηκτικό κόκκινο μαλλί, τη χαρακτηριστική φωνή και τα συνθεσάιζερ που δεν έβγαιναν από το μυαλό σου, έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της εποχής. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, επιστρέφει με μια μάλλον απρόσμενη παραδοχή: ίσως τώρα αρχίζει πραγματικά να νιώθει άτρωτη.

Το «Old Flames», το τέταρτο άλμπουμ της Βρετανίδας μουσικού, κυκλοφόρησε στις 6 Νοεμβρίου 2026, έξι χρόνια μετά το «Supervision». Δεν είναι, όμως, ένας δίσκος φτιαγμένος για να εξαργυρώσει τη νοσταλγία των ‘00s. Είναι το μουσικό αποτύπωμα μιας μεγάλης προσωπικής μετακίνησης, γραμμένο στη διάρκεια του τέλους μιας σχέσης 17 ετών και της προσπάθειας να βρεθεί μια καινούργια ισορροπία.

Το «Bulletproof» δεν ήταν πάντα πανοπλία

Η Elly Jackson, όπως είναι το πραγματικό όνομα της La Roux, βρέθηκε πολύ νωρίς στη δύσκολη θέση να θεωρείται συνώνυμη ενός και μόνο τεράστιου hit. Το «Bulletproof» και το «In for the Kill» καθόρισαν το ντεμπούτο της το 2009, όταν η ηλεκτρονική pop έβρισκε ξανά τον δρόμο της στα ραδιόφωνα και στις πίστες. Το πρώτο άλμπουμ της La Roux απέσπασε μάλιστα Grammy στην κατηγορία ηλεκτρονικής/dance μουσικής.

Σε συνέντευξή της στο Rolling Stone AU/NZ, η Jackson δεν προσπαθεί να αποκηρύξει το παρελθόν της. Μιλά για τη μεταβαλλόμενη σχέση της με το πιο γνωστό τραγούδι της και αναγνωρίζει ότι η ταύτισή της με αυτό δεν περιγράφει ολόκληρη τη διαδρομή της. Η ειρωνεία είναι απολαυστική: το «Bulletproof» έγινε σύμβολο δύναμης πολύ πριν η ίδια αισθανθεί ότι μπορούσε να σταθεί πραγματικά στα πόδια της.

Διαβάστε επίσης: Pop χωρίς σύνταξη: Madonna και Rolling Stones ξαναμπαίνουν στο παιχνίδι

Ένας χωρισμός με ρυθμό από τα ’90s

Στο «Old Flames» η Jackson γράφει, συνθέτει, ενορχηστρώνει και αναλαμβάνει την παραγωγή, έχοντας τον δημιουργικό έλεγχο του δίσκου. Αντί να επιλέξει μια μουντή εξομολόγηση για την απώλεια, ντύνει δύσκολα συναισθήματα με ρυθμούς από την pop και το R&B των ’90s και των αρχών του 2000. Οι All Saints και η Mariah Carey ανήκουν στις μουσικές αναφορές ενός άλμπουμ που κοιτάζει πίσω ηχητικά, αλλά θέλει να προχωρήσει μπροστά συναισθηματικά.

Τα «Cabin Fever» και «Lose Myself» βάζουν στο κάδρο την πίεση, τις εξαρτήσεις και την εσωτερική πάλη. Το «To Make Our Love» μιλά για μια σχέση που γλιστρά από τα χέρια, ενώ το «Babyline» μεταφέρει το βάρος από την απώλεια στην απόφαση να μη συνεχίσεις να κυνηγάς κάτι που σε πληγώνει. Είναι το είδος της αντίφασης που κάνει την καλή pop τόσο ενδιαφέρουσα: το τραγούδι μπορεί να σε σηκώνει από την καρέκλα, ακόμη κι όταν μιλά για πράγματα καθόλου ευχάριστα.

Η La Roux εξήγησε στο Rolling Stone ότι άρχισε να πειραματίζεται με τη μουσική το 2020, χωρίς αρχικά να σχεδιάζει έναν ολοκληρωμένο δίσκο. Χρειάστηκε χρόνος για να αποκτήσουν οι ήχοι, οι εικόνες και οι στίχοι κοινή κατεύθυνση. Παράλληλα, η επιστροφή στις συναυλίες, ανάμεσα σε άλλες και ως support της Hilary Duff, τη σύστησε ξανά και σε νεότερο κοινό.

Το πιο ωραίο στην επιστροφή της δεν είναι ότι θυμίζει πόσο δυνατά ακούγαμε το «Bulletproof». Είναι ότι, στα 38 της, η Elly Jackson έχει μια διαφορετική ιστορία να πει: δεν χρειάζεται να μην πληγώνεσαι για να είσαι δυνατή. Μερικές φορές αρκεί να έχεις το θάρρος να φύγεις, να αλλάξεις και να αρχίσεις ξανά. Κι αν αυτό συνοδεύεται από ένα καλό pop ρεφρέν, ακόμη καλύτερα.

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Στείλε μήνυμα στο Viber

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News