Λάτρεις της σκέψης και της γραφής

Πώς να ανταγωνιστείς τέσσερις αρχισυντάκτες που η πένα τους τρέχει με εφηβική ορμή και αποτυπώνει βαθιές σκέψεις και προβληματισμούς βουτηγμένες στο μελάνι του ανόθευτου λόγου και της καθαρής καταγραφής;

Προσπεράσαμε την προσπάθεια ανταγωνισμού και επιλέξαμε να τους ακούσουμε και ακολούθως να τους διαβάσουμε. «Προτυπορία» ο καρπός της περιοδικής έκδοσης των μαθητών του Πρότυπου Γυμνασίου Πατρών οι οποίοι συμμετέχουν στον όμιλο Δημοσιογραφίας του σχολείου.

Οι μαθητές – αρχισυντάκτες Ευαγγελία Φερεντίνου, Βασίλης Αθανασόπουλος και Γιώργος Νταφογιάννης πέρασαν το κατώφλι της «Π» προκειμένου να μας παραδώσουν τα τρία τεύχη της εκδοτικής τους προσπάθειας. Την ομάδα των αρχισυντακτών συμπληρώνει ο Γιώργος Δούκας. Μαζί τους ο υπεύθυνος του Ομίλου φιλόλογος Παναγιώτης Λαζανάς ο οποίος έχει την επιμέλεια της έκδοσης.

«Το εγχείρημα ενός περιοδικού ποικίλης ύλης ξεκίνησε τρία χρόνια πριν και οι πρώτοι τότε συμμετέχοντες του Ομίλου Δημοσιογραφίας ”βάφτισαν” το περιοδικό μας ”Προτυπορία”. Την επόμενη χρονιά, ακολούθησε η ”Προτυπορία 2” και φέτος η ”Προτυπορία 3”» μας περιγράφει ο κ. Λαζανάς δηλώντας «πολύ περήφανος για το αποτέλεσμα -και το φετινό, αλλά και για όλα τα προηγούμενα τεύχη- και κυρίως για το γεγονός ότι τη δημιουργική αυτή διαδικασία στηρίζει ένας σταθερός πυρήνας 15-20 συντακτών και συντακτριών, οι οποίοι εξακολουθούν να επιλέγουν τον συγκεκριμένο Ομιλο, παρότι γνωρίζουν εκ πείρας (ή το έχουν πληροφορηθεί από άλλους που προϋπήρξαν) ότι πρόκειται να τραβήξουν πολύ κουπί!».

Εξηγώντας ο κ. Λαζανάς τι σημαίνει το «κουπί» αναφέρει: «Χρειάζεται σχολαστική έρευνα, πειθαρχία στα χρονικά όρια, συνεργασία, υπομονή όταν το κείμενο δεν… προχωράει, επιμονή για το αποτέλεσμα, γράψιμο και διορθώσεις, επαφή με την επικαιρότητα -μα, πρωτίστως, πάθος για ένα άρτιο παραγόμενο. Θεωρώ ότι το να επιλέγεις τον δρόμο της συνέπειας είναι ένας αισιόδοξος δείκτης, που ανατρέπει την έλλειψη εμπιστοσύνης που συχνά εκφράζεται απέναντι στους νέους».

Ο κ. Λαζανάς, ο οποίος είναι αυτός που εμπνέει τους μαθητές να τραβήξουν το κουπί σημειώνει πως «είμαι διπλά χαρούμενος που πλάι στη ”σκληρή” δουλειά (δεν αρνούμαι ότι έτσι είναι, αλλά τα παιδιά ξέρουν ότι ούτε για μένα δεν υπήρξε εξαίρεση) οι συντάκτες και οι συντάκτριες της ”Προτυπορίας”, όλα αυτά τα χρόνια, βρέθηκαν στα μεγαλύτερα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά στούντιο της χώρας, συμμετείχαν σε εκπομπές, συνομίλησαν με διακεκριμένους ηθοποιούς, με ποιητές-θρύλους, με Ολυμπιονίκες -ακόμη και με τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη στο πλαίσιο ενός ταξιδιού αδελφοποίησης του Προτύπου Γυμνασίου με το Ζωγράφειο Λύκειο στην Κωνσταντινούπολη! Και ναι, το ομολογώ: τους θαυμάζω για όσα κατάφεραν και καταφέρνουν και λυπάμαι που τους ”χάνω”, όταν πηγαίνουν πια στο Λύκειο».

Σε ό,τι αφορά τους αρχισυντάκτες οι περιγραφές της εργασίας τους δείχνουν να μην διαπραγματεύονται τον ρόλο τους. Ελέγχουν τα κείμενα σε βάθος, κάνοντας τις απαιτούμενες διορθώσεις, απορρίπτουν όσα κρίνουν ως μη ενδιαφέροντα, είναι κάθετοι στο θέμα της συνέπειας και επίμονοι μέχρι να πετύχουν τον δημοσιογραφικό στόχο τους.