Nick Cave and The Bad Seeds: Μια καθηλωτική συναυλία και μια ασύλληπτη εμφάνιση στο Release Athens 2026

Το Wild God Tour ξεκίνησε και στις 24 Ιουνίου 2026 στη Πλατεία Νερού και ο Αυστραλός Nick Cave επέστρεψε στην Αθήνα και ξεσήκωσε το ελληνικό κοινό χαρίζοντας του μια συγκλονιστική συναυλία.

 

Nick Cave and The Bad Seeds: Μια καθηλωτική συναυλία και μια ασύλληπτη εμφάνιση στο Release Athens 2026

Στις 24 Ιουνίου στη Πλατεία Νερού λίγο μετά τις 18:00 άνοιξαν οι πύλες για μια συναυλία που σίγουρα θα μείνει ανεξίτιλη στη μνήμη μας. To opening έκανε στις 19:00 ο Baxter Dury, μια από τις πιο ιδιόρρυθμες και ευφυείς παρουσίες της σύγχρονης βρετανικής μουσικής, όπου με το εκκεντρικό και αισθησιακό χορευτικό του ταπεραμέντο εμπνευσμένο από τα 70’ς αποθεώθηκε και άνοιξε το δρόμο για τους Nick Cave and The Bad Seeds.

Λίγο μετά τις 21:00 το συγκρότημα εμφανίζεται στη σκηνή και το κοινό εξκστασιάζεται και τους αποθεώνει. Γνωστή η αγάπη του Nick Cave για την Ελλάδα και η εκτίμηση προς το ελλαδικό κοινό, γνωστός και ο ίδιος για τη δυναμική σκηνική του παρουσία αλλά και τη μουσική του που χαρακτηρίζεται απο συναισθηματική ένταση.

Η εμφάνιση του όπως πάντα αψεγάδιαστη. Ατσαλάκωτο κοστούμι, διαπεραστικό βλέμμα και μια φωνή που ηχεί σαν ένα συνοθύλευμα συναισθημάτων τρυφερότητας και απειλής. Η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη, το συναιθσηματικό εύρος της εμφάνισης του ασύλληπτο, αποδεικνύοντας μας πως παρά τα 68 πλέον χρόνια του είναι αναμφίβολα όχι μόνο ο πιο δυναμικός frond man της ροκ σκηνής όπου κυριολεκτικά σε υπνωτίζει, αλλά και ότι και δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως “ιερέας με το ποίμνιο του”.

Για τις επόμενες 2,5 ώρες είχαμε την ευτυχία να απολαύσουμε πολλές από τις επιτυχίες του. Ξεκινώντας από τα κλασσικά, «From Her to Eternity», «Tupelo», «The Mercy Seat», «Red Right Hand», «Into My Arms», «Jubilee Street», ο Νικ Κέιβ περνάει σε deep-cuts από τα μακρινά 80’ς όπως τα «Train Long-Suffering» και «Stranger Than Kindness», ενώ βρίσκουν ξανά θέση στην setlist διαμάντια όπως τα «Nobody’s Baby Now» και το αγαπημένο όλων μας «Henry Lee».

Σε μια συναυλία σαν αυτη όπου η έπίδραση με το κοινό ήταν ακραία έντονη, δεν έλλειψαν και οι εκπλήξεις. Ο καλλιτέχνης όχι μόνο σεβάστηκε το κοινό του και το αγκάλιαζε καθ’ όλη τη διάρκεια και άγγιζε χέρια, αλλά μας ζήτησε χαρτομάντηλο κάνοντας χιούμορ για κάποιο Greek Virus που ενδεχομένως θα κόλλησε, ενώ παρπάλληλα υπέγραψε αυτόγραφα onstage, ανέβασε έναν μικρό θαυμαστή στη σκήνη να τραγουδίστει και να χορέψει μαζί του, έδινε το μικρόφωνο στο κοινό να τραγουδήσει, και φυσικά όρμησε πάνω μας τουλάχιστον 4 – 5 φορές και κατέβηκε από τη σκηνή για να τραγουδήσει μαζί μας,  προκαλώντας μας υστερία.

Το καλλιτεχνικό του μεγαλείο και το χαρισματικό του τελέντο έκαναν έμπρακτα την εμφάνιση τους μιας και ο Νικ Κέιβ ζούσε τη κάθε στιγμή της συναυλίας, και σε καθήλωνε βαίνοντας στα άκρα – από την απόλυτη ένταση στη συναισθηματική χροιά της απώλειας, δίνοντας την αίσθηση πως τραγουδά και παίζει πιάνο για τελευταία φορά.

Αναμφίβολα ο δίσκος “Wild God” έκανε όλη τη διαφορά. Για όσους τον ξέρουν και γνωρίζουν τη πορεία του, ήταν σαφές πως ο Cave δεν στεκόταν πλέον στο σκοτάδι, αλλά μετέτρεψε το πένθος για το χαμό των δυο παιδιών του σε κάτι φωτεινό, και το μοιράστηκε μουσικά μαζί μας.

Το μεγαλύτερο δώρο για εμάς, το κοινό του, ήταν το χαμόγελο του και η λάμψη, αλλά και η συγκίνηση του καθώς ερμήνευε, κάνοντας εμφανές σαφές πως η επικοινωνία με το κοινό έχει μεγαλύερη σημασία και από τα ίδια τα τραγούδια.

 

(πηγή φωτογραφιών: Έλενα Βασιλακοπούλου)

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125