Ο Νίκος Πορτοκάλογλου πέρασε τρεις ημέρες με μαθητές του Μουσικού Σχολείου Πάτρας
Ο αγαπημένος τραγουδοποιός δεν ήρθε ως «σταρ». Ηρθε ως συνομιλητής. Κάθισε ανάμεσα στα παιδιά, άκουσε, ρώτησε, περίμενε. Στις πρόβες, δεν έδινε έτοιμες λύσεις· άνοιγε δρόμους.
Για τρεις ημέρες, οι αίθουσες του Μουσικού Σχολείου Πατρών δεν έμοιαζαν με σχολικές. Εμοιαζαν περισσότερο με εργαστήρι δημιουργίας, με χώρο εξομολόγησης, με στούντιο ιδεών, όπου ο λόγος, ο ήχος και το συναίσθημα συναντιούνταν χωρίς φόβο και χωρίς βαθμολογία. Αφορμή, η παρουσία του Νίκου Πορτοκάλογλου, σε μια επίσκεψη που ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια μιας τυπικής καλλιτεχνικής δράσης.
Ο αγαπημένος τραγουδοποιός δεν ήρθε ως «σταρ». Ηρθε ως συνομιλητής. Κάθισε ανάμεσα στα παιδιά, άκουσε, ρώτησε, περίμενε. Στις πρόβες, δεν έδινε έτοιμες λύσεις· άνοιγε δρόμους. «Πες το όπως το νιώθεις», «μη φοβάσαι τη σιωπή», «η αλήθεια ακούγεται ακόμη κι όταν είναι ατελής» -φράσεις που έπεφταν στο τραπέζι σαν κλειδιά.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου, με όργανα στα χέρια και τετράδια γεμάτα στίχους, βρέθηκαν ξαφνικά σε έναν χώρο ασφάλειας. Παρουσίασαν ιδέες, δοκίμασαν μελωδίες, διαφώνησαν, ξαναέγραψαν. Η μουσική δεν ήταν άσκηση· ήταν ανάγκη. Και μέσα σε αυτό το κλίμα, μέσα σε μόλις δύο ημέρες, γεννήθηκαν δύο ολοκληρωμένα τραγούδια -από παιδιά για παιδιά.
Η δράση υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της Εθνικής Δράσης για την Προαγωγή Υγείας Παιδιού και Οικογένειας, που πραγματοποιείται από το υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με το UNICEF στην Ελλάδα. Στόχος της: η ενίσχυση της ψυχικής υγείας και της ψυχοκοινωνικής ευημερίας των εφήβων μέσα από βιωματικές και δημιουργικές διαδικασίες.
Πριν πιάσουν τα όργανα, οι μαθητές συμμετείχαν σε δραστηριότητες που υλοποίησε η ομάδα της UNICEF. Δραστηριότητες που δεν είχαν «σωστές» και «λάθος» απαντήσεις, αλλά άνοιγαν συζητήσεις για το πώς νιώθουν, πώς πιέζονται, πώς ονειρεύονται. Αυτή η διαδικασία λειτούργησε ως προθάλαμος. Και μετά, τη σκυτάλη πήρε η μουσική.
Εκεί φάνηκε η ουσία της παρουσίας του Νίκου Πορτοκάλογλου: η ικανότητά του να αφουγκράζεται τη νεανική γλώσσα χωρίς να τη διορθώνει, να σέβεται την αμηχανία, να μετατρέπει το άγχος σε δημιουργικό καύσιμο. «Δεν χρειάζεται να μοιάζετε σε κανέναν», τους είπε κάποια στιγμή. «Χρειάζεται να ακούγεστε».
Για το Μουσικό Σχολείο Πατρών, η εμπειρία αυτή καταγράφεται ήδη ως μία από τις πιο ουσιαστικές στιγμές της σχολικής ζωής. Οχι μόνο για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά για τη διαδικασία. Για τη σπάνια συνθήκη όπου το σχολείο λειτούργησε ταυτόχρονα ως χώρος παιδείας, πολιτισμού και φροντίδας της ψυχής.
Η εκπαιδευτική κοινότητα ευχαριστεί θερμά τον Νίκο Πορτοκάλογλου για τον χρόνο, τη γενναιοδωρία και την αλήθεια που μοιράστηκε, αλλά και όλους όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση της δράσης. Γιατί, όπως φάνηκε ξεκάθαρα αυτές τις τρεις ημέρες, όταν οι νέοι έχουν φωνή και χώρο να την εκφράσουν, η μουσική δεν είναι απλώς τέχνη. Είναι ανάσα.
Τάσος Καραγιάννης: Μια αξέχαστη εμπειρία για όλους μας
Ο διευθυντής του σχολείου, Τάσος Καραγιάννης, μιλώντας στην «Π» κάνει λόγο για μια «αξέχαστη εμπειρία για όλους τους συμμετέχοντες, μαθητές και εκπαιδευτικούς. Μέσα σε μόλις μερικές ώρες, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου εκφράστηκαν γράφοντας στίχους, άνοιξαν την ψυχή τους και μίλησαν με μουσική. Αυτά είναι τα σχολεία του μέλλοντος, τα σχολεία που αξιοποιούν τους ανθρώπους που αποδεδειγμένα έχουν μια λαμπρή πορεία στη ζωή τους με σκοπό οι μαθητές και οι μαθήτριες αλλά και οι εκπαιδευτικοί, να γευτούν έστω λίγο από το απόσταγμα των εμπειριών τους για να χαράξουν μια πορεία γεμάτη όνειρα. Ευελπιστούμε σε μια μελλοντική συνεργασία με αυτόν τον φωτισμένο μουσικό – άνθρωπο».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
