Ο Στέφανος Κασσελάκης στην «Π»: «Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι συνεργασίας» ΒΙΝΤΕΟ

Ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανος Κασσελάκης μιλάει στην «Π» και περιγράφει ένα πολιτικό όραμα που συνδυάζει ρεαλισμό, προοδευτισμό και ανθρωπιστική ευαισθησία. Στην καρδιά της πρότασής του βρίσκονται η καθημερινή επιβίωση των πολιτών, η ισχυρή κρατική παρέμβαση για τη στέγαση, την ενέργεια και τα τρόφιμα, καθώς και η αναδιάρθρωση των θεσμών για πλήρη διαφάνεια και αξιοκρατία.

Κύριε Κασσελάκη, πως θα περιγράφατε το πολιτικό σας όραμα και ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα;

Δεν υπάρχει μία μόνο πρόκληση· υπάρχουν πολλές. Ανθρωπιστικές, που αφορούν την επιβίωση του Έλληνα πολίτη σε μια δύσκολη καθημερινότητα, αλλά και σοβαρές θεσμικές: γιατί αλλάζει ο εκλογικός νόμος με κάθε κυβέρνηση, γιατί υπάρχουν πολιτικές ασυλίες, πώς λειτουργεί η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Όλο αυτό συνθέτει ένα θεσμικό και οικονομικό σύστημα με έντονα προβλήματα, στα οποία προστίθενται τα δημογραφικά ζητήματα και η χαμηλή ποιότητα της παιδείας.

Οι προκλήσεις ξεκινούν από τη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και απαιτούν θεσμικές αλλαγές. Υπάρχει κρίση δημοκρατίας, όμως η πιο άμεση κρίση σήμερα είναι κρίση επιβίωσης. Σε πολλές χώρες παρατηρείται η λεγόμενη K-shaped ανάπτυξη: ένα 10-20% της κοινωνίας, με πρόσβαση σε κεφάλαια, ακίνητα και ρευστότητα, πηγαίνει καλύτερα, ενώ το υπόλοιπο 80-90% πιέζεται ασφυκτικά.

Αν ήσασταν αύριο πρωθυπουργός ή σε μια θέση που μπορούσατε να ασκήσετε πολιτικές. Ποιες είναι οι πρώτες ενέργειες;

Πρώτη προτεραιότητα είναι η επάρκεια στην καθημερινή ζωή, ώστε ο κόσμος να αισθάνεται ασφάλεια. Να μπορεί να πληρώνει το ενοίκιο, να υπάρχει όριο στο κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, φθηνές, γρήγορες και ασφαλείς μεταφορές, χωρίς το άγχος για τα φροντιστήρια, το νοίκι των παιδιών που σπουδάζουν, τα τρόφιμα και τις στρεβλώσεις στα σούπερ μάρκετ λόγω μεσαζόντων και ολιγοπωλίων. Εκεί απαιτείται ισχυρή κρατική παρέμβαση. Πρώτα πρέπει ο κόσμος να μπορέσει να ανασάνει.

Δεύτερη προτεραιότητα είναι η πορεία της χώρας οικονομικά. Υπάρχουν δύο παράλληλοι δρόμοι. Ο πρώτος αφορά τη θεσμική αλλαγή και την κάθαρση: κατάργηση ασυλιών βουλευτών και υπουργών, αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πραγματική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Ο δεύτερος δρόμος είναι μια οικονομική πολιτική με τρεις άξονες: ένα ισχυρό αλλά μη γραφειοκρατικό κοινωνικό κράτος με ποιοτική δημόσια υγεία και παιδεία, φιλελεύθερη επιχειρηματικότητα με χτύπημα των καρτέλ, πρόσβαση στη ρευστότητα και σταθερό πλαίσιο, και τέλος φορολογική δικαιοσύνη με αναδιανομή του πλούτου εκεί όπου υπάρχουν μεγάλες αδικίες, ιδίως στη μεγάλη ακίνητη περιουσία.

Τι απαντάτε στους νέους ανθρώπους που με απογοήτευση φεύγουν στο εξωτερικό;

Η αλήθεια είναι ότι το ελληνικό σύστημα παραμένει εχθρικό απέναντι σε ομογενείς και απόδημους που επιστρέφουν. Μιλάμε για brain gain, αλλά στην πράξη κυριαρχεί μια αντίληψη που μας αντιμετωπίζει ως ψήφους και όχι ως φορείς ιδεών, διαδρομής και δικαιώματος στο εκλέγεσθαι. Αυτή η στάση δεν με εκπλήσσει· συνδέεται με μια βαθιά ανασφάλεια και μια ιστορική εμπειρία ξένων παρεμβάσεων και πιέσεων, όπως φάνηκε και στην περίοδο της λιτότητας.

Όσον αφορά τους νέους, η ψήφος είναι απαραίτητη αλλά δεν αρκεί. Δεν φτάνει η διαμαρτυρία. Χρειάζεται συμμετοχή, προτάσεις και ανάληψη ευθύνης για τη ζωή τους. Οι νέοι δικαιούνται μια κοινωνία αξιοκρατίας, όμως στην Ελλάδα η έλλειψή της είναι γάγγραινα: μπαίνεις αξιοκρατικά σε μια σχολή, αλλά για να βρεις δουλειά χρειάζεσαι γνωριμίες, ενώ με τους σημερινούς μισθούς δεν υπάρχει κοινωνική κινητικότητα ούτε δυνατότητα αποταμίευσης.

Οι νέοι δεν πρέπει να συμβιβαστούν με το λιγότερο. Πρέπει να διεκδικήσουν μια βαθιά αλλαγή.

Βασικό πρόβλημα των νέων είναι το στεγαστικό και οι μισθοί. Πείτε μας τις προτάσεις σας.

Σε ό,τι αφορά τη στεγαστική κρίση, ιδίως για τους φοιτητές, δεν μπορεί να μιλά κανείς για δωρεάν παιδεία αν δεν διασφαλίζονται η στέγη, η σίτιση, η υγειονομική κάλυψη και οι μεταφορές. Δεν αρκεί η απαλλαγή από δίδακτρα· το πανεπιστήμιο πρέπει να λειτουργεί ως κοιτίδα γνώσης και φοιτητικής ζωής, με ουσιαστική παρουσία των φοιτητών.

Μετά την αποφοίτηση, το πρόβλημα των ενοικίων γίνεται ακόμη πιο οξύ, καθώς είναι δυσανάλογα υψηλά σε σχέση με τους αρχικούς μισθούς. Για να αντιμετωπιστεί, δεν αρκούν γενικές υποσχέσεις για νέες κατοικίες ή αποσπασματικές ρυθμίσεις τύπου Airbnb, που έχουν περιορισμένο αποτέλεσμα. Χρειάζεται άμεση αύξηση της προσφοράς στην αγορά.

Γι’ αυτό προτείνουμε την επιβολή τέλους κατοχής στους servicers για ανεκμετάλλευτα ακίνητα, αντίστοιχου του ΕΝΦΙΑ, ώστε να δοθεί κίνητρο να μπουν άμεσα στην αγορά. Το ίδιο ισχύει και για τη μεγάλη ακίνητη περιουσία. Η αύξηση της προσφοράς είναι ο μόνος βιώσιμος τρόπος για τη μείωση των ενοικίων.

Για την ακρίβεια στα βασικά αγαθά; Τι λύση θα δίνατε;

Προτείνουμε τη δημιουργία ενός online κοινωνικού σούπερ μάρκετ, που θα παρακάμπτει τους μεσάζοντες και τις μεγάλες αλυσίδες. Ο πολίτης θα μπορεί να προμηθεύεται όλα τα βασικά προϊόντα απευθείας, με όρους κοινωνικούς και όχι ιδιωτικοοικονομικούς, δημιουργώντας μεγάλη κοινωνική υπεραξία.

Σήμερα η αγορά λειτουργεί ως ολιγοπώλιο, με ελάχιστους μεσάζοντες κάτω από τις αλυσίδες, γεγονός που απαιτεί κρατική παρέμβαση. Το μέτρο αυτό θα προστατεύει και τους Έλληνες αγρότες από τις ελληνοποιήσεις και τον αθέμιτο ανταγωνισμό, ειδικά στο νέο πλαίσιο εισαγωγών.

Οι παραγωγοί θα τροφοδοτούν απευθείας το κοινωνικό σούπερ μάρκετ, το οποίο θα παραδίδει τα προϊόντα κατευθείαν στο σπίτι του καταναλωτή.

Το κράτος θα είναι ιδιοκτήτης; Πως θα γίνεται αυτό;

Στον τομέα των logistics υπάρχει πλέον υψηλή τεχνογνωσία και διαθέσιμο ταλέντο, το οποίο πρέπει να αμείβεται με όρους αγοράς. Όσοι στελεχώνουν μια τέτοια δημόσια επιχείρηση δεν μπορούν να πληρώνονται διαφορετικά· πρόκειται για μια μεγάλη και απαιτητική λειτουργία.

Η διαφορά είναι ότι η ίδια η επιχείρηση δεν χρειάζεται να στοχεύει σε υπερκέρδη της τάξης του 10% ή 20%.

Λέτε πως με το μειωμένο κέρδος θα πιεζόταν και ο ιδιωτικός τομέας των σούπερ μάρκετ για να ρίξει τις τιμές;  

Το online κοινωνικό σούπερ μάρκετ θα πιέσει συνολικά τις τιμές προς τα κάτω και θα λειτουργήσει συμπληρωματικά με τα τοπικά καταστήματα, στηρίζοντας μανάβικα και μικρά μαγαζιά ώστε να αντέξουν τον ανταγωνισμό των μεγάλων αλυσίδων.

Πρόκειται για μια ξεκάθαρα παρεμβατική πολιτική. Απαιτείται κρατική παρέμβαση για να προστατευθούν οι καταναλωτές, οι παραγωγοί και η τοπική αγορά.

Άρα μας προτείνετε ένα σοσιαλιστικό μοντέλο.

Μιλάμε για ένα παρεμβατικό μοντέλο, όχι για σοσιαλισμό όπως αυτόν που χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του ’80, που δημιούργησε ένα τεράστιο κράτος και χρεοκόπησε τη χώρα μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Πρόκειται για μια πολιτική που αναγνωρίζει ότι η καθαρή ελεύθερη αγορά δεν λύνει όλα τα προβλήματα.

Ναι αλλά πως θα διαμορφώσετε χαμηλές τιμές στην προμήθεια των προϊόντων;

Η κοινωνική επιχείρηση θα είναι βασισμένη στο διαδίκτυο, με αποθήκες, σύστημα παράδοσης και οικονομία κλίμακας, ώστε να προσφέρει πολύ καλές τιμές στους καταναλωτές και να στηρίζει απευθείας τους παραγωγούς. Πρόκειται για μια μεγάλη δημόσια επιχείρηση που δεν λειτουργεί με όρους κέρδους αλλά με κοινωνικούς όρους.

Επιχειρηματικότητα και εξουσία. Ασκείτε κριτική, ενώ έχετε δράσει επιχειρηματικά σε ένα οικονομικό μοντέλο με μεγάλες ελευθερίες που αποδίδει. Εδώ γιατί να κάνουμε κάτι διαφορετικό;

Υπάρχουν παραδείγματα κοινωνικών σούπερ μάρκετ και city-owned grocery στις ΗΠΑ. Το σύστημα εκεί δεν είναι ανεξέλεγκτο.

Στην Ελλάδα θέλουμε ανοιχτή, ανταγωνιστική οικονομία, αλλά ταυτόχρονα κοινωνική ειρήνη και ευημερία. Στα στεγαστικά ζητήματα, οι φιλελεύθερες λύσεις με κίνητρα και αντικίνητρα μπορούν να βοηθήσουν. Στον χώρο των σούπερ μάρκετ όμως, η καθαρή φιλελεύθερη οικονομία δεν δουλεύει: οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν σωστά μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η γραφειοκρατία είναι κολοσσιαία, οι άδειες εξαρτώνται από γνωριμίες και τα δικαστήρια καθυστερούν χρόνια. Έτσι, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός ανταγωνισμός χωρίς κρατική παρέμβαση.

Ο Πρόεδρος Τραμπ προσπαθεί να ανατρέψει όσα είχαμε συνηθίσει στη λειτουργία της οικονομίας;

Οντως το προσπαθεί. Όμως αντιμετωπίζει και προσπάθειες ανατροπής της πολιτικής του. Ελπίζω οι Ρεπουμπλικάνοι της Γερουσίας να σταθούν απέναντί του. Στις επερχόμενες εκλογές του Νοεμβρίου, φαίνεται πιθανό να χάσει την απόλυτη εξουσία στην Ουάσινγκτον.

Ήδη πέντε Ρεπουμπλικάνοι πήγαν απέναντί του για τη Βενεζουέλα, δείγμα ότι υπάρχουν αντιστάσεις. Αξιοσημείωτη είναι και η θέση του Ανώτατου Δικαστηρίου: οι δικαστές έχουν ισόβια θητεία και θεωρητικά μπορούν να μπλοκάρουν κάποιες πολιτικές, όπως τους δασμούς, παρότι η πλειοψηφία είναι «τραμπική».

Παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα να γίνεται μια περιγραφή της σχέσης Ευρώπης-ΗΠΑ με όρους ανταγωνισμού. Δεν βρέθηκε ποτέ στο παρελθόν η σχέση μας σε τέτοιο σημείο. Πως βλέπετε τα πράγματα;

Ακόμα κι αν εκλεγεί Δημοκρατικός πρόεδρος στις επόμενες αμερικανικές εκλογές, υπάρχει πάντα η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί τέσσερα χρόνια μετά.

Σήμερα όμως πώς τα βλέπετε;

Δεν υπάρχει εγγύηση ασφάλειας από το NATO, ειδικά όταν μέλη του προκαλούν ή απειλούν άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Χρειαζόμαστε ένα ευρωπαϊκό NATO, με ξεκάθαρο χάρτη και κανόνα «επίθεση σε ένα είναι επίθεση σε όλους». Αυτό αποτελεί χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα.

Η σχέση Αμερικής-Ευρώπης είναι ανταγωνιστική όσο οι Ρεπουμπλικάνοι βρίσκονται στην εξουσία, λόγω έλλειψης θεσμικού κέντρου στο κόμμα τους. Η Ευρώπη πρέπει να δράσει με ρεαλισμό (realpolitik), να σηκώσει ανάστημα, να κάνει παραχωρήσεις και να αντεπιτεθεί όπου χρειάζεται.

Χρειάζεται αμυντική βιομηχανία όμως που δεν είναι έτοιμη και τεχνολογία που είμαστε πολύ πίσω. Η Κίνα και η Αμερική είναι πολύ μπροστά ή όχι;

Η Κίνα και οι ΗΠΑ προηγούνται στην τεχνητή νοημοσύνη σε σχέση με την Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη δεν είναι τόσο πίσω όσο νομίζεται, ειδικά σε αμυντικές τεχνολογίες όπως drones και αντι-drones. Η εμπειρία της Ουκρανίας έχει επιταχύνει αυτή την εξέλιξη.

Ο στόχος της Ευρώπης δεν είναι να γίνει κατακτητής όπως οι ΗΠΑ, αλλά να προστατεύει τα εδάφη της, να αποτελεί ισχυρό οικονομικό και εμπορικό πόλο και φάρο δημοκρατίας και ελευθερίας. Στην Αμερική, δυστυχώς, η δημόσια βούληση για προάσπιση των αξιών δημοκρατίας έχει πλέον υποχωρήσει.

Στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν αυτά δηλαδή;

Ο Τραμπ κέρδισε την πλειοψηφία του λαού, συμπεριλαμβανομένων των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων, δείχνοντας ότι η τρέχουσα αμερικανική πλειοψηφία έχει διαφορετικές αξίες.

Δεν μπορούμε να βασιστούμε πλήρως στις ΗΠΑ· η σχέση είναι ανταγωνιστική. Η Ευρώπη πρέπει να είναι ανεξάρτητη, να παρεμβαίνει σε τεράστιες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και να προστατεύει τα εδάφη της, στρατιωτικά και πολιτικά.

Αν η Ευρώπη δείξει ότι στηρίζει τα δικά της ιδεώδη με δύναμη, αργά ή γρήγορα θα ανταμειφθεί από τον παγκόσμιο χάρτη.

Να πάρει η Ευρώπη την θέση των ΗΠΑ κατά τις δεκαετίες ‘50-‘70;

Σωστά. Αργά ή γρήγορα, η Ευρώπη θα ανταμειφθεί από την ανθρωπότητα.

Το μέλλον της Ευρώπης πως το βλέπετε; ΗΠΑ και Κίνα ακολουθούν άλλα μοντέλα και είναι παραγωγικές. Εσεις περιγράψατε τι θέλετε να πρεσβεύει η Ευρώπη. Μπορεί να λειτουργήσει;

Η Ευρώπη μπορεί να γίνει ισχυρή μόνο αν προχωρήσει σε πιο ομοσπονδιακή δομή. Η ομοσπονδία θα πρέπει να συνοδεύεται από ξεκάθαρη εγγύηση ασφάλειας για όλα τα κράτη-μέλη.

Μόνο ασφάλεια; Δεν θα έχουμε ένα ευρωπαϊκό σύνταγμα; Εκεί εκτιμάτε πως δεν θα υπάρχουν διαφορές με τα άλλα κράτη;

Τα ιδεώδη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πιο κοντά απ’ ό,τι νομίζουμε. Η Ευρώπη έχει συναίσθηση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, ελληνικά ζητήματα, κλίμα, τεχνολογία και πράσινη μετάβαση. Σχεδόν το 80% των νόμων είναι ήδη ευρωπαϊκοί. Αν και τα εθνικά συντάγματα δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως αυτήν την προοπτική, τα ιδεώδη της Ευρώπης είναι αρκετά κοντά.

Να περάσουμε στα εθνικά θέματα. Είστε υπέρ των δημοψηφισμάτων. Εμείς στην Πάτρα έχουμε ένα μεγάλο θέμα με το τρένο. Ο Δήμαρχος λέει πως πρέπει να περάσει υπόγεια, η κυβέρνηση πως δεν γίνεται. Εκεί κάνουμε δημοψήφισμα;

Σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, το 43% πλειοψηφία στα συμβούλια δεν είναι αληθινή δημοκρατία· χρειάζεται τουλάχιστον 50%+1 για αποφάσεις. Είναι θετικό να αναλαμβάνει η τοπική κοινωνία τις ευθύνες της μέσω δημοψηφισμάτων, με ισότιμη και σωστή πληροφόρηση, συμμετοχική διαβούλευση και ουσιαστικό διάλογο για το κοινό καλό.

Αν μια τοπική κοινωνία επιλέξει διαφορετικό όραμα για τη ζωή της, ας είναι. Εγώ θα ήθελα η Πάτρα να είναι μια ελληνική Βοστόνη με πανεπιστήμιο, φοιτητόκοσμο, ριβιέρα, τουρισμό, σύνδεση με Ολυμπία, τρένο και λειτουργικό αεροδρόμιο— η απόφαση αυτή πρέπει να γίνεται σε επίπεδο ευρύτερης περιοχής, όχι μόνο του Δήμου, με συμμετοχή όλων, ώστε να μη μπλοκάρεται η δημοκρατική διαδικασία.

Να πάμε λίγο στο Κίνημα Δημοκρατίας. Εχετε συνέδριο και καλείστε να πάρετε σημαντικές αποφάσεις. Είπατε «καλούμαστε να αποφασίσουμε αν και πώς θα συνεχίσουμε» και μπερδέψατε τον κόσμο.

Δεν θα έπρεπε να μπερδεύεται κανείς. Το «εάν» είναι η πιο σημαντική ερώτηση για κάθε πολιτική κίνηση: πρέπει να αναρωτιόμαστε αν οι ιδέες που υπηρετούμε είναι σωστές για τη ζωή μας και για την κοινωνία. Αν η απάντηση είναι «ναι», τότε ακολουθεί το «πώς», δηλαδή πώς θα τις εφαρμόσουμε.

Σκοπός είναι να ανοίγουμε τα γραφεία μας, να φέρνουμε φρέσκο κόσμο και νέες ιδέες, με ειλικρίνεια και συχνή αναστοχαστική διαδικασία. Με αυτόν τον τρόπο, η πολιτική γίνεται πιο προοδευτική, ανθρωπιστική και ρεαλιστική, αποτελώντας ένα προοδευτικό κέντρο στην εφαρμοσμένη πολιτική.

Ο καιρός περνάει και οι εκλογές πλησιάζουν. Ένα πιθανό σενάριο είναι να χρειαστεί ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας. Θα κουβεντιάζατε με τα άλλα κόμματα; Πολλές φορές είστε πολύ δεικτικός και μιλάτε ακόμα και για ποινικές ευθύνες.

Γελάω όταν ακούω για ποινικές ευθύνες και προσωπικές. Ο μόνος που έχει καταδικαστεί ποινικά, με πλημμέλημα, είμαι εγώ που δάνεισα χρήματα στον πρώην κόμμα μου, ενώ άλλοι που χρεοκόπησαν τη χώρα δεν έχουν λογοδοτήσει. Δεν είναι λαϊκισμός να λέμε ότι ορισμένοι πολιτικοί θα έπρεπε να είχαν βρεθεί στη φυλακή· συμβαίνει σε Γαλλία, Βραζιλία και αλλού.

 Και εκεί δεν είναι απλά μερικοί πολιτικοί, είναι πρόεδροι.

Ακριβώς. Εδώ χρεοκόπησε μια ολόκληρη χώρα, παιδιά έχασαν τη ζωή τους σε τρένα, έγιναν blackouts που κόστισαν 150 εκατ. ευρώ στον ελληνικό λαό, και καταστροφές στη Θεσσαλία 3–5 δισ. ευρώ. Χωρίς ποινική ευθύνη για βουλευτές και υπουργούς, οι αποφάσεις παίρνονται χωρίς ρίσκο. Γιατί οι πολίτες να είναι υποδεέστεροι από τους υπουργούς; Τα κόμματα όπως η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν στηρίξει τις ασυλίες, και η επόμενη κυβέρνηση θα χρειαστεί αναγκαστικά συνεργασία για να αλλάξει αυτά τα πράγματα.

Με ποιους;

Βρισκόμαστε σε θέση που δεν μπορούμε να νομιμοποιήσουμε κόμματα όπως η ΝΔ που ναι μεν στηρίζουν την ευρωπαϊκή σύγκλιση και ανοιχτή οικονομία, αλλά έχουν δημιουργήσει στρεβλό κράτος δικαίου και φέρουν τεράστιες ευθύνες. Χωρίς κόκκινες γραμμές για το κράτος δικαίου, δεν υπάρχει πλαίσιο συζήτησης. Ωστόσο, μέσα στους 2,2 εκατ. ψηφοφόρους της ΝΔ υπάρχουν έντιμοι και πατριώτες που έχουν θέση στο Κίνημα Δημοκρατίας.

Το ΠΑΣΟΚ είναι στην ίδια κατηγορία;

Το ΠΑΣΟΚ φιλοσοφικά δεν είναι το θέμα· η ουσία είναι με ποιον μπορείς να έχεις πλειοψηφία στη Βουλή. Η ερώτηση πρέπει να απευθυνθεί στα κόμματα: συμφωνούν με τις θέσεις μας ή όχι; Η πολιτική δεν είναι αν γουστάρω τον Ανδρουλάκη και θα συνεργαστώ, αλλά συμφωνία σε ουσιαστικά θέματα. Για παράδειγμα, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν λέει για κατάργηση του άρθρου 86, για μένα είναι κόκκινη γραμμή.

Οι πολίτες τα λαμβάνουν όλα υπόψη τους και ψηφίζουν. Το ερώτημα όμως είναι αν θα έχουμε πλειοψηφία και από ποιους;

Όσο περισσότεροι ψηφίσουν ενάντια στο σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα ηθικά και οικονομικά, τόσο καλύτερα. Η πλευρά αυτή χρειάζεται πολιτικό ρεαλισμό για σωστή διακυβέρνηση και εκπροσώπηση στο εξωτερικό. Το Κίνημα Δημοκρατίας θέλει να είναι το προοδευτικό κέντρο, με κοστολογημένες λύσεις, έμπειρα και φρέσκα στελέχη, έτοιμο να διαχειριστεί την οικονομία χωρίς λαϊκισμούς και να μην πληρώσει τα λάθη των προηγούμενων.

Αρκετός κόσμος θέλει τη λεγόμενη κυβερνησιμότητα. Θέλει να γνωρίζει αν θα είναι λειτουργική η επόμενη ημέρα.

Μπορεί να ψηφίσει Κίνημα Δημοκρατίας.

Κύριε Κασσελάκη, ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο λάθος σας στην πολιτική πορεία σας;

Το μεγαλύτερο λάθος μου στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ότι επέτρεψα την κουλτούρα του εσωτερικού «Game of Thrones», όπου ομάδες μάχονταν για εξουσία. Αντί να σταματήσω έγκαιρα αυτή τη δυναμική, άφησα τη μία πλευρά να υπερισχύσει προσωρινά, βάζοντας τις Ευρωεκλογές πάνω από την κάθαρση του κόμματος. Το αποτέλεσμα ήταν να ζήσουμε αντιδημοκρατικές καταστάσεις, με σεκιούριτι της νύχτας και γενικότερα με πράγματα που δεν πίστευα ότι θα συνέβαιναν στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Λέγοντας φαινόμενο υποθέτω ότι εννοούν την πολύ μεγάλη ταχύτητα που αναπτύξατε μόλις εμφανιστήκατε.

Η ταχύτητα με την οποία κινήθηκα στην ελληνική πολιτική αποκάλυψε την αλήθεια στο κοινό και έφερε στο φως τις αδικίες και την υποκρισία του πολιτικού συστήματος. Δεν υπήρξε ουσιαστική ανοχή ή διάθεση συνεργασίας απέναντί μου· αν υπήρχε, σήμερα θα ήμασταν μια αξιόλογη κυβερνητική εναλλακτική. Αυτό δεν με λυπεί προσωπικά, αλλά με λυπεί γιατί ο κόσμος έχασε την ευκαιρία για μια πολιτική «ανάσα» και για να δει ότι υπάρχει εναλλακτική πορεία.

Φαντάζομαι ήταν πιεστικές στιγμές και καταστάσεις. Πως το διαχειρίζεστε σε προσωπικό επίπεδο; Βάζετε κόκκινες γραμμές;

Δεν είμαι κάποιος που παρατάει τα πράγματα εύκολα. Έχω δοκιμαστεί δύο φορές σε εκλογές, με σημαντικά αποτελέσματα, και ξέρω να σηκώνομαι μετά από απορρίψεις και χαστούκια στη ζωή μου. Μαζί με τον σύζυγό μου έχουμε γαλήνη και αυθεντικότητα, κάτι που αντικατοπτρίζει την ειλικρίνεια μου στην πολιτική. Δεν πρόκειται να προδώσω τον κόσμο ούτε να γίνω μέρος του παλιού συστήματος. Ο κόσμος δικαιούται να ξέρει ότι υπάρχει ένα προοδευτικό κέντρο στον χώρο του πολιτικού ρεαλισμού, έτοιμο να προσφέρει θετικές λύσεις και να συνεχίσει μπροστά, με ειλικρίνεια και συνέπεια.

 

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News