Πάτρα 1966: FIAT, νυφικά και σπίτια χωρίς προκαταβολή – Τι διαφήμιζε η «Π»

Αυτοκίνητα, μαθήματα ξένων γλωσσών με πικάπ, νυφικά, δουλειές, ακίνητα και δρομολόγια για Ιταλία συνθέτουν ένα μικρό πορτρέτο της Πάτρας του 1966 μέσα από τις διαφημίσεις της «Πελοποννήσου»

Πάτρα 1966: FIAT, νυφικά και σπίτια χωρίς προκαταβολή – Τι διαφήμιζε η «Π»

Αν θέλεις να μάθεις πώς ζούσε μια πόλη πριν από 60 χρόνια, μπορείς να διαβάσεις τις ειδήσεις της. Αν όμως θέλεις να ανακαλύψεις τι επιθυμούσαν οι κάτοικοί της, τι θεωρούσαν μοντέρνο και πώς περνούσαν τον ελεύθερο χρόνο τους, αξίζει να κοιτάξεις λίγο παραδίπλα: στις διαφημίσεις.

Επιστρέφουμε στην Πάτρα της 27ης Ιουλίου 1966 και ξεφυλλίζουμε την εφημερίδα «Πελοπόννησος». Ανάμεσα στα δημοσιεύματα συναντάμε αυτοκίνητα FIAT, μαθήματα ξένων γλωσσών με δίσκους 33 στροφών, νυφικά, αγγελίες εργασίας, ακίνητα με άτοκες δόσεις και ακτοπλοϊκά ταξίδια στην Ιταλία.

Η αισθητική είναι ασπρόμαυρη, η γλώσσα συχνά απολαυστική και οι διαφημιστικές υποσχέσεις άλλοτε πολύ διαφορετικές και άλλοτε εντυπωσιακά γνώριμες.

Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, δεν είναι μόνο τι πουλούσαν. Είναι ο τρόπος με τον οποίο παρουσίαζαν μια καλύτερη, πιο άνετη ή πιο συναρπαστική ζωή. Και κάπως έτσι, μέσα από μικρές καταχωρίσεις και μεγάλα διαφημιστικά γράμματα, αρχίζει να σχηματίζεται ένα διαφορετικό πορτρέτο της Πάτρας του 1966.

FIAT 1100 R και 1500 C: Δισκόφρενα, «πολλάς ανέσεις» και ιταλική φινέτσα

«Δύο νέες επιτυχίες των Ιταλικών Εργοστασίων». Με αυτή τη φράση, η FIAT συστήνει στους αναγνώστες της «Π» δύο μοντέλα που διεκδικούν μια θέση στους δρόμους της εποχής: το FIAT 1100 R και το FIAT 1500 C.

Η διαφήμιση καταλαμβάνει σημαντικό χώρο στην τέταρτη σελίδα, με δύο μεγάλες εικόνες των αυτοκινήτων και μια σειρά από χαρακτηριστικά που υπόσχονται άνεση, οικονομία και επιδόσεις.

Το 1100 R, με 8 φορολογήσιμους ίππους, προβάλλεται ως οικονομικό και ευρύχωρο, με τέσσερις πόρτες και δισκόφρενα. Το 1500 C, με 10 φορολογήσιμους ίππους, υπόσχεται κάτι περισσότερο: «μεγάλη ρεπρίζ», πολυτέλεια και «πολλάς ανέσεις».

Η γλώσσα είναι σχεδόν τόσο ενδιαφέρουσα όσο και τα αυτοκίνητα. Λίγες λέξεις αρκούν για να παρουσιάσουν δύο διαφορετικές εκδοχές της οδηγικής άνεσης, από την πρακτικότητα του 1100 R μέχρι την πολυτέλεια του 1500 C.

Και για όποιον είχε ήδη αρχίσει να σκέφτεται την αγορά, η διαφήμιση δεν άφηνε αναπάντητο το επόμενο ερώτημα. Οι επίσημοι αντιπρόσωποι για την Πελοπόννησο, την Αιτωλοακαρνανία και την Ήπειρο βρίσκονταν στην Αγίου Ανδρέου 93, στην Πάτρα, ενώ το συνεργείο λειτουργούσε στη Φαβιέρου 16.

Έτσι, η υπόσχεση του καινούργιου αυτοκινήτου αποκτούσε και μια απολύτως συγκεκριμένη διεύθυνση στην πόλη.

Αγγλικά, Γερμανικά και Γαλλικά στις 33 στροφές – Με 50 δραχμές από το περίπτερο

Πολύ πριν από τα διαδικτυακά μαθήματα και τις εφαρμογές εκμάθησης γλωσσών, υπήρχε ένας άλλος τρόπος να εξασκήσεις τα Αγγλικά σου: ένα βιβλίο, ένας δίσκος 33 στροφών και ένα πικάπ.

Αυτό ακριβώς προωθούσε η Gloriphon μέσα από μια ιδιαίτερη διαφήμιση στην «Πελοπόννησο» του 1966. Με 50 δραχμές, μπορούσες να αποκτήσεις ένα βιβλίο μαζί με έναν δίσκο 33 στροφών για την εκμάθηση Αγγλικών, Γερμανικών ή Γαλλικών.

Και το πιο ενδιαφέρον; Δεν χρειαζόταν να επισκεφθείς κάποιο εξειδικευμένο κατάστημα. Η διαφήμιση ενημέρωνε ότι το υλικό κυκλοφορούσε κάθε Σάββατο στα περίπτερα, ενώ στην Πάτρα αντιπροσωπεία ήταν η «Γωνιά του Βιβλίου», στην Αγίου Νικολάου 32.

Φαντάσου, λοιπόν, να πηγαίνεις στο περίπτερο της γειτονιάς σου και, μαζί με την εφημερίδα, να αγοράζεις και το υλικό για το επόμενο μάθημα ξένων γλωσσών.

Νυφικά, μπομπονιέρες και φωτογραφίες: Ο γάμος του 1966 είχε διεύθυνση στη Ρήγα Φεραίου

Ο γάμος είχε τις δικές του προετοιμασίες και το 1966. Νυφικό, μπομπονιέρες, φωτογραφίες… και φυσικά, την αναζήτηση των κατάλληλων επαγγελματιών.

Μια μικρή διαφήμιση στην «Πελοπόννησο» μάς αποκαλύπτει ότι για όλα αυτά υπήρχε μια συγκεκριμένη διεύθυνση στην Πάτρα: το «ΦΩΤΟ-ΓΕΩΡΓΙΟΥ», στη Ρήγα Φεραίου 74.

Χωρίς πολυσέλιδους καταλόγους και περίτεχνες περιγραφές, λίγες λέξεις αρκούν για να παρουσιάσουν τρεις από τις βασικές προετοιμασίες ενός γάμου, νυφικά, μπομπονιέρες και φωτογραφίες.

«Χωρίς προκαταβολή» και 40 άτοκες δόσεις: Έτσι πουλούσαν ακίνητα στην Πάτρα του 1966

Και από τις προετοιμασίες του γάμου περνάμε σε ένα άλλο μεγάλο σχέδιο ζωής: την απόκτηση ενός δικού σου ακινήτου.

«ΠΡΟΣΟΧΗ – ΠΡΟΣΟΧΗ», προειδοποιεί με τεράστια γράμματα μια διαφήμιση της «Πελοποννήσου». Και ακριβώς από κάτω, ακόμη μεγαλύτερη, η φράση που θα μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον των αγοραστών ακόμη και σήμερα: «ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΗ».

Η προσφορά αφορούσε ετοιμοπαράδοτα διαμερίσματα και καταστήματα, τα οποία πωλούνταν σε 40 άτοκες μηνιαίες δόσεις.

Αν βλέπαμε σήμερα μια τέτοια αγγελία, μάλλον θα τη διαβάζαμε δύο και τρεις φορές, ψάχνοντας τα ψιλά γράμματα. Και κάπου ανάμεσα στο «χωρίς προκαταβολή» και τις «40 άτοκες δόσεις», δεν αποκλείεται να αναρωτιόμασταν αν πρόκειται για πραγματική προσφορά ή για κάποια καλοστημένη απάτη.

Το 1966, πάντως, η διαφήμιση δημοσιευόταν κανονικά στις σελίδες της «Π», με τα στοιχεία επικοινωνίας του πωλητή. Το αν η προσφορά ήταν πράγματι τόσο συμφέρουσα όσο ακουγόταν, είναι μια άλλη ιστορία.

«Ζητείται»: Οι μικρές αγγελίες ως καθρέφτης της καθημερινότητας

Πολύ πριν από τις διαδικτυακές αγγελίες εργασίας και την αποστολή βιογραφικών με ένα κλικ, οι επιχειρήσεις αναζητούσαν προσωπικό μέσα από τις σελίδες των εφημερίδων.

Στην «Πελοπόννησο» της 27ης Ιουλίου 1966, η Πατραϊκή Ζυθοποιία «Πέτρος Μάμος Α.Ε.» δημοσίευε μια αγγελία με ένα τεράστιο «ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ» και τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων.

Η εταιρεία αναζητούσε ανειδίκευτους εργάτες, υπαλλήλους γραφείου αποφοίτους Γυμνασίου, μία έμπειρη δακτυλογράφο και έναν υπάλληλο συντονιστή κινήσεως.

Και εδώ αρχίζουν οι ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

Οι υποψήφιοι για τις θέσεις γραφείου έπρεπε να έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Η δακτυλογράφος όφειλε να γνωρίζει, εκτός από τα Ελληνικά, τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα, ενώ για τον υπάλληλο συντονιστή κινήσεως προβλεπόταν συγκεκριμένο ηλικιακό όριο: 35 έως 45 ετών.

Πάτρα – Ιταλία το 1966: Με το αυτοκίνητο στο πλοίο και αναχώρηση στις 8:30 το βράδυ

Το λιμάνι της Πάτρας ήταν ήδη μια πύλη προς την Ιταλία και οι ακτοπλοϊκές εταιρείες φρόντιζαν να ενημερώνουν τους ταξιδιώτες μέσα από τις σελίδες της «Πελοποννήσου».

Η Ηπειρωτική Ατμοπλοΐα διαφήμιζε το πλοίο «Ατρεύς», που πραγματοποιούσε απευθείας δρομολόγια από την Πάτρα προς το Μπρίντιζι, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή, στις 8:30 το βράδυ.

Και δεν ταξίδευαν μόνο οι επιβάτες. Η καταχώριση φρόντιζε να διευκρινίσει ότι το πλοίο δεχόταν και αυτοκίνητα.

Η ίδια διαφημιστική στήλη παρουσίαζε και το πλοίο «Μιαούλης» της Θηραϊκής Ατμοπλοΐας, με αναχωρήσεις κάθε Πέμπτη στις 8 το βράδυ προς Κέρκυρα, Μπρίντιζι και Ανκόνα, αλλά και δρομολόγιο κάθε Δευτέρα στις 9 το βράδυ προς Πειραιά, Κω και Ρόδο.

Μέσα σε λίγες γραμμές χωρούσαν προορισμοί, ημέρες αναχώρησης, ώρες και τηλέφωνα πρακτορείων. Ένας μικρός ταξιδιωτικός οδηγός για όποιον σχεδίαζε να φύγει από την Πάτρα το καλοκαίρι του 1966, με το λιμάνι της πόλης να συνδέει την Ελλάδα με την απέναντι πλευρά της Αδριατικής.

Τελικά, τι μας λένε οι διαφημίσεις για την Πάτρα του 1966;

Ένα αυτοκίνητο, ένας δίσκος εκμάθησης ξένων γλωσσών ή ένα διαμέρισμα με άτοκες δόσεις μπορεί να φαίνονται άσχετα μεταξύ τους. Όταν όμως βρίσκονται στο ίδιο φύλλο, σχηματίζουν κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον: ένα πορτρέτο της καθημερινότητας.

Το 1966 οι Πατρινοί αναζητούσαν δουλειά, σχεδίαζαν αγορές, ενδιαφέρονταν για τον γάμο και οργάνωναν ταξίδια. Με διαφορετικά μέσα, σε διαφορετικές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά με ανάγκες και επιθυμίες που μπορούμε ακόμη να αναγνωρίσουμε.

Και τελικά, δεν ανακαλύπτεις μόνο πόσα πράγματα έχουν αλλάξει μέσα σε 60 χρόνια, αλλά και πόσα δεν έχουν αλλάξει όσο θα περίμενες.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125

Από το Δίκτυο